Tag: griekenland

Athene krijgt nog een paar dagen om het vege lijf te redden; zondag beslissende top

Geplaatst op by 0 reacties

De regeringsleiders van de eurozone geven de Griekse regering nog een paar dagen om zichzelf van een ‘Grexit’ te redden. “De finale deadline is echt eind deze week”, zei ‘EU-president’ Donald Tusk gisteren na opnieuw een ingelaste top over de Griekse crisis. “Helaas kunnen we het slechtste scenario niet langer uitsluiten.” Zondag moet er een beslissende top plaatsvinden.

Uiterlijk donderdag moet er een geloofwaardig Grieks pakket voorstellen liggen waarmee Athene aanspraak zou kunnen maken op het Europese noodfonds ESM. Dat verzoek om hulp wordt vervolgens op waarde geschat door de instituties die de geldschieters vertegenwoordigen. Vervolgens komt er in het weekeinde weer een reeks ingelaste spoedvergaderingen aan.

Op zondag komen niet alleen de 19 eurozone-leiders bijeen, maar de regeringsleiders van alle 28 EU-landen. Daar worden de gevolgen besproken van ófwel de ultieme reddingsboei die Griekenland zal worden toegeworpen, ófwel een onvermijdelijk vertrek van het land uit de eurozone.

Er viel weinig te bespreken
De spoed-top van vanavond en de ministeriële eurogroep-bijeenkomst die daaraan vooraf ging, werden getekend door verwarring, ergernis, somberheid en frustratie.

De Griekse regering had het vóór het referendum van zondag met de nodige stelligheid gezegd: als er een ‘nee’ uitrolt, hebben we binnen een paar dagen een akkoord met de geldschieters. Maar de nieuwe Griekse minister Tsakalotos van financiën kwam gisteren naar Brussel zonder nieuw voorstel. Daardoor begonnen de regeringsleiders gisteravond in mineur aan hun eurozonetop, de tweede in korte tijd die geheel in het teken van Griekenland stond. “Ik ben zeer somber over deze top”, zei premier Rutte bij aankomst.

Eigenlijk was de Italiaanse premier Matteo Renzi gisteravond de enige regeringsleider die niet meezong in het koor van doemdenkers over de nabije financiële ineenstorting van Griekenland. “Ik maak me niet zozeer zorgen over een technische oplossing voor Griekenland. Met een beetje goede wil komt die er wel. Wat me meer zorgen baart, is dat Europa slachtoffer is geworden van zijn eigen procedures.”

Lees verder op Trouw

Hoeveel mag solidariteit met de Grieken nog kosten?

Geplaatst op by 0 reacties

Europese eenheid, een gezonde euro, solidariteit en de prijs daarvan. Dat zijn de gespreksonderwerpen vandaag op de extra eurotop van regeringsleiders na het Griekse ‘nee’ van zondag. De aanleiding: de redding van Griekenland van de financiële ondergang.

De Grieken doen een zwaar beroep op solidariteit bij de andere eurolanden. Nog meer bezuinigingen en hervormingen kan het land niet meer aan, zo vindt minimaal 61 procent van de Grieken, het percentage nee-stemmers in het referendum van zondag. Het rijke noorden moet nu over de brug komen. Die solidariteit toont volgens de Grieken de eenheid en de verbondenheid van de eurozone en daar zou het bij de euro allemaal om begonnen zijn.

Hoe verhoudt die solidariteit zich tot de basisprincipes van de EU en de latere eurozone? Uittreding uit de EU of de euro is niet voorzien. Het kan ook eigenlijk niet. Het zou stevig afbreuk doen aan het gedachtegoed van één Europa en één munt. Griekenland zet nu al zijn kaarten op een solidaire eurogroep.

Maar wat kost dat? Ongedekte cheques zijn overal en ook in de eurozone een pijnlijk onderwerp. Zoals de Duitse regeringswoordvoerder Steffen Seibert het samenvatte: “Solidariteit vereist wel dat landen voor hun eigen economische hervormingen zorgen.” Dat is dus de Duitse voorwaarde. Bondskanselier Angela Merkel wil niet dat andere landen ook op het idee komen om een losser begrotingsbeleid te voeren, waardoor de eurogroep nog meer rekeningen moet betalen.

