Categorie: PhpList

Komend halfjaar: Meer EU!

Geplaatst op by 0 reacties

Eurozone In Nederland hebben we het er liever niet over: meer bemoeienis van Europa. Een Duitse en Franse politicus willen dat wel. Meer Europa zou economische en sociale problemen oplossen.

Terug van weggeweest: het in Duitsland en Frankrijk graag gevoerde, maar door Nederlandse politici gevreesde debat over méér Europa. Met een opiniestuk in enkele Europese kranten, waaronder The Guardian, Die Welt en Le Figaro, heropenen de Duitse vicekanselier Sigmar Gabriel en de Franse minister voor Economische Zaken Emmanuel Macron de discussie over verdere integratie. Niet in alle 28 EU-landen, maar wel in de 19 landen van de eurozone.

Een oplossing van de Griekse crisis is volgens de twee sociaaldemocraten niet genoeg om de euro overeind te houden. Volgens Gabriel en Macron kent de huidige architectuur van de Economische en Monetaire Unie „ernstige zwakheden”. Die zouden ervoor hebben gezorgd dat de eurolanden economisch uit elkaar zijn gegroeid, dat de werkloosheid te hoog is en dat de politieke spanningen binnen en tussen landen zijn toegenomen.

Hun wenkend perspectief, een „economische en sociale unie”, omvat een paar gevoelige ideeën: Europees sociaal beleid, Europese belastingheffing, nieuwe Europese instituties. De eurozone nieuwe stijl moet beter beleid en meer stabiliteit opleveren. Ook willen ze meer Europees gevoel kweken: elke jongere moet op Erasmus-uitwisseling kunnen.

Een officieel Frans-Duits regeringsvoorstel is dit niet. Bij beide ministers speelt profileringsdrang mee: Gabriel leidt coalitiepartij SPD en de ambitieuze 37-jarige Macron wil hogerop. Ook willen de twee, als sociaaldemocratische vrienden, graag een progressief geluid laten horen.

Maar tegelijkertijd past het opinieartikel in een patroon: de toekomst van Europa staat weer op de agenda. EU-leiders praten eind deze maand op een top in Brussel over een „diepere” monetaire unie. Vooruitlopend op de top hebben de Duitse bondskanselier Angela Merkel en de Franse president François Hollande samen een notitie geschreven die geheim is, maar waaruit het Duitse weekblad Die Zeit citeert.

Ook daarin is de teneur: meer integratie, maar alleen in het eurogebied, niet in de rest van de Europese Unie. Een Europa van twee snelheden dus. Merkel en Hollande bepleiten onder meer sterkere bevoegdheden voor de Europese Commissie voor economisch beleid in de eurozone.

De terugkeer van de discussie over de toekomst van Europa komt net op het moment dat het Verenigd Koninkrijk overweegt de Europese Unie te verlaten. De Britten houden er in 2017, of misschien al volgend jaar, een referendum over. Voorstellen voor een sterkere eurozone hoeven niet per se een probleem te zijn voor de Britten: zij hoeven als niet-euroland niet mee te doen. Maar de Frans-Duitse plannen kunnen door eurosceptische tabloids ook anders worden uitgelegd: als beginnende Europese superstaat waar je als Brit niks te zoeken hebt.

Wat staat er precies in de voorstellen van Gabriel en Macron?

» Economische en sociale unie
Dit is het meest sociaal-democratische element van het opiniestuk. De twee bepleiten „het samengroeien, waar nodig, van sociaal beleid en belastingen” in de eurozone. Met „overeenkomende, maar niet noodzakelijk gelijke minimumlonen” – een taboe, omdat sociaal beleid, en zeker het minimumloon, nu nationaal wordt geregeld. Ook Merkel en Hollande noemen volgens Die Zeit het minimumloon in hun voorstellen.

» Aparte begroting voor eurozone, via eurozonebelasting
Macron en Gabriel spreken voorzichtig van een „begrotingscapaciteit” voor de eurozone, naast de EU-begroting en de nationale begrotingen. Met de eurozonebegroting zou de economie moeten worden gestimuleerd „in lijn met de economische cyclus”. Waar moet het geld vandaan komen? Uit een eurozonebelasting, stellen de twee voor. Dat kan door een deel van een (nu nog nationale, maar dan Europees geharmoniseerde) bedrijfsbelasting aan de eurobegroting af te staan.

» Een Europees IMF
De eurolanden hebben al een noodfonds opgetuigd voor landen die in de problemen zitten, het ESM, waarin 500 miljard euro zit. In het Frans-Duitse plan wordt dit nu uitgebouwd tot een „volwaardig Europees Monetair Fonds”, zoals het Internationaal Monetair Fonds. Dit fonds heeft meer macht om zelfstandig, zonder bemoeienis van lidstaten, op te treden.

