ECB geeft Griekenland niet meer tijd voor onderhandelingen

De Europese Centrale Bank (ECB) is niet van plan in te stemmen met voorstellen die Griekenland meer tijd moeten geven in onderhandelingen met zijn geldschieters.

Dat stelt de Britse krant The Financial Times dinsdag op basis van ingewijden.

Griekenland wil 10 miljard euro ophalen met korte leningen, die moeten dienen als een overbruggingskrediet waarmee het land de komende drie maanden vooruit kan. In de tussentijd zou de nieuwe Griekse regering dan tot overeenstemming willen komen met de andere eurolanden over de manier waarop Griekenland in de toekomst overeind kan worden gehouden. De ECB dient hiervoor echter het maximale bedrag dat Griekenland met korte leningen mag ophalen te verhogen en is dat volgens de bronnen niet van plan.

Zonder de leningen zou Griekenland eind deze maand zonder geld komen te zitten, aangezien het huidige steunprogramma van de eurolanden en het IMF dan afloopt. Binnen de EU wordt er daarom op gehoopt dat de Grieken om een tijdelijke verlenging van dat programma zullen vragen. De regering van premier Tsipras wil echter af van de voorwaarden waaronder die leningen worden verstrekt.

De ECB speelt een cruciale rol in de financiële toekomst van Griekenland. Als de ECB na afloop van het huidige steunprogramma, op 1 maart, besluit de geldkraan naar Griekse banken dicht te draaien, dan komt een vertrek van de Grieken uit de eurozone erg dichtbij. Griekse banken dreigen dan te bezwijken door de verwachte bankrun, die ontstaat als Grieken massaal proberen zoveel mogelijk geld naar het buitenland te brengen.

Bron: Nu

Het grote bewegen in onderhandelingen is begonnen

Nadat het uiterst linkse Syriza in Griekenland aan de macht was gekomen ging het aanvankelijk hard tegen hard tussen de EU-lidstaten en de nieuwe Griekse regering onder leiding van premier Alexis Tsipras, die af wil van de hervormingen en saneringen waaraan het land zich gecommitteerd heeft in ruil voor financiële steun. Na de harde confrontatie is nu echter het grote bewegen begonnen.

Jean-Claude Juncker vloog er voorafgaand aan de verkiezingen in Griekenland al met een gestrekt been in. “Ik denk dat de Grieken, die een zeer moeilijk bestaan hebben, zeer goed weten wat een verkeerde uitkomst van de verkiezingen zou betekenen voor Griekenland en de Eurozone. (–) Ik zou niet willen dat er extreme krachten aan de macht komen,” aldus de voorzitter van de Europese Commissie. Zonder Syriza expliciet te noemen, maakte Juncker duidelijk dat hij niet zat te wachten op de linkse club die nu de scepter zwaait in Griekenland.

Kort na de ‘verkeerde uitkomst’ klonk er wederom oorlogsretoriek uit Europa. Angela Merkel liet weten dat de Grieken de afgesproken hervormingen en begrotingssaneringen moesten nakomen, Christine Lagarde van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) gaf aan dat er geen voorkeursbehandeling zou komen, en ook eurogroepvoorzitter Jeroen Dijsselbloem zei dat wie in de eurozone wil blijven zich aan de afspraken moet houden.

De harde bewoordingen waren het startschot van de onderhandelingen om een ‘Grexit’ te voorkomen. Nadat de stellingen waren ingenomen, is nu het grote bewegen begonnen. Letterlijk, de Griekse minister van Financiën Yanis Varoufakis is bezig aan een Europese charmetour en bezocht gisteren zijn Franse evenknie Michel Sapin, die na afloop van het gesprek te kennen gaf dat Frankrijk ‘meer dan bereid’ is om Griekenland te helpen. Premier Tsipras verklaarde zelf al er ‘absoluut vertrouwen’ in te hebben dat een Grexit voorkomen wordt.

