Laatste Nieuws

VS betaalt persreis Nederlandse journalisten naar Oekraïne

Nederlandse journalisten zijn op uitnodiging en op kosten van de Amerikaanse ambassade naar Oekraïne. Ze blijven de hele week en zouden onder anderen de Oekraïense president Porosjenko ontmoeten. De Amerikanen boden daarbij aan om de vliegreis en de verblijfskosten te betalen.

De persreis komt op een opvallend moment: twee maanden voordat Nederland in een raadgevend referendum stemt over het associatieverdrag met Oekraïne. Eerder meldde de Britse krant The Sunday Telegraph dat de Amerikaanse overheid juist de bemoeienis van Rusland met het referendum onderzoekt.

Volgens de Amerikaanse ambassade in Nederland heeft de persreis niet met het referendum in april te maken maar is het een dienst voor journalisten “om ze te laten zien hoe Oekraine ervoor staat, bijna twee jaar na de Maidan-opstand”. In februari 2014 vluchtte oud-president Viktor Janoekovitsj na een maandenlange volksopstand naar Rusland.

Voor Wouter de Winther van de parlementaire redactie van De Telegraaf was het referendum juist de enige reden om iemand mee te sturen. “Wij willen zien hoe de Amerikanen het proces rond het referendum willen beïnvloeden en zijn benieuwd waarom ze hier zoveel waarde aan hechten”, zegt De Winther. “De beste manier om dat te onderzoeken is om mee te gaan.”

Ook voor het AD en het Reformatorisch Dagblad was het referendum een reden om mee te gaan met de reis. “We hebben wel even getwijfeld of we wel met de Amerikanen in zee moesten gaan”, zegt Frank Poorthuis van de hoofdredactie van het AD. “Maar we vonden het in dit geval wel nuttig. We komen dan toch met mensen in gesprek die we anders niet te spreken krijgen.” Ook het Nederlands Dagblad en weekblad Elsevier gingen in op de uitnodiging van de Amerikaanse ambassade. Overigens weten de redacties niet of de kosten inderdaad door de Amerikanen betaald worden, of willen ze dat niet zeggen.

De Volkskrant heeft de trip met de Amerikanen geweigerd, zegt buitenlandredacteur Bert Lanting van de Volkskrant. “Wij willen iedere schijn van beïnvloeding vermijden.” Ook de NOS kreeg een uitnodiging, maar bedankte eveneens.

De groep journalisten bezoekt deze week ook de stad Lviv in het westen en spreekt met politici, wetenschappers en vertegenwoordigers van het bedrijfsleven. Een reis naar het onrustige oosten van Oekraïne staat niet op de agenda.

In het Mediaforum maken Frenk van der Linden en Sjors Fröhlich gehakt van deelname van journalisten aan deze persreis.

Frenk van der Linden: ‘Amerikanen hebben niet alleen een mening in deze kwestie, maar ook grote belangen. Ze zullen nooit een reis organiseren die tegen die belangen in gaat. Ze zullen het zo plannen dat het lijkt alsof het evenwichtig is, maar dat is het natuurlijk niet.

Van der Linden is van mening dat een journalist nooit mee moet gaan op een betaalde persreis, tenzij er geen enkele andere mogelijkheid is om verslag te doen van een onderwerp. Sjors Fröhlich: ‘Het komt ook bij BNR voor dat we meegaan met een minister, of bijvoorbeeld met defensie. Anders kunnen we dat nooit betalen. Maar we hebben daarbij altijd de voorwaarde dat we volledige vrijheid hebben in de inhoud.

Fröhlich en Van der Linden vinden beiden dat een medium deelname aan zo’n persreis moet melden. Fröhlich: ‘Ik was dan ook stomverbaasd toen ik in de Telegraaf las: ‘er is een persreis georganiseerd, die doet de wenkbrauwen fronsen’, maar dan niet meldt dat ze er zelf bij zijn.

