Massaal ongenoegen over vrijhandelsverdrag EU-VS

Europese burgers en organisaties hebben massaal hun ongenoegen geuit over het vrijhandelsverdrag tussen de EU en de Verenigde Staten.

Dinsdag werden de resultaten van de publieke consultatie over het vrijhandelsverdrag, dat voluit Transatlantic Trade & Investment Partnership (TTIP) heet, openbaar gemaakt.

Het publiek was gevraagd te reageren op de investeringsclausule, het zogeheten Investor-State Dispute Settlement (ISDS). Hiermee kunnen buitenlandse investeerders een regering buiten de nationale rechtbank om aanklagen. Dergelijke afspraken zijn veelvoorkomend in handelsafspraken tussen lidstaten onderling.

In totaal ontving Brussel bijna 150.000 antwoorden. Naast veel klachten over het vrijhandelsverdrag zelf, kreeg de commissie ook opmerkingen over de relatie tussen ISDS en het eigen nationale rechtssysteem.

“Deze consultatie laat duidelijk zien dat er enorme scepsis is over ISDS”, zo reageerde EU-Commissaris Cecilia Malmström (Handel). Zij zegde toe “een open en openhartige discussie” te houden met de EU-landen, het Europees Parlement en andere betrokkenen voordat de Europese Commissie haar positie inneemt.

“Brussel moet meer ambitie tonen”, stelt D66-Europarlementariër Marietje Schaake. Gedane verbeteringen gaan nog niet ver genoeg. GroenLinks-Europarlementariër Bas Eickhout gaat verder: de clausule moet uit het verdrag.

Ook SP-Europarlementariër Anne-Marie Mineur vindt schrappen van de ISDS “onvermijdelijk”. “ISDS geeft multinationals zoveel macht over democratische besluitvorming dat onze vakbondsrechten, burgerrechten en milieuwetgeving in gevaar komen. De mensen hebben dat goed gezien, en vinden dat onacceptabel.”

Het vrijhandelsverdrag, dat onderlinge handelsbarrières tussen de twee machtsblokken moet wegnemen, is omstreden omdat er wordt gevreesd dat onder meer de Europese normen voor bijvoorbeeld milieu en gezondheid onder druk van de VS worden aangetast.

Bron: Nu

Transparantie over TTIP blijft schimmig

Op woensdag 7 januari heeft commissaris voor Internationale Handel, Cecilia Malmström, een aantal onderhandelingsteksten vrijgegeven. De teksten die betrekking hebben op het vrijhandelsakkoord met de Verenigde Staten (TTIP) zijn voorstellen van de Europese Commissie over o.a. voedselveiligheid, chemicaliën en MKB. Een stap in de goede richting, maar het is nog lang niet genoeg.

Het vrijgeven van de onderhandelingsteksten volgt op de oproep van de Europese Ombudsman, Emily O’Reilly voor meer transparantie, eerder die dag. O’Reilly meent dat een van de belangrijkste acties die door de Europese Commissie moet worden ondernomen is het publiceren van ‘gemeenschappelijke’ teksten van de EU en de VS.

SP-Europarlementariër Anne-Marie Mineur: “Wil er een echt en feitelijk debat plaatsvinden, dan moeten we niet alleen de positie van de EU-zijde kennen, maar ook inzage krijgen in de teksten waarover de VS en de EU al een akkoord hebben bereikt. Dan weten we pas waar aan toe zijn. Dat geldt nu voor slechts 26 leden van het Europarlement, maar deze verdragen hebben zo’n enorme impact op de samenleving dat de discussie veel breder gevoerd moet worden. Hoewel het goed is dat er eindelijk gehoor wordt gegeven aan de roep om meer transparantie, is dit nog lang niet genoeg. We hebben nog geen duidelijkheid over de private geschillencommissies (ISDS) of welke publieke diensten nu precies op de onderhandelingstafel liggen. Burgers moeten blijven aandringen op meer openbaarheid.”

