Tag: griekenland

Niet alleen Grieken zijn grote oplichters

Geplaatst op by 0 reacties

Volgens Arnon Grunberg is het evident dat de Griekse regering incompetent is en volgens Hans Wansink zullen, na de ‘valse beloften’ van Tsipras en zijn ‘halsoverkop’-referendum, de Grieken eindelijk inzien dat de toekomst van hun land op het spel staat. Bij beide, sterk op elkaar lijkende standpunten, is enige nuancering op haar plaats. Daartoe dienen de volgende recente herinneringen.

Het indertijd door en door corrupte Griekenland moest en zou tot de euro worden toegelaten ook al was het daarvoor niet gekwalificeerd. Nog maar net (per 1 januari 2001) tot de euro toegelaten, werd Goldman Sachs van stal gehaald om met een geheime en dubieuze constructie de Griekse staatsbalans op te schonen zodat aan de EU-normen voor verdere kredietverlening werd voldaan. Let wel, alle betrokken spelers, ook de EU-toezichthouders, kenden dit onoorbare spelletje en lieten dat toe.’

Vooral de Duitse en Franse banken zagen hun kans schoon om veel geld te verdienen met het aan Griekenland verkopen van nog meer kredieten dan het land al had toen het lid werd van de euro. Die banken, zo hebben we inmiddels geleerd, waren ’too big to fail’. De bankiers wisten dat maar al te goed, maar zagen er geen moreel bezwaar in om voor zichzelf, met toekomstig belastinggeld, ons geld dus, een uitgebreide ‘free lunch’ te organiseren. Inclusief stevige bonustoetjes.

Lees verder in de Volkskrant >>>

Griekse puinhoop vooral door elites

Geplaatst op by 0 reacties

Leon de Winter heeft een fantastische column geschreven in de De Telegraaf van vandaag. Een aantal citaten:

De euro zou Brussel controle geven over de begrotingen van de lidstaten, en daarmee zou Brussel een echte federatie gaan leiden. De nieuwe munt werd dus uit politieke motieven ingevoerd.

Dit Europese avontuur kon niet op een democratische manier tot stand komen, en dat weten de elites. Oorspronkelijk gedreven door de gedachte dat op Europees grondgebied geen oorlog meer gevoerd mocht worden, is het avontuur van de EU gekaapt door machtsmannetjes. De federatie die de EU inmiddels is, is een elitair wangedrocht dat alleen kan bestaan door een autoritair centrum dat in achterkamertjes plannen maakt en ze ongeacht de mening van de burgers afdwingt.

Elke EU-politicus wist wat er aan de knikker was [met de opgeleukte cijfers van Griekenland bij toetreding, red.], maar de gedachte aan een eenheidsmunt geleid door een centrale Europese bank was zo verleidelijk dat ze wegkeken. En de Grieken namen het ervan. Ze kochten veel leuke dingen in het noorden, zoals Porsches en Mercedessen en Miele-koelkastjes, en gingen ervan uit dat de rekening nooit zou komen. En die komt ook niet. Wij zullen de schulden van de Grieken moeten ophoesten want de Grieken zullen die bedragen nooit en nimmer bij elkaar krijgen. Maar kijk niet alleen naar die maffe Griekse neomarxistische politici. De ergste types zitten in Brussel, of komen zo nu en dan daar bijeen om de technocraten een handje te helpen.

De Grieken kunnen hun economie niet moderniseren. Natuurlijk, ze produceren meer dan ouzo, olijven en feta, dus ik overdrijf – en toch: wat valt er te moderniseren aan het persen van olie, of het bereiden van feta? Griekenland is geen Nederland, en het linken van de begrotingen en de economieën van die twee landen via een euro is ronduit misdadig. Schuldig daaraan zijn de Haagse en Brusselse elites.

Zo functioneert de EU, de Europese volksautonomie die na eeuwen van bloedige oorlogen is ontstaan, is door een groep van enkele duizenden mensen in de toppen van de Europese politieke partijen weggevaagd en vervangen door een stille autocratie. Die kans hebben ze omdat we er inderdaad geen zak van begrijpen. We hebben namelijk wat anders te doen. We werken ons allemaal te pletter en daarna vermaken we ons, en dat is gerechtvaardigd. In de tussentijd is Europa in handen gekomen van non-valeurs die een oorlog met Rusland riskeren, de Grieken en andere zuidelijke hebben geholpen niet-inbare schulden op te bouwen, en de crises van de islam tot over de drempel van onze voordeur hebben gebracht.