Beluister hoe Fröhlich en Van der Linden gehakt maken hiervan in het Mediaforum

Het ‘Stem voor’-kamp is verblind door de moderniseringsmythe

In de jaren ’50 stuurde de World Health Organization (WHO) voorraden insecticide (DDT) naar Borneo om de lokale bevolking te helpen om malariamuggen te bestrijden. De dode (en giftige) muggen werden al snel opgegeten door allerlei insecten, die op hun beurt weer op werden gegeten door hagedissen. De hagedissen werden kneiterstoned door de DDT wat het weer interessant maakte voor lokale katten om ermee te spelen, en verdomd makkelijk om op te peuzelen. Gevolg: alle katten stierven uit en Borneo werd geteisterd door een rattenplaag die zich te goed deden aan de gewassen. De Britse luchtmacht besloot in te grijpen met Operation Cat Drop en dropte (serieus) kratten vol katten boven het geteisterde dorp, Sarawak.

Deze anekdote laat op humoristische wijze zien wat er kan gebeuren als mensen niet goed nadenken. Binnen de politicologie (en met name tijdens colleges) heeft deze anekdote vaak een extra functie: het laat namelijk feilloos zien wat de risico’s zijn van landen met diepgewortelde ideeën die graag besluiten voor minder ontwikkelde landen maken. Zo was men er in de jaren ’50 er heilig van overtuigd dat als Indonesië (net als het Westen) gewoon meer gewassen zou produceren, het land vanzelf (net als het Westen) meer ontwikkeld, rijker en kortom gelukkiger zou worden. En wie wil er nou niet net zo awesome als het Westen worden? Dat dachten wij ook.

Hoewel deze theorie (ook wel bekend als modernization theory) gelukkig binnen de politicologie al enige decennia is uitgestorven, lijken politici, beleidsmedewerkers en opiniemakers de verleiding van deze maakbaarheidsmythe uit de Internationale Betrekkingen niet te kunnen weerstaan.

Lees deze column van Dieuwertje Kuijpers verder op TPO

Crisis in Oekraïne wegens corruptie en vriendjespolitiek

In Oekraïne dreigt een nieuwe politieke crisis na het ontslag van een hervormingsgezinde minister. Het vertrek van de bewindsman heeft de koers van de munt, de hryvna, onder druk gezet. Maandag ging de koers van Oekraïense staatsobligaties verder omlaag.

Minister Aivaras Abromavicius van economische zaken nam vorige week ontslag omdat hij vond dat hij zijn werk niet behoorlijk kon doen vanwege de voortdurende druk om toe te geven aan vriendjespolitiek en corruptie. Hij was iets meer dan een jaar geleden juist minister geworden omdat hij als technocraat zonder politieke connecties minder gevoelig werd geacht voor corruptie en vriendjespolitiek.

In een interview met de Financial Times zei Abromavicius maandag dat de gevestigde belangen in Oekraïne proberen om de in 2014 in gang gezette structurele hervormingen weer ongedaan te maken. Hij zegt dat alleen de benoeming van een regering met louter technocraten in staat is om de hervormingen in Oekraïne door te zetten. Abromavicius zegt dat zijn ontslag een waarschuwingssignaal moet zijn ‘dat het hervormingsproces moet worden voortgezet met een nieuw niveau van transparantie’.

Een dag na het vertrek van Abromavicius nam ook een groot deel van zijn ministeriële staf ontslag. Twee plaatsvervangende ministers op andere ministeries en de officiële Oekraïense handelsvertegenwoordiger deden hetzelfde.

Door de gang van zaken staat president Petro Porosjenko in zijn hemd. Deze puissant rijke zakenman werd twee jaar geleden tot staatshoofd gekozen als opvolger van de corrupte ex-communist Viktor Janoekovitsj. Porosjenko zou hervormingen moeten doorzetten en de corruptie aanpakken. Maar zoals vaker in voormalige Sovjet-staten blijkt na enige tijd dat ook de ‘hervormers’ corrupt zijn.

