Auteur: Burgercomité-EU

Grieks tekort weggewerkt? Dat lijkt te mooi om waar te zijn. En dat is het ook.

Geplaatst op by 0 reacties

Volgens officiële berichten gaat het de goede kant op met de Griekse staatsfinanciën. Maar de staatsschuld oogt nog altijd gevaarlijk hoog. De kans dat Griekenland opnieuw een beroep moet doen op Europese steun, blijft groot.

Uit recente nieuwsberichten valt af te leiden dat Griekenland haar begrotingstekort kennelijk heeft weten weg te werken. Dit jaar is sprake van een overschot van 2,7 procent op de Griekse begroting, zo verwacht ook de Europese Commissie in de meest recente raming.

Het nieuws dat Griekenland haar tekorten volledig heeft weten weg te werken lijkt haast te goed om waar te zijn. En dat is het ook. Want bij het genoemde ‘overschot’ is geen rekening gehouden met de rente die Griekenland op haar enorme staatsschuld betalen moet. De plus geldt alleen voor de zogenoemde ‘primaire balans’, het begrotingssaldo exclusief de rentebetalingen.

Eigenlijk is dat hetzelfde als iemand die amper rondkomt stelt geen probleem te hebben wanneer hij de rente op zijn hypotheek niet zou hoeven betalen.

Lees deze column van Hendrik Oude Nijhuis verder op Z24

Gevolgen TTIP nu al zichtbaar

Geplaatst op by 0 reacties

In aanloop naar de onderhandelingen over TTIP, het vrijhandelsakkoord tussen VS en de EU, heeft de Europese Commissie uitvoerig overlegd met bedrijven. Parlementen, vakbonden en milieuorganisaties worden in het donker gehouden.

Minder regelgeving. Dat is volgens Nina Holland waarvoor grote multinationals in Brussel met name lobbyen. “Of als het niet gaat om minder regels, dan wel om de juiste regels voor de industrie”, zegt ze. Holland werkt voor Corporate European Observatory (CEO), een actiegroep die vanuit Europa’s hoofdstad probeert de (ongereguleerde) lobbyactiviteiten te monitoren. “We bestaan sinds 1997,” vertelt ze. “In die tijd was het nog schimmiger omdat er werkelijk niemand naar keek. Met de verschuiving van macht naar de EU heeft het lobbyen een enorme vlucht genomen. Het zit inmiddels ingebakken in de Europese besluitvorming.”

TTIP, het vrijhandelsverdrag waar de EU en de VS over onderhandelen, is volgens Holland een schoolvoorbeeld van die ondoorzichtige politiek. Holland vertelt hoe de Europese Commissie actief het bedrijfsleven betrekt bij de TTIP-onderhandelingen, terwijl parlementen, vakbonden en milieuorganisaties in het donker worden gehouden. Volgens onderzoek van CEO zouden maar liefst 520 van de 560 ontmoetingen van de Commissie ter voorbereiding op TTIP met representanten van de industrie zijn geweest. De agrobusiness blijkt daarbij kampioen lobbyen: organisaties met eufemistische namen als de European Crop Protection Association (pesticide-industrie) en EuropaBio (Monsanto en consorten) hadden wel 113 onderonsjes met de Commissie.

Enig idee wat er tijdens dergelijke bijeenkomsten wordt besproken?
“Wat de Commissie aan ons verstrekt zijn lijsten met ontmoetingen. Vreemd genoeg, zo zeggen ze, wordt er niet genotuleerd. Een enkele keer wordt een verslag verstrekt waarin delen van de tekst zwart zijn gemaakt. Een paar dagen terug kregen we zo’n verslag van een ontmoeting tussen de Commissie en de Europese werkgeversfederatie Business Europe, één van de machtigste lobbyclubs in Brussel. Ze geven aan waarom bepaalde zaken zijn gecensureerd: het zou de relatie met de VS kunnen schaden, of er staat iets in de trant van dat het de onderhandelingspositie van Europa ondermijnt. Maar de informatie die ons als NGO wordt onthouden wordt wel structureel met het bedrijfsleven gedeeld.”

Wat is het belangrijkste waarvoor wordt gelobbyd rondom TTIP?
“Er zijn verschillende termen voor: harmonisation, mutual recognition, regulatory cooperation, maar uiteindelijk komt het allemaal op hetzelfde neer: standaarden naar een gelijk niveau brengen. Voor de EU zou dat een enorme neergang betekenen. Neem landbouw. In de VS mag gewoon veel meer. Denk aan genetische manipulatie, antibioticagebruik, desinfectie van vlees, minder strenge normen ten aanzien van dierenwelzijn, noem maar op. Handelaren en voedselmultinationals zijn gebaat bij zo min mogelijk regels.”

