Griekenland stevent snel af op faillissement

Het faillissement van Griekenland komt steeds dichterbij. Onderhandelingen met de eurolanden over financiële hulp worden zodanig gefrustreerd door Athene, dat betrokkenen de kans op een tijdig akkoord als minimaal bestempelen.

Vanavond wil de Griekse premier Tsipras de impasse te doorbreken tijdens een speciaal topoverleg in Brussel met bondskanselier Merkel, president Hollande, ECB-voorzitter Draghi, EU-president Tusk, voorzitter Juncker van de Europese Commissie en eurogroepvoorzitter Dijsselbloem.

Betrokken EU-ambtenaren en diplomaten geven Tsipras weinig kans. Het geduld bij de andere eurolanden met zijn regering is op. Tsipras zal duidelijk worden gemaakt dat hij onverkort zijn afspraken van eind februari moet nakomen over hervormingen en bezuinigingen. Pas dan zijn de eurozone en het IMF bereid de 7 miljard euro over te maken die nog resteert uit de eerdere noodleningen voor Griekenland.

Tsipras zal naar verwachting aankondigen dat de schatkist van zijn land nagenoeg leeg is. Hij heeft deze maand 2 miljard euro nodig om schulden af te lossen en daarnaast moeten ook de salarissen, pensioenen en uitkeringen worden betaald. Op de financiële markt kan Griekenland niet meer tegen betaalbare rente lenen, investeerders hebben geen vertrouwen dat Tsipras en zijn minister van Financiën Varoufakis orde op zaken stellen.

Dinsdag was er een telefonische vergadering van topambtenaren van Financiën van de eurolanden over Griekenland. Uit een verslag daarover blijkt dat de Griekse regering alles doet om de onderhandelingen met de trojka, de vertegenwoordigers van de geldschieters, te blokkeren. De behandeling van de trojkamedewerkers in Athene wordt ‘onacceptabel’ genoemd. Ze krijgen nauwelijks toegang tot de boeken van de regering, terwijl dat nodig is om de financiële situatie in beeld te brengen.

Griekenland heeft de eurolanden beloofd uiterlijk eind april een lange lijst met hervormingen en besparingen klaar te hebben. In plaats daarvan draait Athene zonder overleg afspraken terug, klagen de topambtenaren.

Lees verder op de Volkskrant

Deken van schuld

Deze week werd bekend dat de staatsschuld van Spanje duizend miljard euro bedraagt. Ieder weldenkend mens krabt zich bij het lezen van dit nieuws achter de oren. Een biljoen euro? ‘Hou d’r maar mee op’ en ‘Dit komt nooit meer goed’ zijn normale reacties, maar niet voor onze Europa-vriendelijke politici.

Voor hen geldt het nieuwe normaal, namelijk dat er geen schuldenplafond is en er ook niet moet komen. Lekker geld uitgeven, nieuwe schulden aangaan en vooruit met de pret en ondertussen om het hardst roepen dat Europa begrotingsdiscipline nodig heeft.

Bizar is dat het in Spanje om de officieel gerapporteerde staatsschuld gaat. Heel veel schuld is verborgen in allerlei obscure constructies – zoals Special Purpose Vehicles- maar daar kraait geen haan naar. Het is niet onaannemelijk dat de verborgen staatsschuld gelijk is aan de gerapporteerde staatsschuld, dus in werkelijkheid twee keer zo groot. Er wordt momenteel veel gedaan om belastingfraude tegen te gaan – terecht- maar we zijn nergens als het om schuldenfraude gaat.

Vrijwel niemand herinnert zich nog dat de Griekse schuldencrisis begon met foutieve en zelfs frauduleuze rapportages over de staat van de Griekse economie. Dat gebeurt als politici zich met de economie bemoeien. Nu, vele jaren later, is de Europese economie een politieke economie geworden en is sprake van zelfverstikking.

Hoe zat het ook al weer met het bedrag van 640 miljoen euro extra dat Nederland aan Europa in december van het afgelopen jaar moest afdragen omdat onze economie na hertelling groter bleek te zijn dan voorafgaand was aangenomen? De regering was verrast, maar maakte het bedrag in één keer over. Even was er zelfs sprake van een extra betaling van ruim één miljard euro. De kwestie werd snel met de mantel der liefde bedekt. Ook in Engeland bleek de economie groter te zijn dan verwacht. Anders dan voorheen werden drugs en prostitutie meegeteld. Alles kits achter de rits in de Britse politiek? Ik meen van niet.

Voor het zoveelste achtereenvolgende jaar – ik meen het negende – voldeed Frankrijk niet aan de Europese begrotingsnormen. Elk jaar gaat men er fors overheen, maar een kniesoor die daar op let. Even sputteren en dan gewoon weer doorgaan op de oude voet. Het is bijna cynisch dat Griekenland steun zoekt bij Frankrijk om van zuidelijk Europa een socialistische economie te maken. Want die past goed bij de cultuur van burgers die leven en werken ten zuiden van de knoflookgrens. Uiteraard mag Noord-Europa betalen. Het geld moet immers ergens vandaan komen. Wie moest er niet smullen van de foto’s van het luxe appartement dat playboy-minister Varoufakis in Athene met zijn glamourvrouw bewoont? En hij maar schelden op minister Schaüble van Duitsland, zelfs op ambassadeursniveau. Volgens mij is Europa gek geworden.