Lees verder op het FD

Van Bommel: ‘Verdrag is slecht voor Oekraïne, Europa en voor ons’

Zes april wordt een historische dag. Voor het eerst gaat Nederland naar de stembus voor een raadgevend referendum. En het gaat meteen over een vraag waarbij kiezers normaal gezien op grote afstand worden gehouden: voor of tegen het associatieverdrag van de Europese Unie met Oekraïne?

SP-Kamerlid Harry van Bommel roept iedereen op om ‘nee’ te stemmen. ‘Wij hebben het beste voor met Oekraïne, Europa en Nederland. Wanneer je de situatie dáár en hier bekijkt moet je tot de conclusie komen dat we geen intensieve politieke en economische banden met Oekraïne aan moeten gaan. Daarom zullen we campagne voeren om zoveel mogelijk mensen ‘nee’ te laten zeggen.’ Een interview met Van Bommel.

De EU sluit toch wel vaker associatieverdragen? Wat is er dit keer zo speciaal?
‘Dit associatieverdrag met Oekraïne is anders dan andere verdragen, al was het maar omdat het één van de oorzaken was voor een bloedige burgeroorlog. Een oorlog die nu al aan meer dan 8.000 mensen het leven heeft gekost. Ook hebben meer dan 1,3 miljoen mensen huis en haard verlaten.’

Maar de Oekraïense bevolking wil dit akkoord toch zelf?
‘Nee. Het land is hopeloos verdeeld. Een deel van bevolking is etnisch Russisch of spreekt Russisch. Zij richten zich op Rusland. Een ander deel is gericht op Europa. Er mag in het verdrag staan dat er sprake is van ‘krachtige steun van het volk in Oekraïne voor de Europese koers van het land’ maar in de praktijk ligt dat anders. De discussie over de oriëntatie van Oekraïne – richting Oost of richting West – is uitgedraaid op getouwtrek tussen grootmachten. De bevolking betaalt daarvoor een hoge prijs. Het land raakt steeds verder verscheurd. Dit verdrag zal dat alleen maar erger maken.’

Dit akkoord is toch vooral een handelsakkoord, geen aansluiting bij de EU?
‘Het verdrag gaat veel verder dan een handelsakkoord. Er is ook een belangrijk politiek deel. Het expliciete doel van het verdrag is ‘geleidelijke toenadering tussen de partijen’. Het is een zeer veelomvattend akkoord, dat artikelen bevat over samenwerking met en afstemming op de EU op het gebied van onder meer buitenlandbeleid, justitie, milieu, ruimtevaart, onderwijs, cultuur, sport, volksgezondheid en defensie.’

Wat zullen de gevolgen zijn voor Oekraïne?
‘Het is een neoliberaal akkoord. Overheidssteun mag straks niet meer in Oekraïne. Het land wordt gedwongen om alle marktregels van de Europese Unie over te nemen. En dat is precies wat de grote bedrijven willen: Oekraïne wordt een wingewest. De rekening van het opnemen van Oekraïne in de Europese markt wordt ook nog eens betaald door de burgers. De bevordering van de export van Oekraïne zal bijvoorbeeld worden opgebracht door de Europese belastingbetaler. Kortom: Het akkoord is goed voor de multinationals maar slecht voor de mensen hier en dáár.’

Go Harry, go! Lees verder op de website van de SP

Oekraïne heeft geen associatieverdrag nodig maar neutraliteit

Oekraïne blijft een verdeeld land – en is het best gediend met een neutrale positie tussen Rusland en het Westen, bepleit Anine van der Ree, D66-stemmer en fiscaal adviseur.

GeenPeil is bezig driehonderdduizend handtekeningen te verzamelen voor een raadgevend referendum over het associatie- en vrijhandelsverdrag tussen de Europese Unie en Oekraïne. Ze hadden geen beter verdrag kunnen kiezen voor een referendumverzoek.

Het verdrag zelf is inderdaad slaapverwekkend, maar de consequenties ervan voor Oekraïne zijn zo groot – een oorlog met inmiddels achtduizend doden, twee miljoen vluchtelingen en vijf miljoen mensen die zijn aangewezen op humanitaire hulp – dat we ons moeten afvragen of het voor Oekraïne wel zo goed is als we allemaal hopen.

