Tag: referendum

Minder stembureaus bij het Oekraïne-referendum

Geplaatst op by 0 reacties

Burgercomité-EU heeft de minister van Binnenlandse Zaken en de Nationale Ombudsman aangeschreven. Beiden zeggen: dat is een zaak van de gemeenten, u moet niet bij ons zijn. Opmerkelijk! Niemand is er op aan te spreken als verkiezingen bijna onmogelijk zouden worden gemaakt. Als een gemeente 1 stembureau neerzet, hebben ze al aan hun verplichting voldaan.

Bij het Oekraïne-referendum in april zijn in sommige gemeenten fors minder stembureaus beschikbaar. Dat blijkt uit een enquête van de NOS waaraan 311 van de 390 Nederlandse gemeenten meewerkten. Gingen in die 311 gemeenten bij de provinciale verkiezingen vorig jaar nog ruim zevenduizend stembureaus open, nu zijn dat er zevenhonderd minder.

De daling komt neer op een op de tien stembureaus, maar de verschillen tussen gemeentes onderling zijn groot. Zo gingen in de gemeente Oldenzaal bij de afgelopen vier verkiezingen 17 of 18 stembureaus open, maar bij het referendum in april slechts vijf.
Volgens die gemeente is dat om het referendum “kostenefficiënt te organiseren”. In zes op de tien gemeenten verandert er helemaal niets. Nog een paar grote dalers: Stein (van 19 naar 6), Nuenen (van 15 naar 5), Kaag en Braassem (van 14 naar 6), Waalre (van 9 naar 4).

Het aantal stembureaus fluctueert sowieso per verkiezing, maar bij het Oekraïne-referendum daalt het aantal stembureaus wel opvallend hard. Tussen de Europese en de provinciale verkiezingen daalde het aantal stembureaus met slechts 99.

“Door minder stembureaus in te richten, halen gemeenten zich de verdenking op de hals dat het voor mensen lastiger wordt gemaakt te gaan stemmen”, zegt Marcel Boogers, hoogleraar Innovatie en Regionaal Bestuur aan de Universiteit Twente. “Dat is vooral een probleem omdat de geldigheid van het referendum afhangt van de hoogte van de opkomst.”

“De resultaten verbazen mij in zoverre dat er meestal een vast aantal stembureaus wordt aangehouden.” Boogers verwijst naar de Provinciale Staten verkiezingen in 2015 en de verkiezingen voor het Europees Parlement in 2014. De 311 gemeenten die reageerden, richtten destijds 7081 respectievelijk 7180 stembureaus in. Daartussen bestond een veel kleiner verschil dan nu met het aanstaande referendum, waar de gemeenten bij elkaar 6388 stembureaus in zullen richten. “Soms wordt ervan afgeweken, maar dat is dan meestal te wijten aan demografische veranderingen.”

Lees het hele bericht op de NOS

Associatieverdrag met Oekraïne bevordert sociale dumping

Geplaatst op by 0 reacties

Discussiëren met voorstanders van een verdrag dat ze niet hebben gelezen, het blijft lastig, zo zagen we net maar weer in Buitenhof.

Het associatieverdrag met Oekraïne biedt alle mogelijkheden voor oneerlijke concurrentie, voor degenen die het willen zien. Dat is voor ons reden genoeg om een campagne te voeren voor een beter verdrag met echte waarborgen voor de bestrijding van corruptie en mensenhandel, en bescherming van de eerlijke handel en het milieu.

De komende twee weken presenteren we u ons verbeterplan op zeven punten. Niemand die we het voor hebben gelegd is ertegen, de grootste hippie of de hardste bankier niet. Laten we eens concreet worden: wat staat er dan in het verdrag dat zo schadelijk is, waardoor we er een heel referendum voor moeten optuigen? Zojuist zagen we Kathleen van Brempt, sociaaldemocratisch europarlementariër in debat gaan met collega Dennis de Jong van SP. De laatste noemt zaken als sociale dumping en komt met een aantal voorbeelden: precies wat de interviewer liever afkapt. Laten we het er eens wel over hebben.

