Auteur: Burgercomité-EU

EU razend over Brits-Nederlands verzet tegen naheffing

Geplaatst op by 0 reacties

De voorzitter van de Europese Commissie, Juncker, heeft furieus gereageerd op het Brits-Nederlandse verzet tegen de naheffing. Ook scheidend Commissievoorzitter Barroso is ontstemd over de weigering van Nederland en Groot-Brittannië om de miljardenheffing te betalen.

Beide voorzitters herinnerden aan het gerommel met statistieken in het verleden waardoor tekorten werden weggemoffeld. Griekenland gleed mede op die manier onmerkbaar naar de afgrond en sleepte bijna de hele eurozone mee.

De Europese regeringsleiders kwamen gisteren hard met elkaar in aanvaring over de miljarden kostende financiële naheffing die de Europese Commissie aan sommige lidstaten oplegt. Premier Rutte en zijn Britse collega Cameron eisten dat de Commissie de heffing in de ijskast legt om politieke onrust te voorkomen. Bondskanselier Merkel en de nieuwe Commissievoorzitter Juncker riepen de premiers op politieke moed te tonen en te betalen.

De in wezen technische naheffing – een jaarlijks terugkerende correctie – krijgt dit jaar een explosieve lading door de omvang maar ook omdat Duitsland en Frankrijk geld terugkrijgen, respectievelijk 779 miljoen en een miljard. De Franse meevaller geeft scheve ogen nu Parijs keer op keer de Europese begrotingsregels aan zijn laars lapt.

Premier Rutte en minister Dijsselbloem van Financiën zeiden ‘onaangenaam verrast’ te zijn door de hoogte van de naheffing. Toch was de informatie daarover al een week bij Nederlandse diplomaten in Brussel bekend. De tegenvaller voor Nederland vloeit voort uit de steeds betere gegevens van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) over de ware omvang van de economie.

Merkel wees erop dat de naheffing ‘niet uit de lucht komt vallen’, de lidstaten hebben zich unaniem vastgelegd op het verbeteren van hun statistieken.

Juncker hield de premiers indringend voor dat de nationale statistische autoriteiten en het Europese Eurostat niet weer de speelbal van politici mogen worden. Hij riep Cameron, Rutte en Renzi op moed te tonen en per 1 december de naheffing te betalen. Binnenkort buigen de EU-ministers van Financiën zich over de kwestie.

Lees dit artikel van Marc Peeperkorn verder op de Volkskrant

Is Duitsland schuldig?

Geplaatst op by 0 reacties

Alhoewel het toespelen van de Zwarte Piet wat aan populariteit heeft ingeboet, is het in economenland nog geaccepteerd gedrag. Velen geven nu de schuld van de voortdurende malaise in de eurozone aan Duitsland. Door Duitsland is de euro te duur en omdat de Duitsers weigeren te spenderen, blijft de eurozone kwakkelen, aldus voornoemde groep economen. Klopt natuurlijk helemaal niks van. Deze aanbevelingen zijn een mix van symptoombestrijding en omgekeerd redeneren.

Duitsland spendeert te weinig.
Bovenstaande claim is een frappant, maar typisch voor veel macro-economen die alleen de aggregaten (de samengestelde totalen) zien en niet de onderliggende oorzaken. Veel van de eurolanden liggen op apengapen (door de echte oorzaak: teveel slechte schuld) en genereren maar weinig economische vraag. Duitsland doet het echter nog redelijk goed en heeft relatief weinig schulden. De gezochte “oplossing” is dan ook het laten stijgen van zowel de Duitse salarissen, de overheidsuitgaven (starten en laten oplopen van overheidstekort) alsmede de kredietverlening. Meer salarissen zal voor twee dingen zorgen, hogere consumptie (dus ook hogere import uit de eurozone; groei voor de PIIGS+F, Portugal, Italië, Ierland, Griekenland en Spanje en Frankrijk) en een hoger Duits prijspeil (waardoor de concurrentiepositie van de PIIGS+F verbetert; produceren van een VW wordt duurder, waardoor Fiat het makkelijker krijgt). Ook het oplopende overheidstekort (stijgende overheidsuitgaven) en de extra kredietverschaffing, zal de Duitse import uit andere eurolanden stimuleren.