In de geopolitieke beschouwing “Ukraine, on the edge of empires” (2010) noemt George Friedman van Stratfor Oekraïne van cruciaal belang voor Ruslands nationale veiligheid. Rusland zou het daarom, ongeacht de goede relatie met Europa, nooit toestaan dat Oekraïne in de invloedsfeer van Europa zou komen. Natuurlijk kunnen we volhouden dat de oorlog niet onze schuld is en dat Rusland maar moet stoppen de rebellen in het oosten van het land te voorzien van wapens en manschappen. Maar wat als Rusland Oekraïne koste wat kost buiten de invloedsfeer van de Europese Unie wil houden?

Een argument dat door de regering en het parlement wordt genoemd om voor het associatieverdrag te stemmen, is dat een overgrote meerderheid van het Oekraïense volk voor aansluiting bij de EU zou zijn. Dat zou inderdaad een zeer goede reden zijn om, ondanks de omstandigheden, voor het verdrag te stemmen, ware het niet dat de waarheid anders blijkt te liggen.

De bewering is vooral gestoeld op de parlementaire verkiezingen in oktober 2014 waarbij de pro-EU partijen een grote meerderheid behaalden. Echter, in het oosten van het land konden 3,2 miljoen mensen vanwege de oorlog feitelijk niet stemmen. Daar zitten traditioneel de meeste stemmers die geen aansluiting willen bij de EU. De parlementsverkiezing kan dus niet echt als representatief worden beschouwd.

Lees verder op de Volkskrant

Stem tégen bij referendum Oekraïne

De ja-campagne voor het Oekraïnereferendum is gekocht door zakelijke belangen en steunt op onhoudbare argumenten, vindt Paul Bahlman.

Joshua Livestro spoort in het Reformatorisch Dagblad van 28 januari de SGP-achterban aan om vóór te stemmen bij het referendum over het associatieverdrag met Oekraïne. Dit betoog heeft echter dringend behoefte aan repliek en context.

Allereerst is het goed om te weten wie de Stichting Stem Voor Nederland financiert. George Soros investeerde via zijn Open Society Foundation 2 ton in de ja-campagne. Soros is een Amerikaanse miljardair die zijn vermogen op niet geheel onbetwiste wijze heeft verkregen.

Een van Soros’belangrijkste wapenfeiten is dat hij het reddingsplan van de Britse centrale bank doelbewust frustreerde door te speculeren tegen het Britse pond en zodoende op 16 september 1992 “Black Wednesday” te veroorzaken. Persoonlijk werd hij daarbij 1 miljard dollar rijker, en de Britse belastingbetaler 3,7 miljard dollar armer.

In 2002 werd Soros veroordeeld wegens handel met voorkennis, een zaak die hij in 2011 in hoger beroep definitief verloor. Een deel van het familievermogen van 22 miljard heeft Soros via het hedgefonds Quantum Group belegd in Oost-Europa. En dat is nu precies de reden waarom deze meneer zo geïnteresseerd is in uw ‘ja’.

Quantum Group heeft een belang van 20 procent in BNK Petroleum, dat in Polen mag boren naar schaliegas. De opbrengsten vallen top op heden nogal tegen, en nu zie Soros mogelijkheden om in Oekraïne naar schaliegas te boren. Hiervoor is het wel nodig dat het associatieverdrag tussen Oekraïne en de EU in werking treedt. De vraag is echter of dit ook in het belang van de Nederlandse én de Oekraïnse burgerbevolking.

Soros ziet het liefst dat het Oekraïense staatsbedrijf Naftogaz wordt geprivatiseerd, opgeknipt en aan buitenlandse investeerders wordt verkocht. Driemaal raden wie een van die investeerders is. Het moge duidelijk zijn dat Soros zijn geld niet gestoken heeft in Livestro’s campagne omdat hij zo begaan is met de Nederlandse democratie.

