Catalonië zet referendum door ondanks verbod

Catalonië trekt zich niets aan van het Spaanse constitutionele hof, dat dinsdag een symbolisch referendum over onafhankelijkheid heeft geblokkeerd, en laat de stemming zondag gewoon doorgaan.

“Om de vrijheid van meningsuiting te garanderen”, zegt een woordvoerder van de Catalaanse regering dinsdag tegen Spaanse media. Het hof had juist besloten dat er voorlopig geen volksraadpleging over onafhankelijkheid mag komen.

De regering van Catalonië deed twee pogingen om zondag een referendum te organiseren. De centrale regering van premier Mariano Rajoy stak daar een stokje voor door naar het constitutioneel hof te stappen.

Dat schortte zowel een ‘echt’ als een ‘alternatief’ referendum (een peiling) op. Barcelona zegt nu dat de peiling zondag toch doorgaat.

Een referendum, in welke vorm dan ook, is volgens de regering in Madrid ongrondwettelijk. Het hof buigt zich nu over de vraag of dat het geval is.

Bron: ANP via Nu

Ruzie bij de ECB?

National central bankers in the euro area plan to challenge European Central Bank chief Mario Draghi on Wednesday over what they see as his secretive management style and erratic communication and will urge him to act more collegially, ECB sources said.

The bankers are particularly angered that Draghi effectively set a target for increasing the ECB’s balance sheet immediately after the policy-making governing council explicitly agreed not to make any figure public, the sources said.

“This created exactly the expectations we wanted to avoid,” an ECB insider said. “Now everything we do is measured against the aim of increasing the balance sheet by a trillion (euros)… He created a rod for our own backs.”

Irritation among national governors who hold a majority on the 24-member council could limit Draghi’s space for bolder policy action in the coming months as the bank faces crucial choices about whether to buy sovereign bonds to combat falling inflation and economic stagnation.

Some members intend to raise their concerns with Draghi at the governors’ traditional informal working dinner on Wednesday before their formal monthly rate-setting meeting on Thursday, the sources interviewed by Reuters said.

Many people at the central bank, which manages a single currency for 18 European Union member states, welcomed Draghi’s greater informality when he took over from Jean-Claude Trichet of France in 2011. His efforts to keep meetings short, delegate and brainstorm more, were received as a breath of fresh air.

However, as decisions to loosen monetary policy and resort to further unconventional measures have become more contentious, insiders say the Italian ECB chief has acted increasingly on his own or with just a handful of trusted aides, sidelining even key heads of department.

“Mario is more secretive… and less collegial. The national governors sometimes feel kept in the dark, out of the loop,” said one veteran ECB insider.

Lees verder op Reuters

In de EU of eruit, dat is de vraag

De gedachte om terug te keren naar de tijden van de EEG is aantrekkelijk en verdient de aandacht. Samenwerking, ja graag! Superstaat? Nee, alsjeblieft niet.

Gisteren en vandaag verschenen in het Duitse Der Spiegel en de Engelse Financial Times berichten over de mogelijk vrijwillige uittreding van Engeland uit de Europese Unie. De berichtgeving was vrij nauwkeurig in die zin dat het bondskanselier Merkel is -en dus niet premier Cameron- die Engeland de mogelijkheid wil bieden om vrijwillig uit te treden. Bondskanselier Merkel laat andermaal zien dat zij de echte baas is van Europa.

Al jaren wordt Engeland gezien als de politieke rat die het zinkende schip van Europa wil verlaten, vooral uit financieel eigen belang, maar ook omdat de Europese Commissie in Brussel gezien wordt als een dolgedraaide politieke bureaucratie die zijn weerga niet kent.

De nabetaling van ruim 2 miljard euro die Engeland nu moet doen, is de druppel die de emmer doet overlopen. Bondskanselier Merkel weet dat natuurlijk en probeert nu aan premier Cameron een uitweg te bieden die moet voorkomen dat Europa in chaos uiteen valt.

Lees deze column van René Tissen verder op RTLZ

Europese Unie kan imploderen

In gesprek met De Zondag laat de Duitse sociaaldemocraat Martin Schulz, voorzitter van het Europees parlement, er geen twijfel over bestaan: “Dit is de Commissie van de laatste kans: ofwel brengen we de burger dichter bij Europa, ofwel mislukken we.”

“Werd Europa vroeger gezien als een garantie voor veiligheid, vrede, rijkdom en jobs, dan wordt het vandaag gezien als de oorzaak van alle problemen. Of dat nu klopt of niet, dat is wel de perceptie”, analyseert Schulz. “Iemand als de Britse premier David Cameron is daar sterk in. In Brussel akkoord gaan met de regels, maar in eigen land met een beschuldigende vinger wijzen naar Brussel. Tenzij een maatregel succesvol is. Dan klopt hij zichzelf op de borst.”

De voorzitter van het Europees parlement gaat verder: “Veel staats- en regeringsleiders gedragen zich zoals Cameron. Dat spelletje, die blamegame zoals ik het noem, is nu al twintig jaar aan de gang. De burgers zijn echt gaan geloven dat succes nationaal is en mislukking Europees. Dat is vernietigend voor het imago van Europa. Als we die perceptie de komende vijf jaar niet kunnen omkeren, dan kan de Europese Unie falen. Imploderen.”

