Yanis Varoufakis ontmaskert de echte agenda van de Eurogroep

Vijf maanden was Yanis Varoufakis minister van financiën van Griekenland en onderhandelde hij met de Europese trojka over de Griekse schuldenberg. Hij schreef zijn ervaring neer in een schroeiend verslag ‘Adults in the Room- My battle with Europe’s Deep Establishment’. Conclusie? Wat de trojka doet is nog extremer dan progressieve critici denken. Dit is een agenda voor een bikkelharde neoliberale ‘nieuwe orde’.

Het jaar 2015 was voor sociaal bewogen Europeanen cruciaal. Voor het eerst werd een regering in een EU-land gevormd, die openlijk inging tegen de sociale inleveringslogica van de Europese instellingen, in het deftige jargon ook bekend als ‘besparingen’. De linkse partij Syriza behaalde 36,3 procent van de stemmen in Griekenland.

Dankzij het Griekse electorale systeem kon Syriza daarmee als grootste partij de bonus van 50 extra parlementszetels opstrijken. Dat systeem had er na de fascistische dictatuur (1967-1974) tot 2015 voor gezorgd dat de twee grote machtspartijen, de sociaal-democratische PASOK en de conservatieve Nieuwe Democratie, er zeker van konden zijn dat steeds één van hen de regering zou vormen. De Nieuwe Democratie verloor slechts enkele procenten maar PASOK klapte in elkaar.

Hoe relatief een dergelijk consoliderend systeem is bleek vrij snel. Syriza had dan wel een parlementaire meerderheid (samen met de kleine rechtse partij ANEL) maar niet de reële macht die de traditionele partijen wel hebben. De partij kon ook niet terugvallen op de steun van de economische elites in binnen- en buitenland of van de Europese en financiële instellingen.

Reeds bij de eerste vergadering van de Eurogroep2 waar Varoufakis als kersvers minister van financiën aan deelnam in Brussel was het voor hem duidelijk: dit ging niet over de oplossing van de Griekse schuldenberg. Zijn voorstellen werden niet geapprecieerd. Niet zozeer omdat ze onaanvaardbaar waren – dat waren ze ook – maar vooral, omdat hij het aandurfde met voorstellen te komen.

“Zo werkt het hier niet”, was de boodschap. “Hier hoor je te luisteren naar de uitleg die we gaan geven over wat wij al beslist hebben voor deze vergadering begon”. Iets wat Varoufakis natuurlijk wel al wist, maar wat niemand officieel zal bevestigen – de vergaderingen van de Eurogroep zijn confidentieel en er worden geen verslagen gemaakt.
De schijn doorbreken

De vorige Griekse regeringen – net als de regeringen van andere EU-lidstaten – kwamen naar de Eurogroep met hun ‘voorstellen’ die in werkelijkheid waren geschreven door ambtenaren van de trojka in Athene en volgden de strikte richtlijnen van de trojka. Varoufakis deed echter meer dan die schijn doorbreken. Hij kwam met voorstellen die inhoudelijk doordacht waren.

Daar kon men het volgens hemzelf mee eens of oneens zijn, maar hij verwachtte wel inhoudelijke replieken. In plaats van debatten of tegenargumenten kreeg hij echter ijskoude minachting. “Ik had net zo goed de tekst van het Zweedse volkslied kunnen citeren.” Er werd niet eens naar hem geluisterd. Het enige wat men deed was wachten tot hij uitgesproken was en daarna overgaan tot de agenda, zoals hij was gepland. Dit alles onder de deskundige leiding van Jeroen Dijsselbloem, voorzitter van de Eurogroep (waarover straks meer).

Varoufakis’ beschrijft het allemaal in zijn bekende stijl. Droog, met af en toe wat cynische humor. Zijn relaas is vernietigend voor zowat alle landen, regeringsleiders en vertegenwoordigers van de instellingen. Zelfs voor de redelijk geïnformeerde burger is dit een verbijsterend verslag. Het is nog erger dan men zich kon inbeelden. En voor Varoufakis staat één ding vast: met dit boek heeft hij zichzelf levenslang gegeven, hij zal nooit meer deel uit te maken van de politieke elite van de EU.

Lees dit artikel van Lode Vanoost verder op De Wereld Morgen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookEmail this to someone

Gerelateerde berichten