De inhoud van Livestro’s betoog is bovendien nogal zwak. Dat SGP’ers niet afwijzend hoeven te staan tegenover referenda, ben ik helemaal met hem eens. Voor het overige blijkt hij echter vooral een begaafd retoricus in negatieve zin van het woord. Hij benoemt dat de andere twee christelijke partijen ook voor het verdrag zijn en dat SGP’ers de grootste voorstanders zouden zijn met een percentage van liefst 70 procent. De auteur toont zich ervan bewust dat ‘zwevers’ bij verkiezingen en referenda geneigd zullen zijn zich te voegen bij de grootste groep, zeker wanneer die groep uit mensen bestaat aan wie ze zich nauw verwant voelen. Overigens blijkt uit twee peilingen door onderzoeksbureau I&O Research en de Universiteit Twente dat dit percentage stukken lager ligt dan de 70 waarmee Livestro schermt.

De andere argumenten die Livestro op tafel legt, kunnen niet als zodanig beoordeeld worden. Het zijn namelijk stuk voor stuk stellingen die volgens de wetten van de logica niet ingezet kunnen worden als argument. Bovendien zijn ze ook nog eens weerlegbaar.
De economie van Oekraïne berust grotendeel op de handel met Rusland. Het associatieverdrag zal ervoor zorgen dat de exportcijfers drastisch zullen dalen door Russische boycots. Hoe kan het dan ooit een groeiende export voor Nederland betekenen? Er zal veel eerder een handelstekort in Oekraïne ontstaan, wat ongunstig is voor de Nederlandse export. De export vanuit de Europese Unie naar Moldavië, eveneens een land waarvoor Rusland een belangrijkste handelspartner is, is sinds de invoering van een soortgelijk associatieverdrag bijvoorbeeld met 6 procent gedaald. Dat is noch voor Moldavië, noch voor Nederland gunstig.

En op welke manier is het verdrag dat in Oekraïne door neonazi’s wordt toegejuicht gunstig voor de mensenrechten? Waarom levert militaire inmenging in een conflict met Rusland, iets waar Soros overigens ook op aandringt, stabiliteit op? Hoeveel wordt het land trouwens stabieler, mocht Rusland de gaskraan dichtdraaien? Deze en nog vele andere vragen beantwoordt de Stichting Stem Voor Nederland niet.

Maar wellicht moet je dit ook niet verwachten van een stichting die wordt gesponsord met geld van een buitenlandse multimiljardair met persoonlijke belangen. Dus SGP’ers, informeer uzelf en stem voor Nederland en dus tegen het associatieverdrag.
De auteur is Nederlands burger, woonachtig in Nederland en niet gelieerd aan enigerlei stichting.

Bron: Reformatorisch Dagblad van 8 februari 2016

EC voorspelt economische groei voor Oekraïne op basis van gedateerd onderzoek

De Europese Commissie en de voorstanders van het associatieverdrag met Oekraïne schermen allen met de positieve economische gevolgen die de overeenkomst tot gevolg zal hebben. Het probleem is alleen: ze kunnen het niet onderbouwen, zo blijkt uit onderzoek.

Voorstanders van het associatieverdrag met Oekraïne schermen graag met de economische voordelen die het akkoord voor de Nederlandse, Europese of Oekraïense economie zullen opleveren. De vraag is waarop deze uitspraken zijn gebaseerd. Het antwoord: eigenlijk nergens op. Er bestaan geen officiële studies die de huidige economische toestand in Oekraïne hebben meegenomen in de berekeningen. Dit blijkt uit documenten die door het Platform Authentieke Journalistiek voor Follow the Money werden achterhaald.