Bron: Website van de SP
Hier vindt u de vrijgegeven onderhandelingsteksten

TTIP: Multinationals grijpen definitief de macht

Met het aanstaande Trans-Atlantisch Vrijhandels- en Investeringsverdrag TTIP, dat gesloten wordt tussen o.a. de Europese Unie, de Verenigde Staten, Canada, Mexico, Tukije, Zwitserland en Noorwegen, wordt de kroon gezet op de globalisering.

Door het verdrag wordt de greep van het internationale bedrijfsleven op burgers, samenlevingen en regeringen nog groter dan nu al het geval is. De globalisering kent meer verliezers dan winnaars. Lonen en salarissen groeien nauwelijks meer. Integendeel, arbeid moet goedkoper worden om te kunnen concurreren met het buitenland. De praktijk is dat de winst door lagere arbeidskosten regelrecht in de zakken van het management en de aandeelhouders verdwijnt.

Ook de toenemende flexibilisering van arbeid en banen op uitzendbasis nemen toe. De groei van het aantal ZZP’ers, vaak ontslagen werknemers die via de achterdeur het bedrijf weer binnenkomen tegen een lagere beloning en zonder enige zekerheid, is in het voordeel van het bedrijfsleven. Arbeid wordt een slecht betaald product en dat zal door het TTIP-verdrag alleen maar erger worden.

Voorstanders van TTIP (Transatlantic Trade and Investment Partnership) zeggen dat het verdrag zal zorgen voor meer economische groei, werkgelegenheid en welvaart.Tegenstanders wijzen op het tegendeel. TTIP zal zorgen voor een verdere uitholling van de democratie. Door een vrijhandelsakkoord als TTIP zal het moeilijker worden voor regeringen om markten te reguleren in het algemeen nationaal belang. Bovendien bevat dit verdrag een regeling over ISDS (Investor State Dispute Settlements). Deze bepaling geeft bedrijven het recht schadevergoeding te eisen als wetten hun winst bedreigen. Hierdoor wordt het democratisch beginsel, dat de wetgevende bevoegdheid bij de burgers en hun verkozen vertegenwoordigers ligt, ondergraven.

Lees verder op Citareg

This transatlantic trade deal is a full-frontal assault on democracy

Brussels has kept quiet about a treaty that would let rapacious companies subvert our laws, rights and national sovereignty.

Remember that referendum about whether we should create a single market with the United States? You know, the one that asked whether corporations should have the power to strike down our laws? No, I don’t either. Mind you, I spent 10 minutes looking for my watch the other day before I realised I was wearing it. Forgetting about the referendum is another sign of ageing. Because there must have been one, mustn’t there? After all that agonising over whether or not we should stay in the European Union, the government wouldn’t cede our sovereignty to some shadowy, undemocratic body without consulting us. Would it?

The purpose of the Transatlantic Trade and Investment Partnership is to remove the regulatory differences between the US and European nations. I mentioned it a couple of weeks ago. But I left out the most important issue: the remarkable ability it would grant big business to sue the living daylights out of governments which try to defend their citizens. It would allow a secretive panel of corporate lawyers to overrule the will of parliament and destroy our legal protections. Yet the defenders of our sovereignty say nothing.

The mechanism through which this is achieved is known as investor-state dispute settlement. It’s already being used in many parts of the world to kill regulations protecting people and the living planet.

Lees deze column van George Monbiot verder op The Guardian

Gevolgen TTIP nu al zichtbaar

In aanloop naar de onderhandelingen over TTIP, het vrijhandelsakkoord tussen VS en de EU, heeft de Europese Commissie uitvoerig overlegd met bedrijven. Parlementen, vakbonden en milieuorganisaties worden in het donker gehouden.

