The EU’s (financial) warfare

Sunday’s referendum is taking place against the background of a kind of financial warfare. If the idea is to terrorise the population, it has only half worked.

When Times correspondent George Steer entered the city of Guernica in April 1937, what struck him were the incongruities. He noted precisely the bombing tactics “which may be of interest to students of the new military science”. But his report begins with a long paragraph describing the city’s ceremonial oak tree and its role in the Spanish feudal system.

Sitting in Athens this week, I began to understand how Steer felt. Sunday’s referendum took place under a kind of financial warfare not seen in the history of modern states. The Greek government was forced to close its banks after the European Central Bank, whose job is technically to keep them open, refused to do so. The never-taxed and never-registered broadcasters of Greece did the rest, spreading panic, and intensifying it where it had already taken hold.

When the prime minister made an urgent statement live on the state broadcaster, some rival, private news channels refused to cut to the live feed. Greek credit cards ceased to work abroad. Some airlines cancelled all ticketing arrangements with the country. Some employers laid off their staff. One told them they would be paid only if they turned up at an anti-government demonstration. Martin Schulz, the socialist president of the European parliament, called for the far-left government to be replaced by technocrats. And the Council of Europe declared the referendum undemocratic.

With ATM cash limited to €60 a day, one shopkeeper described the effect on her customers: on day one, panic buying; day two, less buying; day three, terror; day four, frozen. The words you find yourself using in reports, after looking into the eyes of pensioners and young mothers, make the parallel with conflict entirely justified: terror, fear, flight, panic, uncertainty, sleeplessness, anxiety, disorientation.

If the effect was to terrorise the population, it has only half worked. The pollsters are simply finding what Greek political scientists already know: society is divided, deeply and psychologically, between left and right.

Lees dit artikel van Paul Mason verder op The Guardian >>>

Kwijtschelding Griekse schuld is onvermijdelijk

Nederland is medeplichtig aan kapitaalvlucht uit en de erosie van de belastinggrondslag in Griekenland.

De Griekse bevolking heeft het democratische recht om bezuinigingsbeleid af te wijzen en gelijktijdig wel onderdeel te blijven van de eurozone. De Nederlandse overheid zou dit recht moeten respecteren in plaats van ondermijnen, zoals momenteel gebeurt.

Samen met vele economen, zoals Nobelprijswinnaar Joseph Stiglitz, en talloze Europese burgerbewegingen benadrukken wij dat de enige oplossing voor de economische crisis in Griekenland het kwijtschelden van de Griekse schuld is, dat democratische principes bij de onderhandelingen moeten worden gerespecteerd en dat Nederland haar eigen belastingsysteem moet hervormen om een einde te maken aan erosie van de belastinggrondslag in Griekenland.

Het bezuinigingsbeleid dat Griekenland de afgelopen vijf jaar opgelegd heeft gekregen leidt niet tot economisch herstel, maar tot een humanitaire ramp en grote ongelijkheid. Veel onderzoeken tonen aan dat de Griekse terugbetaling van schulden vooral naar Europese banken is gesluisd ten koste van publieke diensten en investeringen.

De publieke schuld van Griekenland ontstond niet door buitensporige publieke uitgaven, maar is veroorzaakt door een reeks van structurele problemen van het geliberaliseerde financiële systeem en de eurozone zelf, die leiden tot een fikse uitstroom van kapitaal en een drastische inperking van de mogelijkheden voor effectief crisisbeleid.

Het voorstel van de schuldeisers zonder ruimte voor schuldenkwijtschelding zal menselijk leed vergroten en economische alternatieven van Griekenland dwarsbomen. Elke suggestie dat de steunprogramma’s gerechtvaardigd zijn omdat ze een einde maken aan lichtzinnige uitgaven in Griekenland, ontberen geloofwaardig bewijs gezien de enorme bezuinigingen van de afgelopen jaren.

