De grap is: GeenPeil heeft al lang gewonnen

Toen GeenPeil afgelopen zomer vol goede moed begon aan een opgewekt democratisch initiatief om een beetje zeggenschap over de koers van kwakkelend Europa terug bij de kiezer te krijgen, dachten we dat zo’n betrokken burgerinitiatief met instemming ontvangen zou worden door iedereen die altijd zo dramatisch doet over de groeiende kloof tussen publiek & politiek. Immers: we proberen die kloof te verkleinen. Grappend en grollend, als de overjarige pubers die we zijn – maar wel met een heldere boodschap van democratische betrokkenheid. Bijna een half miljoen mensen sloten zich aan bij onze lange mars tegen de instituties en de stijlloze referendumactie werd een zegetocht die op 14 oktober door de stemmentellers van de Kiesraad beloond werd met de woorden “… en dus zal er een referendum plaatsvinden.” Hoezee! GeenPeil, bruggenbouwer die zwevende en dolende kiezers een handvat reikt om onvrede om te zetten in betrokken activisme bij de vaderlandse en Europese democratie. Of zoiets.

Na het zoet…
Tot we de volgende dag de kranten opensloegen en de TV aanzetten. En de dagen daarna, die weken werden en daarna maanden. Welk een woede, weerzin en waanzin explodeerde van de pagina’s & uit de beeldbuis.

Haatreferendum zus, rancunereferendum zo, het is weer 1939 en het licht gaat uit in Europa, dat volgens de hoogste paus van de eurofiele kerk een “continentale crisis” tegemoet gaat als Nederland het wáágt om ‘nee’ te stemmen op 6 april. Sjongejonge. Het was toch ‘maar een handelsverdrag’?

Nee, weten we ondertussen, het is veel meer dan dat. Het is een strijd tussen idealisten en realisten, tussen burgers en bestuur, en tussen macht minnende mainstream media en het gezonde Hollandse boerenverstand dat door die policor propaganda heen prikt. Het is niet het volk, maar de elite die de kloof tussen die twee zo breed mogelijk wil houden – om geen millimeter macht te hoeven afstaan aan de massa. De modderige vijver van de status quo moet rimpelvrij blijven, zo vindt het door het Nie Wieder-ideaal gehersenspoelde smaldeel die de macht, de media en de moraal beheren in Nederland.

Lees verder op GeenStijl

Kabinet wil vuile referendumcampagne

De kabinetsplannen voor het referendum zijn uitgelekt. RTL publiceerde gisteren een uitgelekte samenvatting van de kabinetsboodschap en een lijst met bekende Nederlanders die ingezet zouden kunnen worden. Kern van de boodschap: het kabinet is blij met het referendum (niet dus!) en het verdrag is goed voor de stabiliteit (hoe verzinnen ze het?).

Helemaal onjuist is de bewering “Het associatieakkoord gaat Nederland geen extra geld kosten.” In het verdrag staat letterlijk: “Oekraïne komt in aanmerking voor financiële bijstand via de relevante EU-mechanismen en –instrumenten voor financiering.” (art. 453) Die financiële bijstand wordt betaald door de lidstaten, dus ook door Nederland. Dat het niet om bestaande subsidiestromen gaat blijkt uit artikel 455 waarin staat dat de gebieden voor de financiële bijstand nog moeten worden vastgelegd.

Kortom; het kabinet gaat jokken dat dit verdrag Nederland niks kost. Ik ruik nu al dat dit een vuile campagne gaat worden.

Bron: Weblog Harry van Bommel
Lees ook: Kamervragen over ‘steunzenders’

Oekraïne vertoont veel eigenschappen van een failed state

Ik sprak deze week de eigenaresse van een reisbureau en een Mercedesdealer die zowel in Rusland als in Oekraïne actief zijn. Over Rusland louter somberheid. De crisis begint nu echt te bijten. Maar tot hun stomme verbazing gingen de zaken in het ‘failliete’ Oekraïne zo slecht nog niet. “Met name in het segment van de luxereizen,” zei de dame van het reisbureau, “en het is misschien raar om te zeggen, maar er lijkt een rechtstreeks verband te bestaan tussen stortingen van het IMF (het Internationaal Monetair Fonds, dat met miljardenleningen Oekraïne op de been houdt) en mijn boekingen.” De Mercedesdealer zag eenzelfde patroon. “Zodra de IMF een tranche overmaakt, gaat bij mij de telefoon!”

Zulke anekdotes zijn natuurlijk koren op de molen van het ‘Nee-kamp’ bij het aanstaande Oekraïnereferendum. En feit is dat Oekraïne het wat betreft corruptie toch niet bepaald schone Rusland verre overtreft. “Alles wordt gestolen, echt alles,” klaagde de gouverneur van Odessa (en oud-president van Georgië) Saakasjvili. Ministers die de corruptie proberen aan te pakken, wordt het leven onmogelijk gemaakt en stappen gefrustreerd op. De premier en president vechten elkaar het hok uit, het parlement lijkt vaak meer op een boksring dan een vergaderzaal en zoals altijd betaalt de gewone Oekraïner de rekening. Genoeg argumenten om het sluiten van een associatieverdrag met Oekraïne met de nodige scepsis te bezien.