Meestal staat 925 niet echt aan de kant van de tomatensmijters, maar hier hebben ze een punt. Neem dierenwelzijn. Deze casus gaan we deze week volledig presenteren, met bewijs en al. Het verdrag heeft het over dierenrechten en wel in artikel 59: partijen moeten ‘consensus’ bereiken over dierenwelzijn. Bepaald geen eenduidige tekst, er is bijvoorbeeld gaan tijdspad. In Nederland moeten kippenboeren aan massa’s regels voldoen: het aantal beestjes per vierkante centimeter, vloerverwarming voor de kippenvoetjes, enzovoort. Die regels gaan in de kiloprijs zitten. Oost-Europese collega’s hebben het makkelijker, dus het risico bestaat dat Nederlandse producenten worden weggevaagd, simpelweg omdat ze zich netjes aan de door de overheid opgelegde regels houden.

Daarom zijn er importrestricties voor kippendijen uit Lviv. In 2014 heeft de Europese commissie die teruggedraaid, onderdeel van het associatieverdrag. Oekraïense kippen liggen nu niet alleen in Duitse schappen, traditioneel onze afzetmarkt, maar overspoelen ook de Nederlandse markt.

Lees verder op 925.nl

We zijn toch geen vazalstaat van VS?

Geplaatst op by 0 reacties

Er begint een publiciteitsoffensief op stoom te komen om de Nederlandse kiezer op 6 april maar vooral voor het associatieverdrag met Oekraïne te laten stemmen (zie in Leeuwarder Courant o.a. 6 en 8 februari, ook uitvoerige aandacht voor de flyerende Alexander Pechtold).

Steeds hoort men het argument dat de kiezer helemaal niet weet waar dat verdrag over gaat en dat men vooral niet bang hoeft te zijn dat Oekraïne snel tot de EU zal toetreden. Intussen wapperen bij alle overheidsgebouwen in Kiev de EU-vlaggen. En dan moeten wij dergelijke beloften maar geloven? Als men alleen de preambules van het verdrag leest slaat het wantrouwen al toe.

Bij de meeste Nederlandse kiezers (ook bij mij) gaat het in feite over de ongeremde en roekeloze uitbreiding van de EU sinds 2004. Met Cyprus hebben we een conflict met Turkije binnengehaald; met Estland, Letland en Litouwen zijn we blijven zitten met een Russische enclave (Kaliningrad/Koningsbergen) en Roemenië en Bulgarije zijn en blijven corrupte en criminele landen.

Als de EU nou eerst eens in deze landen orde op zaken zou stellen, voordat er gedacht wordt aan verdere uitbreiding, zou dat niet een goed idee zijn? En als het eerst eens zou lukken om rechtstaat en mensenrechten in Hongarije, Polen en Griekenland te waarborgen?

En als wij als EU-burgers ook nog iets te zeggen mochten krijgen over verdere uitbreidingen die ons diepgaand beïnvloeden (onder andere in termen van financiën en werkgelegenheid)? Kan de democratie in de EU misschien iets verder gaan dan eens in de vier jaar een Europarlement kiezen dat niets heeft in te brengen dan lege briefjes? Moeten wij blijvend geregeerd worden door 28 megalomane zonnekoninkjes met Hans van Baalen als slippendrager?

Juncker kwam onderlaatst met de opmerking dat een ‘nee’ tegen het associatieverdrag een geschenk zou zijn voor Poetin. Nou en? Gun die man ook eens een meevaller. EU en NATO hebben Rusland schandelijk behandeld. Bij de toetreding van de Balten was afgesproken dat er geen verdere oostwaartse uitbreiding van de NATO zou plaatsvinden. Die afspraak is op flagrante wijze geschonden. Het nieuwste: Montenegro zou moeten toetreden.

Wat de EU in feite doet: de geopolitieke aspiraties van de VS faciliteren. Waarom eigenlijk? We zijn toch geen vazalstaat van de VS? We hebben in feite veel grotere belangen bij een goede relatie met Rusland dan met Oekraïne.

Ziehier enige redenen voor mij om op 6 april tegen te stemmen.

Jan A. Schulp
Sneek

Bron: Leeuwarder Courant van 13 februari 2016

Expansiedrift achter associatieverdrag

Geplaatst op by 0 reacties

Op 6 april gaan we naar de stembus voor het referendum over het associatieverdrag met de Oekraïne. De pro-campagne is al in volle gang.

Ons wordt voorgeschoteld dat dit verdrag de vrede, meer democratie, een beter bestuur, en mensenrechten naar Oekraïne brengt. Het tegendeel is waar.