Lees verder op Trouw

Nieuwe Griekse minister van Financiën is een Varoufakis in schaapskleren

Geplaatst op by 0 reacties

Om 13 uur kwam de Eurogroep bij elkaar. Een zaaltje vol muisgrijze MinFins (nu nog) onder leiding van EuroGruppenFührer Dijsselbloem. De nieuwe Griekse MinFin Euclid Tsakalotos was er voor het eerst bij. (De man zonder stropdas in de video hierboven.) Tsakalotos weet kennelijk niet wie Dijsselbloem is, of hij is nog gehaaider dan zijn voorganger Varoufakis. Want in het passeren loopt hij ruggelings langs De Dijs en negeert hij hem net zo lang tot die dan maar zélf z’n handje uitsteekt om zich voor te stellen. Nieuwe bezuinigingsplannen had Takslaatlos trouwens sowieso niet bij zich. Wat weer supergrappig is, want Juncker zei vanmorgen dat de bal bij de Grieken ligt, en de Grieken schuiven gewoon schouderophalend zonder voorstellen aan. Gevolg: de zinloze Eurogroepmeeting is alweer afgelopen. Zonder resultaat. Vanavond is er nog een Eurotop met de regeringsleiders en die is dus bij voorbaat óók al zinloos. En dat terwijl Dieselboom voor de meeting nog zei dat er ‘geen uitkomst mocht zijn die de geloofwaardigheid van de eurozone aantast’. Dat station is al een paar oxi’s gepasseerd, Jeroenepoen.

Lees verder op Geen Stijl

Dijsselbloem & Co wurgen de Grieken

Geplaatst op by 0 reacties

De euro is opgezet om zwakke economieën zich te laten aanpassen aan de Duitse exportmachine, stelt Kees van der Pijl. Nu het misgaat, krijgen gewone mensen de rekening.

De strijd om Griekenland los te maken van het Ottomaanse Rijk dateert van de jaren twintig van de negentiende eeuw en maakte in Europa veel solidariteit los. De dichter Lord Byron, die met zijn eigen brigade de onafhankelijkheidsbeweging versterkte, waarschuwde de Grieken dat ze door onderlinge verdeeldheid hun zelfstandigheid weer konden verspelen. En zo ging het. Maar ondanks bezetting, dictatuur, en nu een economisch wurgregime, is de geest van verzet nooit gedoofd.

De Syriza-regering heeft met haar eis tot schadevergoeding voor de Duitse bezetting deze geschiedenis er weer bij gehaald. Ook wees zij erop dat West-Duitsland in 1953 de helft van de uitstaande schulden en herstelbetalingen van twee wereldoorlogen mocht wegstrepen. Maar dat was om de Bondsrepubliek in de Koude Oorlog mee te krijgen. Voor links gelden andere regels.

Dat bleek toen van 1967 tot 1974 een kolonelsregime aan de macht was. Coupleider Giorgios Papadopoulos was een nazicollaborateur die na de oorlog door de CIA was gerekruteerd. Duizenden van linkse sympathieën verdachte Grieken werden gearresteerd en velen gemarteld. Honderdduizenden emigreerden.

Deze ervaring staat diep in het geheugen van de Grieken gegrift, ook van hen die het prima vonden dat er werd afgerekend met progressieve krachten. De neonazipartij Gouden Dageraad, die in de politie veel aanhang heeft, zet die traditie voort.

Lees deze column van Kees van der Pijl verder op Trouw

EU heeft Griekse revolutie over zichzelf afgeroepen

Geplaatst op by 0 reacties

‘Is Europa immuun voor revolutie?’ Aldus kop en hamvraag van mijn artikel in de Volkskrant van 4 juni 2011 over het Europese bezuinigingsbeleid. Kort samengevat: Brussel ging ervan uit dat afspraak afspraak was, bij schending sancties volgen en ‘dus’ regeringen wel zo verstandig zouden zijn zich aan wet en regels te houden.

Maar wat, zo schreef ik toen, ‘als de wet in de ogen van de door zulke enorme bezuinigingen getroffen bevolking niet met het rechtsgevoel spoort? Wat, als zij zich daarom niet bij de uitkomst van de wet wil neerleggen? Wat, als de zittende regering daaronder bezwijkt?’

Dergelijke waarschuwingen zijn drie jaar lang in de wind geslagen. De gevolgen kennen we nu. Begin januari is de oude Griekse bestuurselite weggevaagd, zondag gevolgd door een duidelijk nee tegen het Brusselse bezuinigingsdictaat. De hulpeloos-legitimistische reacties van de Europese bestuurderskaste op deze voorspelbare Griekse kiezersopstand herinneren aan die van de Europese monarchenkaste op de woorden en daden van de Franse Revolutionairen ruim twee eeuwen terug: het mag niet, het kan niet en het is in strijd met onze regels.

Dat was allemaal waar, maar de Franse Revolutie gebeurde toch en walste vervolgens onverbiddelijk over alle ook toen als in beton gegoten beschouwde Europese omgangsregeltjes heen. Dat zij in strijd met de regels zijn, is van revoluties namelijk de essentie.