Lees verder op One World

Mislukte aanpak crisis: waarom zwijgen de politiek verantwoordelijken?

Geplaatst op by 0 reacties

Afgelopen week was het de week van de economische waarheid. Twee topeconomen deden Nederland aan. Thomas Piketty, bekend van zijn spraakmakend boek Le Capital au XXIe siècle, en Nobelprijswinnaar Joseph Stiglitz. De boodschap van Piketty spreekt voor zich: inkomen uit arbeid wordt te zwaar belast en inkomen uit vermogen te weinig, waardoor de ongelijkheid in de wereld alleen maar toeneemt.

Joseph Stiglitz’ boodschap was dat de globalisering averechts heeft gewerkt voor de doorsnee burger en dat de financiële elite en het internationale bedrijfsleven de economie en politiek hebben gekaapt. De immense lobby die de multinationals de afgelopen decennia in stelling hebben gebracht heeft voor hen vruchten afgeworpen. Door allerlei fiscale sluiproutes, mogelijk gemaakt door de politiek, betalen internationale bedrijven steeds minder belasting. Landen zijn onderling tegen elkaar uitgespeeld en regeringen hebben zich laten chanteren via het werkgelegenheidsargument. Het resultaat is dat multinationals slechts een schijntje aan belasting betalen van wat normaal zou moeten zijn. Het gevolg is dat regeringen in de problemen komen omdat er te weinig belastinginkomsten zijn. Dat gemis aan inkomsten wordt opgehaald bij de burgers via lastenverzwaringen en bezuinigingen.

Maar er was vorige week meer nieuws. Vanuit de VS kwamen geluiden van het IMF dat hun eerdere eisen aan de noodlijdende Europese landen om strikt te bezuinigen, de zogenaamde austerity, een verkeerde inschatting was geweest. Het resultaat had averechts gewerkt. Regeringen, waaronder ook de Nederlandse hadden hun economieën kapot bezuinigd. Ook vanuit Amerika het vernietigende commentaar van top-econoom Paul Krugman, die op uitnodiging van de Princeton University een college hield over wat we kunnen leren van de crisis in Europa. Dat zijn twee dingen:

1. De euro had er nooit moeten komen
2. Overheden hebben veel te radicaal bezuinigd

Lees verder op Citareg

Kaartenhuis gebouwd op schulden

Geplaatst op by 0 reacties

De centrale banken lijken langzaam grip te verliezen op de financiële markten. Vrijwel alle activa dalen in waarde. Grondstoffen zoals olie, koper staan op het laagste punt in 4 jaar. Om te voorkomen dat beleggers vluchten in edelmetalen wordt stelselmatig beleggingen in goud en zilver ontmoedigd. De wereld economie dreigt steeds verder weg te zakken in het deflatiemoeras. Papieren geld via de geldmachines komt nog steeds in grote hoeveelheden op de markten om inflatie aan te wakkeren echter zonder veel succes. De enige winnaars zijn vooralsnog de blue chips in de S&P 500.

Het vertrouwen in de centrale banken neemt af. Niet alleen ruiken beleggers onraad maar ook intern bij de centrale banken zijn signalen waarneembaar dat de verdeeldheid groeit. De recente kamikaze actie van Kuroda in Japan werd met een nipte 5/4 goedgekeurd en bij de ECB dreigt muiterij. De solistische acties van Draghi zetten kwaad bloed intern bij de ECB.

Uiteraard beweert Draghi dat alles intern koek en ei is maar er heerst zondermeer intern verdeeldheid over het te voeren beleid. De acties en peptalks van de centrale banken lijken vrijwel uitgeput. Na 6 jaar van gratis geld en 0% rente zitten Japan en Europa nog steeds op de rand van een nieuwe recessie.

De Yen en Euro verliezen in snel trein vaart waarde t.o.v. de US Dollar. Door de steeds sterkere US Dollar importeert de VS deflatie en lijkt Amerika ook meegesleurd te worden in de deflatiespiraal die Europa en Japan teisteren.

