Tag: griekenland

De kwaal van de Griekenland-discussie is het cliché

Geplaatst op by 0 reacties

‘We krijgen ons geld niet terug!’ zo kondigde Matthijs van Nieuwkerk een item over de verkiezingswinst van het Griekse Syriza aan. Er was genoeg om op te reflecteren die avond: een collectief veto tegen vijf jaar opgedrongen economisch beleid, hakenkruisnazi’s die als derde eindigden en mens­onterende werkloosheid.

Maar nee, de hoofdvraag van de avond was anders: krijgen we onze poen terug? ‘Wat betekent dit, Martin, wij denken dat kan toch niet, we zijn in de maling genomen!’ vraagt Van Nieuwkerk aan Telegraaf-columnist Martin Visser.

Het is de kwaal van de hele Griekenland-discussie. Clichés alom. Grieken zijn lui, ze werken maar 2037 uur per jaar, terwijl die noeste Duitse arbeiders maar liefst 1388 uur maken. Ze gaan te vroeg met pensioen, gemiddeld met 61,9 jaar, 0,2 jaar eerder dan in Duitsland. En ze kennen een veel te grote overheidssector, 8,6 procent van de werkenden is in overheidsdienst, in Duitsland is dat maar 11,1 procent.

Maar het ergst zijn de opper­vlakkige frases, die veel verhullen en weinig verhelderen. Te beginnen met ‘steun aan de Grieken’. De Griekse econoom Yiannis Mouzakis becijferde dat van de 226,7 miljard euro die de eurozone en het IMF aan Griekse ‘steun’ uitkeerden maar 27 miljard (11 procent) ging naar het bekostigen van de overheid. De rest ging naar rentebetalingen, aflossing en banken­steun. Steun aan de Grieken komt eigenlijk neer op steun aan Griekse crediteuren.

Al bijna even ergerlijk is de constante oproep dat Griekenland eerst maar eens moet ‘hervormen’. Niemand is tegen hervormen, in Griekenland niet, in Nederland niet of waar dan ook. Hervormen, zo lezen we namelijk in de Dikke Van Dale, is ‘veranderen om te verbeteren’. Het democratisch proces bestaat er juist uit om te selecteren welke veranderingen een verbetering vormen. Maar niet in Griekenland. Daar is deze taak uitbesteed aan een buitenlandse commissie van wijzen, beter bekend als de trojka, die bepaalt wat goed en verstandig is.

Vorige maand onthulde het Griekse maandblad HotDoc e-mails van de trojka aan de Griekse regering. In de kantlijn van wetsvoorstellen zetten trojka-ambtenaren opmerkingen als ‘verworpen’, ‘niet genoeg’, ‘volstrekt niet genoeg’. In een brief van de staatssecretaris van Arbeid aan voormalig premier Samaras valt te lezen hoe de trojka voorstelde het parlement te omzeilen om een voorstel tot het vereenvoudigen van massa­ontslagen tot wet te maken. ‘Het is niet verstandig om parlementaire onrust te veroorzaken, als we andere mogelijkheden hebben om ons doel te bereiken’, valt te lezen.

Lees deze column van Jesse Frederik verder op De Groene

Griekenland vangt bot in Berlijn

Geplaatst op by 0 reacties

Het charme-offensief van de nieuwe Griekse regering is in Duitsland niet aangeslagen. Vandaag brachten Syriza-leiders Alexis Tsipras en Yanis Varoufakis een bezoek aan Berlijn met de boodschap te willen breken met de hervormingsbeloftes van de vorige regering. Duitsland zit daar niet op te wachten, evenmin als de ECB, die de Griekse banken niets meer wil lenen.

Beluister hieronder een goed gesprek in Bureau Buitenland met o.a. hoogleraar Europese Studies Paul Scheffer. Het fragment duurt ongeveer 15 minuten.

Ongekend in Athene: een pro-regeringsdemonstratie

Geplaatst op by 0 reacties

When was the last time you saw Greeks protesting in SUPPORT of the government? Exactly this is happening right now (donderdagavond, red.) outside the Parliament with crowds of people flocking to Syntagma Square and raise their voice against the decision of the European Central Bank, to stop accepting Greek bonds as collateral for granting liquidity.

After years of iron barricades around the Parliament, the stunned protesters keep a distance to the area in front of the Parliament. Barriers were removed on January 28th 2015, by order of new alternate Minister of Public Order Yiannis Panousis.

Lees en kijk verder op Keep Talking Greece

Krachtmeting

Geplaatst op by 0 reacties

Hoeveel persconferenties over het oplossen van de eurocrisis heb ik met de jaren gezien, of beter gezegd: doorgeworsteld? Ze zitten vol technische termen over obligaties opkopen, noodfondsen oprichten en toezicht verscherpen. En dat de euro onomkeerbaar is. Heel Belangrijk allemaal. Dat wel. Maar ook een beetje saai.