In de Oekraïne heerst een burgeroorlog. In dit relatief nieuwe land voeren twee bevolkingsgroepen oorlog over het recht op taal en het recht op de vrijheid handel te drijven met wie zij handel willen drijven. De een is Russisch georiënteerd, de andere groep is gericht op het Westen.

Dit associatieakkoord trekt de gehele Oekraïne naar het Westen, terwijl volgens de afspraken die in 1990 zijn gemaakt, Europa niet verder naar het Oosten zou uitbreiden. Het is ook in tegenstelling met de behoefte van een substantieel deel van de bevolking. Dit verdrag is op dit moment olie op het vuur van de burgeroorlog. Het is slecht voor de bevolking van de Oekraïne en slecht voor de vrede.

De Oekraïne is door en door corrupt. Met een handelsverdrag zal dit niet stoppen, zo heeft het verleden geleerd. Het Europaproject is ooit begonnen om vrede en veiligheid te bevorderen. Maar bedrijfsbelangen gaan niet over vrede en veiligheid. Het associatieverdrag weerspiegelt dat. Het verdrag gaat 90 procent over handel en maar een klein deel handelt over andere zaken zoals mensenrechten en milieu. De handel ruikt een afzetmarkt van 45 miljoen mensen.

Het is niet voor niets dat de liberalen onder leiding van Hans van Baalen en Guy Verhofstadt twee jaar geleden de boel begonnen op te stoken op het Maidanplein in Kiev. Expansiedrift is de ware achterliggende reden van dit verdrag.

En het Oekraïense bestuur dat al jubelend in de krant staat (LC 8 februari)? Deze corrupte politici van de Oekraïne ruiken de Europese dik betaalde banen. Voor andere Oekraïense politici is dit verdrag de toegangspoort om hun extreemrechtse politiek naar het Westen uit te breiden. Ook daar staat het belang van de Oekraïners niet voorop.

Willen we echt wat betekenen voor de vrede, mensenrechten en een beter bestuur, dan moeten we niet escaleren maar de-escaleren. Niet nu het associatiehandelsverdrag, maar een goede begeleiding door de Europese Raad en het mensenrechtenfonds om de boel in de Oekraïne weer op orde te krijgen.

In het belang van de bevolking: stem nee op 6 april!

Fenna Feenstra en Jos van der Horst
Fractievoorzitter SP Statenfractie Fryslân en voorzitter SP Smallingerland

Bron: Leeuwarder Courant

Nee stem je omdat je vóór Oekraïne bent

Geplaatst op by 0 reacties

Als het associatieverdrag met Oekraïne er niet komt, laten wij het land dan in de steek? Is een nee-stem bij het referendum zelfs een ja tegen het kwaad? Geenszins, zegt SP-kamerlid Harry van Bommel in reactie op Dave van Ooijen eerder op deze site.

Dit referendum gaat niet over de keuze tussen Oekraïne wel of niet ondersteunen. Dit referendum gaat over de keuze tussen Oekraïne steeds verder politiek en economisch in de Europese Unie integreren of dat niet doen. Dit verdrag niet doen, betekent allerminst niets doen.

De stelling dat alleen integratie in de Europese Unie een effectieve wijze van landen ondersteunen is, getuigt van een onwaarschijnlijk hoge mate van imperialistisch denken. Alleen als je bij ons hoort, komt het goed? Volgens mij hebben we die gedachte al lange tijd achter ons gelaten. Gelukkig. Er zijn vele manieren om Oekraïne te ondersteunen zónder associatieverdrag. Sterker nog, dat doen we allang.

De relatie tussen Oekraïne en de EU wordt gebaseerd op het Europese Nabuurschapsbeleid en maakt deel uit van het Oostelijk Partnerschap. Een van de beleidslijnen daarbinnen is het promoten van waarden zoals democratie, aanwezigheid van een rechtsstaat, het internationale rechtssysteem, respect voor mensenrechten en fundamentele vrijheden en duurzame ontwikkeling. De EU heeft bijvoorbeeld een commissie naar Oekraïne gestuurd om te adviseren op het gebied van politie en justitie, en daarnaast substantiële financiële steun aan Oekraïne gegeven om de economie op korte termijn vooruit te helpen.

