Farage: The great game of poker begins. Will Greece fight back?

Referendum EU Associatieverdrag Oekraïne

So the great game of poker between Greece and Germany begins, while the IMF, European Central Bank, and other European institutions watch on nervously. The question is, will Greece fight back?

By Nigel Farage

I first noted in a speech in 2008 that Greek interest rates were diverging wildly from German interest rates – and that things we about to go wrong in the Mediterranean.

The architects of the euro thought fiscal and political union would follow an economic and monetary union as night follows day.

The suffering of the Greeks at the hands of the eurozone project has been incredible – including having a prime minister removed for daring to suggest a referendum, and on top of that, a 25 per cent decline in the economy with youth unemployment rates consistently over 50 per cent. Allied to this has been a genuine growth in poverty, suicides, and large sections of Greek society remain desperately troubled and deeply unhappy.

The economist Milton Friedman once said of currencies that were trapped inside the wrong economic union: either you devalue the currency or you devalue the country.

What we thought we’ve been watching for seven years now is the devaluation of the Greek economy. In fact we’ve been watching Greece, before our eyes, becoming a third world country. So I’ve been astonished that no political figure has emerged in Greece with the courage to state the obvious. Namely, that Greece should return to the drachma and a huge competitive devaluation.

Lees verder op The Daily Express >>>

Yanis Varoufakis: We zijn op weg naar het zwarte gat

Toen hij nog hoogleraar economie was, had de Griekse Yanis Varoufakis veel kritiek op de manier waarop Europese politici de crisis in Griekenland probeerden op te lossen. Nu is hij minister van Financiën in de nieuwe Griekse regering. Wij spraken hem in 2011 voor een interview. Worden zijn ideeën van toen het beleid van nu? ‘Het beste wat kan gebeuren met Griekenland is het beste wat voor ons allemaal kan gebeuren: een rationeel herontwerp van de eurozone.’

Nederland maakt een historische fout door opnieuw miljarden naar het Europees noodfonds te sturen, betoogt de Griekse econoom Yanis Varoufakis. Hij heeft radicale oplossingen voor de eurocrisis, maar Europese politici voelen niets voor zijn plannen. Hij wordt elke dag pessimistischer. Het gaat niet om een Griekse crisis, bepleit hij week in week uit, maar om een Europese crisis, en om een wereldcrisis. De Europese leiders willen dat niet toegeven. Maar als de politici nu niet snel met een structurele oplossing komen, zijn er alleen maar inktzwarte scenario’s voor de toekomst. En dat, zo betoogt de econoom, terwijl de oplossing op tafel ligt. ‘We kunnen vandaag beginnen en binnen een paar maanden is de crisis voorbij.’

Varoufakis (50) is hoofd van de afdeling economisch beleid van de Universiteit van Athene. Hij groeide op in Athene, studeerde econometrie aan de Universiteit van Essex in Engeland, gaf daarna les aan de Universiteit van Sydney, schreef diverse boeken, adviseerde van 2004 tot 2007 toenmalig oppositieleider Papandreou en publiceerde A Modest Proposal for Overcoming the Euro Crisis – een voorstel met economische maatregelen om de eurocrisis aan te pakken. Sindsdien verschijnt hij regelmatig als gastspreker bij onder meer de BBC, Sky News, Russia Today, Bloomberg TV en Nieuwsuur. Hij was afgelopen week even in Nederland op uitnodiging van het Nederlands Instituut in Athene.

‘Let’s start’, roept Yanis Varoufakis, en hij wijst een houten stoel aan bij de ontbijttafel in zijn Amsterdamse hotel. Hij heeft haast, alsof hij de economische crisis hier en nu wil aanpakken. De econoom, een lange man met een markant, gebruind gezicht en een fris gestreken paars overhemd, is gisteravond laat in het hotel aangekomen. Hij haalt twee koppen koffie uit de automaat, zakt onderuit op zijn stoel en tikt met zijn vinger op het nieuwste nummer van The Economist dat op tafel ligt, waar paginagroot een donker zwart gat staat afgebeeld in een draaikolk met de tekst: Until politicians actually do something about the world economy… BE AFRAID. ‘Het is echt een heel gevaarlijk moment in de geschiedenis’, zegt Varoufakis. Die boodschap verkondigt hij nu al weken, maanden, als een persoonlijke missie die hij van de daken wil schreeuwen. ‘We moeten inderdaad bang zijn. En niet voor Griekenland.’