Omgekeerde wereld
Dit klinkt allemaal leuk en aardig, maar wat de economen eigenlijk doen is de winnaar straffen ten gunste van de verliezers. Dat de PIIGS+F begrotingstechnisch er een zooitje van gemaakt hebben, dat ze hun arbeidsmarkt niet of nauwelijks hebben hervormd, dat ze teveel schulden zijn aangegaan (op alle niveaus: overheid, bedrijfsleven en particulieren), dat ze te weinig in kennis en innovatie hebben geïnvesteerd, en zo verder, wordt nu gepresenteerd als een euvel. De consensus is dus dat de PIIGS+F al voor zoveel vraag naar Duitse producten en diensten hebben gezorgd (door tot over de oren te lenen), dat het nu de beurt is aan Duitsland om deze gunst te retourneren. Deze wederkerigheid is natuurlijk onzinnig, want het eindresultaat is dat op termijn ook Duitsland aan exportkracht (naar niet eurolanden) zal verliezen en opgezadeld zal raken met net zo veel schulden als de PIIGS+F.

Lees deze column van Alexander Sassen van Elsloo verder op De Financiële Telegraaf

Graaien door Europarlementariërs kan blijven doorgaan

Geplaatst op by 0 reacties

Er is deze dagen veel te doen over de afdracht van Nederland aan de Europese Unie. Eventjes een tegenvaller van meer dan €640 miljoen, dat is niet misselijk. Als je er nu van op aan kon dat dit geld goed terecht zou komen, is dat misschien nog uit te leggen. De verspilling via rondpompen van geld blijft echter doorgaan en deze week bleek in Straatsburg dat Europarlementariërs ook rustig kunnen blijven graaien. Alleen voor het afschaffen van het verhuiscircus bestond in het EP een meerderheid, maar als het om de parlementaire vergoedingen gaat, geven de meeste Europarlementariërs niet thuis.

Zoals ik al jaren doe, heb ik ook dit jaar weer veel voorstellen ingediend voor besparingen op de EU-begroting voor volgend jaar. Twee van die voorstellen betroffen de vergoedingen van Europarlementariërs. Allereerst stelde ik voor dat alle EP’ers moeten gaan verantwoorden wat ze doen met de €4.300 per maand die ze ontvangen als ‘algemene onkostenvergoeding’. Dat zou natuurlijk helemaal niet controversieel moeten zijn. Je kan toch ook niet tegen de belastinginspecteur zeggen dat je geen zin hebt om je belastingformulier in te vullen? Helaas steunde ook dit keer de meerderheid van de EP’ers dit voorstel niet. Enig lichtpuntje: het verschil tussen voor- en tegenstanders was nog nooit zo klein. Als we nog zo’n 20 collega’s weten te overtuigen, zijn we er en wordt het definitief onmogelijk om dit enorme maandelijkse bedrag zomaar in eigen zak te steken.

Mijn tweede voorstel kreeg veel minder steun. Het ging daarbij om een onderzoek naar twee andere soorten vergoedingen die alle Europarlementariërs ontvangen: de dagvergoeding (voor elke dat dat het EP bijeenkomt, mits je die dag in een of ander register je handtekening hebt geplaatst) en de afstandsvergoeding (die je krijgt als je buiten je land van herkomst bent).

Lees deze column van Dennis de Jong verder op de website van de SP

Betaalde Nederland jarenlang te weinig?

Geplaatst op by 0 reacties

Door een nieuwe rekenmethode blijkt de Nederlandse economie 7,6 procent groter, en de afdracht aan de EU hoger dan gedacht.

