Tag: griekenland

Grieken willen geen geld…wat is het probleem?

Geplaatst op by 0 reacties

Na een uitgebreide tournee door Europa van zowel de Griekse premier, Alexis Tsipras, als de Griekse minister van Financiën, Yanis Varoufakis, is het onderhandelingsspel nu dan echt begonnen. Varoufakis schoof vanavond aan bij zijn allereerste eurogroep-vergadering.

De verwachtingen van deze extra vergaderingen zijn laag, maar dat betekent niet dat het allemaal voor de bühne is of dat het een mislukking is als er nog geen concrete voortgang te melden is. Want de puzzel die Griekenland met de andere eurolanden moet oplossen is niet eenvoudig.

Aan de ene kant hebben we 18 eurolanden. Zij zeggen: beste Grieken, jullie hebben een lopend programma, daaraan dien je te voldoen. Houd je aan de afspraken en je krijgt de laatste tranche van de lening à € 7 mrd.

Aan de andere kant hebben we de Grieken. Die zeggen: beste euro-collega’s, dank voor het aanbod, maar we hoeven dat geld niet meer. Dat programma bestaat niet meer, dat was immers afgesproken met de vorige regering. Geef ons wel een beetje tijd, want we willen graag afspraken maken over de afbetaling van de schulden de we aan jullie hebben.

Dat programma loopt op 28 februari af. Als er dan niets geregeld is, loopt Griekenland financieel vast. Er moeten immers miljarden worden afgelost aan het IMF en de ECB. En dus vragen de Grieken om een brugafspraak. Wederom zonder de eurolanden om een lening te vragen. De Grieken eisen € 1,9 mrd op, de winst die de ECB in 2014 heeft gemaakt op Griekse staatsleningen. En de Grieken willen voor circa € 8 mrd extra kortlopende leningen uit kunnen geven (T-bills).

Die ECB-winst is meteen al een lastig punt. Onder de oude afspraken was inderdaad geregeld dat de eurolanden de winsten op staatsobligaties zouden teruggeven. Maar ja, dat was het programma dat Griekenland niet meer erkent.

Het merkwaardige aan dit onderhandelingsspel is nu dat Griekenland geen extra geld eist – sterker nog, het wijst de laatste tranche van € 7 mrd af – maar toch op verzet van de andere eurolanden stuit. Het gaat de Grieken namelijk om een paar maanden extra tijd voor een definitieve deal. En hoe die definitieve deal er mogelijk uitziet, staat de kritische eurogroep niet aan. Want daarin zit onvermijdelijk de schuldverlichting.

(Dan is er ook nog grote twijfel of de Grieken het met hun financiële trucjes wel redden. Je kunt denken, mij een zorg, maar de eurogroep wil natuurlijk ook niet te veel turbulentie op de financiële markten.)

Oftewel: de eurogroep wil vasthouden aan het programma, de Grieken willen dat niet. De Grieken willen een brugafspraak, de eurogroep wil dat niet.

Lees verder op Vissers Voetnoot

De drie petten van de ECB

Geplaatst op by 0 reacties

De ECB is Griekse banken aan het kielhalen in de hoop dat het hiermee druk kan uitoefenen op premier Tsipras.

“Als je de confrontatie niet aan wilt gaan, ben je niet aan het onderhandelen.” Dat is hoe de Griekse minister van Financiën Yanis Varoufakis de onderhandelingen tussen Griekenland en zijn schuldeisers kernachtig samenvat. De Griekse regering wil een lager financieringsoverschot; een ander menu van structurele hervormingen; de OESO die de trojka vervangt als waakhond en een oogje in het zeil moet houden in Athene; en toestemming om meer schatkistpapier te mogen plaatsen bij Griekse banken om zodoende tijd te kopen voor onderhandelingen over schuldenverlichting. De schuldeisers willen in iets mindere mate doorgaan met het beleid van ‘we moeten de Griekse economie vernietigen om hem te redden’.

Dat is wat we op kunnen maken na al het geschreeuw van de afgelopen weken en het tactisch lekken van informatie naar de media. Wat er zich achter de schermen écht afspeelt weten we niet. De houding die de Grieken en vooral de Duitsers aannemen voorafgaand aan het overleg van de eurogroep woensdagavond in Brussel is dat de partijen nog steeds mijlenver uit elkaar liggen en dat we niet op een akkoord hoeven te rekenen.

Ook bij beleggers is er weinig hoop op een akkoord. Europese beurzen hebben sinds de ochtend de verliezen zien oplopen, maar heel dramatisch is het allemaal niet. Beleggers ergeren zich aan de onzekerheid over Griekenland, maar zijn niet bang en denken dat het uiteindelijk wel goed komt. Sinds de Griekse verkiezingen van 26 januari heeft de Europese Stoxx 50-index zijwaarts bewogen.