De persconferentie van vandaag van de Duitse minister van Financiën Wolfgang Schäuble en zijn Griekse ambtsgenoot Yanis Varoufakis was niet Heel Belangrijk. Het gíng echt ergens over. Dit is wat ik zag – en iedereen ziet waarschijnlijk wat anders, dus je moet hem even terugkijken:

Twee mannen naast elkaar. Links Schäuble. Het kan niet Duitser. Zoon van een belastingadviseur. Lid van het grote, rechtse CDU, een partij die woont in de macht. Al tien jaar is Schäuble minister. Hij kent het klappen van de zweep. Een man die tegenslagen kan incasseren. Als hij in 1990 op een verkiezingsavond wordt neergeschoten en zwaargewond raakt, is hij vier weken later alweer aan het werk. Voor altijd in een rolstoel. So be it. “In principe zijn alle mensen gehandicapt. Het voordeel van ons soort gehandicapten is dat wij het weten”, zegt hij een keer in een interview. Verder wil hij het er niet meer over hebben.

Rechts zit Yanis Varoufakis. Hij kan de persconferentie makkelijk in het Engels aan. Al op zijn 17de ging hij naar het Verenigd Koninkrijk om daar te studeren. Niet voor de lol laat hij Griekenland achter zich. Begin jaren 70 is Athene bijzonder explosief en gevaarlijk – met een militaire junta die aan de macht probeert te blijven. Yanis groeit uit tot briljante (en rebelse) wetenschapper. Het politieke spel met al z’n mores en powerplay moet even wennen voor hem zijn. Maar hij heeft er lol in.

Lees dit artikel van Hella Hueck verder op RTLZ

What on earth is the ECB up to?

Geplaatst op by 0 reacties

The ECB has abruptly announced withdrawal of the “waiver” under which it was prepared to accept Greek sovereign bonds as collateral for liquidity. This created a considerable Twitter storm, with lots of angry people saying the ECB’s action was beyond its mandate and far too precipitate: it should at least have waited for the Greek Finance Minister, Yanis Varoufakis, to meet his German counterpart, and it should not be acting as if the bailout programme was ended when negotiations were still proceeding. I admit, I was one of those people.

And I stand by my views. The ECB is acting far beyond its mandate in seeking to influence negotiations between Eurozone member states regarding the terms and conditions under which member states lend to their distressed partners. It has no business interfering in fiscal policy: if the Greek government decides to run 1.5% fiscal surpluses instead of 4.5%, hike minimum wages and create lots of government jobs, it is none of the ECB’s business. The ECB’s monetary policy failures are legion: it should put its own house in order, rather than interfering with the conduct of fiscal policy. And worse, its persistent interference in fiscal policy is a clear conflict of interest, as the Advocate General of the European Court of Justice noted in relation to the OMT programme. It should not be a member of the Troika at all, and certainly should not use changes in fiscal policy by a democratically-elected sovereign government – even one that has inherited an economy in tatters with a massive debt burden – as justification for limiting liquidity to that country’s banking system. Monetary policy should never be used to serve fiscal or political ends. Not ever.

OK, rant over. I’ve thought about this a bit more now. Something doesn’t quite add up.

Firstly, there is the timing. The Syriza government has now been in power for ten days. Why did the ECB wait until now to pull the plug on the waiver? It might simply be that today was the first planned meeting of the Governing Council. But that doesn’t exactly suggest that this is an urgent problem – so why is the ECB doing this now, given that the bailout extension is not until 28th February and Greece has already asked for time to come up with an alternative plan?

Secondly, there is the timing. (Yes, I mean that). Varoufakis met ECB chief Mario Draghi yesterday and he meets German Finance Minister Wolfgang Schäuble today. In between those two meetings the ECB pulled the waiver. Why? Well, Schäuble is openly hostile to Varoufakis’s ideas of debt relief and an end to austerity, while Draghi has so far kept very quiet (though his deputy Vitor Constancio has been more forthright). Schäuble will no doubt be looking for explicit backing from the ECB. Should this action be taken as the ECB’s governing council signalling whose side it is on?

And thirdly, there is this:

@Brancaleone72 It would be a non-credible threat. (E.g. “We will shut down your ELA.” Answer: “Do ahead!”)
— Yanis Varoufakis (@yanisvaroufakis) June 1, 2014

Note the date. Yes, you read right. Over 6 months ago, Varoufakis predicted that the ECB would attempt to pull funding from the Greek banks.

Lees verder op (Frances) Coppola Comment

Wat er mis is in Griekenland: cooking the books en nog veel meer…

Geplaatst op by 0 reacties

Dat Griekenland een inefficiënt, corrupt land is, maakt gastauteur Anton van de Haar overtuigend duidelijk. De banken werden dan ook gered, maar niet de Grieken. Die moeten zichzelf redden – en wel nú. Hoe? Door te hervormen.

Griekenland en de eurozone zijn in een spagaat terecht gekomen. De Grieken hebben er een potje van gemaakt. Maar ook de eurozone heeft grote fouten gemaakt. Met als gevolg een gepolariseerde situatie, waarin Syriza boven is komen drijven, met een plan dat vooralsnog geen zoden aan de dijk zet. Een korte analyse van hoe het zover kon komen en van wat we daaraan zouden kunnen doen.