De eurozone kan alleen bestaan wanneer de noordelijke structureel de zuidelijke financieren. Als we de huidige eurozone in tact laten, zullen we allemaal continu een Spaans of Portugees of Grieks gezin mee-etend aan tafel hebben. Als we dat niet willen, moeten we nu de rekening betalen en de euro van het zuiden losmaken. Vervolgens moet er een andere euro gedrukt worden voor de zuidelijke landen zodat ze hun schulden via devaluaties kunnen saneren.

Lees de hele column op de De Telegraaf van vandaag >>>

In Athens, scavenging from bins has become a way to survive

Geplaatst op by 0 reacties

As the country prepares to vote on continuing austerity on Sunday, in the streets of Athens some people have already resorted to searching the rubbish bins for food to eat and scrap metal to sell.

Piled high with rubbish congealing in the summer heat, municipal dustbin R21 on Athens’ Sofokleous Street does not look or smell like a treasure trove.

But for Greece’s growing army of dustbin scavengers, its deposits of rubbish from nearby stores and grocery shops make it a regular point of call.

“Sometimes I’ll find scrap metal that I can sell, although if I see something that looks reasonably safe to eat, I’ll take it,” said Nikos Polonos, 55, as he sifted through R21’s contents on Tuesday morning. “Other times you might find paper, cans, and bottles that you can get money for if you take them back to the shops for recycling.”

One reason for R21’s popularity is because it is just down the road from a church soup kitchen, where the drug-addicted, the poor and homeless queue up for meals three times daily.

But many of those who now forage in such dustbins each day are simply ordinary working people – or were, at least, until Greece’s economic meltdown shot unemployment up to 25 per cent.

Mr Polonos, a quietly spoken man of 55, is typical of the new class of respectably destitute. He lost his job as a construction worker three years ago, when Greece’s building boom dried up, and in the current climate, cannot see himself finding paid work in the foreseeable future.

Yet he dresses as smartly as he can in second-hand trousers and shirt, and does not see himself as any kind of vagrant.

“I don’t want to ever look like him,” he said, gesturing to a tousle-haired drug addict slumped in a doorway near the soup kitchen. “I never believed I would end up like this, but as long as Greece is in this terrible situation, my construction skills are not in demand. A lot of my friends are doing what I do now, and some people I know are even worse off. They have turned to drugs and have no hope at all.”

Lees verder op The Telegraph >>>

IMF: austerity measures would still leave Greece with unsustainable debt

Geplaatst op by 0 reacties

Secret documents show creditors’ baseline estimate puts debt at 118% of GDP in 2030, even if it signs up to all tax and spending reforms demanded by troika.

Greece would face an unsustainable level of debt by 2030 even if it signs up to the full package of tax and spending reforms demanded of it, according to unpublished documents compiled by its three main creditors.

The documents, drawn up by the so-called troika of lenders, support Greece’s argument that it needs substantial debt relief for a lasting economic recovery. They show that, even after 15 years of sustained strong growth, the country would face a level of debt that the International Monetary Fund deems unsustainable.

The documents show that the IMF’s baseline estimate – the most likely outcome – is that Greece’s debt would still be 118% of GDP in 2030, even if it signs up to the package of tax and spending reforms demanded. That is well above the 110% the IMF regards as sustainable given Greece’s debt profile, a level set in 2012. The country’s debt level is currently 175% and likely to go higher because of its recent slide back into recession.

The documents admit that under the baseline scenario “significant concessions” are necessary to improve Greece’s chances of ridding itself permanently of its debt financing woes.

Even under the best case scenario, which includes growth of 4% a year for the next five years, Greece’s debt levels will drop to only 124%, by 2022. The best case also anticipates €15bn (£10bn) in proceeds from privatisations, five times the estimate in the most likely scenario.
Live Greece debt crisis: Athens fails to repay IMF as bailout runs out – as it happened
Greece has become the first advanced economy to fall in arrears to the IMF as its second bailout expires
Read more

But under all the scenarios, which all assume a third bailout programme, looked at by the troika – the European commission, the European Central Bank and the IMF – Greece has no chance of meeting the target of reducing its debt to “well below 110% of GDP by 2022” set by the Eurogroup of finance ministers in November 2012.