De ECB is Griekse banken aan het kielhalen in de hoop dat het hiermee druk kan uitoefenen op premier Tsipras. ECB-topmannen hebben laten doorschemeren dat het ELA-noodloket, waar Griekse banken zich steeds meer toe wenden voor financiering vanwege de kapitaalvlucht, gesloten kan gaan worden. ECB-directielid en Draghi-getrouwe Peter Praet zei dinsdag in Lissabon dat de ELA moet dienen als “brug” ergens naar toe en dat er “realistische vooruitzichten” moeten zijn. Met andere woorden: als Tsipras niet doet wat de ECB wil, gooien wij het loket dicht.

Praets collega Bogdan Jazbec zei woensdag tegen de krant Handelsblatt botweg dat er “altijd het risico bestaat dat de ECB stopt met het geven van ELA aan Griekse banken”. Met deze uitspraken is de ECB de bankrun in Griekenland aan het aanwakkeren. Dat is op zich al een kwalijke zaak, want de ECB moet als toezichthouder op het bankwezen de financiële stabiliteit waarborgen. Daarnaast heeft de ECB toen het eind vorig jaar toezichthouder werd de Griekse banken laten slagen voor het boekenonderzoek en de stresstest. En zowel Praet als Jazbec herhaalden dat er niets schort aan de solventie van de Griekse banken.

Het zou daarom onrechtvaardig zijn als de ECB nu de Griekse banken de rug toekeert. Zou de ECB de geldkraan besluiten dicht te draaien, waar twee derde van het ECB-bestuur mee zou moeten instemmen, dan is het einde verhaal voor de banken en moet Griekenland uit de euro. De ECB heeft hier veel te veel macht, iets waar de advocaat-generaal van het Europese Hof van Justitie vorige maand voor waarschuwde. De advocaat-generaal zei dat de ECB zich niet moet bemoeien met het politiek en economisch beleid van een lidstaat die onderworpen is aan een bailout. De ECB kan dat niet laten en heeft nu drie petten op: één voor het monetaire beleid, één als toezichthouder en één voor de trojka.

Lees dit artikel Arne Petimezas verder op Z24

My favourite Greek things

Geplaatst op by 0 reacties

Wie zegt dat alle economen saai zijn? De crisis brengt ook daar heel wat creativiteit naar boven.

Fresh from the resounding success of “How do we solve a problem like Mario“, lyricist-extraordinaire Brian Lucey has a new song for the delectation of those interested in all matters Greek.

Haircuts on Greek bonds, ELA exploding
LTROs and OMTs , liquidity flowing
Wondering which of the lefties will win
These are a few of my favorite things

Deposits eroding and capital oozing
Taxes evading and cronies a schmoozing
Yanis going cheap via Ger-man Wings
These are a few of my favorite things

13 month salaries, no privatisation
Structural reforms that are stuck at the station
Facing the Troika what will it bring?
These are a few of my favorite things

When the Dawns comes
When Putin rings
When I’m feeling sad
I simply remember my favorite things
And then I don’t feel so bad

Brian Lucey durft zijn alternatieve tekst niet zelf ten gehore te brengen, maar business analyst Frances Coppola pakt de handschoen niet geheel onverdienstelijk op!

Bron: Coppola Comment

Oekraïne en Griekenland hebben alles met elkaar te maken

Geplaatst op by 0 reacties

De geopolitieke gevolgen van een Grexit zijn mogelijk nóg groter dan de financiële. Het vergroot de invloed van Rusland en maakt de NAVO instabieler.

„Als Griekenland Europa de rug toekeert, zullen de geopolitieke gevolgen minstens zo belangrijk zijn als de economische”, zegt de Amerikaanse politicoloog Ian Bremmer. „De Grieken zullen zich dan snel op Rusland richten.”

„Niets voor niets dringen de Verenigde Staten er bij Europa op aan een oplossing voor Griekenland te vinden”, zegt Ko Colijn, directeur van instituut Clingendael. „De VS zeggen dat het herstel van de wereldeconomie ermee gemoeid is. Maar op de achtergrond speelt een breder belang. De geopolitieke verhoudingen zijn in het geding.”

Deze week zijn er tal van politieke overleggen op hoog niveau. Gisteren en vandaag is er beraad van de G20-landen. Morgen komen de leiders van Rusland, Oekraïne, Duitsland en Frankrijk bijeen in Minsk. Dan is er ook spoedberaad in Brussel over de Griekse crisis en de dag erop is er een EU-top in Brussel. Niet toevallig ook morgen vliegt de Griekse minister van Buitenlandse Zaken Nikolaos Kotzias naar Moskou om met zijn Russische collega Sergei Lavrov te praten.