In 2011 scheef de overigens tamelijk rechts georiënteerde Griekse journalist Takis Michas een ontnuchterend artikel over de wortels van de Griekse schuldencrisis, Putting politics above markets: Historical background to the Greek debt crisis.

In dat artikel wordt een beeld geschetst van de Griekse samenleving als een systeem waarin het staatsbestuur en haar bondgenoten de staat beschouwen als hun persoonlijke eigendom en haar gebruiken voor persoonlijke verrijking. In dat systeem is de staat verworden tot een instrument voor het genereren en verdelen van winsten onder politici, ambtenaren en gelieerde burgers, bedrijven en andere organisaties (rent-seeking), een praktijk die in Griekenland ‘rousfeti’ wordt genoemd.

Michas onderscheidt drie mechanismen die worden gebruikt om dergelijke winsten te genereren: het aan gelieerde burgers verstrekken van banen in de publieke sector, het opleggen van wetgeving die is bedoeld om concurrentie in te perken, en het opleggen van heffingen op transacties. Volgens Michas had in 2010 circa een kwart van de Griekse beroepsbevolking een baan betaald door de staat. En zo’n baan, zo stelt Michas, wordt in Griekenland niet noodzakelijk beschouwd als een inspanningsverplichting. Bovendien vinden ambtelijke promoties in Griekenland in de regel plaats op basis van politieke connecties en anciënniteit, en niet op basis van individuele prestaties.

Al met al is de Griekse bureaucratie inefficiënt als het gaat om de verlening van diensten aan burgers en bedrijven. Maar dat geldt niet, zo stelt Michas, voor wat betreft het produceren van wet- en regelgeving waarmee ze haar eigen positie kan handhaven. Er zijn volgens hem sinds 1974 in Griekenland meer dan 100.000 wetten en regels ingevoerd, wat neerkomt op ongeveer acht per dag.

Een belangrijk doel van al die wetten en regels is het tegengaan van concurrentie. Dat wordt onder meer bereikt door het oprichten van een nieuw bedrijf heel duur te maken (in 2010 becijferde de Wereldbank dat dit in Griekenland ongeveer 3.100 dollar kost), door heel strenge vestigingseisen te stellen en door op grote schaal minimumtarieven voor te schrijven die het nieuwkomers moeilijk maken om zich via prijsconcurrentie een positie te verwerven.

Lees verder op Follow The Money

Griekse regering gooit luxe wagenpark in de verkoop

Geplaatst op by 0 reacties

Zo, nu gaan we eens alles anders doen. In een tijd van massawerkloosheid en bezuinigingen zijn luxe auto’s voor ministers niet meer van deze tijd, redeneert de nieuwe Griekse regering. Daarom worden alle ministeriële limousines verkocht.

Dat meldt Der Spiegel.

Pronkstuk van de collectie is een kogelvrije BMW met satellietinstallatie. Vraagprijs: 750.000 euro. Destijds aangeschaft door de regering-Papandreou, en tot voor kort gebruikt door Evangelos Venizelos, ex-minister van buitenlandse zaken.

“Ministers hebben geen staatsie-auto’s nodig”, zegt minister van Economische Hervorming Georgios Katrougalos. Premier Tsipras heeft zijn ministers opdracht gegeven met hun eigen auto te rijden of een taxi te nemen. Zelf geeft hij het goede voorbeeld: hij blijft de zwarte Audi A4 gebruiken waar hij altijd al in reed.

Katrougalos houdt het op een oude MG Cabrio. Minister van Financiën Varoufakis gaat met zijn motor, als hij niet een taxi neemt.

#Varoufakis, economy class!
Referendum EU Associatieverdrag Oekraïne
— ElenaTzouanacou (@elenacou) 1 februari 2015

Ook dienstreizen moeten sober. Varoufakis, op het moment bezig aan een Europese tour, werd al in economy class gesignaleerd. Een beter symbool voor het afscheid van corruptie en vriendjespolitiek dat deze regering voorstaat, is niet denkbaar.

Bron: Z24

Varoufakis is op bezoek geweest bij Draghi

Geplaatst op by 0 reacties

Greek Finance Minister Yanis Varoufakis met ECB President Mario Draghi for talks in Frankfurt this morning. He struck an optimistic tone after his meeting. The Greek finance minister told reporters shivering outside the ECB headquarters that he believes discussions with international lenders can be concluded quickly.

Varoufakis told Italian daily La Repubblica:

“Greece is bankrupt since 2010. There’s no recovery. Those who want to make people believe the opposite are lying. That’s precisely why we need extraordinary measures.”

Tomorrow’s meeting with Germany’s finance chief Wolfgang Schäuble will be a big test, though. The suspicion is that Berlin will want to play a long game with Greece, and see signs of economic reform before loosening the ties of austerity.

Bronnen: The Guardian, Open Europe