Waarom moet Nederland extra geld betalen?
De Europese Unie wordt gefinancierd uit bijdragen van de lidstaten naar draagkracht. Ieder land moet een percentage van de economie afdragen. Daarom wordt het bedrag regelmatig – ook met terugwerkende kracht – aangepast, net zoals de voorlopige en de definitieve aanslag van burgers bij de Belastingdienst kan verschillen. Zo kan de economie meer groeien of krimpen dan verwacht, of beïnvloeden nieuwe regels voor statistische berekeningen het bedrag.

Het lijkt dan ook niet te gaan om een poging van de Europese Commissie om extra geld voor de EU op te halen. Uit een gelekte notitie met een overzicht van de bedragen blijkt dat naast Nederland (640 miljoen) ook het Verenigd Koninkrijk (2,1 miljard) en Italië (340 miljoen) moeten bijbetalen.

Maar de meeste landen krijgen juist geld terug, zoals Frankrijk (1 miljard), Duitsland (780 miljoen), Denemarken (320 miljoen) en Polen (320 miljoen). Alles onder elkaar gezet moet de Unie de lidstaten 420 miljoen euro terugbetalen.

Waarom gaat het voor Nederland om zo’n groot bedrag?
Volgens een bericht van het Centraal Bureau voor de Statistiek van vorige week leidt de herberekening tot de conclusie dat de economie maar liefst 7,6 procent groter is dan gedacht. In de nieuwe rekenmethode worden ook investeringen in onderzoek en defensie meegeteld. Dat maakt de economie 1,7 groter. Een extra 1,3 procent komt uit het financieel waarderen van criminele activiteiten en software die bedrijven in eigen beheer ontwikkelen. Verder gebruikt het CBS andere informatiebronnen. In het verleden werden veel gegevens verzameld via bedrijfsenquêtes, terwijl nu data rechtstreeks van de Belastingdienst en de Kamer van Koophandel komen. Daarmee kunnen bijvoorbeeld zzp’ers en de ICT-industrie beter in kaart gebracht worden. Dit maakt de economie nog eens 4,6 procent groter dan gedacht.

Lees dit artikel van Marno de Boer verder op Trouw

Nieuwe muur zorgt voor verdeeldheid in Europa

Geplaatst op by 0 reacties

Er loopt een nieuw IJzeren Gordijn door Oost-Europa die de Poetin-adepten scheidt van zijn tegenstanders. Waarom kijken Hongarije, Slowakije en Tsjechië 25 jaar na de val van het communisme weer naar Rusland?

De ontmoeting moet ergens in een achterafkamertje hebben plaatsgevonden. Het is een week nadat Brussel een zware sanctielijst heeft opgesteld tegen Rusland. Dmitri Rogozin, de Russische vicepremier, mag zich niet meer vertonen in Berlijn, Parijs of Praag omdat hij dreigde hoogstpersoonlijk het Navo-luchtruim met een bommenwerper binnen te dringen. Pure provocatie, menen de leiders in Brussel.

De Slowaakse minister van buitenlandse zaken neemt het niet zo nauw met die sanctielijst en vliegt richting Moskou. Op het programma staat een ontmoeting met Rogozin. Onderwerp van het gesprek: gas en wapenleveranties.

Slowakije piekert er niet over de economische voordelen op te geven die voortvloeien uit de samenwerking met Rusland. Want, meent de Slowaakse premier Robert Fico, strategische overwegingen om Rusland de pas af te snijden zijn van ondergeschikt belang. Eerst moet Slowakije zijn gasleveranties (het land is voor bijna 100 procent afhankelijk van Rusland) veiligstellen.

Er is iets raars aan de hand in Centraal-Europa. De landen die zwaar hebben geleden onder het Sovjetregime en niets liever wilden dan deel uitmaken van de Europese Unie, keren zich stuk voor stuk tegen Brussel en sluiten aan de lopende band deals met Poetin. De crisis in Oekraïne maakt dit pijnlijk duidelijk: Hongarije, Slowakije, Tsjechië, Bulgarije, Servië; allemaal halen ze de banden met Moskou aan terwijl de rest van Europa die wil doorsnijden.