Ook de Raad van Europa heeft een actieplan opgezet met een budget van maar liefst 45 miljoen euro om onder andere de rechtstaat en democratie te verbeteren en corruptie aan te pakken. En ook Nederland geeft op bilateraal niveau noodhulp aan Oekraïne en ondersteuning aan de ontwikkeling van de rechtsstaat via het matra-programma. Allemaal concrete ondersteuning zónder associatieverdrag.

Wat het associatieverdrag hieraan gaat toevoegen is niet duidelijk. Heel vaak opschrijven dat de corruptie bestreden moet worden maakt nog niet dat dit ook daadwerkelijk gebeurt. Het feit dat in het verdrag staat dat Oekraïne het Statuut van Rome van het Internationaal Strafhof gaat ratificeren heeft de Oekraïense regering onlangs nog immers allerminst tegengehouden de inwerkingtreding van die ratificatie met drie jaar te willen uitstellen.

Lees dit weer puike stuk van Harry van Bommel verder op Sociale Vraagstukken

GeenPeil en GeenStijl trekken subsidie-aanvraag in

Geplaatst op by 0 reacties

GeenStijl en GeenPeil trekken hun subsidieaanvraag voor het referendum over Oekraïne in vanwege ‘juridische haarkloverij’. De referendumcommissie eist bij 103 aanvragen meer informatie, waardoor ze voorlopig kunnen fluiten naar campagnegeld. SP-Kamerlid Harry van Bommel noemt dit ‘sabotage’ en ‘een middelvinger naar de kiezer’.

Het is de tweede keer dat indieners van een subsidieaanvraag voor het referendum over Oekraïne geconfronteerd worden met extra administratieve rompslomp, zo onthulde AD.nl eerder. Zo moesten organisaties eerder al meerdere handtekeningen aanleveren, terwijl er op het aanvraagformulier maar plek was voor één krabbel en klopte een postcode niet.

“Waar de subsidie bedoeld was voor goedbedoelde campagne-initiatieven, worden aanvragers door juridische haarkloverij tot wanhoop gedreven“, stelt Bart Nijman van GeenStijl. “Er blijft veel te weinig tijd over voor de campagne. Wij dansen niet langer naar de pijpen van de commissie en trekken ons verzoek in.”

SP-Kamerlid Harry van Bommel is furieus op minister van Binnenlandse Zaken Ronald Plasterk en noemt dit ‘absoluut sabotage’. “Het begon al bij het opendoen van minder stemlokalen en nu dit weer. De houding die Plasterk aanneemt is een middelvinger naar de kiezer.”

De minister laat weten niet in te willen gaan op de aantijgingen, omdat de referendumcommissie daarover gaat.

Lees verder op het AD

VS betaalt persreis Nederlandse journalisten naar Oekraïne

Geplaatst op by 0 reacties

Nederlandse journalisten zijn op uitnodiging en op kosten van de Amerikaanse ambassade naar Oekraïne. Ze blijven de hele week en zouden onder anderen de Oekraïense president Porosjenko ontmoeten. De Amerikanen boden daarbij aan om de vliegreis en de verblijfskosten te betalen.

De persreis komt op een opvallend moment: twee maanden voordat Nederland in een raadgevend referendum stemt over het associatieverdrag met Oekraïne. Eerder meldde de Britse krant The Sunday Telegraph dat de Amerikaanse overheid juist de bemoeienis van Rusland met het referendum onderzoekt.

Volgens de Amerikaanse ambassade in Nederland heeft de persreis niet met het referendum in april te maken maar is het een dienst voor journalisten “om ze te laten zien hoe Oekraine ervoor staat, bijna twee jaar na de Maidan-opstand”. In februari 2014 vluchtte oud-president Viktor Janoekovitsj na een maandenlange volksopstand naar Rusland.

Voor Wouter de Winther van de parlementaire redactie van De Telegraaf was het referendum juist de enige reden om iemand mee te sturen. “Wij willen zien hoe de Amerikanen het proces rond het referendum willen beïnvloeden en zijn benieuwd waarom ze hier zoveel waarde aan hechten”, zegt De Winther. “De beste manier om dat te onderzoeken is om mee te gaan.”