Het gaat economisch allemaal beter worden als het associatieverdrag een feit is. Dat is wat de voorstanders van de overeenkomst met Oekraïne sinds kort bij iedere voorkomende gelegenheid benadrukken. Volgens premier Rutte versterkt het verdrag de handelsbetrekkingen en kan het leiden tot meer welvaart en stabiliteit in Oekraïne. De conservatieve publicist Joshua Livestro is een groot pleitbezorger van de overeenkomst. Met de financiële steun van miljardair George Soros voert hij campagne voor een ‘ja’ bij het referendum van 6 april. Hij noemt het verdrag maandag in NRC een ‘oer-Nederlands verdrag’. ‘Goed voor de handel en goed voor de moraal. De koopman en de dominee zijn allebei vertegenwoordigd.’ De rechtse Livestro krijgt daarbij steun van de natuurlobbyist Corinne Ellemeet (Groenlinks). Ook zij voert campagne voor een positieve stem bij het referendum en ook zij gooit daarbij de economische voordelen in de strijd. ‘Het gaat om Nederlandse en Oekraïense handelsbelangen’. ‘Zij profiteren van nieuwe banen en échte investeringen en wij van het rendement,’ stelt D66 Kamerlid Kees Verhoeven dinsdag in een vurig pleidooi voor het verdrag in de Volkskrant.

Het zijn stuk voor stuk uitspraken die niet kunnen worden gestaafd door onderzoek

Lees dit ontluisterende artikel verder op FTM

Rechtszaak tegen de Nederlandse staat over referendum

Het Forum voor Democratie, waarvan schrijver Thierry Baudet voorzitter is, gaat een kort geding aanspannen tegen de Nederlandse staat over het Oekraïne-verdrag. Minister van Buitenlandse Zaken Bert Koenders maakte in antwoord op Kamervragen woensdagavond duidelijk dat hij niet van plan is in te gaan op eisen van het Forum voor Democratie, zoals de onmiddellijke opschorting van de voorwaardelijke toepassing van het verdrag. ‘Deze antwoorden van de minister vormen een goede reden om onze plannen voor een kort geding door te zetten’, zo reageert Baudet.

In een ingezonden stuk in de Volkskrant had hij vorige maand samen met ondernemer Erik de Vlieger al de mogelijkheid van een gang naar de rechter aangegeven, mocht de regering niet ingaan op een viertal ‘eisen’. Eén daarvan was dat tot het Oekraïne-referendum op 6 april ‘alle implementatie’ van het associatieakkoord zou moeten worden stopgezet. Ook zou Nederland aan de EU moeten vragen om opschorting van de voorlopige toepassing in heel Europa. Eerst zou de Nederlandse bevolking zich er over moeten kunnen uitspreken tijdens het referendum, waarvan Baudet c.s. een van de initiatiefnemers is.

In zijn antwoorden geeft Koenders aan dat ongeveer 70 procent van het verdrag voorlopig zal worden toegepast. Als uitleg geeft hij aan dat het hier gaat om die delen van het akkoord ‘die onder de EU-bevoegdheden vallen’. Hij benadrukt dat dit anticiperen op ratificatie ‘een gebruikelijke stap’ is. Bij vergelijkbare Europese akkoorden met onder meer Zuid-Korea, Peru en Columbia gebeurde dat ook.

Koenders ziet dan ook geen reden om niet met de voorlopige toepassing door te zullen gaan en zal zijn Europese collega’s dat ook niet gaan vragen. Evenmin gaat hij in op de eis van Baudet c.s. om duidelijk te maken wat de regering denkt te gaan doen in geval van een ‘nee’-stem van de bevolking. Koenders houdt op dit punt de kaarten tegen de borst: ‘De regering loopt niet vooruit op de uitslag van het referendum en de gevolgen daarvan’. Wel maakt hij duidelijk dat er dan door toedoen van Nederland zich op Europees vlak een unieke situatie gaat voordoen: ‘De eventuele situatie die zou kunnen ontstaan bij non-ratificatie is onontgonnen terrein.’ In ieder geval voor het Nederlandse voorzitterschap van de Europese Unie zou een ‘nee’-stem een slecht nieuws zijn.

Naast een kort geding overweegt Baudet ook op Europees niveau de voorlopige toepassing van het verdrag aan te vechten. ‘Mogelijk vragen we daarover een prejudiciële beslissing bij het Europese Hof aan. Daarvoor is een spoedprocedure voorzien. Maar helaas is spoed op Europees niveau een relatief begrip. De procedure neemt veel tijd in beslag.’

Bron: de Volkskrant