Tag: ttip

TTIP tast uw gezondheid aan

Geplaatst op by 0 reacties

De discussie over het voedselbeleid van het TTIP-verdrag gaat vrijwel uitsluitend over chloorkippen, Frankensteinvoedsel en gentech. ‘Spookverhalen’ noemt minister Ploumen ze (Economie, 18 april). Gelijk heeft ze. Deze producten zijn verboden onder de huidige EU-regelgeving en zullen dat onder TTIP ook blijven, stellen minister Ploumen, Eurocommissie-voorzitter Juncker en eurocommissaris Malmström. Laten we het daarom eens hebben over de producten die onder TTIP wèl de oceaan zullen oversteken.

Ooit in een Amerikaanse supermarkt geweest? Die laat zich als volgt samenvatten: een massaal aanbod van spotgoedkope, veelal ongezonde, verwerkte producten en een klein, duur hoekje met groente en fruit. Wat opvalt, is het enorme verschil – zowel in prijs als aanbod – tussen gezonde en ongezonde producten.

In sommige staten in de VS is meer dan 35 procent van de bevolking obees. Veel studies bevestigen de relatie tussen sociaaleconomische status en obesitas. Dit verband is van twee kanten aangetoond. Niet alleen zijn mensen met een lager opleidingsniveau en inkomen vaker obees, maar ook hebben obesen vaak een lager opleidingsniveau en inkomen dan een controlegroep. Hoe kan dit?

Onderzoek toont aan dat koopkracht een belangrijke factor is bij het maken van voedingskeuzes. Hoe lager het inkomen, hoe minder geld mensen per kilocalorie uitgeven. Mensen met een laag inkomen maken voedselkeuzes meer met de portemonnee dan met het verstand. Ik vind dit invoelbaar. Stel, je hebt een gezin met drie kinderen en kunt één appel of een rol koekjes kopen, wat kies je dan? Het prijsverschil tussen gezonde en ongezonde producten in de Amerikaanse supermarkt faciliteert dit.

TTIP zou de handelsbetrekkingen tussen EU en VS moeten verbeteren door het opheffen van tarifaire en niet-tarifaire belemmeringen. Het zou vooral gaan om de niet-tarifaire belemmeringen, want tarifaire belemmeringen zouden nauwelijks nog bestaan, zo viel ook in de Volkskrant te lezen. Op voedingsgebied is dit volstrekt onwaar. Sterker nog: deze tarifaire belemmeringen zijn de enige reden dat onze supermarkten nu niet vol liggen met ongezonde Amerikaanse producten.

Lees dit artikel van Noëlle Geubbels verder op de Volkskrant

Handelsverdrag tussen VS en Europa zwaar onder druk

Geplaatst op by 0 reacties

Het vrijhandelsakkoord (TTIP) tussen Europa en de Verenigde Staten staat op losse schroeven. Door een controversiële clausule riskeren landen megaboetes als ze wetten doorvoeren die nadelig uitpakken voor buitenlandse bedrijven.

Die clausule, ISDS (Investor-State Dispute Settlement), bestaat als sinds 1959 en zit in zo’n beetje alle 92 handelsverdragen die Nederland nu heeft. Het oorspronkelijke doel was om bedrijven, die in ontwikkelingslanden wilden investeren, te beschermen tegen bijvoorbeeld plotselinge nationalisatie. Maar de clausule lijkt haar doel voorbij te streven. De afgelopen jaren was er een explosie aan ISDS-zaken.

Zo werd Duitsland aangeklaagd door het Zweedse elektriciteitsbedrijf Vattenfall als het land, na de bijna-nucleaire ramp in Fukushima (2011), wil stoppen met het kernenergieprogramma. Vattenfall moet drie nucleaire centrales sluiten in Duitsland en begint een zaak bij het Centrum voor Beslechting van Investeringsgeschillen.

Een ander voorbeeld is van een Amerikaans oliebedrijf dat door ISDS van Ecuador 2,3 miljard schadevergoeding kreeg. Het Zuid-Amerikaanse land had de boorconcessie van het bedrijf Occidental Petroleum beëindigd omdat het de wet overtrad. Het oliebedrijf klaagde het land aan en kreeg 2,3 miljard schadevergoeding.

In aanloop naar TTIP onderzocht de Europese Commissie vorig jaar wat Europeanen van de clausule vinden. In een grootschalige survey verklaarde 97 procent van de 150.000 ondervraagde Europeanen tegen ISDS te zijn.

Maar volgens James Kanter, correspondent Brussel voor de New York Times, is een vrijhandelsverdrag zonder ISDS niet denkbaar voor de Amerikanen. “Voor de Amerikanen is een verdrag zonder clausule in de 21e eeuw ondenkbaar.”