Het zorgt voor onenigheid in de wandelgangen van de Europese Commissie. Na twee sanctierondes die Slowakije en Tsjechië morrend hebben geaccepteerd, hebben ze aangegeven dat nog meer sancties tegen Rusland averechts werken. De Hongaarse premier Orbán gaat nog een stapje verder. Hij heeft zich al die tijd verzet tegen de strafmaatregelen en zei onlangs in een speech dat Hongarije zich maar beter kan bekeren tot een niet-liberale staat naar het voorbeeld van de Russische autocratie. Het liberalisme is ten dode opgeschreven, aldus Orbán.

Lees dit artikel van Janne Chaudron verder op Trouw

Heeft Dijsselbloem de Kamer voorgelogen?

Geplaatst op by 0 reacties

Nederland krijgt van Brussel een gepeperde extra rekening van € 642 miljoen door een nieuwe rekenmethode, die echter al maanden bekend was. Maar onze minister van Financiën zei destijds dat die niet tot naheffingen zou leiden. Nu is hij ‘zeer onaangenaam verrast’.

In een reactie op het bericht dat Nederland deze naheffing krijgt reageerden zowel minister-president Rutte als onze minister van Financiën ‘onaangenaam verrast’ te zijn. Rutte voegde er nog aan toe ‘de zaak tot de bodem te zullen uitzoeken’. Vast net zo als met die MH-17 zeker?

De kwestie is daarom zo pikant, omdat minister Dijsselbloem in april de Kamer nog liet weten, op vragen van het lid Van Dijck, dat hij kon garanderen dat Nederland geen naheffing zou krijgen. Hieronder, ter illustratie daarvan, de betreffende passage uit de Handelingen van 23 april jongstleden:

“De heer Tony van Dijck (PVV):

Ik heb nog een vraag over die nieuwe berekeningsmethode. Daarover sprak de minister ook. Opeens blijkt dat onze economie in 2010 45 miljard groter was. Kan de minister garanderen dat we geen naheffing van Brussel zullen krijgen op basis van de bni-afdracht, omdat onze economie 45 miljard groter is?

Minister Dijsselbloem:

Ja.

De heer Tony van Dijck (PVV):

Dus de minister kan garanderen dat wij niet met allemaal naheffingen over 2011, 2012 en 2013 om de oren geslagen worden? Zoals de minister namelijk ook weet, is Nederland de grootste nettobetaler en dragen wij dit jaar 8 miljard af aan Brussel. Dat is ook een klein verschil met Zwitserland. Dat houdt die 8 miljard gewoon lekker op zak. Die kan het voor de Zwitsers aan andere zaken besteden. Wij geven dat aan Brussel, zodat Brussel dat mag herverdelen. Het is dus niet zo dat Brussel dit jaar meldt: by the way, we krijgen nog een paar honderd miljoen, want door onze nieuwe berekeningsmethode is jullie economie kennelijk groter en zouden jullie meer hebben moeten afdragen?

Minister Dijsselbloem:

Ik denk soms dat het helpt om een kort antwoord te geven, maar dat blijkt onjuist te zijn, want het leidt ertoe dat de heer Van Dijck de vraag nog een keer stelt, nu gelardeerd met allerlei waardeoordelen en onjuistheden over Zwitserland. Ik ben bereid mijn antwoord over Zwitserland nog een keer te herhalen. Zwitserland heeft meer dan 70 overeenkomsten en verdragen met de Europese Unie moeten sluiten, waarin het de wetgeving van Europa accepteert. Die wetgeving hebben wij als Nederland mede kunnen beïnvloeden. Wij zaten aan tafel, Zwitserland niet. Zwitserland moet zich wel conformeren omdat het anders economisch op slot zou gaan. Nederland wil dat niet. Wij gaan niet economisch op slot. Wij willen graag aan tafel meebepalen hoe het beleid in Europa tussen de landen er uitziet. Voor het overige luidt mijn antwoord nog steeds “ja”.”

