Van Bommel: ‘Verdrag is slecht voor Oekraïne, Europa en voor ons’

Zes april wordt een historische dag. Voor het eerst gaat Nederland naar de stembus voor een raadgevend referendum. En het gaat meteen over een vraag waarbij kiezers normaal gezien op grote afstand worden gehouden: voor of tegen het associatieverdrag van de Europese Unie met Oekraïne?

SP-Kamerlid Harry van Bommel roept iedereen op om ‘nee’ te stemmen. ‘Wij hebben het beste voor met Oekraïne, Europa en Nederland. Wanneer je de situatie dáár en hier bekijkt moet je tot de conclusie komen dat we geen intensieve politieke en economische banden met Oekraïne aan moeten gaan. Daarom zullen we campagne voeren om zoveel mogelijk mensen ‘nee’ te laten zeggen.’ Een interview met Van Bommel.

De EU sluit toch wel vaker associatieverdragen? Wat is er dit keer zo speciaal?
‘Dit associatieverdrag met Oekraïne is anders dan andere verdragen, al was het maar omdat het één van de oorzaken was voor een bloedige burgeroorlog. Een oorlog die nu al aan meer dan 8.000 mensen het leven heeft gekost. Ook hebben meer dan 1,3 miljoen mensen huis en haard verlaten.’

Maar de Oekraïense bevolking wil dit akkoord toch zelf?
‘Nee. Het land is hopeloos verdeeld. Een deel van bevolking is etnisch Russisch of spreekt Russisch. Zij richten zich op Rusland. Een ander deel is gericht op Europa. Er mag in het verdrag staan dat er sprake is van ‘krachtige steun van het volk in Oekraïne voor de Europese koers van het land’ maar in de praktijk ligt dat anders. De discussie over de oriëntatie van Oekraïne – richting Oost of richting West – is uitgedraaid op getouwtrek tussen grootmachten. De bevolking betaalt daarvoor een hoge prijs. Het land raakt steeds verder verscheurd. Dit verdrag zal dat alleen maar erger maken.’

Dit akkoord is toch vooral een handelsakkoord, geen aansluiting bij de EU?
‘Het verdrag gaat veel verder dan een handelsakkoord. Er is ook een belangrijk politiek deel. Het expliciete doel van het verdrag is ‘geleidelijke toenadering tussen de partijen’. Het is een zeer veelomvattend akkoord, dat artikelen bevat over samenwerking met en afstemming op de EU op het gebied van onder meer buitenlandbeleid, justitie, milieu, ruimtevaart, onderwijs, cultuur, sport, volksgezondheid en defensie.’

Wat zullen de gevolgen zijn voor Oekraïne?
‘Het is een neoliberaal akkoord. Overheidssteun mag straks niet meer in Oekraïne. Het land wordt gedwongen om alle marktregels van de Europese Unie over te nemen. En dat is precies wat de grote bedrijven willen: Oekraïne wordt een wingewest. De rekening van het opnemen van Oekraïne in de Europese markt wordt ook nog eens betaald door de burgers. De bevordering van de export van Oekraïne zal bijvoorbeeld worden opgebracht door de Europese belastingbetaler. Kortom: Het akkoord is goed voor de multinationals maar slecht voor de mensen hier en dáár.’

Go Harry, go! Lees verder op de website van de SP

Oekraïne heeft geen associatieverdrag nodig maar neutraliteit

Oekraïne blijft een verdeeld land – en is het best gediend met een neutrale positie tussen Rusland en het Westen, bepleit Anine van der Ree, D66-stemmer en fiscaal adviseur.

GeenPeil is bezig driehonderdduizend handtekeningen te verzamelen voor een raadgevend referendum over het associatie- en vrijhandelsverdrag tussen de Europese Unie en Oekraïne. Ze hadden geen beter verdrag kunnen kiezen voor een referendumverzoek.

Het verdrag zelf is inderdaad slaapverwekkend, maar de consequenties ervan voor Oekraïne zijn zo groot – een oorlog met inmiddels achtduizend doden, twee miljoen vluchtelingen en vijf miljoen mensen die zijn aangewezen op humanitaire hulp – dat we ons moeten afvragen of het voor Oekraïne wel zo goed is als we allemaal hopen.