Ondertussen wordt aan alle kanten gewerkt aan een alternatief voor de clausule. Eurocommissaris Cecilia Malmström verwacht in mei met een nieuw voorstel te komen. Volgens tegenstanders is het goed dat er wordt gekeken naar ISDS, maar gaan de aanpassingen waarschijnlijk niet ver genoeg.

Lees het hele artikel bij de NOS>

Handelsverdrag TTIP zorgt voor lastige discussie bij Buitenhof

Geplaatst op by 0 reacties

Een lesje logica zou de makers van Buitenhof goed doen.

Daar zaten ze dan. SP-Europarlementariër Anne-Marie Mineur en haar VVD-collega Cora van Nieuwenhuizen. In Buitenhof [bij 24 min en 55 sec.] mochten ze een kwartier lang debatteren over het handelsverdrag TTIP waarover de Europese Unie en de VS op dit moment onderhandelen. De kernvraag was: zijn Europese normen op het gebied van werknemersrechten, milieu en voedselveiligheid in gevaar door TTIP? Het veel gebruikte voorbeeld is: in Amerika mag de chloorkip verhandeld worden en in de EU niet. Blijft dat zo?

Dit vraagstuk was geen debat waard, want het antwoord is erg eenvoudig. Wat het antwoord is bleef bij Buitenhof echter volledig in de lucht hangen. Mineur kwam met de bewering dat bestaande normen ter discussie staan. Van Nieuwenhuizen meldde dat Eurocommissaris Malmström, verantwoordelijk voor TTIP, al heeft gezegd dat Europese normen niet ter discussie staan. Dus waar doet Mineur nou zo moeilijk over?

TTIP is heel technisch en dus is het lastig hier een heldere discussie over te voeren. Toch had een lesje logica in deze uitzending niet misstaan.

Eerst de geruststelling van Van Nieuwenhuizen. De verantwoordelijke Eurocommissaris zegt immers dat er niets aan de hand is. Met deze woorden illustreert Van Nieuwenhuizen de absurde beleidsconsensus in Brussel, waar Europarlementariërs klakkeloos de woorden van de Europese Commissie durven te herhalen.

De reden laat zich raden: zowel het Europees Parlement als de Europese Commissie zijn de kracht achter ‘meer Europa’. Met name de middenpartijen in het Europees Parlement zijn het vaak simpelweg met de Europese Commissie eens, in dit geval dat TTIP in ieder geval de onderhandelingen waard is.

Van Nieuwenhuizen laat zien dat ze als controleur van de Europese Commissie niet serieus genomen kan worden. Ze is eerder een applausmachine. In de Haagse verhoudingen – Van Nieuwenhuizen was tot vorig jaar Tweede Kamerlid – is het ondenkbaar dat bestuurders zo klakkeloos worden nagepraat door volksvertegenwoordigers.

Heeft Mineur gelijk dat Europese normen bij TTIP naar beneden dreigen te gaan? Ja, want dit kan niet anders. Het uitgangspunt is hierbij dat Europese normen hoger liggen dan Amerikaanse, anders zou Van Nieuwenhuizen ongetwijfeld hebben gezegd dat de normen door TTIP wellicht zelfs omhoog gaan en dat Mineur er dus sowieso naast zit.

Lees dit artikel door Chris Aalberts verder op The Post Online

Waarom TTIP de duivel is

Geplaatst op by 0 reacties

Nee, TTIP is niet wat je krijgt als een dieetgoeroe een boek over dieettips wil schrijven, maar een capslocktoetsenbord heeft waar de letters ‘d’, ‘i’, ‘e’ en ‘s’ ontbreken #ZMLgrapje.

TTIP is het grandioze allesomvattende handelsverdrag waarmee de economieën van de VS en de EU een huwelijk in gemeenschap van goederen beginnen. Handel promoten? Goed idee. Handel promoten ten koste van soevereiniteit, milieu en middenklasse, ter bevordering van multinationals? Meh. Maar momenteel is de nodige domestic violence voor soevereine staten ingebouwd in het contract. Want, zoals Lubach hierboven heel netjes in enkele minuten uitlegt, TTIP zorgt er voor dat Amerikanen ons k**producten in de maag kunnen splitsen en een schadevergoeding kunnen eisen als we weigeren. Gelukkig stelt de EU dat ze TTIP bespreken, dus u kunt hierrr alle miljoenmiljard onderhandelingen en documenten zelf nalezen. Als u tenminste vijf mensenlevens de tijd heeft, zelf onderscheid kunt maken tussen belangwekkende en minder belangwekkende zaken en de wat meer essentiële achterkamertjesonderhandelingen niet per se mist.