Deze column van Derk Sauer staat vandaag in het Parool

Strategie uitgelekt: zo promoot het kabinet een ‘ja’ bij het Oekraïne-referendum

Hoe probeert het kabinet ervoor te zorgen dat Nederland op 6 april vóór het handelsverdrag stemt tussen Oekraïne en de EU? Politiek verslaggever Roel Geeraedts heeft de uitgebreide communicatiestrategie rond het referendum in handen. “Een fraai staaltje overheidspropaganda.

Het referendum gaat écht niet over ruzie met Rusland en Vladimir Poetin. En waag het niet om het referendum aan te grijpen om je onvrede te uiten over de EU of het falende kabinetsbeleid. Daar is dit referendum niet voor bedoeld. Nee: Het associatieverdrag is vooral goed voor de Nederlandse handel en voor ‘de gewone Oekraïners’. Dat is de strekking van de uitgelekte communicatiestrategie van het kabinet over het aanstaande Oekraïne-referendum.

Het is altijd leuk om een kijkje te nemen in de keuken van overheidsvoorlichters. Alle ministers krijgen binnenkort een uitgebreide communicatiestrategie. Morgen wordt die strategie besproken in de ministerraad. Het doel ervan is dat we straks ‘Ja’ zeggen bij het referendum over het associatieakkoord met Oekraïne.

Volgens de communicatiestrategie van het kabinet gaat het om een gewoon handelsverdrag met een buurland van de EU: Oekraïne. Niets meer en niets minder. Een ‘ja’-stem opent de deur naar ‘een markt van 45 miljoen mensen’ en is dus goed voor onze economie.

Volgens het projectteam dat deze strategie opstelde, moet je het trouwens geen Associatieakkoord noemen. Dat is een veel te ingewikkeld woord. De voorlichters en ministers moeten de term ‘samenwerkingsakkoord’ gebruiken, want: ‘Associatieakkoord wordt niet begrepen’.

Tientallen bekende Nederlanders en opiniemakers zijn in kaart gebracht die straks zoveel mogelijk mensen kunnen overhalen om ‘Ja’ te stemmen, zo blijkt uit de communicatiestrategie. Ze worden ‘Steunzenders’ genoemd.

Als je straks actrice Victoria Koblenko of oud-voetballer Evgeniy Levchenko voorbij ziet komen in de onvermijdelijke talkshows over het referendum: weet dan dat ze het kabinet een dienst bewijzen.

Ook de burgemeester van Hilversum en oud-hoofredacteur van de Volkskrant Pieter Broertjes, publicist en D66-senator Petra Stienen, het COC en het instituut Clingendael zijn door het kabinet aangemerkt als ideale verkopers van de ‘Ja’-stem. Klik hier voor de hele lijst (pdf) BN’ers/opiniemakers/steunzenders.

Lees het hele ontluisterende artikel verder bij RTL Nieuws

Zijn er minder stembureaus in uw gemeente?


Bekijk de interactieve kaart door met uw cursor over de kaart te gaan. U kunt ook zoeken op uw gemeente.

Hoeveel van de reguliere stembureaus opengaan bij het Oekraïne-referendum in april, verschilt sterk per gemeente. Sommige gemeenten, zoals Oldenzaal, Stein en Nuenen, openen veel minder stembureaus dan bij een reguliere verkiezing. Dat blijkt uit een enquête van de NOS onder 323 van de 390 Nederlandse gemeenten.

In totaal gaat een op de tien stembureaus niet open tijdens het referendum. In sommige gevallen betekent dat dat mensen verder moeten lopen naar een stembureau. In andere gevallen is dat niet zo, omdat er vorig jaar meerdere stembureaus op één locatie waren en nu niet meer. Dat is bijvoorbeeld het geval in Leeuwarden, waar het aantal stembureaus daalt maar het aantal stemlocaties gelijk blijft.

Met dank aan de NOS!

Wie is de baas?

Regering weet zelf niet meer hoe soeverein Nederland ten opzichte van de EU nog is, zegt het Burgercomité-EU.

Het is nauwelijks in het nieuws geweest, maar vorige week heeft de regering eindelijk antwoord gegeven op de Kamervragen van Omtzigt (CDA) en Verhoeven (D66). Deze vragen betreffen het referendum van 6 april over het associatieverdrag dat de EU met Oekraïne heeft gesloten.

De hamvraag: kan de Nederlandse regering het associatieverdrag, mocht de bevolking 6 april tegen stemmen, eenzijdig opzeggen? De beantwoording van deze vraag, zo schrijft de regering, heeft langer op zich laten wachten dan normaal. Zo vreemd is dat niet als je de antwoorden leest. Want wat blijkt: niemand weet het!