Toonaangevende academici hebben onlangs verklaard dat zij ‘verbijsterd zijn dat de belangrijkste hervormingen die de huidige regering heeft voorgesteld door het bezuinigingsbeleid worden ondermijnd, terwijl de EU-leiders daar juist hun medewerking aan zouden moeten verlenen: met name aan het uitbannen van belastingontwijking en corruptie.’

Lees verder op de Volkskrant >>>

De Grieken hebben meer hervormd dan wie ook en nog vier andere feiten

Griekenland heeft te weinig gedaan om uit de crisis te komen. Deze regering is nog erger dan de vorige. En als het de bezuinigingen niet doorzet, komt het land er nooit bovenop. Er wordt veel beweerd over Griekenland dezer dagen. Maar wat zeggen de feiten? Ik zet er vijf op een rij.

Griekenland is nog minder hervormingsgezind dan paus Leo X. En deze regering is nog erger dan de vorige. ‘Het is schandalig hoeveel tijd Griekenland heeft verspeeld om hervormingen door te voeren,’ zei VVD-Kamerlid Mark Harbers deze week nog in een Kamerdebat.

Als het om de toekomst van Griekenland gaat, lopen de gemoederen de laatste weken hoog op. Iedereen wijst zijn favoriete boeman aan. Te midden van de retoriek raakt deze vraag steeds verder op de achtergrond: wat zijn nu precies de feiten als het om Griekenland gaat?

Zijn de Grieken echt zulke slechte hervormers? Hoe hebben de bezuinigingen tot nu toe precies uitgepakt? En: treft de Grieken blaam, en zo ja, waarvoor dan precies?

Feit 1: De Grieken hebben meer hervormd dan welk Europees land dan ook
Wie de Dikke van Dale erop naslaat, leest dat hervormingen ‘veranderingen om te verbeteren’ zijn. ‘Hervormen’ is dan ook een onbeschreven blad. Iedereen mag erop schrijven wat hij mooi vindt. De één heeft het over het opbreken van economische kartels, de ander over het versoepelen van het ontslagrecht.

Ook regeringen en denktanks proberen inhoud te geven aan het begrip hervormen. Neem de OESO. In 2007 deed deze invloedrijke denktank van rijke landen een reeks hervormingsaanbevelingen om de economie harder te doen groeien.

Hoeveel van die aanbevelingen heeft Griekenland daadwerkelijk overgenomen? Antwoord: meer dan welk ander OESO-land ook. ‘Griekenland was tot 2014 een hervormingskampioen,’ zegt ook Klaus Regling, de baas van de EFSF, de instelling die namens Europese landen leningen verstrekt aan Griekenland.

Lees dit artikel van Jesse Frederik verder op de Correspondent >>>

Tsipras: dit is een viering van de democratie

‘Wij Grieken zijn vastbesloten onze toekomst in eigen hand te nemen. Wat er zondag ook gebeurt, dit is een viering van de democratie”. Dat zei de Griekse premier Alex Tsipras vrijdagavond in het centrum van Athene, waar hij tienduizenden demonstranten toesprak.

Wij Grieken zijn vastbesloten onze toekomst in eigen hand te nemen. Wat er zondag ook gebeurt, dit is een viering van de democratie”. Dat zei de Griekse premier Alex Tsipras vrijdagavond in het centrum van Athene, waar hij tienduizenden demonstranten toesprak.

Hij riep de Grieken opnieuw op ‘nee’ te stemmen bij het referendum van komende zondag. Tien miljoen Grieken mogen zich dan uitspreken over meer hervormingen in ruil voor extra steun in Griekenland. ‘Laten we een trots ‘nee’ zeggen tegen ultimatums en tegen degenen die ons chanteren”, aldus Tsipras. ‘Met een tegenstem kiest de Griek ervoor in waardigheid te leven in Europa.”