Jean-Claude Juncker zei op zijn beurt dat hij de door de Grieken gehate trojka (EU, ECB en IMF) wilde afschaffen en er een alternatief voor zou verzinnen, en ook Barack Obama sprak sussende woorden: op een land in een depressie, zoals Griekenland, kan geen druk meer worden gezet, aldus de Amerikaanse president; er moet naar een groeistrategie worden gezocht.

Die groeistrategie moet ertoe leiden dat de Griekse economie aantrekt en het land kan gaan denken aan terugbetalen. En dat is meteen het belangrijkste punt dat nog op de onderhandelingstafel ligt: blijft dat enorme bedrag staan of niet? Is er sprake van uitstel en wellicht extra leningen, of wordt er ook geld kwijtgescholden?

Lees dit artikel van Edwin van Sas verder op HP/De Tijd

Syriza zal TTIP blokkeren

The newly-elected government in Athens has always been suspicious of the Transatlantic Trade and Investment Partnership (TTIP) and will use its Parliament majority to sink the EU-US trade pact, claims a former Syriza MEP now turned minister.

After making its voice heard in the debate over sanctions on Russia, the new government in Athens is now making its opposition known to the EU-US trade deal, TTIP. Georgios Katrougkalos, a former influential Syriza MEP who quit his European Parliament seat to become deputy minister for administrative reform in the leftist Greek government, said the new leadership in Athens will use its veto to kill the proposed trade pact – at least in its current form.

Just before the January Greek elections, he told EurActiv Greece that a Syriza-dominated Greek parliament would never ratify the EU-USA trade deal. Asked by EurActiv Greece whether the promise still holds now Syriza is in power, Katrougkalos replied:

“I can ensure you that a Parliament where Syriza holds the majority will never ratify the deal. And this will be a big gift not only to the Greek people but to all the European people”.

The leftist Syriza party may not have an absolute majority in the Greek Parliament but its junior coalition partner seems to share the same views on the EU-US trade pact. Syriza, which won a stunning victory at snap elections a week ago (25 January) formed a coalition with the right-wing anti-austerity Independent Greeks party, which is intent on opposing laws seen as favourable to big business.

The coalition gives the new Greek leadership an effective veto power over TTIP and other deals submitted to Parliament ratification.

Indeed, once the pact is negotiated – a process which may still take over a year –, it will be submitted for a unanimous vote in the European Council, where each of the 28 EU national governments are represented. This means that one country can use its veto power to influence the negotiations or block the trade deal as a whole, an opportunity Syriza will no doubt use.

And even if the pact makes it past this first stage, it will then be submitted to ratification by all parliaments of the 28 EU Member States, offering opponents a second opportunity to wield a veto.

Lees verder op Euractiv

Geklungel Dijsselbloem: Griechenland is jetzt Chefsache

  • Die ersten Verhandlungsversuche der EU mit der neuen griechischen Regierung sind gescheitert. Euro-Gruppenchef Jeroen Dijsselbloem sorgte für eine diplomatische Misere, Finanzminister Yanis Varoufakis hat die Troika des Landes verwiesen.
  • Auch der Athen-Besuch von EU-Parlamentspräsident Martin Schulz wurde in Brüssel kritisiert, dieser habe sich zu direkt in die Euro-Politik eingemischt.
  • Nun hat EU-Kommissionspräsident Jean-Claude Juncker die Verhandlungen selbst übernommen. Er telefonierte mit mehreren Staats- und Regierungschefs und hat den griechischen Ministerpräsidenten Alexis Tsipras nach Brüssel eingeladen.

Es war eine Mission, die nur schiefgehen konnte. Der niederländische Finanzminister Jeroen Dijsselbloem war am Freitag in seinem Amt als Vorsitzender der Euro-Gruppe nach Athen gereist, um seinen Kollegen aus dem Süden im besten Sinne des Wortes einzunorden. Als der kühl auftretende Niederländer mit dem selbstbewussten Griechen Yanis Varoufakis über die Troika sprechen wollte, war das Treffen schon zu Ende. Während der Grieche lächelnd die Troika aus dem Land verwies, schaute der Niederländer gequält demonstrativ weg. Danach musste er erinnert werden, die Hand zum Abschied zu reichen.