Lees deze column van Thomas van der Dunk verder op de Volkskrant

Waarom Griekenland zijn eigen geld maar vast moet gaan drukken

Geplaatst op by 0 reacties

The gaps between Greece and creditors look too large to bridge.

Following the No vote in yesterday’s Greek referendum, the battle lines are being drawn around Europe. The Greek crisis is forcing the eurozone to face up to the existential question which it has dodged since the crisis hit – whether to integrate further or whether to adjust its membership. However, not unexpectedly, a number of countries have different reactions to this question and the splits are already emerging.

One thing all sides agree on is the need for more talks – they do love a good emergency summit in Europe. Of course, it would be nearly impossible to reject new talks out of hand, as it would seem as if eurozone leaders were rejecting the democratic vote in Greece, which would play into Greek Prime Minister Alexis Tsipras’ game of blaming the creditors for all of Greece’s woes.

The substance of the talks is an entirely different matter though. A German government spokesman drove this home saying the “preconditions have not been met” for a new bail-out deal for Greece and debt restructuring is not on the table. France’s Finance Minister Michel Sapin went a bit easier saying there is “nothing automatic” with regards to Grexit, adding that there is “a basis for” negotiation. The Baltics and the Dutch unsurprisingly rallied around the German hard line, while Italian Prime Minister has tempered his initially tough tone somewhat.

The fault lines and divisions across Europe have once again been exposed by the crisis. The difference this time is that papering them over will prove much harder. There is little wiggle room in these current talks. Tsipras has made it clear he believes Greece needs some kind of debt relief and is unlikely to budge after being emboldened by the strong No. Given that 76 per cent of Greek debt is held by taxpayer-backed institutions this would inevitably involve some kind of transfer, which will have to be explained to taxpayers across the eurozone. It is clear there is no consensus around such a prospect and pushing it through would be democratically and legally impossible.

Lees deze column van Raoul Ruparel verder op The Telegraph

Waarom de Ja-campagne faalde in Griekenland

Geplaatst op by 0 reacties

Tsipras’s opponents made serial misjudgments, from the petty to the monumental.

It is not that hard to explain why Alexis Tsipras won the referendum by a landslide. It is a lot harder to see what’s going to happen now.

His opponents, both inside Greece and in the European Union went wrong because of serial misjudgments, ranging from the petty to the monumental. For me, three stand out.

The biggest was the clearly concerted intervention by several senior EU politicians, who said that a No vote would lead to Grexit, a Greek exit from the eurozone. One of them was Sigmar Gabriel, the German economics minister and SPD chief. He even doubled up on this threat right after the results came out. The Greeks correctly interpreted these threats as an attempt to interfere in the democratic process of their country. The news last week that eurozone officials tried to suppress the latest debt sustainability analysis of the International Monetary Fund did not help either. The IMF report essentially revealed that the Greek government had been right after all to demand debt relief. The rest of the EU gave the impression that it wanted to rig the referendum, and it did not even bother to conceal this.

The second error of the Yes campaign was a failure to explain how the bailout programme could work economically. This is not a debate between Keynesian and neoclassical economics, the kind that keeps us endlessly busy on these pages. The Greek referendum united economists with very diverse views of how the world works, including Paul Krugman, Jeffrey Sachs and Hans-Werner Sinn. There is no reputable economic theory according to which an economy that has experienced an eight-year-long depression requires a new round of austerity to bring about economic adjustment.

The third monumental error was arrogance.

Lees de column van Wolfgang Münchau verder op The Financial Times

Griekse minister van Financiën Varoufakis stapt op

Geplaatst op by 0 reacties

De Griekse minister van Financiën Yanis Varoufakis legt zijn functie neer. Dat maakte hij zojuist bekend op zijn blog.

Varoufakis reageert daarmee naar eigen zeggen op de wens bij sommige andere eurolanden, die hem niet langer aan de vergadertafel in Brussel zouden willen zien. Volgens Varoufakis oordeelde premier Alexis Tsipras dat zijn vertrek daarom beter kan zijn voor de onderhandelingen, waarna hij besloot het ministerie van Financiën maandag te verlaten.

“Ik zie het als mijn plicht om Alexis Tsipras te helpen om het kapitaal dat de Griekse bevolking ons gisteren bij het referendum heeft gegeven te verzilveren, op de manier die hem goed acht”, schreef Varoufakis. “En ik zal de minachting van de schuldeisers met trots ondergaan. Ik zal premier Tsipras, de nieuwe minister van Financiën en onze regering voluit steunen.”

Wie Varoufakis opvolgt is vooralsnog onbekend.

Bron: BNR