Hij kreeg bijval van de menigte, die ‘Ochi, ochi, ochi” (Nee, nee, nee) scandeerde. In Athene zijn vrijdagavond zowel voorstanders als tegenstanders van hervormingen de straat opgegaan. Er is veel politie op de been om ja- en nee-stemmers uit elkaar te houden. Peilingen laten zien dat de twee kampen min of meer gelijk opgaan.

Lees verder op Trouw >>>

Catastroika

The creators of Debtocracy analyze the shifting of state assets to private hands. They travel round the world gathering data on privatization in developed countries and search for clues on the day after Greece’s massive privatization program.

The documentary uncovers the forthcoming results of the current sell-off of the Greek public assets, demanded in order to face the country’s enormous sovereign debt.

Turning to the examples of London, Paris, Berlin, Moscow and Rome, Catastroika predicts what will happen, if the model imposed in these areas is imported in a country under international financial tutelage.

Slavoj Zizek, Naomi Klein, Luis Sepulveda, Ken Loach and Greg Palast talk about the austerity measures, the Greek government as well as the attack against Democracy on Europe, after the general spreading of the financial crisis.

Academics and specialists like Dani Rodrik, Alex Callinicos, Ben Fine, Costas Douzinas, Dean Baker and Aditya Chakrabortty present unknown aspects of the privatization programs in Greece and abroad.


CATASTROIKA door infowar

Eurolanden wilden IMF-rapport over Griekse schuld tegenhouden

Meerdere eurolanden hebben tevergeefs geprobeerd publicatie van het IMF-rapport over Griekenland tegen te houden. In het rapport, dat donderdag verscheen, schrijft het IMF dat een flink deel van de Griekse miljardenschuld zou moeten worden kwijtgescholden.

Dat meldt persbureau Reuters op basis van verklaringen van ingewijden. In het rapport schrijft het IMF dat de Griekse staatsschuld momenteel onhoudbaar is. Volgens het IMF moet voor 30% van het Griekse bruto binnenlands product aan staatsschuld worden kwijtgescholden. Ook zou Griekenland de komende jaren €50 miljard extra steun nodig hebben.

De publicatie van het rapport, drie dagen voor het Griekse referendum, speelde daarmee Tsipras in de kaart. De overige eurolanden zijn juist tegen schuldafschrijving, omdat dit hen vele miljarden zou kosten.

Achter de schermen zou al maanden zijn gesteggeld over het rapport, tussen het IMF en Brussel. Afgelopen woensdag zouden vertegenwoordigers van eurolanden tijdens een IMF-vergadering hebben geprobeerd de publicatie tegen te houden. Zij waren verrast door het voornemen van het IMF het rapport donderdag te publiceren.

Er is uiteindelijk niet gestemd over de publicatie. Het merendeel van het IMF-bestuur was vóór publicatie. Naar verluidt was de VS ook voorstander. ‘Het was geen makkelijke beslissing’, zegt een IMF-bron tegen Reuters. ‘We leven niet in een ivoren toren. Maar de EU moet begrijpen dat niet alles kan worden beslist op hun commando.’

Lees verder op De Telegraaf >>>

Is Tsipras de regie kwijt?

Het Griekse drama nadert zijn ontknoping. Zondag houden de Grieken een referendum over de voorstellen van de trojka. Tsipras vroeg ‘en passant’ nog om een derde bail out, maar die werd geweigerd. Wat is de strategie van de Griekse premier? Hij lijkt de regie helemaal kwijt te zijn.