Die griechischen Scherben sind nicht die ersten, die die EU-Partner nach einem Auftritt von Dijsselbloem zusammenfegen müssen. Der Vorsitzende der Euro-Gruppe mag die Sitzungen der Finanzminister straffer organisieren und schneller zu Ende bringen als sein Vorgänger in diesem Amt, der heutige EU-Kommissionspräsident Jean-Claude Juncker. Diplomatie oder auch nur das Gespür für Befindlichkeiten zählt dagegen keinesfalls zu seinen Stärken. Als Dijsselbloem Anfang 2013 sein Amt antrat, legte der oberste Euro-Retter umgehend einen Fehlstart hin.

In Interviews hatte Dijsselbloem forsch und nicht mit den Euro-Kollegen abgesprochen die Beteiligung von Anteilseignern, Gläubigern und Großkunden an Zyperns Bankenrettung zum Modellfall erklärt. Der Privatsektor müsse sich darauf einstellen, bei künftigen Rettungsaktionen in anderen Ländern ebenfalls herangezogen zu werden. Nach dem Interview stürzten die Kurse an den Finanzmärkten ab, die EU-Kommission und nationale Finanzminister dementierten die Aussage. Schließlich sagte auch Dijsselbloem, das sei ein Missverständnis gewesen.

Lees verder op de Süddeutsche Zeitung

Why I think Greece would make a success of Grexit

The Greek conundrum will be resolved either by a messy deal or an exit from the euro.

A week has passed since the Greek general election result and we still don’t know whether the new government is going to be able to do a deal with the euro-zone authorities.

There are contrary indicators. Every so often a Greek government spokesperson suggests that Greece is not asking for the moon, while a euro-zone spokesman indicates that there is room for flexibility.

Then another Greek voice appears to be calling for the moon – with menaces – while someone from the euro-zone helpfully reaffirms the absolute and inviolable sanctity of debt. Something – and someone – has got to give. Accordingly, we have to be prepared for either a messy deal or a messy exit from the euro.

Even if the Greek government were to be granted complete debt forgiveness and an end to austerity, if Greece stayed in the euro, this would only solve half the problem. For it is still hugely uncompetitive, which is a good part of the explanation for the 25pc drop in its GDP.

If negotiations between the two sides break down, and Greece reneges on its debt, it might try to stay in the euro, but it would not succeed. In these circumstances, the ECB would surely refuse to support the Bank of Greece.

Lees dit artikel van Roger Bootle verder op The Telegraph

Daarom betalen grieken geen belasting

Belasting betalen zit niet in de Griekse volksaard. Daar heeft de Trojka van IMF, EC en ECB in de afgelopen jaren ook niet veel aan kunnen veranderen. Ze moesten het natuurlijk doen met de democratisch gekozen regering van Samaras, die er niet over peinsde de rot uit het Griekse systeem te snijden.

Dat merkte ook de speciale belastinginspecteur, Harry Theoharis, die door de Trojka was aangesteld om achter de tientallen miljarden onbetaalde belastingeuro’s aan te gaan. In The Telegraph doet hij een boekje open over de bedreigingen die hij kreeg (‘het kost maar €5.000 euro om je benen te laten breken’) en over de opdrachten die hij van de regering van Samaras kreeg om niet achter politiek gevoelige doelwitten aan te gaan. Uiteindelijk was dat voor hem de reden om al na 17 maanden dienstverband er de brui aan te geven.

Lees verder op Das Kapital

Whatthefakis? New finance minister has admitted that Greece is bankrupt

By Francis Coppola

The new Finance Minister of Greece has been making waves. In a meeting with Eurogroup chairman Jeroen Dijsselbloem on January 30th he appeared to say that Greece would no longer cooperate with the Troika – the combination of the IMF, European Commission and the ECB that has been running Greece’s bailout programme. Dijsselbloem’s face was an absolute picture, as FT Alphaville gleefully reported.