» Eurozoneparlement
Bij meer politieke beslissingen op eurozoneniveau hoort democratische controle, vinden de twee. Ze stellen voor om binnen het Europees Parlement een „groep” op te richten die alleen beslist over eurozaken. Ook Merkel en Hollande stellen zo’n miniparlement voor de eurozone voor.

» Iedereen op Erasmus
Veel studenten in het hoger onderwijs studeren een tijdje in een ander Europees land, het befaamde Erasmus-programma dat als een van de successen van de Europese samenwerking geldt. Macron en Gabriel willen nu „elke Europeaan die de leeftijd van 18 bereikt” de kans geven om een over de grens te kijken. Voor studie of stage.

Bron: NRC

Griekse premier: we verwerpen ‘absurd’ eindbod

Geplaatst op by 0 reacties

De Griekse premier Alexis Tsipras heeft vrijdag tijdens een debat in het parlement het eindbod verworpen van de eurolanden en het IMF. Hij riep de Griekse oppositie op hetzelfde te doen. Een akkoord met de geldschieters is dichterbij dan ooit, zei de premier tegen de Griekse afgevaardigden. Maar de enige ‘realistische basis’ voor zo’n akkoord is volgens hem het voorstel dat Griekenland zelf indiende.

Om ademruimte te scheppen stelde Tsipras vrijdag een geplande afbetaling aan het IMF uit. Hij zal alle aflossingen van juni aan het eind van de maand betalen. Dat is niet nieuw voor het IMF, maar het is de eerste keer dat een ontwikkeld land dat doet. Volgens een Griekse regeringswoordvoerder voerde Tsipras vrijdag ‘in een vriendschappelijk klimaat’ een telefoongesprek met de Russische president Poetin over samenwerking in de energiesector.

Van de Grieken staat 60 procent achter de harde houding van Tsipras in de onderhandelingen, bleek vrijdag uit een peiling van Reuters. Tsipras won in januari de verkiezingen met de belofte een eind te maken aan de bezuinigingen. Veel Grieken zijn hard geraakt door de voorwaarden die die de EU, de ECB en het IMF koppelden aan een noodlening van 240 miljard euro.

‘We willen een akkoord dat economisch haalbaar en sociaal rechtvaardig is’, zei Tsipras. Na de eerste reacties van de oppositie probeerde hij de afgevaardigden te laten kiezen tussen zijn eigen voorstel en dat van de geldschieters. De Griekse oppositiepartij De Rivier vroeg Tsipras zijn radicale partijgenoten te laten inbinden. Een deel van Syriza roept om een breuk met de ‘geldschieters’ en een vertrek uit de euro.

Lees verder op de Volkskrant >>>

Machtsoverdracht aan de EU staat haaks op de wens van de bevolking

Geplaatst op by 0 reacties

Het afgelopen decennium hebben Europese landen een ongekende mate van bevoegdheidsoverdracht richting Brussel ervaren. Als daar nu geen halt toe geroepen wordt, dreigt Europa definitief te verworden tot een technocratische federale staat die de ogen sluit voor de groeiende euroscepsis – ten koste van een solidair en democratisch Europa.

Deze week is het precies 10 jaar geleden dat Nederland in ruime meerderheid tegen de Europese grondwet stemde. Twee jaar later kwam die grondwet er alsnog, zonder referendum, verpakt in een nieuw jasje: het verdrag van Lissabon. Sindsdien heeft Europa roerige tijden beleefd, culminerend in de uitslag van de afgelopen Europese verkiezingen (mei 2014), waarbij zowel rechts als links grote winst behaalden. Maar in plaats van wakker geschud te worden gaat de Europese Commissie vrolijk door op dezelfde voet in haar streven naar tal van ‘unies’, zoals de energie-unie en de kapitaalmarktunie. De Britse premier Cameron profiteert ondertussen met zijn tour d’Europe van de groeiende euroscepsis en hoopt op een verdragswijziging in aanloop naar het Brexit-referendum. De Nederlandse regering doet helaas vrijwel niets om bevoegdheden terug te halen uit Brussel – ondanks eerdere beloftes.

De voorbeelden van de groeiende macht van Brussel zijn legio. Vooral op financieel-economisch terrein, met de komst van extra regels in aanvulling op het Stabiliteits- en Groeipact, is de invloed van Europese instellingen verregaand uitgebreid. Terecht sprak Barroso in deze context dan ook van “een stille revolutie” in de controle op onze overheidsfinanciën. Maar ook een initiatief als het Europees Openbaar Ministerie, waar nationale parlementen nota bene een gele kaart (kortgezegd een ‘njet’) over trokken die de Europese Commissie vooralsnog naast zich neer lijkt te leggen, is een ernstige aantasting van de soevereiniteit van onze nationale rechtstaten. En zoals de vlag er nu bij hangt, zal minstens 95 procent van het omstreden vrijhandelsakkoord met de VS (TTIP) gewoon voorlopig in werking treden als de onderhandelingen zijn afgerond – ook als het een gemengd akkoord wordt en een lidstaat straks tegen stemt.