Minder regelgeving. Dat is volgens Nina Holland waarvoor grote multinationals in Brussel met name lobbyen. “Of als het niet gaat om minder regels, dan wel om de juiste regels voor de industrie”, zegt ze. Holland werkt voor Corporate European Observatory (CEO), een actiegroep die vanuit Europa’s hoofdstad probeert de (ongereguleerde) lobbyactiviteiten te monitoren. “We bestaan sinds 1997,” vertelt ze. “In die tijd was het nog schimmiger omdat er werkelijk niemand naar keek. Met de verschuiving van macht naar de EU heeft het lobbyen een enorme vlucht genomen. Het zit inmiddels ingebakken in de Europese besluitvorming.”

TTIP, het vrijhandelsverdrag waar de EU en de VS over onderhandelen, is volgens Holland een schoolvoorbeeld van die ondoorzichtige politiek. Holland vertelt hoe de Europese Commissie actief het bedrijfsleven betrekt bij de TTIP-onderhandelingen, terwijl parlementen, vakbonden en milieuorganisaties in het donker worden gehouden. Volgens onderzoek van CEO zouden maar liefst 520 van de 560 ontmoetingen van de Commissie ter voorbereiding op TTIP met representanten van de industrie zijn geweest. De agrobusiness blijkt daarbij kampioen lobbyen: organisaties met eufemistische namen als de European Crop Protection Association (pesticide-industrie) en EuropaBio (Monsanto en consorten) hadden wel 113 onderonsjes met de Commissie.

Enig idee wat er tijdens dergelijke bijeenkomsten wordt besproken?
“Wat de Commissie aan ons verstrekt zijn lijsten met ontmoetingen. Vreemd genoeg, zo zeggen ze, wordt er niet genotuleerd. Een enkele keer wordt een verslag verstrekt waarin delen van de tekst zwart zijn gemaakt. Een paar dagen terug kregen we zo’n verslag van een ontmoeting tussen de Commissie en de Europese werkgeversfederatie Business Europe, één van de machtigste lobbyclubs in Brussel. Ze geven aan waarom bepaalde zaken zijn gecensureerd: het zou de relatie met de VS kunnen schaden, of er staat iets in de trant van dat het de onderhandelingspositie van Europa ondermijnt. Maar de informatie die ons als NGO wordt onthouden wordt wel structureel met het bedrijfsleven gedeeld.”

Wat is het belangrijkste waarvoor wordt gelobbyd rondom TTIP?
“Er zijn verschillende termen voor: harmonisation, mutual recognition, regulatory cooperation, maar uiteindelijk komt het allemaal op hetzelfde neer: standaarden naar een gelijk niveau brengen. Voor de EU zou dat een enorme neergang betekenen. Neem landbouw. In de VS mag gewoon veel meer. Denk aan genetische manipulatie, antibioticagebruik, desinfectie van vlees, minder strenge normen ten aanzien van dierenwelzijn, noem maar op. Handelaren en voedselmultinationals zijn gebaat bij zo min mogelijk regels.”

Lees verder op One World

Europese activisten tegen vrijhandel met VS naar rechter

Ongeveer driehonderd actiegroepen van burgers die een Europees vrijhandelsakkoord met de Verenigde Staten en Canada niet zien zitten, zijn maandag naar de rechter gestapt.

De activisten dienden bij het Europees Hof van Justitie in Luxemburg een klacht in tegen de Europese Commissie in Brussel, zo maakten zij bekend.

De groepen zijn boos dat Brussel een Europees burgerinitiatief tegen de akkoorden heeft tegengehouden. Met dat initiatief, waaraan 1 miljoen EU-burgers moeten meedoen, hoopten de activisten de vrijhandelsverdragen te kunnen stoppen. Zij vrezen onder meer dat de Europese normen voor bijvoorbeeld milieu en gezondheid onder druk van de VS worden aangetast.

De Europese Commissie wees het burgerinitiatief af omdat het een wet wilde tegenhouden. Het initiatief is echter bedoeld om Brussel op te roepen met een wetsvoorstel te komen.

Bron: Nu

We should be wary of the Transatlantic Trade and Investment Partnership

What should one make of the proposed Transatlantic Trade and Investment Partnership, or TTIP? “Hurrah!” was my first reaction. What could be better than free trade between hundreds of millions of people on both sides of the Atlantic? Think how much better we might all be if that network of specialisation and exchange called the free market were to stretch from California to the Carpathians.