Deflatie impliceert dalende prijzen door gebrek aan vraag. Uiteindelijk kan dit leiden tot faillissementen van bedrijven en insolvabiliteit van banken door afnemende kredieten. Het is voor de centrale banken dus van levensbelang om het consumentenvertrouwen hoog te houden.

Geen vertrouwen van de consument creëert afnemende vraag en dus automatisch dalende prijzen. Dat is dan ook de reden dat de centrale banken wanhopig alles in het werk stellen om de aandelenmarkten op peil te houden. Hoge koersen creëren een gevoel van welvaart. Probleem is echter dat slechts een beperkt aantal consumenten aandelen bezit met als gevolg dat het verschil tussen rijk en arm steeds groter wordt.

We zien vooral in Europa de laatste tijd dat dit tot sociale onrust leidt. De centrale banken en de mondiale economie lijken op een dood spoor te zitten en de regeringen lijken alleen maar bezig te zijn om nog meer macht naar Brussel te verhuizen. De historie leert ons dat dit uiteindelijk uitmond in sociale onrust en zelfs oorlog. De roep om onafhankelijkheid van landen en regio’s wordt steeds sterker.

Lees deze column van Jan van Gemeren verder op De Financiële Telegraaf

Luxleaks kan leiden tot coup van Brussel op belastinggebied

Geplaatst op by 0 reacties

Een kat in het nauw maakt rare sprongen. Dat geldt ook voor Juncker. Via uitgelekte documenten (‘Luxleaks’) zijn we te weten gekomen hoe Luxemburg deals sloot met multinationals om dat land te gebruiken als doorsluisroute om belasting te ontwijken. Juncker was niet alleen lange tijd premier van Luxemburg, maar ook minister van Financiën. Hij moet hier dus van afgeweten hebben. Reden genoeg voor nogal wat Europarlementariërs om zijn vertrek als voorzitter van de Europese Commissie te eisen. Ik voorspel echter dat Juncker de aanval zal kiezen. Hij zal komen met een actieplan tegen belastingontwijking. Daarmee slaat hij twee vliegen in één klap: hij laat zien zijn leven gebeterd te hebben en hij zorgt ervoor dat de lidstaten nu ook op belastingterrein bevoegdheden gaan verliezen. De nationale democratie is dan de echte verliezer.

Veel mensen reageerden verheugd toen de Europese Commissie bekend maakte een onderzoek gestart te zijn naar de belastingdeals die Luxemburg, Nederland en Ierland hebben gesloten met multinationals. Als SP zijn we ook tegen dit soort deals, omdat die maken dat via allerlei handige trucs grote bedrijven nauwelijks belasting betalen. Als de multinationals ook eens gingen bijdragen aan de samenleving waar zij verder graag van profiteren, zou de overheid opeens heel wat extra inkomsten hebben.

De Commissie startte het onderzoek echter op basis van de mededingingsregels: de belastingdeals zouden oneerlijke concurrentie kunnen veroorzaken. Door juist die rechtsgrondslag te gebruiken, weet de Commissie dat zij de lidstaten in het hart treft: op mededingingsterrein is de Commissie namelijk exclusief bevoegd. De lidstaten hebben er niets over te zeggen. Dat betekent dat, mocht de Commissie van oordeel zijn dat bepaalde belastingdeals inderdaad oneerlijke concurrentie vormen, zij de betrokken lidstaat voor de rechter kan slepen en herziening of intrekking van de deals kan afdwingen.

Lees deze column van Dennis de Jong verder op de website van de SP

En inderdaad:
Juncker verdedigt zich tegen beschuldigingen en hoopt dat de 28 EU-lidstaten zich snel achter zijn plannen scharen

Twitter:

Europese activisten tegen vrijhandel met VS naar rechter

Geplaatst op by 0 reacties

Ongeveer driehonderd actiegroepen van burgers die een Europees vrijhandelsakkoord met de Verenigde Staten en Canada niet zien zitten, zijn maandag naar de rechter gestapt.

De activisten dienden bij het Europees Hof van Justitie in Luxemburg een klacht in tegen de Europese Commissie in Brussel, zo maakten zij bekend.

De groepen zijn boos dat Brussel een Europees burgerinitiatief tegen de akkoorden heeft tegengehouden. Met dat initiatief, waaraan 1 miljoen EU-burgers moeten meedoen, hoopten de activisten de vrijhandelsverdragen te kunnen stoppen. Zij vrezen onder meer dat de Europese normen voor bijvoorbeeld milieu en gezondheid onder druk van de VS worden aangetast.