Ook voor het AD en het Reformatorisch Dagblad was het referendum een reden om mee te gaan met de reis. “We hebben wel even getwijfeld of we wel met de Amerikanen in zee moesten gaan”, zegt Frank Poorthuis van de hoofdredactie van het AD. “Maar we vonden het in dit geval wel nuttig. We komen dan toch met mensen in gesprek die we anders niet te spreken krijgen.” Ook het Nederlands Dagblad en weekblad Elsevier gingen in op de uitnodiging van de Amerikaanse ambassade. Overigens weten de redacties niet of de kosten inderdaad door de Amerikanen betaald worden, of willen ze dat niet zeggen.

De Volkskrant heeft de trip met de Amerikanen geweigerd, zegt buitenlandredacteur Bert Lanting van de Volkskrant. “Wij willen iedere schijn van beïnvloeding vermijden.” Ook de NOS kreeg een uitnodiging, maar bedankte eveneens.

De groep journalisten bezoekt deze week ook de stad Lviv in het westen en spreekt met politici, wetenschappers en vertegenwoordigers van het bedrijfsleven. Een reis naar het onrustige oosten van Oekraïne staat niet op de agenda.

In het Mediaforum maken Frenk van der Linden en Sjors Fröhlich gehakt van deelname van journalisten aan deze persreis.

Frenk van der Linden: ‘Amerikanen hebben niet alleen een mening in deze kwestie, maar ook grote belangen. Ze zullen nooit een reis organiseren die tegen die belangen in gaat. Ze zullen het zo plannen dat het lijkt alsof het evenwichtig is, maar dat is het natuurlijk niet.’

Van der Linden is van mening dat een journalist nooit mee moet gaan op een betaalde persreis, tenzij er geen enkele andere mogelijkheid is om verslag te doen van een onderwerp. Sjors Fröhlich: ‘Het komt ook bij BNR voor dat we meegaan met een minister, of bijvoorbeeld met defensie. Anders kunnen we dat nooit betalen. Maar we hebben daarbij altijd de voorwaarde dat we volledige vrijheid hebben in de inhoud.’

Fröhlich en Van der Linden vinden beiden dat een medium deelname aan zo’n persreis moet melden. Fröhlich: ‘Ik was dan ook stomverbaasd toen ik in de Telegraaf las: ‘er is een persreis georganiseerd, die doet de wenkbrauwen fronsen’, maar dan niet meldt dat ze er zelf bij zijn.’

Beluister hoe Fröhlich en Van der Linden gehakt maken hiervan in het Mediaforum

Het ‘Stem voor’-kamp is verblind door de moderniseringsmythe

Geplaatst op by 0 reacties

In de jaren ’50 stuurde de World Health Organization (WHO) voorraden insecticide (DDT) naar Borneo om de lokale bevolking te helpen om malariamuggen te bestrijden. De dode (en giftige) muggen werden al snel opgegeten door allerlei insecten, die op hun beurt weer op werden gegeten door hagedissen. De hagedissen werden kneiterstoned door de DDT wat het weer interessant maakte voor lokale katten om ermee te spelen, en verdomd makkelijk om op te peuzelen. Gevolg: alle katten stierven uit en Borneo werd geteisterd door een rattenplaag die zich te goed deden aan de gewassen. De Britse luchtmacht besloot in te grijpen met Operation Cat Drop en dropte (serieus) kratten vol katten boven het geteisterde dorp, Sarawak.

Deze anekdote laat op humoristische wijze zien wat er kan gebeuren als mensen niet goed nadenken. Binnen de politicologie (en met name tijdens colleges) heeft deze anekdote vaak een extra functie: het laat namelijk feilloos zien wat de risico’s zijn van landen met diepgewortelde ideeën die graag besluiten voor minder ontwikkelde landen maken. Zo was men er in de jaren ’50 er heilig van overtuigd dat als Indonesië (net als het Westen) gewoon meer gewassen zou produceren, het land vanzelf (net als het Westen) meer ontwikkeld, rijker en kortom gelukkiger zou worden. En wie wil er nou niet net zo awesome als het Westen worden? Dat dachten wij ook.

Hoewel deze theorie (ook wel bekend als modernization theory) gelukkig binnen de politicologie al enige decennia is uitgestorven, lijken politici, beleidsmedewerkers en opiniemakers de verleiding van deze maakbaarheidsmythe uit de Internationale Betrekkingen niet te kunnen weerstaan.

Lees deze column van Dieuwertje Kuijpers verder op TPO