In the creditors own words: “It is clear that the policy slippages and uncertainties of the last months have made the achievement of the 2012 targets impossible under any scenario”.

Lees verder op The Guardian >>>

Varoufakis: we laten ons niet uit de euro zetten

Geplaatst op by 0 reacties

Griekenland overweegt juridische stappen als het uit de eurozone wordt gezet en het banksysteem wordt verstikt. Dat zegt de Griekse minister van Financiën Varoufakis in een interview met de Britse krant Daily Telegraph.

“In de verdragen staat niets over een exit uit de euro en wij weigeren die te accepteren”, zegt Varoufakis. Hij benadrukt dat Griekenland gebruik zal maken van al zijn rechten.

De Grieken winnen momenteel juridisch advies in. “We kijken of het mogelijk is om naar het Europese Hof van Justitie te stappen. Over het lidmaatschap van Griekenland kan niet onderhandeld worden”, zegt Varoufakis.

Gisteravond kondigde premier Tsipras al aan dat Griekenland niet in staat is vandaag volgens afspraak een deel van de schuld af te betalen. Hij riep de Griekse bevolking nogmaals op zondag tijdens het referendum ‘nee’ te stemmen tegen de bezuinigingsplannen van Europa.

Bron: NOS

Europe’s dream is dying in Greece

Geplaatst op by 0 reacties

By locking the nation into a failed economic experiment the EU is destroying wealth and stability.

The shuttered banks of Greece represent a profound failure for the EU. The current crisis is not just a reflection of the failings of the modern Greek state, it is also about the failure of a European dream of unity, peace and prosperity.

Over the past 30 years Europe has embraced its own version of the “end of history”. It became known as the European Union. The idea was that European nations could consign the tragedies of war, fascism and occupation to the past. By joining the EU, they could jointly embrace a better future based on democracy, the rule of law and the repudiation of nationalism.

As Lord Patten, a former EU commissioner, once boasted, the success of the union ensured that Europeans now spent their time “arguing about fish quotas or budgets, rather than murdering one another”.

When the Greek colonels were overthrown in 1974, Greece became the pioneer of a new model for Europe — in which the restoration of democracy at a national level was secured by a simultaneous application to join the European Economic Community (as it then was).

Greece became the 10th member of the European club in 1981. Its early membership of an EU that now numbers 28 countries is a rebuke to those who now claim it has always been a peripheral member.

The model first established in Greece — democratic consolidation, secured by European integration — was rolled out across the continent over the next three decades. Spain and Portugal, which had also cast off authoritarian regimes in the 1970s, joined the EEC in 1986. After the fall of the Berlin Wall, almost all the countries of the former Soviet bloc followed the Greek model of linking democratic change at home to a successful application to join the EU.

For the EU itself, Greek-style enlargement became its most powerful tool for spreading stability and democracy across the continent. As one Polish politician put it to me shortly before his country joined the EU: “Imagine there is a big river running through Europe. On one side is Moscow. On the other side is Brussels. We know which side of the river we need to be on.” That powerful idea — that the EU represented good government and secure democracy — has continued to resonate in modern Europe. It is why Ukrainian demonstrators were waving the EU flag when they overthrew the corrupt government of Viktor Yanukovich in 2014.

The danger now is that, just as Greece was once a trailblazer in linking a democratic transition to the European project, so it may become an emblem of a new and dangerous process: the disintegration of the EU.

Lees verder op the Financial Times >>>

Joseph Stiglitz: how I would vote in the Greek referendum

Geplaatst op by 0 reacties

Neither alternative – approval or rejection of the troika’s terms – will be easy, and both carry huge risks.

he rising crescendo of bickering and acrimony within Europe might seem to outsiders to be the inevitable result of the bitter endgame playing out between Greece and its creditors. In fact, European leaders are finally beginning to reveal the true nature of the ongoing debt dispute, and the answer is not pleasant: it is about power and democracy much more than money and economics.