Except, of course, that Varoufakis was speaking in Greek, so this isn’t what he actually said. And Dijsselbloem, who was listening via a translation service, did not hear what he actually said. Nor did the world’s journalists, who by and large also don’t speak Greek. Varoufakis (who is bilingual) later said that he perhaps should have made his remarks in English.

Nonetheless, his apparent refusal to deal with the Troika made headline news. The BBC’s headline claimed he said “No debt talks with EU-IMF Troika”. The FT put up an inflammatory headline saying that Varoufakis was refusing to work with the Troika. But the FT’s report explains it differently:

Mr Varoufakis….said Greece “is working from the standpoint of the best possible co-operation with its institutional partners and the International Monetary Fund but not with a [bailout] program that we think is anti-European.”

Eh? How is this “refusing to cooperate”? The reporters continue:

He also blasted the deeply unpopular bailout monitors from the European Commission, IMF and ECB, also known as “the troika”, saying: “We are not going to co-operate with a rottenly constructed committee.

Ah. The problem is what is meant by “the Troika”. In an interview with Emily Maitlis on the BBC’s Newsnight program later on January 30th, Varoufakis explained (in English) that the Troika has two levels: the institutions themselves, and the “bailout monitors” they have sent to Athens to ensure compliance with program demands. It is these monitors who have been rejected.

So Varoufakis is not refusing to cooperate with the European institutions and the IMF. On the contrary, he says he wants a “rational discussion” with them. He is repudiating the bailout program that they have constructed.

But why is he repudiating the bailout program? Varoufakis gave Maitlis an everyday example to explain his reasoning:

Suppose a friend of yours were to come to you and say that he or she had difficulty paying the mortgage because of a reduction in their income – they lost their job or something like that. They have a great idea on how to solve this problem: they would get a credit card and draw money from it in order to meet the mortgage payments for the next few months. Would you advise them that they should continue to take these tranches of loans from the credit card in order to deal with what is essentially an insolvency problem?

Astonishingly, Maitlis completely ignored this. How any decent journalist could let such an opportunity pass is beyond me. It is the heart of the matter.

Lees verder op Forbes

Griekse lidmaatschap van de eurozone draait niet meer om schuld en boete

De discussie over een Griekse exit uit de eurozone is, geheel voorspelbaar, weer in alle hevigheid opgelaaid. Voor- en tegenstanders in de eurozone bediscussiëren de houdbaarheid van de Griekse staatsschuld met evenveel enthousiasme als vorige keer, in 2012. Weinigen lijken te beseffen wat voor steriele, achterhaalde discussie dit is. Er is iets fundamenteel veranderd, sinds die vorige keer: de wereld.

Europa kan er moeilijk aan wennen, maar de geopolitiek is terug van weggeweest. Daardoor kun je niet meer in puur economische termen over de toekomst van Griekenland in de eurozone spreken. In 2012 besloot Angela Merkel het land in de eurozone te houden. Geopolitieke overwegingen speelden toen al een rol. Om dezelfde reden bleef Cyprus in 2013 binnenboord. Dat was vlak na een ijzige EU-Ruslandtop, waarbij president Poetin tirades hield over het handelsakkoord dat de EU met Oekraïne wilde sluiten. Bij de huidige discussie over Griekenland zijn geopolitieke argumenten prominent geworden.

Als wij Griekenland uit de euro werken, drijven we het land in de armen van Rusland. Het feit dat premier Tsipras zijn allereerste afspraak had met de Russische ambassadeur, en dat zijn eerste clash met Brussel ging over sancties tegen Rusland, toont dat hijzelf de geopolitieke troefkaart al heeft getrokken.

Lees dit artikel van Caroline de Gruyter verder in het NRC