De regering schrijft letterlijk dat zodra Kamer en regering een eventuele nee-uitslag overnemen en het verdrag niet ratificeren we ons op ‘onontgonnen terrein’ bevinden.

Het belang van dit antwoord kan nauwelijks worden overschat. Want wat betekent dit? Dat de bevoegdheidsoverdracht naar Brussel niet alleen sluipend verloopt, maar dat de bevoegdheidsverdeling zelf inmiddels onduidelijk is geworden. Onze regering, zo blijkt uit haar antwoorden, weet zelf niet meer hoe soeverein we als land ten opzichte van de EU nog zijn.

Letterlijk schrijft ze: ‘In de Raadsbesluiten over de ondertekening en voorlopige toepassing van het associatieakkoord met Oekraïne namens de Europese Unie […] wordt het precieze karakter van de betreffende bevoegdheden van de EU in het midden gelaten.’ Met andere woorden, niemand weet blijkbaar of de EU op deze gebieden, dat wil zeggen de delen van het verdrag die nu voorlopig al worden toegepast, uiteindelijk de baas is en dus over een exclusieve competentie beschikt of dat Nederland zelf nog steeds op deze terreinen soeverein is en dus over een vetorecht beschikt.

Lees dit artikel van het Burgercomité-EU verder op de Volkskrant

Associatieverdrag gaat wel ergens over

Bert Lanting is niet onder de indruk van wat Jan Roos van GeenPeil tegen het associatieverdrag van de EU met Oekraïne inbrengt (Vonk, 6 februari). Dat is te billijken. Roos gaat er prat op het verdrag nooit gelezen te hebben. Nogal onnozel. Maar dat Lanting ons vertelt dat er niks mis is met dat associatieverdrag, zonder kennis genomen te hebben van het parlementaire debat over het verdrag, is niet te billijken, schrijft Tiny Kox, fractievoorzitter van SP in de Eerste Kamer.

Had Lanting de Handelingen van 30 juni 2015 van de Eerste Kamer gelezen [deel 1 en deel 2], dan had hij gezien dat volgens minister Koenders het verdrag veel verdergaand is dan andere associatieverdragen en ook veel meer is dan een gewoon vrijhandelsakkoord. Dan had hij ook gelezen dat er, niet alleen bij mijn fractie, maar ook bij andere fracties, grote zorgen leven over de staat waarin Oekraïne momenteel verkeert.

Over de vraag of het voorliggende associatieverdrag al dan niet zal bijdragen aan verbetering van die betreurenswaardige toestand, verschilden de fracties van mening. Dat kan. Maar niemand deed het verdrag af als een ‘zoethoudertje’, zoals Lanting. Het verdrag afdoen als geneuzel over nep-feta, zoals Lanting doet, is eigenlijk net zo dom als het verdrag afwijzen zonder het ooit gelezen te hebben, zoals Jan Roos doet.

Dit associatieverdrag speelt een grote rol in Oekraïne, alsook in de relatie tussen EU en Rusland. Het speelt een rol in de burgeroorlog die nu al sinds 2014 bezig is en bijna 10.000 doden heeft gekost en meer dan een miljoen mensen op de vlucht heeft gejaagd.

Ik ben in de gelegenheid geweest vrijwel alle hoofdrolspelers in Oekraïne te ontmoeten. Zij hebben mij een ding heel duidelijk gemaakt: Oekraïne ziet dit verdrag als een onomkeerbare stap richting EU-lidmaatschap. Dat botst op de opvatting van onze regering, maar sluit aan bij de opvattingen in Polen en de Baltische staten, zoals ook onze regering weet.

Lees deze column van Tiny Kox, fractievoorzitter van de SP in de Eerste Kamer verder

Journalisten Ja-kamp krijgen staatssteun van Koenders

Dat u het maar weer eens weet: niet alleen in Rusland trekt de regering aan de touwtjes van de media. Bij NRC zijn ze d’r ook niet vies van.

Wat krijg je als de regering eigenlijk geen campagne wil voeren voor het referendum, en een paar (oud-) journalisten van NRC en Volkskrant zich te goed voelen om met het gepeupel in de rij te gaan staan voor een zakje speelgeld uit de subsidiepot? Dan koopt Bert Koenders met 300.000 euro taxpoet een journalistiek project ‘Raam op Rusland’. De journalisten Hubert Smeets (NRC, erkend GeenPeil-hater, Laura Starink (ex-NRC) en Hella Rottenberg (ex-VK) staan op de lijst om onderhands 294.000 euro campagnesubsidie te krijgen, zo ontdekte schrijver en Ruslandcorrespondent Pieter Waterdrinker, die het vandaag opschrijft in De Telebloid. Ook Harry van de SP zag de aanvraag op een bureau liggen (lol).

Lees verder op GeenStijl