In de geopolitieke beschouwing “Ukraine, on the edge of empires” (2010) noemt George Friedman van Stratfor Oekraïne van cruciaal belang voor Ruslands nationale veiligheid. Rusland zou het daarom, ongeacht de goede relatie met Europa, nooit toestaan dat Oekraïne in de invloedsfeer van Europa zou komen. Natuurlijk kunnen we volhouden dat de oorlog niet onze schuld is en dat Rusland maar moet stoppen de rebellen in het oosten van het land te voorzien van wapens en manschappen. Maar wat als Rusland Oekraïne koste wat kost buiten de invloedsfeer van de Europese Unie wil houden?

Een argument dat door de regering en het parlement wordt genoemd om voor het associatieverdrag te stemmen, is dat een overgrote meerderheid van het Oekraïense volk voor aansluiting bij de EU zou zijn. Dat zou inderdaad een zeer goede reden zijn om, ondanks de omstandigheden, voor het verdrag te stemmen, ware het niet dat de waarheid anders blijkt te liggen.

De bewering is vooral gestoeld op de parlementaire verkiezingen in oktober 2014 waarbij de pro-EU partijen een grote meerderheid behaalden. Echter, in het oosten van het land konden 3,2 miljoen mensen vanwege de oorlog feitelijk niet stemmen. Daar zitten traditioneel de meeste stemmers die geen aansluiting willen bij de EU. De parlementsverkiezing kan dus niet echt als representatief worden beschouwd.

Lees verder op de Volkskrant

Stem tégen bij referendum Oekraïne

De ja-campagne voor het Oekraïnereferendum is gekocht door zakelijke belangen en steunt op onhoudbare argumenten, vindt Paul Bahlman.

Joshua Livestro spoort in het Reformatorisch Dagblad van 28 januari de SGP-achterban aan om vóór te stemmen bij het referendum over het associatieverdrag met Oekraïne. Dit betoog heeft echter dringend behoefte aan repliek en context.

Allereerst is het goed om te weten wie de Stichting Stem Voor Nederland financiert. George Soros investeerde via zijn Open Society Foundation 2 ton in de ja-campagne. Soros is een Amerikaanse miljardair die zijn vermogen op niet geheel onbetwiste wijze heeft verkregen.

Een van Soros’belangrijkste wapenfeiten is dat hij het reddingsplan van de Britse centrale bank doelbewust frustreerde door te speculeren tegen het Britse pond en zodoende op 16 september 1992 “Black Wednesday” te veroorzaken. Persoonlijk werd hij daarbij 1 miljard dollar rijker, en de Britse belastingbetaler 3,7 miljard dollar armer.

In 2002 werd Soros veroordeeld wegens handel met voorkennis, een zaak die hij in 2011 in hoger beroep definitief verloor. Een deel van het familievermogen van 22 miljard heeft Soros via het hedgefonds Quantum Group belegd in Oost-Europa. En dat is nu precies de reden waarom deze meneer zo geïnteresseerd is in uw ‘ja’.

Quantum Group heeft een belang van 20 procent in BNK Petroleum, dat in Polen mag boren naar schaliegas. De opbrengsten vallen top op heden nogal tegen, en nu zie Soros mogelijkheden om in Oekraïne naar schaliegas te boren. Hiervoor is het wel nodig dat het associatieverdrag tussen Oekraïne en de EU in werking treedt. De vraag is echter of dit ook in het belang van de Nederlandse én de Oekraïnse burgerbevolking.

Soros ziet het liefst dat het Oekraïense staatsbedrijf Naftogaz wordt geprivatiseerd, opgeknipt en aan buitenlandse investeerders wordt verkocht. Driemaal raden wie een van die investeerders is. Het moge duidelijk zijn dat Soros zijn geld niet gestoken heeft in Livestro’s campagne omdat hij zo begaan is met de Nederlandse democratie.

De inhoud van Livestro’s betoog is bovendien nogal zwak. Dat SGP’ers niet afwijzend hoeven te staan tegenover referenda, ben ik helemaal met hem eens. Voor het overige blijkt hij echter vooral een begaafd retoricus in negatieve zin van het woord. Hij benoemt dat de andere twee christelijke partijen ook voor het verdrag zijn en dat SGP’ers de grootste voorstanders zouden zijn met een percentage van liefst 70 procent. De auteur toont zich ervan bewust dat ‘zwevers’ bij verkiezingen en referenda geneigd zullen zijn zich te voegen bij de grootste groep, zeker wanneer die groep uit mensen bestaat aan wie ze zich nauw verwant voelen. Overigens blijkt uit twee peilingen door onderzoeksbureau I&O Research en de Universiteit Twente dat dit percentage stukken lager ligt dan de 70 waarmee Livestro schermt.