Lees deze column van René Tissen verder op RTLZ

To beat austerity, Greece must break free from the euro

We are deluded to think we can achieve real change within the common currency. Syriza should be radical.

By Costas Lapavitsas, Syriza MP and an economics professor

The agreement signed between Greece and the EU after three weeks of lively negotiations is a compromise reached under economic duress. Its only merit for Greece is that it has kept the Syriza government alive and able to fight another day. That day is not far off. Greece will have to negotiate a long-term financing agreement in June, and has substantial debt repayments to make in July and August. In the coming four months the government will have to get its act together to negotiate those hurdles and implement its radical programme. The European left has a stake in Greek success, if it is to beat back the forces of austerity that are currently strangling the continent.

In February the Greek negotiating team fell into a trap of two parts. The first was the reliance of Greek banks on the European Central Bank for liquidity, without which they would stop functioning. Mario Draghi, president of the European Central Bank, ratcheted up the pressure by tightening the terms of liquidity provision. Worried by developments, depositors withdrew funds; towards the end of negotiations Greek banks were losing a billion euros of liquidity a day.

Lees verder op The Guardian

Derde bailout voor Griekenland?

The Greek government is struggling to find cash to meet its obligations and may be forced to tap the cash reserves of state bodies and/or pension funds in order to meet its payments to the IMF and others. The ECB continues to reject requests from Greece to increase the amount of T-bills (short term government debt) which can be purchased by its banks, restricting a potential funding route.

Meanwhile, Spanish Finance Minister Luis de Guindos said, “We’re negotiating a third bailout” for Greece, suggesting it could range from €30bn to €50bn. “For Greece, there’s no alternative to European solidarity”, he added. Spanish Budget Minister Cristóbal Montoro appeared to support the comments, telling Antena 3 this morning, “No matter what it will be called, what is clear is that Greece will need money.”

A spokeswoman for Eurogroup Chairman Jeroen Dijsselbloem said, “Eurozone finance ministers are not discussing a third bailout.” However, European Commission Vice-President Valdis Dombrovskis admitted, “Greece may need an additional arrangement after this programme expires.”

Greek Finance Minister Yanis Varoufakis has said he will present a list of six reform proposals at the meeting of Eurozone finance ministers on Monday, to discuss which ones can be implemented “immediately”. He added, “Leaving the Eurozone would be the worst thing that could happen to us.”

Separately, Spain and Portugal have registered a complaint with the European Commission after Greek Prime Minister Alexis Tsipras accused them of targeting his government for domestic political reasons. German Finance Ministry spokesman Martin Jäger said of Tsipras’s comments, “By European standards, this was very unusual foul play…That is not acceptable. It is true that in the past few weeks, a lot of trust has been lost.”

Bron: Open Europe

Griekenland gefixt? Of toch niet?

Gisteren gingen in Athene 450 mensen de straat op om te protesteren tegen verlenging van het besparingsprogramma. Na de vreedzaam verlopen demonstratie hebben Griekse anarchisten etalageruiten ingeslagen en auto’s in brand gestoken.

De Griekse krant Kathimerini bericht dat de Griekse premier Alexis Tsipras heeft gezegd dat hij in de komende 48 uur zal beslissen of hij het Griekse parlement laat stemmen over de verlenging van het steunprogramma. Hij weet dat nog niet zeker. Er zijn namelijk meningsverschillen in zijn eigen partij. In een stemming die achter gesloten deuren werd gehouden, stemden 30 Syriza-parlementsleden tegen de verlenging. De Griekse krant denkt overigens dat het aantal tegenstemmers in een echte stemming waarschijnlijk minder groot zal zijn.

Gisteren kwam de Euro-werkgroep bij elkaar om de dreigende financiële problemen van Griekenland te bespreken. Van Griekse kant werd geopperd dat Griekenland zou kunnen overwegen om betalingen aan het IMF uit te stellen. IMF ambtenaren deden dit af als “uitzonderlijk ingewikkeld”, eraan toevoegend dat dit zou leiden tot een “clear default”.

Ondertussen dreigt de Griekse vice-minister van Binnenlandse Zaken met een vluchtelingenstroom over Europa die zijn weerga niet kent, een soort tsunami, zeg maar. Door de honderdduizenden vluchtelingen in Griekenland te voorzien van reisdocumenten kunnen zij doorreizen naar andere Europese landen. Dit uit woede dat er niet meer hulp van de EU komt voor de opvang van de enorme aantallen vluchtelingen die Griekenland binnenkomen.

Rapp battle EU/Griekenland

Al een weekje online maar voor wie het gemist heeft: de cabaretiers van het Nederlandse satirische VARA-programma Cojones maakten een hilarische rapbattle met de personages van Jeroen Dijsselbloem, Yanis Varoufakis, Angela Merkel en Vladimir Poetin.