Lees deze column van Harry van Bommel verder op The Post Online

Het Burgercomité vecht voor Nexit

Geplaatst op by 0 reacties

Hoe het Burgercomité Nederland met de blote hand uit de EU wil duwen.

Zelden zo veel bozigheid gezien als bij de presentatie van het manifest van het Burgercomité-EU. Apocalyptisch was het beeld dat Arjan van Dixhoorn en Pepijn van Houwelingen eind mei van Europa schetsten. We zijn een bezet land, zeiden ze, overgeleverd aan landverraders en regenten. Onze kinderen zullen sneuvelen als soldaten van een neokolonialistisch Europa in de strijd tegen Rusland. Banken terroriseren ons, en de media zijn onoprecht.

Hun gehoor bestond uit kwaaie heren en een enkele dame die er graag nog een schepje bovenop deden. Zo veel achterdocht kwam er vrij dat alle lust erover te schrijven me verging. Ook Thierry Baudet, uithangbord van anti-EU-sentimenten en geestverwant van het Burgercomité, hield het voortijdig voor gezien.

Als dit de revolutie was, dan zonder mij. Toch bleef het knagen. Het onderwerp – het genegeerde referendum van 1 juni 2005 waarin Nederland ‘Nee’ zei tegen Europa, en de noodzaak daarover opnieuw een volksraadpleging af te dwingen – was belangwekkend genoeg. Er waren die twee mannen, zo overduidelijk geen politici en zo bezield van de noodzaak van hun project. En er was dat ontroerende wijnrode boekje met leeslint, harde kaft en klassieke broodletter. Manifest aan het volk van Nederland, staat erop. Verre echo van de roemruchte pamfletten die eind 18de eeuw werden gepubliceerd door de patriotten, waarin vaak dezelfde aanhef werd gebezigd: Medeburgers van Nederland…

Dinsdag waaide dat clubje opnieuw aan op het Binnenhof.

Lees de column van Ariejan Korteweg (want het wordt ‘beter’) verder op de Volkskrant >>>

Als Afrika zelf niets doet, is hulp zinloos

Geplaatst op by 0 reacties

Het makkelijke geld uit de export van grondstoffen ontneemt Afrikaanse landen de lust tot hervormen, zegt Bob van den Bos, politicoloog en voorheen lid van het Europees Parlement voor D66.

Kan ontwikkelingshulp de migratiestroom uit Afrika stoppen? In het huidige debat worden oorzaken en oplossingen van de problemen vooral in Europa gezocht in plaats van Afrika zelf: de EU voert een neokoloniale politiek, beschermt de eigen markt, beschouwt Afrikanen als ongewenste vreemdelingen, laat multinationals fiscaal profiteren en doet te weinig aan ‘empowering’ van burgers om het economisch en politiek lot in eigen hand te nemen.

Deze kritiek is deels terecht, maar miskent de Europese inspanningen tot nu toe én de wijze waarop de Afrikanen er steeds weer zelf een potje van gemaakt hebben. Europese landen en de Europese Gemeenschap/EU hebben sinds de jaren zestig vele tientallen miljarden hulp verstrekt ter bestrijding van armoede en verbetering van economie en maatschappij.

Veel Afrikaanse regimes voerden de door Europa verlangde economische en democratische aanpassingen echter niet door en lieten chaos, corruptie, repressie, geweld en mensenrechtenschendingen voortduren. Soms werd de hulp stopgezet, maar daar was vooral de arme bevolking de dupe van. Vrijwel overal bleven de heersende elites de eigen familie en etnische groep bevoordelen. Aangelegde wegen, scholen en ziekenhuizen verpieterden vaak door slecht onderhoud. Machthebbers deden bitter weinig aan modernisering van de landbouw.

Lees verder op de Volkskrant >>>

Terwijl Frans Timmermans Nederland vernietigt met ISDS plaatst hij voetbalselfies

Geplaatst op by 0 reacties

ISDS zal er komen, het is zaterdagnacht onherroepelijk geworden. Koffie erbij? Beter van wel, het is tijd voor wat juridische haarkloverij.