“Niets is voor eeuwig verworven, ook de Unie niet. En die perceptie kunnen we alleen omkeren door oplossingen aan te reiken, en die gezamenlijk te verdedigen, het Parlement, de Commissie én de lidstaten”, aldus de sociaaldemocraat.

Lees verder op De Morgen

Vanaf heden betaalt u de gasrekeningen van Oekraïne

Wij schreven het al eerder, de EU belastingbetaler gaat de gasrekening van Oekraïne betalen. Niet omdat de gemiddelde EU burger bevlogen door naastenliefde meent dat je de Oekraïners deze winter niet in de kou kunt laten zitten. Nee, gewoon omdat het Brusselse Kremlin in haar expansiedrang mede ingegeven door de wensen van het Witte Huis in Washington meent dit te moeten doen. Misschien dat de ons dreigende naheffing van de Belastingdienst die vanochtend in de media werd bekend gemaakt ook door een ander land betaald kan worden, dan praten wij echt over solidariteit, hetgeen wel weer niet waar zal zijn.

Maar afgelopen nacht was het dan zo ver, the finest hour van de scheidende EU bonzen, toch nog een succesje voor Energie commissaris Gunther Oettinger, die vanaf zaterdag opeens de portefeuille Internet gaat beheren, de handtekeningen werden gezet, de 3.1 miljard dollar om de door Rusland geëiste vooruitbetalingen voor de gasleveranties aan Oekraïne werden gegarandeerd en iedereen kon tevreden naar huis.

De krant van Slapend Nederland had het slechts over het feit, dat Oekraïne aan Rusland voor het einde van dit jaar 3.1 miljard dollar zal betalen als vooruitbetaling voor het te leveren gas. Geen woord waar de 3.1 miljard vandaan komen, maar in het spel zonder grenzen is dat ook niet van belang, trouwens het zal de Nederlander zo een zorg zijn, zo lang bij ons de kachel maar gezellig blijft snorren en inmiddels in Groningen je dwars door sommige huizen heen kunt kijken.

Hiermee is de gasleverantie aan Oekraïne tot maart 2015 veilig, maar de EU heeft reeds aangekondigd dat voor leveranties na deze datum zij ook de nodige garanties zal afgeven!

U weet inmiddels wat een dergelijke opmerking betekent, want die les zal uit de talloze kredieten en de garanties daarvan aan Griekenland toch wel geleerd zijn. Net als Griekenland, overigens wèl EU lid, zal Oekraïne , geen EU lid, weinig of niets van het geleende geld terug (kunnen) betalen. Het land is failliet en op de lijst van de meest corrupte landen, staat Oekraïne op plaats 144 van de rond 175 landen. En daarmee is Oekraïne een van de meest corrupte landen op aarde.

Lees verder op Geen Nieuws

De loyaliteitscrisis van de huidige politici

Vele mensen vragen zich af hoe het toch komt dat onze huidige politici zoveel ‘blunders’ maken of zo ‘onverstandig’ zijn, omdat ze Nederland en haar bevolking vaak benadelen. Maar onze politici zijn vaak verre van ‘onverstandig’. Zij hebben gewoon een loyaliteitsprobleem, wat voortkomt uit de Europese Unie.

Door Boy van Meetelen

Vóór de Europese Unie werkte onze parlementaire democratie als volgt: Het volk koos een parlementaire volksvertegenwoordiging en deze diende een regering te vormen om het land zo goed mogelijk te besturen. Het Nederlandse parlement was in essentie het hoogst mogelijk haalbare politieke orgaan. Men deed er dan ook alles aan om in dit orgaan te komen en te blijven zitten. De regering had hiervoor de goedkeuring van de bevolking nodig en deed dus z’n best om de Nederlandse bevolking tegemoet te komen in haar wensen en belangen.

Dit is echter fundamenteel veranderd sinds zo’n 22 jaar geleden. De loyaliteitscrisis nam haar intrede in het jaar 1992. De Europese Unie ontstond met het tekenen van het Verdrag van Maastricht uit de -toen redelijk goed functionerende- EEG. Vanwege het feit dat de Europese Unie steeds meer macht en invloed heeft kunnen genereren in de laatste jaren, is het Nederlandse Parlement in veel gevallen niet langer het hoogst mogelijke politieke orgaan waar een politicus naar kan streven in zijn of haar carrière. Dit proces verergerde nog meer sinds het Verdrag van Lissabon wat in werking trad in 2009. Dit verdrag is overigens voor 95% de Europese Grondwet, die in Frankrijk en Nederland weggestemd werd. De EU is voor veel politici tegenwoordig dus een hoger en ook ambitieuzer doel om te behalen dan zitting te hebben in de Eerste en/of Tweede Kamer of zelfs in de regering. Om echter in de smaak te vallen bij de huidige EU regenten, dient men in de eerste plaats de EU nooit af te vallen, met als gevolg dat er een ja-knik-mentaliteit ontstaat naar de EU toe. Het is echter onvermijdelijk dat de belangen van de EU veelvuldig ingaan tegen de belangen van Nederland en de Nederlandse bevolking.