‘Ik heb met Angela gebeld. Gelachen dat we hebben’

Yanis & Alexis

Alexis, mijn brief is af, mijn brief is af!’

‘Die voor de nazi en de krent?’

‘Niet nazi zeggen, dat vinden ze geen leuke humor, daar boven de wijwetenallesbeterenjulliehebbenmisschienlekkerderewijvenmaarwijhebbenmeergeld-grens.’

‘Je hebt het zo opgeschreven dat onze draai geen draai lijkt?’

‘En dat we tóch geld krijgen! Geen trojka meer, maar TIFKAT. Wel extensief hulpprogramma, maar met wat multi-interpretabele open eindjes. Enfin, de gebruikelijke lingo bij door de pomp gaan. Vermengd met politiek-filosofische nonsens, speciaal om de Hollanders te zieken, want die schijnen een hekel te hebben aan hooggestemde referaten.’

‘Ik heb met Angela gebeld. Gelachen dat we hebben. Ze gaat ons helpen: ze heeft de nazi, o ja sorry dat zou ik niet meer zeggen, opgedragen om publiekelijk nog een paar keer NEIN te zeggen en ‘geen substantiële oplossingen’ te mompelen. Zodat we vrijdag allemaal als helden uit de vergadering komen gerold. Wij kunnen thuis vertellen dat elke deal waar de Duitsers boos over zijn, een goede deal is. Zij kunnen thuis vertellen dat ze ons de sirtaki hebben laten dansen. Dan hameren we het ’s middags snel af, doen een rondje moppen tappen, woelen door ons haar en strompelen daarna naar buiten om te zeggen dat het loodzware onderhandelingen waren waarin voor de poorten van de hel een deal is weggesleept.’

Lees deze column van Sheila Shitalsing verder op de Volkskrant

Journalisten hebben het maar moeilijk met de nieuwe Griekse regering

‘Het lijkt wel of het niet tot [de Griekse regering] doordringt hoe serieus het is’, zei EU-correspondent Gwen Ter Horst duidelijk verbaasd in het NOS Radiojournaal van dinsdag­ochtend. De onderhandelingen tussen Griekenland en de eurogroep waren de dag ervoor mislukt.

Door Jesse Frederik

De eurogroep eiste dat Griekenland zich gewoon aan de bestaande afspraken zou houden. Griekenland weigerde. Yanis Varoufakis, de Griekse minister van Financiën, wilde de btw niet – nog een keer – verhogen en de pensioenen niet – nog een keer – korten. ‘De Grieken plaatsen zich buiten de realiteit’, vond Ter Horst.

Je schikken naar wat op tafel ligt – dat is ‘realistisch’ en ‘serieus’. Dat wat op tafel ligt een door en door rot programma is, dat al vijf jaar laat zien dat het niet werkt, doet er niet toe.

Ter Horst vervolgde haar verslag: ‘Echt bizar werd het toen Griekse diplomaten in de perszaal de concept­tekst [van de onderhandelingen] gingen uitdelen aan journalisten. Om maar vooral te laten zien met wat voor onrealistische oplossingen de eurogroep komt.’ Voor de NOS is het blijkbaar ‘bizar’ dat een politicus de openbaarheid opzoekt als er ook achterkamers zijn.

Menig medium heeft het er maar moeilijk mee: de nieuwe Griekse regering. Politiek verslaggevers denken politiek, niet inhoudelijk. Dikwijls weten ze niet hoe Griekenland er aan toe is, wat er precies in het ‘hervormingsprogramma’ staat en wat precies de gevolgen zijn geweest voor de Griekse economie. Ze weten wel dat Syriza radicaal is, dat ze ingaan tegen wat veel verstandige politici vijf jaar lang hebben geroepen en dat ze zich niet aan de gangbare regels van het politieke spel houden.

Daarmee is Syriza ‘bizar’, ‘onrealistisch’ en ‘niet serieus’. En daarmee is de eurogroep het omgekeerde.

Deel van het probleem is de framing van de Griekse crisis. Jarenlang waren er krantenkoppen, over piekende rentes op Griekse staats­leningen, panikerende Griekse beurzen en leeglopende Griekse banken. Die mediapaniek was zo’n beetje voorbij rond juli 2012. Mario Draghi zei die maand toe dat hij ‘alles zou doen wat nodig is’ om de euro bij elkaar te houden. Weg was de financiële paniek en weg was de crisissfeer. De krantenkoppen verdwenen en Griekenland verdween weer naar de achtergrond. Google Trends laat het prachtig zien: het aantal zoekopdrachten naar de trefwoorden ‘Griekenland crisis’ blijft onverminderd hoog tot juli 2012. Daarna daalt de interesse als een baksteen.

Maar waar de krantenkoppen verdwenen, daar bleef de werkloosheid gewoon doorstijgen. Zo af en toe kwam het nog in het nieuws – weer tegenvallende groeicijfers – maar van een crisissfeer was geen sprake meer. Crisis in de financiële media is een staatsrente van 25 procent, niet een werkloosheid van 28 procent.

Lees dit artikel van Jesse Frederik verder op De Groene