Tot zover de Handelingen van 23 april 2014.

Lees dit artikel van Jean Wanningen verder op Follow the Money

VERRASSING! Nederland krijgt naheffing op EU-afdracht van 642 miljoen

Geplaatst op by 0 reacties

Nederland heeft een flinke naheffing gekregen op de afdracht aan Brussel voor dit jaar. De Britse krant Financial Times berichtte vanavond dat het gaat om 642 miljoen euro. Voor Nederland komt dit als ‘een onaangename verrassing en roept het heel veel vragen op’, reageert premier Mark Rutte tegenover persbureau ANP.

De naheffing uit Brussel komt er omdat ook in Europa een nieuwe wereldwijd toegepaste rekenmethode wordt gehanteerd waardoor de Nederlandse economie veel groter is dan eerder berekend. De afdracht aan Brussel is een percentage van het bruto binnenlands product. En omdat de Nederlandse economie groter is door de nieuwe rekenmethode stijgt ook de afdracht.

De Europese Commissie, van wie het voorstel voor de naheffing komt, wil met het geld het gat in de begroting van 2014 dichten. De Europese lidstaten, maar ook het Europees Parlement, moeten nog met de plannen instemmen.

Rutte zegt de kwestie tot op de bodem uit te zoeken’. De premier heeft eerder op de avond hierover al contact gehad met de Britse premier David Cameron. Brussel wil van de Britten 2,1 miljard euro extra. ‘Als ik zeg tot de bodem uitzoeken betekent dit dat we naar alle aspecten kijken, inclusief juridische. Het is nu nog te vroeg om op de uitkomsten daarvan vooruit te lopen’, aldus de premier.

ANP via de Volkskrant
Beluister ook: Geen verrassing maar een ‘geveinsde’ verrassing

Onhoudbaar

Geplaatst op by 0 reacties

Commentator Martin Wolf van de Financial Times stelt in zijn pas uitgekomen boek en in interviews dat de euro onhoudbaar is. Zijn uitlatingen baren nogal opzien. Volstrekt onterecht. Alleen een handjevol Europese politici die de waarheid niet onder ogen wil zien, beweert anders.

In deze krant zei de Vlaamse econoom Paul de Grauwe zaterdag hetzelfde. Deze muntunie kán helemaal niet. Tijdens de crisisjaren is het nodige versleuteld aan wat we eufemistisch de weeffouten van de euro noemen. Maar dat bouwwerk is nog niet eens half af.

Het is geen hogere wiskunde, dus ik vermoed dat de Europese beleidsmakers, inclusief onze premier Mark Rutte en Eurogroep-voorzitter Jeroen Dijsselbloem, het zelf ook donders goed weten: een muntunie is alleen te schragen door min of meer gelijkwaardige economieën. Ontbreekt die convergentie (zoals ook in de VS het geval is), dan los je dat op met financiële transfers tussen staten.

In de eurozone zijn:
a) de economieën niet naar elkaar toe gegroeid. Er zijn nog altijd zeer grote verschillen in concurrentiekracht en aanpassing aan de vergrijzing.
b) amper mechanismen om de verschillen financieel op te lossen. We redden eurolanden als ze bijna omvallen, maar structurele transfers van sterk naar zwak zijn er niet.

En we willen ze ook niet. We willen niet dat de Europese Commissie eurolanden dwingt hun economieën te hervormen. En we willen niet dat sterke landen opdraaien voor de sores van zwakke landen. Dat laatste doen we alleen als de hele muntunie in elkaar dreigt te klappen, verder zoeken de Fransen, de Grieken, de Spanjaarden en de Italianen het zelf maar uit.

De beperkte dwingende afspraken die er wél zijn, gaan alleen over begrotingstekorten. De befaamde 3%-norm is zo lomp als wat. Maar we kunnen niet anders dan eraan vasthouden, want het is het dunne lijmlaagje dat de politieke constructie van de euro bijeenhoudt.

Lees deze column van Martin Visser verder op De Telegraaf