De andere argumenten die Livestro op tafel legt, kunnen niet als zodanig beoordeeld worden. Het zijn namelijk stuk voor stuk stellingen die volgens de wetten van de logica niet ingezet kunnen worden als argument. Bovendien zijn ze ook nog eens weerlegbaar.
De economie van Oekraïne berust grotendeel op de handel met Rusland. Het associatieverdrag zal ervoor zorgen dat de exportcijfers drastisch zullen dalen door Russische boycots. Hoe kan het dan ooit een groeiende export voor Nederland betekenen? Er zal veel eerder een handelstekort in Oekraïne ontstaan, wat ongunstig is voor de Nederlandse export. De export vanuit de Europese Unie naar Moldavië, eveneens een land waarvoor Rusland een belangrijkste handelspartner is, is sinds de invoering van een soortgelijk associatieverdrag bijvoorbeeld met 6 procent gedaald. Dat is noch voor Moldavië, noch voor Nederland gunstig.

En op welke manier is het verdrag dat in Oekraïne door neonazi’s wordt toegejuicht gunstig voor de mensenrechten? Waarom levert militaire inmenging in een conflict met Rusland, iets waar Soros overigens ook op aandringt, stabiliteit op? Hoeveel wordt het land trouwens stabieler, mocht Rusland de gaskraan dichtdraaien? Deze en nog vele andere vragen beantwoordt de Stichting Stem Voor Nederland niet.

Maar wellicht moet je dit ook niet verwachten van een stichting die wordt gesponsord met geld van een buitenlandse multimiljardair met persoonlijke belangen. Dus SGP’ers, informeer uzelf en stem voor Nederland en dus tegen het associatieverdrag.
De auteur is Nederlands burger, woonachtig in Nederland en niet gelieerd aan enigerlei stichting.

Bron: Reformatorisch Dagblad van 8 februari 2016

Rechtszaak tegen de Nederlandse staat over referendum

Het Forum voor Democratie, waarvan schrijver Thierry Baudet voorzitter is, gaat een kort geding aanspannen tegen de Nederlandse staat over het Oekraïne-verdrag. Minister van Buitenlandse Zaken Bert Koenders maakte in antwoord op Kamervragen woensdagavond duidelijk dat hij niet van plan is in te gaan op eisen van het Forum voor Democratie, zoals de onmiddellijke opschorting van de voorwaardelijke toepassing van het verdrag. ‘Deze antwoorden van de minister vormen een goede reden om onze plannen voor een kort geding door te zetten’, zo reageert Baudet.

In een ingezonden stuk in de Volkskrant had hij vorige maand samen met ondernemer Erik de Vlieger al de mogelijkheid van een gang naar de rechter aangegeven, mocht de regering niet ingaan op een viertal ‘eisen’. Eén daarvan was dat tot het Oekraïne-referendum op 6 april ‘alle implementatie’ van het associatieakkoord zou moeten worden stopgezet. Ook zou Nederland aan de EU moeten vragen om opschorting van de voorlopige toepassing in heel Europa. Eerst zou de Nederlandse bevolking zich er over moeten kunnen uitspreken tijdens het referendum, waarvan Baudet c.s. een van de initiatiefnemers is.

In zijn antwoorden geeft Koenders aan dat ongeveer 70 procent van het verdrag voorlopig zal worden toegepast. Als uitleg geeft hij aan dat het hier gaat om die delen van het akkoord ‘die onder de EU-bevoegdheden vallen’. Hij benadrukt dat dit anticiperen op ratificatie ‘een gebruikelijke stap’ is. Bij vergelijkbare Europese akkoorden met onder meer Zuid-Korea, Peru en Columbia gebeurde dat ook.

Koenders ziet dan ook geen reden om niet met de voorlopige toepassing door te zullen gaan en zal zijn Europese collega’s dat ook niet gaan vragen. Evenmin gaat hij in op de eis van Baudet c.s. om duidelijk te maken wat de regering denkt te gaan doen in geval van een ‘nee’-stem van de bevolking. Koenders houdt op dit punt de kaarten tegen de borst: ‘De regering loopt niet vooruit op de uitslag van het referendum en de gevolgen daarvan’. Wel maakt hij duidelijk dat er dan door toedoen van Nederland zich op Europees vlak een unieke situatie gaat voordoen: ‘De eventuele situatie die zou kunnen ontstaan bij non-ratificatie is onontgonnen terrein.’ In ieder geval voor het Nederlandse voorzitterschap van de Europese Unie zou een ‘nee’-stem een slecht nieuws zijn.