Hoe is de situatie in Griekenland op het moment?
‘Het is erger dan iedereen zich kan voorstellen. Mijn salaris van de universiteit is gezakt met 55 procent, ik heb een bestseller geschreven maar ik krijg er geen cent voor. De hele boekenindustrie is in elkaar gestort. Alle grote boekwinkels zijn bankroet. Ze zijn wel open, maar ze betalen de uitgevers niet; nu gaan de uitgevers failliet. Het systeem werkt niet meer. Er zijn duizenden zombiewinkels: winkels die hun reserves opmaken en dan sluiten. Op mijn universiteit zijn sinds maart de toners van het kopieerapparaat leeg. Wetenschappelijke assistenten zijn ontslagen. De beste mensen vertrekken. Het zijn persoonlijke drama’s. Wij hebben nooit een goed sociaal systeem gehad, maar we hadden de familie. Er was altijd wel een generatie die geld verdiende en die voor de andere generatie betaalde. Nu hebben alle drie de generaties, grootouders, ouders en kinderen, problemen – dat is voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog.’

Deze week is het Nederlands parlement akkoord gegaan met een uitbreiding van de bijdrage aan het Europese noodfonds, met een bedrag van 98 miljard, om de Grieken te helpen.
‘Dat zal de geschiedenis ingaan als een historische fout van het Nederlands parlement. Het noodfonds, of de European Financial Stability Facility (EFSF), is een giftige organisatie die nooit opgericht had moeten worden, en zeker niet nog meer geld moet krijgen. Het is een schandaal.’

Waarom?
‘Zogenaamd uit solidariteit met Griekenland wordt jullie gevraagd om leningen te garanderen die niet naar Griekenland gaan om de economie te stimuleren, maar slechts tien seconden in handen zijn van de Griekse overheid om daarna naar de crediteuren, de Europese banken te gaan. En de tragedie is dat die Europese banken bankroet zijn. Dus dat geld gaat ook niet naar Nederlandse investeringen of hypotheken, maar verdwijnt in de failliete Europese banken. Dus het is niet goed voor Griekenland, en evenmin voor Nederland of Duitsland. Deze vicieuze cirkel is het begin van het einde van de eurozone.’

Lees verder op De Groene Amsterdammer

Hieronder een interview van de BBC met Yanis Varoufakis van vrijdag 30 januari 2015
http://youtu.be/BiIO4YciewU

Grexit: Rutte zal door hem belogen kiezers weer moeten teleurstellen

Syriza maakt einde aan Brusselse illusies.

In het zuiden van Europa worden verkiezingen gewonnen met de belofte dat de economie niet verder kapot bezuinigd moet worden, in het noorden dat er geen cent meer naar de Grieken gaat. De tweede belofte zal nu even onhoudbaar blijken als vanuit Brussel maandenlang op bezwerende toon over de eerste is beweerd. De Griekse electorale volksopstand, die zondag in een nog grotere overwinning voor de klassiek-linkse partij Syriza heeft geresulteerd dan verwacht, zal spoedig aan alle illusies van Rutte en Merkel daaromtrent een hardhandig einde maken.

De lichte koerswijziging die de nieuwe Europese commissie – met aanzienlijk minder neoliberale dogmatici in haar gelederen dan de vorige – al had ingezet, zal er slechts verder door worden versterkt. Dit ongetwijfeld tot groot verdriet van de VVD, die daarmee een toenemend geloofwaardigheidsprobleem zal krijgen en binnenkort ingeval van een Brexit ook nog een belangrijke bondgenoot kan verliezen, maar dat behoort niet tot de grootste zorgen van de Grieken.