Een belangrijk onderwerp is het wel. ISDS – de afkorting voor Invester-State Dispute Settlement. Het is een significant onderdeel van TTIP, het nog te tekenen trans-Atlantische handelsverdrag. ISDS is omstreden, omdat het de macht van de rechter verplaatst naar oncontroleerbare achterkamertjes. De bij referendum afgewezen grondwet die er niet zou komen biedt alle ruimte om ISDS door te laten gaan. En naar nu blijkt komt ISDS er gewoon, dankzij een ‘smerige truc’ van Frans Timmersmans zijn partij in het Europees parlement.

Waarom zou er zoiets als ISDS moeten zijn? De Amerikaanse overheid weet precies wat de voordelen zijn. Een Amerikaans bedrijf dat in het buitenland te maken krijgt met onrechtmatige nationalisatie van eigendommen bijvoorbeeld, moet een plek hebben waar het geschil aangekaart kan worden die buiten de macht van de rovende overheid valt. Klinkt redelijk toch?

Het probleem zit hem in de definitie. Als een Afrikaanse dictatuur besluit om een Amerikaanse fabriek eenzijdig in te nemen, dan moet de aandeelhouder van de laatste een plek hebben om uit te huilen. Logisch. Alleen gaan de Amerikanen, in hun definitie van wat buiten het lokale rechtsgebied valt, veel verder dan menig Europeaan normaal zal vinden.

Weer een fantastisch artikel van diepgraver met lust voor de kleine lettertjes Arno Wellens van 925 >>>

EU slaat haar tentakels steeds verder oostwaarts uit

Geplaatst op by 0 reacties

Vorig jaar beloofde Jean Claude Juncker, president van de Europese Commissie, dat de Europese Unie (EU) in de komende vijf jaar niet verder zal uitbreiden. Of Juncker de waarheid sprak is nog maar de vraag. Ieder jaar worden er weer miljarden geïnvesteerd in potentiële lidstaten. De verslechterende relatie met Rusland kan de toetreding van verschillende Oost-Europese staten doen versnellen. Daarbij komt nog eens dat steeds meer mensen zich terecht beginnen af te vragen waar de expansie van de EU ophoudt.

“Ook al willen de mensen geen EU-expansie, we doen het toch.”

Deze uitspraak van oud-voorzitter van de Europese Raad Herman van Rompuy omschrijft perfect de werkwijze evenals het ondemocratische karakter van de EU. Alle Europese staten moeten lid worden van de EU, koste wat het kost. Wat de Europese burger hier van vindt maakt niets uit. Zodra de Europese elite ergens zijn zinnen op heeft gezet, zal het ook gebeuren.

Kroatië, de nieuwste ‘aanwinst’ van de EU, werd op 1 juli 2013 lid. Al direct na toetreding lapte het land belangrijke economische afspraken aan zijn laars. Zowel het begrotingstekort als de staatsschuld waren te hoog. Ook voor de Kroatische bevolking bleven de beloofde grootschalige economische verbeteringen uit. Wat heeft de toetreding van Kroatië tot nu toe opgebracht? Niets. Het heeft de Europese belastingbetaler veel geld gekost en weinig verandering gebracht voor de gemiddelde Kroaat.

De gehele Balkan staat in de wachtrij om lid te worden van de EU. In veel Balkanstaten is de economie er slecht aan toe. Daarnaast kampen de landen met vriendjespolitiek, corruptie, zwakke overheidsinstanties en hoge werkloosheid. Kortom, de Europese integratie van de Balkan gaan West-Europese landen veel geld kosten.

Daarbij komt nog eens dat er sprake is van grootschalige politieke instabiliteit.

Lees verder op Curiales >>>

Europees antifraudebureau zoekt €900 miljoen

Geplaatst op by 0 reacties

Volgens Olaf, het antifraudebureau van de Europese Commissie, is het afgelopen jaar voor ten minste €900 miljoen gefraudeerd met Europese gelden. Dat is meer dan twee keer zo veel als in 2013.

Dat meldt Olaf dinsdag in zijn jaarverslag. De dienst houdt zich bezig met onderzoek naar meldingen van fraude en onrechtmatig gebruik van budget binnen de Europese instellingen.

In 2014 ontvingen de speurders 1417 fraudetips, een record tot nu toe. Bij elkaar genomen was hiermee €901 miljoen gemoeid. Daarvan wist Olaf in hetzelfde jaar €206,5 miljoen via de Europese Commissie en afzonderlijke lidstaten terug te vorderen, een veel groter percentage dan een jaar eerder. Veel fraudezaken lopen langere tijd en de dienst verwacht dat uiteindelijk meer geld terugkomt.

De meeste zaken waarover Olaf de Commissie en de lidstaten adviseert, hebben betrekking op misbruik van EU-structuurfondsen, die zijn bestemd voor armere regio’s en landen.

Bron: Het Financieele Dagblad >>>