Of course, the economics behind the programme that the “troika” (the European Commission, the European Central Bank, and the International Monetary Fund) foisted on Greece five years ago has been abysmal, resulting in a 25% decline in the country’s GDP. I can think of no depression, ever, that has been so deliberate and had such catastrophic consequences: Greece’s rate of youth unemployment, for example, now exceeds 60%.

It is startling that the troika has refused to accept responsibility for any of this or admit how bad its forecasts and models have been. But what is even more surprising is that Europe’s leaders have not even learned. The troika is still demanding that Greece achieve a primary budget surplus (excluding interest payments) of 3.5% of GDP by 2018.

Economists around the world have condemned that target as punitive, because aiming for it will inevitably result in a deeper downturn. Indeed, even if Greece’s debt is restructured beyond anything imaginable, the country will remain in depression if voters there commit to the troika’s target in the snap referendum to be held this weekend.

In terms of transforming a large primary deficit into a surplus, few countries have accomplished anything like what the Greeks have achieved in the last five years. And, though the cost in terms of human suffering has been extremely high, the Greek government’s recent proposals went a long way toward meeting its creditors’ demands.

We should be clear: almost none of the huge amount of money loaned to Greece has actually gone there. It has gone to pay out private-sector creditors – including German and French banks. Greece has gotten but a pittance, but it has paid a high price to preserve these countries’ banking systems. The IMF and the other “official” creditors do not need the money that is being demanded. Under a business-as-usual scenario, the money received would most likely just be lent out again to Greece.

But, again, it’s not about the money. It’s about using “deadlines” to force Greece to knuckle under, and to accept the unacceptable – not only austerity measures, but other regressive and punitive policies.

But why would Europe do this?

Lees verder op The Guardian >>>

Griekse of Europese tragedie?

Geplaatst op by 0 reacties

Als gemiddelde krantenlezer kun je er eigenlijk geen touw aan vastknopen. Is de Grexit nu echt onafwendbaar geworden na de Varoufakis-exit uit de Eurogroep-bijeenkomst van zaterdag, of komt er toch nog ergens een Grieks konijn uit de hoge hoed getoverd? Hebben de Grieken de boel gewoon vijf maanden gesaboteerd, onder meer door steeds verkeerde versies van niet heel serieuze hervormingsvoorstellen in te sturen? Of hebben juist de technocraten van De Schuldeisende Instituties doelbewust geprobeerd de links-radicale nieuwkomers van Syriza aan de onderhandelingstafels te vermorzelen, als waarschuwing aan Podemos in Spanje, rechtspopulisten in Scandinavië en Marine Le Pen in Frankrijk?

Waren de oud-communisten van Syriza eigenlijk nooit bereid om door de neoliberale hoepel van Pruisische begrotingspolitiek heen te springen en hebben ze, toen het einde van het onderhandelingsspel in zicht was, patsboem!, de atoombom gegooid van een Grieks volksreferendum? Of heeft de toonaangevende Financial Times-columnist Wolfgang Münchau gelijk dat het schuldeisersprogramma van Dijsselbloem c.s. an economic version of Dante’s hell was en een totale economische vernietiging van Griekenland zou hebben veroorzaakt?

Wie het weet mag het zeggen. Ordinaire politiek en monetaire techniek lopen hier door elkaar heen, nog eens overgoten door een meedogenloze blame game. Deze week kan het allemaal over zijn. Grexit en Griekenland voortaan pion van Poetins Rusland. Maar voor hetzelfde geld komt op de valreep kanselier Angela Merkel nog met een goocheltruc uit Berlijn aan zetten. Hoe de Griekse tragedie ook afloopt, deze politieke freakshow is een bevestiging van de toenemende moeizaamheid van het Europese Project. Van de grote naar binnengekeerdheid ervan ook. De buitenwereld van Europa is onheilspellender en gevaarlijker dan ooit, maar de EU denkt zich te kunnen veroorloven al haar politieke energie op te gebruiken voor interne kwesties als Grexit en Brexit.

De ramp die de stroomversnelling van de EU aan het veroorzaken is, valt bijna niet meer te overzien.

Lees verder op de Volkskrant (betaalmuur) >>>