Burgerinitiatief Soevereiniteit

Het begon allemaal hiermee op 26 januari 2013: Onherroepelijk richting een federale unie. Ook wij eisen een referendum. Deze oproep in de vorm van een artikel in de krant verscheen naar aanleiding van de speech van David Cameron (die uiteindelijk heeft geleid tot Brexit). Het Burgerforum-EU werd in allerijl opgericht en een burgerinitiatief gestart (de mensen van dit Burgercomité-EU waren maakten hier vanaf het eerste uur deel van uit).

Exact twee maanden later, op 26 maart 2013, werden 56.000 handtekeningen ingeleverd bij de Tweede Kamer. De Commissie Verzoekschriften en Burgerinitiatieven keurde het Burgerinitiatief goed evenals de Vaste commissie voor Europese Zaken. Deze laatste organiseerde een hoorzitting met experts. Zelf mochten we daaraan niet deelnemen, alleen bijwonen. Daarna was het wachten op het Tweede Kamerdebat.

Op 21 januari 2014 (10 maanden na indiening) was het zover. Het Kamerdebat met de inleidende speech van Thierry Baudet ziet u hieronder.
Referendum EU Associatieverdrag Oekraïne

Tweede Kamerdebat 21 januari 2014 Burgerinitiatief “Geen EU-bevoegdhedenoverdracht zonder referendum”

Uiteraard vingen wij bot. De Tweede Kamer wilde in meerderheid geen referendum bij volgende soevereiniteitsoverdracht. De enige motie die wel werd aangenomen was van Pieter Omtzigt en Gert-Jan Segers waarin de Raad van State werd verzocht een onderzoek in te stellen naar de ‘sluipende bevoegdheidsoverdracht’. Is er sprake van een sluipende bevoegdheidsoverdracht? En zo ja, hoe zou dit in de toekomst kunnen worden voorkomen? In dit advies zou de Raad van State op deze vragen antwoorden moeten proberen te geven.

Het Burgerforum-EU hief zichzelf op na het Kamerdebat. Een vijftal mensen ging door. Besloten werd een zogenaamde ‘denktank’ op te richten (Forum voor Democratie) en een ‘doetank’ oftewel een actiegroep (Burgercomité-EU). Twee aparte organisatie die met elkaar zouden samenwerken waar mogelijk, maar een andere strategie en aanvliegroute zouden hanteren en een ander netwerk zouden bouwen.

Een half jaar later, in augustus 2014, was het er: het Raad van State Advies. Het deed ons van de ene verbazing in de andere rollen. Als Burgercomité-EU besloten we er een boek over te schrijven.

Naar aanleiding van het advies van de Raad van State zou er ook een debat plaatsvinden van de Commissie Europese Zaken met de Minister van Buitenlandse Zaken Koenders. Het debat kwam in de herfst van 2014 voor het eerst op de agenda, maar werd eindeloos verschoven. Op 4 juni 2015 heeft het debat (bijna een jaar na het advies!) uiteindelijk plaatsgevonden. Wij mochten er niets zeggen en uiteraard waren er ook geen journalisten.

Het hele traject van dit burgerinitiatief heeft bijna 2,5 jaar in beslag heeft genomen. Het heeft uiteraard ook niet het gewenste resultaat opgeleverd. Dat wil zeggen een echte, oprechte discussie over soevereiniteitsoverdracht met parlementariërs. Het ‘verschijnsel’ wordt inmiddels (met veel moeite) gelukkig niet meer ontkend (dat is dan de winst), en ook de Raad van State onderkent dat hier probleem is, maar het wordt doelbewust en willens en wetens genegeerd. Onder het motto ‘jammer maar noodzakelijk’, want wij ‘moeten’ immers richting een federaal Europa. Dat de burgers dit misschien gewenst noch verstandig vinden, doet daarbij niet ter zake. De politiek vinden dat zij daartoe gelegitimeerd zijn, omdat u eens in de vier jaar een kruisje hebt gezet onder een partijprogramma dat A. zelden over EU-zaken gaat (en al heel helemaal niet over soevereiniteitsoverdracht), B. niet uitgevoerd wordt, want coalities en zo, en C. al lang niet meer actueel is in deze snel veranderende wereld waarin meer en meer ontwrichtende ontwikkelingen op ons af lijken te komen dan ooit tevoren.

Toch heeft het Burgercomité-EU zich door de matige resultaten van het Burgerinitiatief Soevereiniteitsoverdracht niet laten ontmoedigen. Geduldig hebben wij afgewacht tot de Eerste Kamer in juni 2015 in navolging van de Tweede Kamer de wet Raadgevend Referendum goedkeurde. Een maand ervoor, in mei 2015, presenteerden wij in Nieuwspoort ons boek Manifest ‘Aan het volk van Nederland naar aanleiding van het advies van de Raad van State omdat daar zeer interessante en ontluisterende conclusies uit kunnen worden getrokken. Tevens presenteerden wij ons campagne Referendum 2.0 met betrekking tot de Wet raadgevend referendum. Deze campagne had tot doel om gebruik te gaan maken van deze nieuwe wet die van kracht zou worden in de zomer van 2015 en welk wetgevingsproces wij al enige jaren met grote belangstelling volgden samen met een aantal experts.