Laat ik eerlijk zijn: als Griek zou ik uiteraard ook Syriza hebben gestemd.

Enerzijds om verlost te raken van een oude elite van corrupte politici, die het land met decennia wanbeleid en bedrog de afgrond in hebben geholpen, ondertussen hun eigen belangen niet vergetend. De in het noorden als brave uitvoerder van de trojka-dictaten geliefde Samaras stamde uit zo’n geprivilegieerde oligarchenfamilie. Van dat wanbeleid hebben overigens de Noordeuropese banken fors geprofiteerd: met het mee-redden van Griekenland redde Nederland zo ook mede de eigen banken met ons spaargeld van de ondergang.

En anderzijds, omdat de prijs van al die veelgeroemde ‘hervormingen’ vrijwel uitsluitend door de gewone bevolking is betaald: waar multimiljoenen verdienende Griekse reders nog steeds grondwettelijk van belasting zijn vrijgesteld (als ze niet al vanuit de belastingparadijzen Nederland en Luxemburg met leuke extra fiscale ontsnappingsroutes worden gefaciliteerd), betalen leraren, politiemensen, verplegers etcetera. het financiële gelag.

Lees deze column van Thomas van der Dunk verder op The Post Online

Grieken doen geen zaken meer met de trojka

Eurogroepvoorzitter Jeroen Dijsselbloem vroeg de hele week al om ‘duidelijkheid’ van de nieuwe Griekse regering. Wel, die heeft hij vrijdagmiddag gekregen.

De nieuwe Griekse regering wil niets meer te maken hebben met de zogeheten trojka en is niet van plan de lopende afspraken met de geldschieters van de Europese Unie en het IMF te verlengen.

Dat werd vrijdag duidelijk tijdens een bliksembezoek van Dijsselbloem aan Athene, waar hij sprak met de nieuwe, links-radicale premier Alexis Tsipras en diens atypische minister van financiën Yanis Varoufakis (53), die zich per motorfiets door het Atheense stadsverkeer pleegt te bewegen.

Dijsselbloems korte trip was bedoeld als kennismakingsbezoek. Inderdaad werden voor de camera’s de gebruikelijke beleefdheden uitgewisseld. Maar tijdens de persconferentie van Dijsselbloem en Varoufakis – de eerste in zijn gebruikelijke pak met stropdas, de tweede in felblauw overhemd met zwart colbert – ging het knetteren.

De Griek haalde hard uit naar de trojka, het samenwerkingsverband van Europese Commissie, Europese Centrale Bank en Internationaal Monetair Fonds. Die noemde hij ‘wankel’ en ‘anti-Europees’. Varoufakis onderhandelde liever rechtstreeks met Europese regeringen.

Hij riep bovendien op tot een internationale conferentie over de schuldenproblematiek, waarin niet alleen Griekenland aan de orde zou komen. Dijsselbloem antwoordde ijskoud dat zoiets al bestaat. “Het heet de eurogroep” — de maandelijkse bijeenkomst van ministers van financiën van de eurozone die hij voorzit. “Het negeren van akkoorden is niet de juiste weg”, zei hij verder.

Tot slot legde Varoufakis vastberaden uit waarom de nieuwe regering geen heil ziet in een tweede verlenging van het lopende leningenprogramma van de EU, dat op 28 februari afloopt. Naast hem ging Dijsselbloem, met de vertaling op zijn oor, steeds somberder kijken.

Vervolgens stond de Nederlander met een verbijsterde blik op, greep na enig nadenken de ferm uitgestoken hand van Varoufakis, en leek hem en passant nog iets in te fluisteren. Wat dat precies was is niet bekend, maar van de gezichtsuitdrukking van beiden was af te lezen dat de beleefdsheidsfase voorbij was.