Alas, as so often where big government is concerned, things aren’t quite what they seem. You see TTIP isn’t really about free trade.

If it were, then there would be remarkably little to negotiate. If it was legal to sell something in Idaho, it would be legal to buy it in Essex. No regulation. No tariffs. Such a trade agreement could be done and dusted in a day.

Instead what TTIP does is extend the European Single Market model to transatlantic trade. This would mean that rather than freeing up trade, rules would be introduced whereby it is only possible to produce and sell things if they comply with a single standard.

Far from greater economic freedom, under such a system producers start to need permission to produce things. Note how every aspect of economic life the European Single Market touches gets swathed in red tape.

Worse, since permission is needed to produce and sell things, every vested interest begins to lobby to have the rules written to their advantage. Instead of big businesses trying to persuade willing customers to buy their products, they spend their marketing budgets paying lobbyists to rig the rules against the competition and the customer.

It is precisely because the various vested interests are trying to cut cozy deals behind closed doors through TTIP that the negotiations are taking ages.

TTIP is not about free trade. It is crony corporatism at its worst.

Lees deze column van Douglas Carswell verder op The Telegraph

Is het TTIP een fait accompli voor de lidstaten?

De Europese Commissie heeft besloten om aan het Europese Hof van Justitie advies te vragen over het competentievraagstuk bij vrijhandelsakkoorden.

Handelscommissaris Karel de Gucht heeft als concrete casus het vrijhandelsakkoord tussen de EU en Singapore gekozen, waarover onlangs een akkoord werd bereikt. Maar een uitspraak van het Hof kan ook gevolgen hebben voor de ratificatieprocedure van CETA (EU-Canada) en het veelbesproken TTIP (EU-VS).

Sinds het in werking treden van het Verdrag van Lissabon bestaat er onenigheid tussen de Commissie en de Raad over wie nu eigenlijk vrijhandelsakkoorden moet goedkeuren: alleen de (Handels)raad en het Europees Parlement of ook alle nationale parlementen van de 28 lidstaten. Zijn dit type akkoorden aan te merken als een “gemengd akkoord” of als een akkoord dat volledig onder de exclusieve competentie van de EU valt (“EU-only”).

De Tweede Kamer vindt dat deze vrijhandelsakkoorden ook beleidsterreinen raken waar niet de EU , maar (ook) de lidstaten over gaan, zoals op het gebied van diensten, transport en investeringsbescherming. Dit betekent dat alle nationale parlementen van de lidstaten handelsverdragen moeten goedkeuren.

Eind juni zond de Tweede Kamer samen met 20 Kamers van andere Parlementen een brief aan de Eurocommissaris voor Handel, Karel de Gucht. Deze brief bevatte een dringend verzoek om vrijhandelsakkoorden, zoals de Transatlantic Trade and Investment Partnership (TTIP) tussen de EU en de Verenigde Staten waar momenteel over onderhandeld wordt, ook door nationale Parlementen te laten ratificeren. In zijn antwoord hierop twee weken geleden kon De Gucht hierover nog geen uitsluitsel geven.

De Europese Commissie benadrukt dat de vraag of een vrijhandelsovereenkomst als EU-overeenkomst of als zogenaamd gemengd akkoord behandeld zou moeten worden, geen eenduidig antwoord kent. Dat verschilt per geval en is afhankelijk van de inhoud van de overeenkomst. In de brief leggen zij de eindverantwoordelijkheid bij de Raad, die definitief beslist over de status van het akkoord. In het verleden is het vaker voorgekomen dat door de Europese Commissie voorgestelde EU-overeenkomsten door de Raad uiteindelijk als gemengd akkoord ondertekend zijn. Op basis daarvan mag verwacht worden dat ook TTIP als gemengd akkoord zal worden bestempeld, maar de Europese Commissie geeft daartoe geen enkele garantie.

Wordt vervolgd.