De Europese Commissie wees het burgerinitiatief af omdat het een wet wilde tegenhouden. Het initiatief is echter bedoeld om Brussel op te roepen met een wetsvoorstel te komen.

Bron: Nu

Grootste banken moeten grotere buffers aanhouden

Geplaatst op by 0 reacties

’s Werelds grootste banken moeten wellicht buffers aanhouden tot 25 procent van hun kapitaal om een nieuwe crisis te kunnen doorstaan.

Dat staat in maandag gepresenteerde ontwerpregelgeving van de Financial Stability Board, die daarmee een einde wil maken aan het verschijnsel ’too big to fail’.

In de zes jaar sinds het omvallen van de Amerikaanse bank Lehman Brothers, eind 2008, werden wereldwijd tientallen banken door overheden van de ondergang gered.

Met de nieuwe regelgeving wil de FSB voorkomen dat in de toekomst belastingbetalers opnieuw opdraaien voor het redden van banken.

De verhoogde eisen gaan op zijn vroegst begin 2019 in voor dertig instituten, waarvan de Britse bank HSBC en het Amerikaanse JPMorgan Chase als grootste gelden. ING maakt als enige Nederlands bank deel uit van deze groep.

Bron: ANP via Nu

Banen worden in de toekomst vrijer en leuker, maar niet voor iedereen

Geplaatst op by 0 reacties

Volgens een recent rapport van CBRE en Genesis ziet de wereld er binnen vijftien jaar heel anders uit. De helft van de huidige beroepen zal verdwenen zijn, vooral ten koste van de middengroepen.

Dat automatisering en robotisering routinematig werk uit handen neemt is een zegen, want efficiënt. Dat er daardoor veel banen verloren gaan aan de onderkant en van de arbeidsmarkt is een minder plezierig effect. Maar nu blijkt uit een studie van de internationale vastgoedadviseur CBRE en het Chinese Genesis dat ook in de middengroepen veel soorten banen zullen verdwijnen. Volgens de onderzoekers zal de komende vijftien jaar de helft van alle bestaande banen verdwijnen, die maar ten dele zullen worden opgevuld door nieuwe.

Het rapport, getiteld Fast Forward 2030: De toekomst van werk en de werkplaats, is gebaseerd op interviews met meer dan 220 experts, bedrijfsleiders en jongeren in Azië, Europa en Noord-Amerika. Volgens de onderzoekers waren er twee verrassende uitkomsten:

‘The excitement and determination of youth in Shanghai, Beijing and Tokyo to rethink the experience of work and push their superiors to change; and more conservative opinions than expected in New York and London.’

Opmerkelijk is het misschien wel dat met name Aziatische jongeren de kwaliteit van het leven en de betekenis van werk centraler zijn gaan stellen. Maar verrassend? Uit onderzoek is gebleken, dat naarmate de welvaart toeneemt, ook (het verlangen naar) vrijheid toeneemt. Opmerkelijk is ook de snelheid waarmee deze transities zich voltrekken. Door internet en sociale media verloopt de informatie-uitwisseling met de snelheid van het licht. Interessant is ook de meer conservatieve opvattingen in wereldsteden als New York en Londen.

De onderzoekers wijzen er voorts op dat de ‘jacht naar (jong) talent’ onverminderd hoog blijft, zowel in loondienst als daarbuiten. Wel signaleren ze een trend dat steeds meer jongeren niet voor een baas willen werken, maar zelfstandig of in groepen aan de slag gaat. Niet alleen in het Westen, maar ook in China en andere Aziatische landen.

Privé leven en werk zullen steeds meer met elkaar verbonden worden. Persoonlijk welbevinden en geluk worden belangrijker dan geld en carrière. Hiernaast worden creativiteit en innovatie belangrijke ‘waardestuwers’, alsmede de tendens om in kleine teams te werken, waarbij kleinschaligheid, flexibiliteit en verregaande taakverdeling hoog in het vaandel staan (Belbin!).

De onderneming van de toekomst is ‘lean, agile and authentic‘. Met andere woorden: klein (tussen 20 en maximaal 40 werknemers), flexibel en oorspronkelijk. Zoiets als Follow The Money dus, maar dat terzijde. Merk overigens op dat deze trends ronduit lijnrecht staan tegen de heersende trend van ‘groot, groter, grootst’.

Lees deze column van Jean Wanningen verder op Follow The Money