Lees verder op Trouw

Greek election reflects country’s differences with the EU

The outcome of the Greek parliamentary election Sunday, which gave power to Syriza, the left-wing, anti-austerity party that has pledged to restructure Greece’s crushing government debt, should have come as no surprise given the views of the Greek public about the European Union. Likewise, other Europeans’ views of Greeks suggest the difficulty the new government in Athens faces in getting a better deal from its European partners.

1) Greeks have little regard for the EU. Only about a third of Greeks have a positive view of the EU, according to a spring 2014 Pew Research Center survey. Just 17% think that European economic integration has been good for Greece.

2) Despite their frustrations with the EU, and in the face of speculation that restructuring of Greek debt could lead to abandonment of the common European currency, 69% of Greeks want to keep the euro and not return to the drachma.

3) Greeks feel abandoned by their EU partners. An overwhelming majority of Greeks (85%) say that the EU does not understand the needs of its citizens. And 74% judge as inadequate the financial assistance the EU has provided to member countries, such as Greece, that are experiencing major financial problems.

4) Greeks oppose the EU meddling in Greek affairs. More than eight-in-ten Greeks (86%) say the EU is intruding in their country’s business and two-thirds (67%) think it’s inefficient. There’s little wonder, then, that 71% of Greeks oppose giving more decision-making power to the EU to deal with Europe’s economic problems.

5) Greeks see themselves differently than others see them. Contradictory stereotypes may complicate any resolution of the new Greek crisis. Stereotyping in Europe: How Greeks see other EU countries and how EU countries see themselves as the most hardworking Europeans, according to a 2012 Pew Research Center survey. The British, the Germans, the Spanish, the Poles and the Czechs all see the Greeks as the least hardworking. And the Greeks see themselves as the most trustworthy of Europeans, while the French, the Germans and the Czechs voice the view that Greeks are the least trustworthy, according to a 2013 Pew Research Center survey.

Bron: Bruce Stokes / Pew Research Center

OMG: nu gaat Griekenland het ook nog hebben over soevereiniteit!

De nieuwe Griekse Minister van Financiën, Yanis Varoufakis (hoogleraar economie en blogger) schrijft er over op zijn website:

A question of respect (or lack thereof)… – the Greek veto over Russia that never was

On the first day in our ministries, the power of the media to distort hit me again. The world’s press was full of reports on how the SYRIZA government’s first foreign policy ‘move’ was to veto fresh sanctions on Russia. Now, I am not qualified to speak on foreign affairs but, nonetheless, I must share this with you at a personal level. Our Foreign Minister, Nikos Kotzias, briefed us that on his first day at the job he heard in the news bulletins that the EU had approved new sanctions on Russia unanimously. The problem was that he, and the new Greek government, were never asked! So, clearly, the issue was not whether our new government agrees or not with fresh sanctions on Russia. The issue is whether our view can be taken for granted without even being told of what it is! From my perspective, even though (let me state it again) I am certainly not qualified to speak on foreign affairs, this is all about a question of respect for our national sovereignty. Could journalists the world over try to draw this important distinction between protesting our being neglected from protesting the sanctions themselves? Or is this too complicated?

Zo! Bam! Het worden interessante tijden…

Nieuwe Griekse regering gooit roer radicaal om

Duizenden ontslagen ambtenaren krijgen hun baan terug, bezuinigingen worden ongedaan gemaakt, het minimumloon verhoogd en privatiseringen teruggedraaid. Bij de eerste ministerraad van het nieuwe Griekse kabinet van premier Alexis Tsipras werden vandaag direct spijkers met koppen geslagen.

Het is nog onduidelijk hoeveel van de ontslagen ambtenaren hun baan terug krijgen. Alleen al in 2014 werden er in het kader van de bezuinigingen 9500 ontslagen. Verder wil de nieuwe regering het minimumloon verhogen, de dertiende maand voor gepensioneerden herinvoeren en de privatisering van nutsbedrijven en havens terugdraaien nog voordat deze goed en wel op gang is gekomen. Het nieuwe kabinet draait daarmee, zoals beloofd, maatregelen van de vorige regering terug.