Lees verder op GeenStijl

Dat Trans-Atlantische handelsverdrag TTIP gaat deze streekproducten wegvagen

Geplaatst op by 0 reacties

Vraag een Amerikaanse toerist wat ‘ie zo mooi vindt aan Europa’ en meestal wordt de verscheidenheid als eerste genoemd. Op slechts enkele uren vliegen van Amsterdam vind je ‘Venice and Florence’ met een andere taal en culinaire gewoonten. Het Amerikaanse bedrijfsleven vindt die gebruiken vreselijk, omdat er allerlei lokaal geproduceerde en beschermde streekproducten zijn. Daar gaat nu gelukkig (voor hen) een einde aan komen.

Neem Parmezaanse kaas. Die wordt van rauwe melk gemaakt, in een speciale verhouding tussen melk van slechts enkele uren en een dag oud. De betreffende koeien mogen enkel gras of hooi eten, geen industrieel geproduceerd veevoer. De Italiaanse overheid beschermt lokale producenten tegen namaak: slechts een paar regio’s die dit productieproces aantoonbaar sinds de late Middeleeuwen uitvoeren mogen gecertificeerde Parmezaan maken.

Dat is tegen het zere been van de Amerikaanse exportindustrie. Al meer dan een decennium lobbyen enkele bedrijven bij de Amerikaanse overheid om die certificering te doorbreken. Dit soort streekproducten zijn duur, het is dus een interessante markt. Bedrijven als Kraft Foods willen het recht hebben om met de meest efficiënte productiemethodes deze ambachtelijke producten na te maken.

Lees dit artikel van Arno Wellens verder op 925

Investeringsarbitrage in EU-vrijhandelsverdragen onverenigbaar met rechtsstaat

Geplaatst op by 0 reacties

De aanpassingen die sociaaldemocratische ministers uit zeven EU-landen willen aanbrengen in het ontwerp-vrijhandelsverdrag met Canada (CETA) zijn een wassen neus.

Dat stelt Pia Eberhardt van het Corporate Europe Observatory, een Brusselse actiegroep die een leidende rol vervult in het protest tegen investeringsbescherming in handelsverdragen met Canada en de VS.

Om de verdragen te redden en tegemoet te komen aan de bezwaren in met name Duitsland tegen de speciale regeling voor geschillen tussen investeerders en staten (ISDS), stellen de zeven ministers, onder wie Liliane Ploumen, onder meer een nieuw ‘mechanisme’ in het vooruitzicht in de vorm van een Handels- en Investeringshof met een permanent secretariaat.

Op die manier zou de transparantie worden vergroot en wordt het mogelijk om hogere integriteitseisen te stellen aan de rechters. Het huidige ontwerpakkoord met Canada, dat als model dient voor het nog te sluiten akkoord met de VS, voorziet in arbitrage door advocaten die per zaak worden aangewezen.

Dit arbitragesysteem, dat nu al bestaat in honderden bilaterale investeringsverdragen, roept veel weerstand op. Volgens vooral links georiënteerde partijen en lobbygroepen is de potentiële schade die overheden in de geschillenprocedures kunnen oplopen, zo groot, dat ze beleidsmaatregelen of wetgeving achterwege laten.

Volgens Eberhardt is er vooral sinds de eeuwwisseling sprake van een explosieve stijging van het aantal aangebrachte zaken. Uit cijfers van VN-organisatie Unctad blijkt dat er steeds meer zaken worden aangemeld. Er zijn inmiddels bijna 600 procedures bekend.

Hoewel Eberhardt de instelling van een internationaal hof in principe toejuicht, is het volgens haar oneigenlijk om dit te verkopen als oplossing voor de problemen rond CETA of TTIP, zoals het beoogde verdrag met de VS heet. ‘Dat is een rookgordijn. De oprichting van een internationaal gerechtshof regel je niet in een paar maanden. De Commissie en de Canadese regering zijn bezig met het ‘opschonen’ van de verdragsteksten, maar hebben al duidelijk gemaakt dat er geen wezenlijke veranderingen meer mogelijk zijn.’ Ze acht het ook uitgesloten dat dit nog in TTIP kan worden geregeld.

De Europese Commissie heeft de onderhandelingen met de VS over ISDS opgeschort in afwachting van de uitkomst van een consultatieronde, waarvan de resultaten onlangs naar buiten zijn gebracht. Een grote meerderheid van de reacties was afwijzend. EU-commissaris Cecilia Malmström (handel) moet nog officieel bekendmaken hoe en of de onderhandelingen met de VS op dit punt verder zullen gaan.