Naast een kort geding overweegt Baudet ook op Europees niveau de voorlopige toepassing van het verdrag aan te vechten. ‘Mogelijk vragen we daarover een prejudiciële beslissing bij het Europese Hof aan. Daarvoor is een spoedprocedure voorzien. Maar helaas is spoed op Europees niveau een relatief begrip. De procedure neemt veel tijd in beslag.’

Bron: de Volkskrant

Referendumcommissie maakt puinhoop van subsidieregeling

Harry van Bommel stelde vanmiddag in het Vragenuur kritische vragen aan minister Plasterk over de chaos bij de toekenning van subsidies voor het referendum, en over het buitenlandse bemoeigeld waarmee George Soros het Ja-kamp van Joshua Livestropop heeft gekocht.

Plasterk was verhinderd, dus Stef Blok (VVD) gaf antwoord. Dat als een formulier ruimte heeft om door één persoon te worden ondertekend, het toch volstrekt logisch is dat meerdere mensen dat formulier moeten ondertekenen. Dat de referendum-commissie op afstand staat en de overheid dus geen schuld heeft. Dat als er iets mis gaat we dat straks natuurlijk moeten evalueren. Dat campagne voeren best in drie weken kan, alsof er geen flyers gemaakt hoeven te worden, teams samengesteld, zaaltjes gereserveerd. Dat de extra tijd die de referendum-commissie neemt dus goed nieuws is. Dat belastinggeld goed moet worden besteed. Als de VVD van Stef Blok, die in 2013 bijna 4 miljoen euro subsidie kreeg, zo campagne zou voeren zouden ze nu niet de grootste partij zijn in de Tweede Kamer.

Als verkiezingen verliezen ook de doelstelling van de referendum-commissie is, dan zijn ze succesvol op weg het referendum om zeep te helpen. Pels-Rijcken Drooglever, het kantoor van de knetterdure landsadvocaat, lijkt de weg en de controle kwijt te zijn. Daar zitten peperdure juristen en notarissen al sinds 14 december over in totaal zo’n 160 aanvragen gebogen en besluiten pas rond 1 maart wie wat krijgt. Waar twee miljoen bedoeld was voor goedbedoelde campagne-initiatieven, worden aanvragers door juridische haarkloverij tot wanhoop gedreven.

Lees verder op GeenStijl

Handelsverdrag is je reinste bedrog

In 2000 trad het associatieverdrag tussen de EU en Marokko in werking. Dat verdrag wil een ’geschikt raamwerk’ leveren voor de dialoog tussen de betreffende partijen en spreekt van liberalisatie van de handel in goederen, diensten en kapitaal, en van het bevorderen van de welvaart in Marokko. Het verdrag is een echt handelsverdrag.

Het woord ’militair’ komt in ondergeschikte zin één keer voor als er gesproken wordt over belemmeringen ten aanzien van wapenproductie. Het is onzinnig om er meer in te lezen dan wat het wil zijn: het slechten van belemmeringen ten aanzien van handel en industrie.

In het handelsverdrag van september 2014 tussen de EU en Canada komt het begrip ’militair’ enkele keren voor, maar net als in het verdrag met Marokko wordt het alleen gebruikt als het gaat om het uitsluiten of insluiten van goederen die mogelijkerwijs militaire doeleinden hebben. Ook dit verdrag is een puur handelsverdrag.

Het handelsverdrag met Oekraïne ademt een andere sfeer. Artikel 1, getiteld ’De doelstellingen’, beweert dat dit verdrag ’een passend kader’ wil zijn ’voor een versterkte politieke dialoog (…) over alle zaken van wederzijds belang’. Dat zet de toon.

In Artikel 1C schrijven de opstellers van dit verdrag dat ze ’vrede en stabiliteit’ willen bevorderen. Dat is lief en daar kun je niets op tegen hebben.

En dan komt Artikel 1D. Dit artikel moet u echt even in zijn geheel lezen.

Artikel 1D zegt dat dit handelsverdrag ten doel heeft ’de voorwaarden te scheppen voor versterkte economische en handelsrelaties in het licht van de geleidelijke integratie van Oekraïne in de interne markt van de EU, onder meer door het opzetten van een diepe en brede vrijhandelsruimte als bepaald in titel IV (Handel en daarmee verband houdende aangelegenheden) van deze Overeenkomst, en de inspanningen van Oekraïne te ondersteunen om de overgang naar een goed functionerende markteconomie te voltooien, onder meer door de wetgeving geleidelijk af te stemmen op de EU-wetgeving’.