De oorlog in Oekraïne en de crisis rond Griekenland lijken twee losse kwesties. „Maar het heeft allemaal met elkaar te maken”, zegt Rob de Wijk, directeur van The Hague Centre for Strategic Studies. Ook hij vindt dat er met een dreigende Grexit grote politieke belangen op het spel staan. De nieuwe Griekse regering lonkt zo nu en dan naar Rusland. Niet dat de Russen financieel kunnen helpen. De Wijk: „Rusland is zelf buitengewoon armlastig.” Maar de Russen hebben wel lucratieve gasdeals te bieden. Eerder bliezen ze de South Stream af, een gasleiding die via Bulgarije naar Europa zou gaan. „Nu is Rusland van plan die via Turkije te laten lopen”, aldus De Wijk. „Mogelijk zou de South Stream dan ook via Griekenland kunnen gaan.” De Wijk vreest voor grote instabiliteit in de Europese Unie én in de NAVO als de eurolanden Griekenland niet tegemoet komen. „Als Griekenland zich op Rusland gaat richten, heb je binnen de NAVO een pro-Russische partner. Dan valt de NAVO uit elkaar.”

Lees dit artikel van Martin Visser verder op de Telegraaf

Beleggers zien Grexit steeds meer als onafwendbaar

Geplaatst op by 0 reacties

De ‘kaartenhuis’-toespraak van de Griekse premier Alexis Tsipras is maandag niet goed gevallen op de effectenbeurzen. Beleggers bereiden zich psychisch voor op een Grexit, nu Griekenland en zijn geldschieters op ramkoers blijven liggen.

De beurs van Athene leverde maandag 4,8 procent in. De afgelopen drie maanden zijn de Griekse aandelen gemiddeld ruim 25 procent in waarde gedaald.

De aanleiding voor de nieuwe koersval was de toespraak die premier Tsipras zondag hield in het Griekse parlement. Daarin maakte de Griekse regeringsleider duidelijk dat hij niet wil buigen voor de eisen van de trojka. De drie belangrijkste geldschieters van Griekenland, het Internationaal Monetair Fonds, de Europese Unie en de Europese Centrale Bank willen dat Griekenland doorgaat met bezuinigen en hervormen. Als de Grieken zich niet aan de afspraken houden, krijgt het land geen euro meer en komt het in maart in acute geldnood.

Tsipras is niet onder de indruk van de dreigementen van de trojka, of pretendeert dat niet te zijn. Zijn Syriza-regering gokt er openlijk op dat de trojka als eerste zal toegeven omdat de andere eurolanden veel te bang zijn dat een Grexit de eurozone in een dodenspiraal stort. Tsipras zei zondag dat de eurozone ‘als een kaartenhuis in elkaar zal storten’ als de andere landen Griekenland dwingen de euro op te geven.

Deze compromisloze taal belooft weinig goeds voor de ingelaste Europese top van woensdagavond, die gewijd is aan het probleem Griekenland. Commissievoorzitter Jean-Claude Juncker zei maandag niet veel hoop te koesteren dat de onderhandelingen deze week al tot een akkoord zullen leiden. Persbureau Reuters meldde dat de Britse premier Cameron gisteren een noodvergadering belegde met zijn ministerie van Financiën en de Britse centrale bank, ter voorbereiding op een vertrek van Griekenland uit de euro.

Lees dit artikel van Yvonne Hofs verder op de Volkskrant

Griekenland wil af van ‘reddingsplan’

Geplaatst op by 0 reacties

De Griekse regering wil een punt zetten achter het internationale reddingsplan. In plaats daarvan stuurt het kabinet aan op een nieuw schuldensaneringsplan, zei premier Tsipras in zijn eerste belangrijke toespraak in het Griekse parlement.

“Het Griekse volk heeft een duidelijke opdracht gegeven tot beëindiging van de rampzalige bezuinigingen en een verandering van het beleid. Dus de beruchte afspraken met Europa over de leningen zijn mislukt omdat de gevolgen voor Griekenland rampzalig zijn. De nieuwe Griekse regering heeft niet het recht om verlenging van die afspraken te vragen. De auto’s van ministers moeten worden verkocht die soms meer dan 700.000 euro kosten, terwijl het Griekse volk in armoede leeft. Ook geven wij de opdracht tot verkoop van één van de drie regeringsvliegtuigen. Het voorbeeld van sober leven moet van ons komen, de regering zelf.”