De liberale Zweedse staat daarbij onder curatele van eerste vicevoorzitter en sociaaldemocraat Frans Timmermans. Die heeft van Commissievoorzitter Jean-Claude Juncker de opdracht gekregen de tegensputterende S&D-fractie mee te krijgen. Het voorstel van de sociaaldemocratische ministers, met daarbij zwaargewichten als de Duitse vice-bondskanselier Sigmar Gabriel, de Française Nicole Bricq en de Italiaan Carlo Calenda, dient daarbij als voorzet.

Volgens de tegenstanders is investeringsarbitrage in zijn huidige vorm onverenigbaar met de rechtsstaat. ‘Wetgevers en rechters staan macht af aan geschillenbeslechters die daarvoor rijkelijk worden beloond en dus grote financiële belangen hebben bij het systeem. De geheimhouding maakt dat extra problematisch’, zegt Gus van Harten, een Canadese hoogleraar die zich heeft gespecialiseerd in investeringsrecht.

Lees dit artikel van Rik Winkel verder op het Financieele Dagblad

NB: Vandaag is door 375 maatschappelijke organisaties uit heel Europa een open brief verzonden naar europarlementsleden. Overigens zijn daar maar negen Nederlandse organisaties bij. De aandacht in ons land voor de vrijhandelsverdragen is betreurenswaardig. Te moeilijk waarschijnlijk, en ach, democratie, wat is dat ook weer?

Lees het hier op Corporate Europe Observatory

Vijf vragen over geheimzinnig ‘handelsverdrag’ TTIP

Geplaatst op by 0 reacties

Heel af en toe komt het Trans-Atlantisch Handels- en Investeringsakkoord (TTIP) in het nieuws. Waarom horen wij zo weinig over dit verdrag dat verstrekkende gevolgen kan hebben voor de Europese Unie (EU) en de Verenigde Staten?

1. Het TTIP?
Het TTIP staat voor het Trans-Atlantisch Vrijhandels- en Investeringverdrag. Het is een beoogde verdergaande samenwerking tussen de Europese Unie (EU), de Verenigde Staten, Canada en nog een aantal andere landen die al jaren wordt voorbereid en waarover sinds vorig jaar wordt onderhandeld. Het TTIP wordt door beide partijen gepresenteerd als een handelsverdrag. Er is nu al veel economisch handelsverkeer tussen Europa en de Verenigde Staten, een vrije handelszone zou die economische samenwerking kunnen versterken. Zo kunnen Europa en de VS, dat is de gedachte, een sterker handelsblok vormen in een concurrerende wereldmarkt.

2. Puur een handelsverdrag dus?
Niet helemaal. De reden voor de oprichting van het TTIP is niet alleen om een economisch, maar ook een geopolitiek blok te vormen tegen steeds machtiger wordende jongens als China en Rusland. Het TTIP is gebaseerd op het vrije handelsprincipe, maar zeker ook op de politieke waarden die de EU en Amerika verenigen: een vrije democratie met westerse waarden en normen. Eurocommissaris en voormalig minister van Buitenlandse Zaken Frans Timmermans (PvdA) zei het vorig jaar in een speech op de Johns Hopkins Universiteit in Washington als volgt: ‘Het is heel simpel, zo lang we TTIP kunnen zien zoals het is: niet een vrijhandelsakkoord. TTIP is een geostrategische overeenkomst. Het is geen politieke overeenkomst. Het moet niet worden overgelaten aan mensen die alles weten over de manier waarop je kippen slacht. Het is iets dat politieke leiders moeten oppakken en waarover ze snel moeten beslissen. Als we TTIP hebben opgetuigd, zal het de spelregels wereldwijd veranderen. Want dan bepalen de VS en Europa de regels van het spel, en anderen zullen volgen, inclusief China, Japan en anderen.’

3. Hebben we er iets over te zeggen?
Uit de woorden van Timmermans blijkt al dat het TTIP niet iets is voor eenvoudige burgers. Daarmee komen we aan bij het grote nadeel: de TTIP is een volstrekt ondemocratisch vehikel. Hoewel de gevolgen enorm kunnen zijn en TTIP landen als Rusland en China verder van ons af kunnen drijven, wordt de kiezer niet betrokken bij het proces. John Hilary, directeur van de actiegroep War on Want, verwoordt het nog stelliger: ‘Het is een aanslag op de Europese en Amerikaanse maatschappij door transnationale corporaties’. De manier waarop de onderhandelingen in Brussel en Washington worden gevoerd, zijn bijna geheimzinnig te noemen. Journalisten en het publiek moeten het vaak doen met gelekte teksten of nauwelijks vindbare websites. Zoals Timmermans het al zei: het is niet de bedoeling dat het publiek zich bemoeit met deze ingewikkelde zaak.

Lees dit artikel van Servaas van der Laan verder op Elsevier