Het Burgercomité vecht voor Nexit

Hoe het Burgercomité Nederland met de blote hand uit de EU wil duwen.

Zelden zo veel bozigheid gezien als bij de presentatie van het manifest van het Burgercomité-EU. Apocalyptisch was het beeld dat Arjan van Dixhoorn en Pepijn van Houwelingen eind mei van Europa schetsten. We zijn een bezet land, zeiden ze, overgeleverd aan landverraders en regenten. Onze kinderen zullen sneuvelen als soldaten van een neokolonialistisch Europa in de strijd tegen Rusland. Banken terroriseren ons, en de media zijn onoprecht.

Hun gehoor bestond uit kwaaie heren en een enkele dame die er graag nog een schepje bovenop deden. Zo veel achterdocht kwam er vrij dat alle lust erover te schrijven me verging. Ook Thierry Baudet, uithangbord van anti-EU-sentimenten en geestverwant van het Burgercomité, hield het voortijdig voor gezien.

Als dit de revolutie was, dan zonder mij. Toch bleef het knagen. Het onderwerp – het genegeerde referendum van 1 juni 2005 waarin Nederland ‘Nee’ zei tegen Europa, en de noodzaak daarover opnieuw een volksraadpleging af te dwingen – was belangwekkend genoeg. Er waren die twee mannen, zo overduidelijk geen politici en zo bezield van de noodzaak van hun project. En er was dat ontroerende wijnrode boekje met leeslint, harde kaft en klassieke broodletter. Manifest aan het volk van Nederland, staat erop. Verre echo van de roemruchte pamfletten die eind 18de eeuw werden gepubliceerd door de patriotten, waarin vaak dezelfde aanhef werd gebezigd: Medeburgers van Nederland…

Dinsdag waaide dat clubje opnieuw aan op het Binnenhof.

Lees de column van Ariejan Korteweg (want het wordt ‘beter’) verder op de Volkskrant >>>

Als Afrika zelf niets doet, is hulp zinloos

Het makkelijke geld uit de export van grondstoffen ontneemt Afrikaanse landen de lust tot hervormen, zegt Bob van den Bos, politicoloog en voorheen lid van het Europees Parlement voor D66.

Kan ontwikkelingshulp de migratiestroom uit Afrika stoppen? In het huidige debat worden oorzaken en oplossingen van de problemen vooral in Europa gezocht in plaats van Afrika zelf: de EU voert een neokoloniale politiek, beschermt de eigen markt, beschouwt Afrikanen als ongewenste vreemdelingen, laat multinationals fiscaal profiteren en doet te weinig aan ‘empowering’ van burgers om het economisch en politiek lot in eigen hand te nemen.

Deze kritiek is deels terecht, maar miskent de Europese inspanningen tot nu toe én de wijze waarop de Afrikanen er steeds weer zelf een potje van gemaakt hebben. Europese landen en de Europese Gemeenschap/EU hebben sinds de jaren zestig vele tientallen miljarden hulp verstrekt ter bestrijding van armoede en verbetering van economie en maatschappij.

Veel Afrikaanse regimes voerden de door Europa verlangde economische en democratische aanpassingen echter niet door en lieten chaos, corruptie, repressie, geweld en mensenrechtenschendingen voortduren. Soms werd de hulp stopgezet, maar daar was vooral de arme bevolking de dupe van. Vrijwel overal bleven de heersende elites de eigen familie en etnische groep bevoordelen. Aangelegde wegen, scholen en ziekenhuizen verpieterden vaak door slecht onderhoud. Machthebbers deden bitter weinig aan modernisering van de landbouw.

Lees verder op de Volkskrant >>>

Terwijl Frans Timmermans Nederland vernietigt met ISDS plaatst hij voetbalselfies

ISDS zal er komen, het is zaterdagnacht onherroepelijk geworden. Koffie erbij? Beter van wel, het is tijd voor wat juridische haarkloverij.

Een belangrijk onderwerp is het wel. ISDS – de afkorting voor Invester-State Dispute Settlement. Het is een significant onderdeel van TTIP, het nog te tekenen trans-Atlantische handelsverdrag. ISDS is omstreden, omdat het de macht van de rechter verplaatst naar oncontroleerbare achterkamertjes. De bij referendum afgewezen grondwet die er niet zou komen biedt alle ruimte om ISDS door te laten gaan. En naar nu blijkt komt ISDS er gewoon, dankzij een ‘smerige truc’ van Frans Timmersmans zijn partij in het Europees parlement.