Wat dus als eindresultaat heeft, dat als je als politicus een mooie internationale carrière nastreeft, je eerst bereid moet zijn je eigen bevolking te benadelen en voor te liegen. Dit gebeurt in de hedendaagse politiek daarom ook regelmatig.

Lees deze column van Boy van Meetelen verder op de De Dagelijkse Standaard

Hoogopgeleiden houden er een vals zelfbeeld op na

NRC Handelsblad heeft er weinig van begrepen. Het verdedigt de privileges van zijn cliëntèle van hoogopgeleiden alsof er niets aan de hand is. In zijn hoofdartikel van zaterdag reageerde de krant über-laconiek op het vorige week gepresenteerde rapport Gescheiden Werelden? van de Haagse onderzoeksinstituten WRR en SCP.

Dat rapport vertelt een alarmerend verhaal. Nederland dreigt een meritocratische standensamenleving te worden. Met een harde scheidslijn tussen hogeropgeleiden en lageropgeleiden. Die twee groepen hebben steeds minder met elkaar. Minder contact en minder respect. Maatschappelijke ontmoetingsplekken zijn weggevallen. En er is sprake van wederzijdse vermijding. Vooral hogeropgeleiden hebben de neiging zich in eigen kring op te sluiten. Vanuit de eigen biotoop kijken ze neer op de lageropgeleiden. Ze minachten hun humor, smaak en politieke opvattingen.

Tussen academische professionals en laagopgeleiden wordt vooral gebotst rond, wat men noemt, globaliseringskwesties, zoals open grenzen, immigratie en de Europese eenwording. Hier staan de twee sociaal-culturele ‘families’ tegenover elkaar. Hoogopgeleiden heten meer ‘kosmopolitisch’ en ‘universalistisch’ te zijn, laagopgeleiden meer ‘nationalistisch’ en ‘particularistisch’. En de eerste groep beschikt over veel meer politiek vertrouwen en financieel en cultureel kapitaal dan de andere.

Volgens de NRC – nog net iets meer het exclusieve cluborgaan van Hoogopgeleid Nederland dan onze eigen Volkskrant – is dit allemaal niet erg. ‘Standsverschil valt niet te verhelpen, niks aan te doen. Wat is nu precies het probleem? Mensen zitten op verschillende golflengtes’, so what? Aldus wuift de zelftevreden avondkrant een rapport weg, dat een achtergrondverklaring geeft voor de populistische opstand die overal in Europa woedt, en voor de sfeer van angst en ressentiment die de samenleving verzuurt.

Lees deze column van René Cuperus verder op de Volkskrant

NL is de Gekke Henkie van Europa

Natuurlijk gaan we de 642 miljoen euro naheffing aan de EU niet betalen. Geen haar op het rijk beboste hoofd van Mark Rutte en op de weelderige krullenbol van Jeroen Dijsselbloem die eraan denkt.

Zelf ben ik, in beginsel, voor Europa en voor de euro. Die EU is een goede club. En ik geloof dat de bijdrage aan veiligheid en de economie vaak wordt onderschat. Maar de contributie van die club is veel te hoog. Grofweg betalen we 7 miljard aan de EU en krijgen we er iets meer dan 2 miljard voor terug. Per hoofd van de bevolking betaalt Nederland de hoogste bijdrage. We zijn dus de Gekke Henkie van Europa.

Als ik door Spanje rijd, geniet ik van de prachtige, met onze centen gesubsidieerde, wegen. Het is de Spanjaarden gegund. Met die hoge bijdrage hebben wij kennelijk in de 25 welvarende jaren tot 2008 geen probleem gehad. Maar na de crisis van 2008 moet ook bij ons het roer om, de buikriem aan en de tering naar nering. Dat betekent dat we niet meer bereid zijn om veel meer te betalen aan Europa dan de rest.

Nee, we willen niet snijden in de thuiszorg, belastingen verhogen, verzorgingstehuizen sluiten om de hobby’s van Brussel te betalen. Het geldverslindende rondpompen van landbouwsubsidies, de ridicule karavaan tussen Brussel en Straatsburg of verkwistende prestigeprojecten. Nee, het geld is op. We willen niet meer. En juist nu blijkt dat we moeten bijbetalen. Waarom? Omdat onze economie in de afgelopen jaren veel groter zou zijn geweest. En omdat de informele economie: van drugshandel tot vrouwen van lichte zeden wordt meegeteld.

Ik heb wel eens door Europa gereisd, maar overal is die informele economie groter dan hier. Spanje heeft een hoge werkloosheid, maar veel van de werklozen doen allerlei baantjes om het hoofd boven water te houden. Prima, maar tellen we dat dan even mee? En zelfs de grootste Italofiel zal bekennen dat een belangrijk deel van de economie daar onder te tafel wordt geregeld. En wij zouden moeten bijbetalen?

Lees deze column van Peter Paul de Vries verder op BNR