Wie kijkt naar de ontwikkelingen van het Griekse drama van de afgelopen dagen krabt zich achter de oren en vraagt zich af of dit slagveld aan wederzijdse verwijten, beledigingen en mediaoptredens nog iets met rationele politiek te maken heeft.
Tsipras

Hierbij is niet in de laatste plaats een hoofdrol weggelegd voor de Griekse premier Alexis Tsipras, die de wereld verrast met steeds weer andere konijnen uit zijn Griekse goochelaarshoed. Eerst kwam hij ter elfder ure met het voorstel voor een referendum over de laatste voorstellen van de trojka; vervolgens lost hij het IMF niet af, maar vraagt in plaats daarvan een derde bailout-pakket aan zijn crediteuren ter waarde van 29 miljard euro, louter om bestaande leningen te herfinancieren; vervolgens liet hij weten alsnog akkoord te kunnen gaan met de voorstellen van de trojka mits er enkele kleine aanpassingen werden gedaan – beide voorstellen werden overigens direct door Merkel en haar minister van Financiën Schäuble naar de prullenbak verwezen. Schäuble verklaarde zelfs dat hij niet eens de moeite had genomen het laatste Griekse bod te lezen; en gisteren verscheen Tsipras op de Griekse televisie met een emotionele toespraak waarin hij het Griekse volk opriep om zondag ‘OXI’ (nee) te stemmen.

Die toespraak had weinig méér om het lijf dan dat een ‘Nee’ nodig was om betere voorwaarden te bedingen van de trojka, nodig om de Griekse economie een kans te geven zich te herstellen. De premier lijkt de draad totaal kwijt te zijn of zit er een welbewuste strategie achter?

Lees verder op Follow The Money >>>

Wel uit de euro, niet uit de euro

De Griekse minister van Financiën Varoufakis zegt dat zijn land zich niet uit de euro laat zetten. Óók niet als de Grieken zondag tegen de Europese bezuinigingsvoorstellen stemmen. Eurogroepvoorzitter Dijsselbloem vindt dat de Grieken dan wél uit de euro moeten.

Als de Grieken zondag ‘nee’ stemmen, dan hebben ze geen andere keuze dan hun drachme of een andere munt in te voeren. Althans, volgens Bas Jacobs, hoogleraar Economie aan de Erasmus Universiteit. Want, zo zegt hij: “Van niemand krijgen ze nog geld en de kans is groot dat de ECB de Griekse banken zal laten vallen.” De Europese Centrale Bank staat dan ook een belangrijke beslissing te wachten, zegt Jacobs. “Ze moeten besluiten of de Griekse banken met veel Griekse obligaties niet langzamerhand in een staat van faillissement terechtkomen als die Griekse obligaties veel minder waard worden.”

En ja het kan, stelt de hoogleraar, dat de banken alsnog overeind gehouden worden met noodsteun of eventuele herstructureringen. Maar ik het politieke draagvlak daarvoor is volledig aan het vervliegen, zegt hij: “In dat geval denk ik dat de ECB de stekker uit het Griekse bankensysteem trekken en zal Griekenland geen andere keuze meer hebben dan het invoeren van een parallelle of een eigen munt. Want de ambtenarensalarissen, de pensioenen, die moeten allemaal worden uitgekeerd.”

De afgelopen dagen en weken gingen voorstellen heen en weer, de verschillen worden steeds kleiner en toch komen ze er niet uit. Waarom niet? “Omdat het politiek is geworden”, zegt Jacobs. “Het heeft allang niet meer met de economie te maken. Wat we de afgelopen dagen hebben gezien is een totale chaos over en weer. Dit is een tamelijk overzichtelijk probleem dat Europa op een totaal onoverzichtelijke manier laat ontsporen. De Griekse staatsschuld is erg hoog en onhoudbaar. Het macro-economische recept dat jarenlang is gevolgd heeft de Griekse economie in puin gelegd. De economie is meer dan een kwart gekrompen, de werkloosheid is gestegen naar meer dan 25 procent.”

Daar moet een andere oplossing voor worden gevonden. Eén die er volgens Jacobs uit bestaat dat ‘op korte termijn wat minder wordt bezuinigd’, mét strenge hervormingen en wat schuldenverlichting. “Maar daar wil Europa niet aan.”

Lees (of luister) verder op BNR >>>