Burgerinitiatief Soevereiniteit

Het begon allemaal hiermee op 26 januari 2013: Onherroepelijk richting een federale unie. Ook wij eisen een referendum! Naar aanleiding van de speech van David Cameron werd het Burgerforum-EU opgericht en een burgerinitiatief gestart.

Exact twee maanden later, op 26 maart 2013, werden 56.000 handtekeningen ingeleverd bij de Tweede Kamer. De Commissie Verzoekschriften en Burgerinitiatieven keurde het Burgerinitiatief goed evenals de Vaste commissie voor Europese Zaken. Deze laatste organiseerde een hoorzitting met experts. Zelf mochten we daaraan niet deelnemen, alleen bijwonen. Daarna was het wachten op het Tweede Kamerdebat.

Op 21 januari 2014 (10 maanden na indiening) was het zover. Het Kamerdebat met de inleidende speech van Thierry Baudet ziet u hieronder.
Referendum EU Associatieverdrag Oekraïne

Tweede Kamerdebat 21 januari 2014 Burgerinitiatief “Geen EU-bevoegdhedenoverdracht zonder referendum”

Uiteraard vingen wij bot. De Tweede Kamer wilde in meerderheid geen referendum bij volgende soevereiniteitsoverdracht. De enige motie die wel werd aangenomen was van Pieter Omtzigt en Gert-Jan Segers waarin de Raad van State werd verzocht een onderzoek in te stellen naar de ‘sluipende bevoegdheidsoverdracht’. Is er sprake van een sluipende bevoegdheidsoverdracht? En zo ja, hoe zou dit in de toekomst kunnen worden voorkomen? In dit advies zou de Raad van State op deze vragen antwoorden moeten proberen te geven.

Een half jaar later, in augustus 2014, was het er het Raad van State Advies. Het deed ons van de ene verbazing in de andere rollen. We besloten er een boekje over te schrijven. Eind mei 2015 verscheen ons Manifest ‘Aan het volk van Nederland. Dit werd tevens de aftrap van onze campagne Referendum 2.0.

Naar aanleiding van dit advies van de Raad van State zou ook een debat plaatsvinden van de Commissie Europese Zaken met de Minister van Buitenlandse Zaken Koenders. Het debat kwam in de herfst van 2014 op de agenda, maar werd eindeloos verschoven, tot het eindelijk een keer op de rol bleef staan op 26 februari 2015. In allerijl werden de troepen verzameld en gemobiliseerd en toen… haalde de Commissie Europese Zaken laat in de avond de dag ervoor stilletjes het debat van de agenda, slecht één tweet op een account met nauwelijks volgers. Helaas hebben veel belangstellenden dus onnodig op het Binnenhof gestaan. Iemand meldde ons dat hij 340km had gereisd, voor niets! Heel typerend voor de omgang met burgers, deze gang van zaken.

Op 4 juni 2015 heeft het debat dan toch (bijna een jaar na het advies!) plaatsgevonden. Uiteraard was er in de verste verte geen journalist te bekennen. Want deze zitten met de politici samen in rijdende trein richting een federale unie.

Het hele traject van dit burgerinitiatief heeft bijna 2,5 jaar in beslag heeft genomen. Het heeft uiteraard ook niet het gewenste resultaat opgeleverd. Dat wil zeggen een echte, oprechte discussie over soevereiniteitsoverdracht met parlementariërs. Het ‘verschijnsel’ wordt inmiddels (met veel moeite) gelukkig niet meer ontkend (dat is dan winst), en ook de Raad van State onderkent dat hier probleem is, maar het wordt nu gewoon doelbewust genegeerd. Onder het motto ‘jammer maar noodzakelijk’, want wij ‘moeten’ immers richting een federaal Europa. Dat de burgers dit misschien gewenst noch verstandig vinden, doet daarbij geheel niet ter zake. De politiek vinden dat zij daartoe gelegitimeerd zijn, omdat u een paar jaar geleden ergens een kruisje hebt gezet onder een partijprogramma dat A. zelden over EU-zaken gaat (en al heel helemaal niet over soevereiniteitsoverdracht), B. niet uitgevoerd wordt want coalities en zo, en C. al lang niet meer actueel is in deze snel veranderende wereld waarin meer en meer rampen op ons af lijken te komen dan ooit tevoren.

Wij gaan verder met het afdwingen van aandacht voor soevereiniteitsoverdracht naar de Europese Unie en in het algemeen meer democratie en een eerlijke discussie met burgers. De debatten in de Kamers zijn slechts een uitwisseling van al bekende partijstandpunten. Door partijpolitiek is men overmatig gericht op de korte termijn(winst), en men onderschat het gezond verstand van burgers die zich bovendien wel de luxe kunnen permitteren om verder vooruit te kijken en daardoor misschien wel beter in staat zijn te overzien wat op langere termijn goed en verantwoord is. Als burgers in Zwitserland dat goed en verstandig blijken te kunnen, dan kan dat hier zeker ook!

Simple Share Buttons