De nieuwe regering in Athene wil naar eigen zeggen geen breuk met geldschieters zoals de EU, maar ook geen volledige onderwerping. Het plan van Tsipras is om de terugbetaling van de miljardenschuld te koppelen aan economische groei. De bezuinigingen stoppen per direct, de terugbetalingstermijn wordt met tientallen jaren verlengd waardoor de lasten voor de Griekse burgers verminderen.

Direct volgde ook de eerste botsing tussen de de EU en de Griekse regering. De Grieken vielen over een verklaring waarin werd gesteld dat sancties tegen Rusland mogelijk worden uitgebreid. Volgens de regering-Tsipras was Athene niet geraadpleegd over de verklaring en had eerder veranderingen in de formulering aangemeld. Een woordvoerder van EU-president Donald Tusk verklaarde echter dat alle 28 lidstaten ‘zoals altijd’ waren geraadpleegd.

Lees het hele artikel op Trouw

Syriza links? Radicaal? Extremistisch? De echte extremisten zitten in Brussel

Syriza heeft in Griekenland een klinkende overwinning behaald. Daarmee hebben de Grieken laten zien dat zij lak hebben aan alle vormen van intimidatie waaraan zij de afgelopen weken zijn blootgesteld. De lijst van lieden die zich meenden te moeten bemoeien met de politieke keuze van een soeverein volk is lang. Met allerhande waarschuwingen van Juncker, Draghi, Dijsselbloem, Schäuble en Merkel werd de Grieken vooraf het mes op de keel gezet. Gelukkig hebben de Grieken hun eigen weg gekozen. Daarmee is weer een belangrijk stuk democratie, die zijn bakermat in Griekenland heeft, door de Grieken zelf terugveroverd.

Ook in Nederland hebben de media hun steentje bijgedragen aan de negatieve beeldvorming over Syriza. Vrijwel zonder uitzondering en in elk geval zonder deugdelijke onderbouwing, heette de partij links, radicaal en extremistisch te zijn. Die etiketten werden zonder verdere samenhang en in nogal willekeurige volgorde gehanteerd en geplakt. Waarom eigenlijk? Een kleine analyse is wellicht geboden.

Griekenland staat er economisch en sociaal al heel lang belabberd voor. De eenheids-Euro is voor dit land een veel te sterke munt en Griekenland heeft geen noemenswaardige industrie die de competitie met het buitenland aankan. Naast de uitvoer van wat agrarische producten is toerisme de voornaamste bron van inkomsten. De werkloosheid onder volwassenen is in de orde van 25%, en onder de jeugd maar liefst 60 procent. De staatsschuld is met 171 procent torenhoog en in feite onbetaalbaar. Natuurlijk kan men na jaren van bezuinigingsbeleid die weinig of niets opgeleverd hebben zich afvragen waar de schuldvraag voor al deze ellende ligt. Dat is niet bijzonder zinvol omdat het niets aan de oplossing bijdraagt.

Feit is dat het door Europa afgedwongen bezuinigingsbeleid volkomen contraproductief is gebleken. Feit is dat de economische en politieke onder curatelestelling door Europa niet gewerkt heeft. Feit is dat de meerderheid van de vermogende Grieken hun bezit al lang geleden buiten Griekenland geparkeerd heeft. Feit is dat de gewone man en vrouw in Griekenland voor alle economische ellende opdraaien.

Tot de enorme verkiezingsoverwinning van Syriza gebeurde dat allemaal onder leiding van Antonis Samaras die vooral naam heeft gemaakt als zetbaas van de Europese elite. Zijn invloed is voorlopig tot nul gereduceerd door de pijlsnelle opkomst van Syriza onder leiding van Alexis Tsipras. Wat wil Syriza en waarom slaat dat bij zoveel Grieken aan?

Lees deze column van Kees de Lange verder op Follow The Money