“De reddingsoperatie is mislukt”, zei Tsipras. “De nieuwe regering wil geen verlenging aanvragen, omdat we niet willen vragen om een verlenging van een vergissing.”

Lees verder op de NOS

Greece has spent 90 of the past 192 years in financial crisis

Geplaatst op by 0 reacties

Greece is all the rage in world markets right now.

Anti-austerity party Syriza was voted into power in the latest parliamentary elections, and since then investors have been on edge as Greece and its creditors enter negotiations on debt repayment.

But for Greece, dealing with financial problems is nothing new.

This chart, which comes to us from Bank of America Merrill Lynch, shows that in the past two centuries, the number of sovereign debt defaults in Greece is 6.

And what’s more, BofA notes that Greece has spent 90 of the past 192 years in either default or debt restructuring.

Which is a lot.

Bron: Business Insider

Voor politici geldt: eerst komen de banken, dan de moraal

Geplaatst op by 0 reacties

In de door vermeende leugens en fact-checking gekenmerkte campagne, is de grootste onwaarheid een zaak die verzwegen wordt. De 150 miljard euro aan Nederlands belastinggeld dat via Europese noodfondsen en ECB-operaties gespendeerd wordt, zal de euro, de Nederlandse economie en de zuidelijke landen niet redden.

De steun redt enkel die partij die de euro-crisis veroorzaakt heeft: de banken. Dat is behalve onrechtvaardig, ook economisch onzinnig. Nederlandse politici zwijgen over de massale steun aan private banken die nu tot draconische overheidsbezuinigingen leidt. Voor politici geldt: eerst komen de banken, dan de moraal.

De leningen aan de zuidelijke landen zijn volledig vrijwillig verstrekt door private financiële instellingen. De onverantwoorde leningen van Griekenland zijn daarmee de onverantwoorde uitleningen van banken. Nu de zuidelijke landen niet kunnen terugbetalen, worden de verliezen niet genomen door de banken die de lening verstrekt hebben, die daar via rente-spreads fors aan verdiend hebben en die bij het inschatten van de kredietwaardigheid spectaculair gefaald hebben.

Integendeel, twee derde van de Griekse schuld is via verschillende kanalen (ECB/EU/EFSF) gecollectiviseerd. De schulden zijn daarmee niet afbetaald, maar zijn verplaatst. Ook Portugal en Ierland gebruiken het EFSF-geld vooral om banken af te lossen. Zo kunnen banken hun rotte obligaties dumpen bij de belastingbetaler. Inmiddels wordt er ook rechtstreeks geld gegeven aan banken, zie de miljarden voor Bancia. Met de zegen van het Nederlandse kabinet.

Bleef het daar maar bij. Banken worden niet enkel via noodfondsen geholpen. Daar waar de ECB niet wenst uit te lenen aan overheden, zelfs niet tegen 7%, leent het des te meer uit aan private instellingen. Dit jaar leende het 1000 miljard uit tegen een belachelijke rente van 1%. Banken lenen dit weer uit aan Spanje en Italië tegen 7%. En de ECB koopt deze obligaties weer op de tweedehandsmarkt op.

Kortom, banken lenen van een (niet democratisch gelegitimeerd) overheidsinstantie, lenen dat weer uit aan overheden, die dat geld lenen onder garantie van weer andere landen. Kan het gekker? Dat kan, want hier worden weliswaar voorwaarden gesteld, maar dan weer niet aan banken, enkel aan overheden die op instigatie van de ECB hard moeten bezuinigen. Dit terwijl Spanje en Ierland hun schuld zagen groeien juist door het redden van banken, waar ze mede onder druk van de ECB toe overgingen.

De ECB stelt geen extra voorwaarden aan de banken waaraan uitgeleend wordt. Integendeel, de onderpands-eisen zijn versoepeld. Sterker nog, bij het opkopen van de gammele obligaties van banken heeft de ECB geen voorkeursstatus ten opzichte van private partijen. Dit betekent dat de ECB bij wanbetaling net zo geraakt wordt als de private partijen. En wanbetaling is bepaald waarschijnlijk, wat weer de reden is dat banken de obligaties die door de ECB opgekocht worden, aan de straatstenen niet kwijt kunnen. Alles wat de belastingbetaler nog enigszins beschermde, wordt daarmee terzijde geschoven. De ongekozen ECB en het ESM spelen Sinterklaas. Sinterklaas bestaat evenwel niet en dus staat de Nederlandse belastingbetaler via de ECB/ESM voor 150 miljard in het rood.”

Lees dit artikel van David Hollanders verder op Trouw