Griekse of Europese tragedie?

Als gemiddelde krantenlezer kun je er eigenlijk geen touw aan vastknopen. Is de Grexit nu echt onafwendbaar geworden na de Varoufakis-exit uit de Eurogroep-bijeenkomst van zaterdag, of komt er toch nog ergens een Grieks konijn uit de hoge hoed getoverd? Hebben de Grieken de boel gewoon vijf maanden gesaboteerd, onder meer door steeds verkeerde versies van niet heel serieuze hervormingsvoorstellen in te sturen? Of hebben juist de technocraten van De Schuldeisende Instituties doelbewust geprobeerd de links-radicale nieuwkomers van Syriza aan de onderhandelingstafels te vermorzelen, als waarschuwing aan Podemos in Spanje, rechtspopulisten in Scandinavië en Marine Le Pen in Frankrijk?

Waren de oud-communisten van Syriza eigenlijk nooit bereid om door de neoliberale hoepel van Pruisische begrotingspolitiek heen te springen en hebben ze, toen het einde van het onderhandelingsspel in zicht was, patsboem!, de atoombom gegooid van een Grieks volksreferendum? Of heeft de toonaangevende Financial Times-columnist Wolfgang Münchau gelijk dat het schuldeisersprogramma van Dijsselbloem c.s. an economic version of Dante’s hell was en een totale economische vernietiging van Griekenland zou hebben veroorzaakt?

Wie het weet mag het zeggen. Ordinaire politiek en monetaire techniek lopen hier door elkaar heen, nog eens overgoten door een meedogenloze blame game. Deze week kan het allemaal over zijn. Grexit en Griekenland voortaan pion van Poetins Rusland. Maar voor hetzelfde geld komt op de valreep kanselier Angela Merkel nog met een goocheltruc uit Berlijn aan zetten. Hoe de Griekse tragedie ook afloopt, deze politieke freakshow is een bevestiging van de toenemende moeizaamheid van het Europese Project. Van de grote naar binnengekeerdheid ervan ook. De buitenwereld van Europa is onheilspellender en gevaarlijker dan ooit, maar de EU denkt zich te kunnen veroorloven al haar politieke energie op te gebruiken voor interne kwesties als Grexit en Brexit.

De ramp die de stroomversnelling van de EU aan het veroorzaken is, valt bijna niet meer te overzien.

Lees verder op de Volkskrant (betaalmuur) >>>