In de preambule van het verdrag, ofwel het voorwoord waarin de uitgangspunten worden omschreven, komt dat woord ’integratie’ ook al voor: ’Erkennend dat de politieke associatie en de economische integratie van Oekraïne in de Europese Unie zullen afhangen van de vooruitgang bij de uitvoering van deze overeenkomst en de mate waarin Oekraïne kan zorgen dat de gemeenschappelijke waarden worden gerespecteerd, en van de vooruitgang bij de afstemming op de EU op politiek, economisch en juridisch vlak.

Ons is door leden van allerlei elites – van de politiek, academia, media – verteld dat dit een alledaags handelsverdragje is. Maar ik verdraai niets, ik overdrijf niets, ik heb de tekst netjes geblokt en hier gedropt. Toch beweren de elites dat er niet staat wat er staat.

En er staat meer in dat ’handelsverdrag’.

Lees deze column van Leon de Winter verder op De Telegraaf

Nadere blik op het Amerikaanse onderzoek naar GeenPeil

Op 16 januari jl. publiceerde The Telegraph een artikel waarin gesuggereerd werd dat Amerikaans onderzoek zal gaan plaatsvinden naar Russische invloeden in Europa en het Referendum op 6 April a.s. Dit onderzoek wordt in opdracht van het Congres uitgevoerd door National Intelligence onder leiding van directeur James Clapper.

Een eerder bericht hierover liet al zien dat dit onderzoek een politieke lading lijkt te hebben. Nader onderzoek lijkt dat te bevestigen. Aan de hand van een tijdlijn én reeds publiekelijk bekende informatie komt het beeld naar voor dat de basis van het artikel inderdaad een politiek doel in zich lijkt te dragen. Allereerst worden de gebeurtenissen die van belang zijn in chronologische volgorde geplaatst. Daarna volgt een analyse van het Telegraph artikel van 16 januari 2016, waarna een vaststelling van feiten volgt om vervolgens te concluderen dat hier met redelijke mate van zekerheid een politiek gekleurde boodschap inzit. Laat ons beginnen met de tijdlijn om een helder overzicht te krijgen van de gebeurtenissen.

De Russen komen

Deze uitspraak stamt nog uit de Koude Oorlog en de ideologische geïnspireerde detente tussen de Sovjet-Unie en de Verenigde Staten van Amerika.

Die spanning lijkt terug van weggeweest. Rusland dat ‘zomaar’ Oekraïne uit elkaar wil trekken en ‘zomaar’ Syrië ondersteunt. Binnen dat frame, ‘de Russen komen’, wordt ook, weer, ouderwets politiek bedreven. Zo is er ‘ophef’ over Amerikaans onderzoek Russische veiligheids- en inlichtingendiensten en hun destabiliserende werking in Europa. Dat is hoe veiligheidsdiensten over het algemeen werken, ook de Amerikaanse. Deze algemene bekendheid wordt nu als nieuws gebruikt in het democratische proces binnen Nederland. Dat is een kwalijke zaak. Zeker omdat inhoudelijk niets bekend is, anders dan geruchten.

Sinds 1 Juli 2015 is het mogelijk in Nederland om een referendum aan te vragen over een wet, mits een dergelijke aanvraag niet om gewichtige redenen is uitgesloten. Een trias van organisaties, Burgercomité-EU, Geenstijl en Forum voor Democratie hebben van deze mogelijkheid gebruik gemaakt om een referendum over de Associatieovereenkomst van de EU met Oekraïne aan te vragen. Dat is gelukt. Wat u ook van dit initiatief moge vinden, het bestaat en is in onze realiteit aanwezig. Op 6 April gáán mensen stemmen.

Dat dit tegen het zere been van den Haag is moge ook duidelijk zijn. De oproepen om niet te gaan stemmen, dat stemmen zinloos is, dat dit het verkeerde onderwerp is, de onwil om voldoende geld vrij te maken, de gemeenten die hierop anticiperen en deels daardoor gedwongen het aantal stemhokjes verminderen, allen zijn het voorbeelden die duidelijk maken wat de grondhouding van de politiek is.

Lees dit uitstekende artikel van Willem Cornax verder op zijn website