Waarom zou er zoiets als ISDS moeten zijn? De Amerikaanse overheid weet precies wat de voordelen zijn. Een Amerikaans bedrijf dat in het buitenland te maken krijgt met onrechtmatige nationalisatie van eigendommen bijvoorbeeld, moet een plek hebben waar het geschil aangekaart kan worden die buiten de macht van de rovende overheid valt. Klinkt redelijk toch?

Het probleem zit hem in de definitie. Als een Afrikaanse dictatuur besluit om een Amerikaanse fabriek eenzijdig in te nemen, dan moet de aandeelhouder van de laatste een plek hebben om uit te huilen. Logisch. Alleen gaan de Amerikanen, in hun definitie van wat buiten het lokale rechtsgebied valt, veel verder dan menig Europeaan normaal zal vinden.

Weer een fantastisch artikel van diepgraver met lust voor de kleine lettertjes Arno Wellens van 925 >>>

EU slaat haar tentakels steeds verder oostwaarts uit

Vorig jaar beloofde Jean Claude Juncker, president van de Europese Commissie, dat de Europese Unie (EU) in de komende vijf jaar niet verder zal uitbreiden. Of Juncker de waarheid sprak is nog maar de vraag. Ieder jaar worden er weer miljarden geïnvesteerd in potentiële lidstaten. De verslechterende relatie met Rusland kan de toetreding van verschillende Oost-Europese staten doen versnellen. Daarbij komt nog eens dat steeds meer mensen zich terecht beginnen af te vragen waar de expansie van de EU ophoudt.

“Ook al willen de mensen geen EU-expansie, we doen het toch.”

Deze uitspraak van oud-voorzitter van de Europese Raad Herman van Rompuy omschrijft perfect de werkwijze evenals het ondemocratische karakter van de EU. Alle Europese staten moeten lid worden van de EU, koste wat het kost. Wat de Europese burger hier van vindt maakt niets uit. Zodra de Europese elite ergens zijn zinnen op heeft gezet, zal het ook gebeuren.

Kroatië, de nieuwste ‘aanwinst’ van de EU, werd op 1 juli 2013 lid. Al direct na toetreding lapte het land belangrijke economische afspraken aan zijn laars. Zowel het begrotingstekort als de staatsschuld waren te hoog. Ook voor de Kroatische bevolking bleven de beloofde grootschalige economische verbeteringen uit. Wat heeft de toetreding van Kroatië tot nu toe opgebracht? Niets. Het heeft de Europese belastingbetaler veel geld gekost en weinig verandering gebracht voor de gemiddelde Kroaat.

De gehele Balkan staat in de wachtrij om lid te worden van de EU. In veel Balkanstaten is de economie er slecht aan toe. Daarnaast kampen de landen met vriendjespolitiek, corruptie, zwakke overheidsinstanties en hoge werkloosheid. Kortom, de Europese integratie van de Balkan gaan West-Europese landen veel geld kosten.

Daarbij komt nog eens dat er sprake is van grootschalige politieke instabiliteit.

Lees verder op Curiales >>>

Europees antifraudebureau zoekt €900 miljoen

Volgens Olaf, het antifraudebureau van de Europese Commissie, is het afgelopen jaar voor ten minste €900 miljoen gefraudeerd met Europese gelden. Dat is meer dan twee keer zo veel als in 2013.

Dat meldt Olaf dinsdag in zijn jaarverslag. De dienst houdt zich bezig met onderzoek naar meldingen van fraude en onrechtmatig gebruik van budget binnen de Europese instellingen.

In 2014 ontvingen de speurders 1417 fraudetips, een record tot nu toe. Bij elkaar genomen was hiermee €901 miljoen gemoeid. Daarvan wist Olaf in hetzelfde jaar €206,5 miljoen via de Europese Commissie en afzonderlijke lidstaten terug te vorderen, een veel groter percentage dan een jaar eerder. Veel fraudezaken lopen langere tijd en de dienst verwacht dat uiteindelijk meer geld terugkomt.

De meeste zaken waarover Olaf de Commissie en de lidstaten adviseert, hebben betrekking op misbruik van EU-structuurfondsen, die zijn bestemd voor armere regio’s en landen.

Bron: Het Financieele Dagblad >>>

Ambtelijke bijval voor parlementaire enquête euro

Een parlementaire enquête naar de invoering van de euro in Nederland, waar vanmiddag in Den Haag een burgerinitiatief voor wordt ingediend, krijgt hoge ambtelijke bijval op het ministerie van Buitenlandse Zaken dat daar direct bij betrokken was. Plaatsvervangend directeur-generaal Europese Samenwerking Thijs van der Plas zei maandagavond in Den Haag dat de democratische legitimiteit van de euro weer terug moet komen.

‘De petitie voor een parlementaire enquête is een goede zaak. De mensen hebben er recht op dat dat naar boven komt’, aldus Van der Plas op een discussie-avond over de euro. ‘De euro is helaas in potentie een enorme splijtzwam en tast het draagvlak voor de Europese samenwerking aan, met name in Nederland’, aldus de hoge ambtenaar die pleitte voor een veel sterke rol van nationale parlementen in de democratische controle op de EU en het bestuur van de eurozone.

Vanmiddag worden in Den Haag meer dan 40.000 handtekeningen aangeboden in het kader van een burgerinitiatief dat vraagt om een parlementaire enquête naar besluitvorming over de invoering van de euro. Daartoe werd besloten op de Europese Raad van Maastricht in 1991. In 1999 werd de girale euro ingevoerd en in 2002 de chartale, met munt en bankbiljetten.

Volgens het ‘burgerinitiatief’, afkomstig van de anti-EU-activist Thierry Baudet [en Burgercomité-EU, Arno Wellens en Victor Broers, red.], leidde de euro willens en wetens tot een ‘pervers mechanisme’ waarin de noordelijke landen betalen voor een eventueel faillissement van zuidelijke landen.

Lees verder op het Financieele Dagblad >>>

De prijs van de euro (deel 2)

Antoinette Hertsenberg praat met mensen uit alle lagen van de bevolking in de straten van Athene. We lezen dagelijks in de krant over de Europese Centrale Bank, zij stoppen geld in de maatschappij om de economie weer vooruit te helpen.

Wat kunnen we van deze maatregelen verwachten en gaat de nieuwe Bankenunie ervoor zorgen dat de belastingbetaler niet meer bij hoeft te springen als er opnieuw een bank dreigt om te vallen?

Kamer: transparantie over Brusselse naheffingen bedroevend

Op 26 mei debatteerde de Kamer over de naheffing van 1,1 miljard euro uit Brussel. Minister-president Rutte zwijgt in alle talen, Kamerlid Pieter Omtzigt vraagt om opheldering. ‘De Kamer moet de naheffing gewoon kunnen controleren.’ Vandaag stemt de Kamer over een nieuwe motie. Wat zijn de feiten?

Het gedoe rondom de naheffingen die Brussel heeft opgelegd aan Nederland sleept zich voort. Morgen wordt er een nieuwe motie in stemming gebracht, waarin de regering wordt verzocht klare wijn te schenken over hoe het nu precies zit met deze naheffingen.

Voor wie het niet meer weet: De Nederlandse regering werd eind vorig jaar onaangenaam ‘verrast’ door een naheffing van ruim een miljard euro bruto. De verrassing betrof niet eens zozeer de naheffing zelf, als wel de hoogte ervan. CDA Kamerlid Pieter Omtzigt stelde vervolgens kritische vragen over die hoge naheffing aan minister Dijsselbloem. Mede naar aanleiding van een eveneens uiterst kritisch rapport van de Europese Rekenkamer over de kwaliteit van de aangeleverde data aan Eurostat, het statistisch bureau van de EU dat verantwoordelijk is voor de berekening van naheffingen.

Inmiddels is gebleken dat Nederland die naheffing heeft betaald, als enige EU-land – ook Groot-Brittannië, België, Italië en enkele andere landen kregen een naheffing. Bovendien blijkt die 1,1 miljard nog niet het totaal te zijn. Recent werd duidelijk dat Nederland opnieuw een naheffing voor de kiezen krijgt. Dit keer zou het gaan om een slordige 200 miljoen euro éénmalig, plus een structurele verhoging van de contributie met dertig miljoen euro per jaar. Het betrof hier de periode 2011 en 2012. De berekeningen voor 2013 en 2014 zijn nog niet bekend, maar niet uitgesloten kan worden dat ook voor die jaren een forse naheffing zal volgen.

Lees dit artikel van Jean Wanningen verder op Follow The Money >>>