Naheffing EU naar 1,1 miljard

De naheffing voor de EU-contributie bedraagt niet de eerder verwachte 642 miljoen euro, maar is met ruim 1,1 miljard het dubbele. Tenminste, op papier. Dat is het gevolg van het afbreken van het begrotingsoverleg tussen de ministers van Financiën en het Europees Parlement.

Dat meldt Het Financieele Dagblad dinsdagmiddag. In de onderhandelingen is het EU-budget voor volgend jaar gekoppeld aan een aanvullende begroting over dit jaar, waarin de Nederlandse naheffing werd teruggebracht tot 642 miljoen. De onderhandelingen over de EU-begroting liepen maandagnacht vast.

Formeel moest Dijsselbloem de naheffing per 1 december betalen. Vorige week bereikte de EU-ministerraad overeenstemming over een regeling voor uitstel van betaling. Maar die aanpassing van de regels is ook nog niet rond, doordat het Europees Parlement en het EU-rekenhof daarover nog advies moeten uitbrengen.

Niet alleen voor Nederland loopt de rekening op zo lang het Europees Parlement niet instemt met de aanvullende begroting. Voor Groot-Brittannië komt de naheffing dan uit op 3,6 miljard euro in plaats van 2,1 miljard.

De Commissie moet nu een nieuwe ontwerpbegroting indienen. De kans dat Nederland daadwerkelijk 1,1 miljard euro moet betalen is evenwel klein. De verwachting is dat het bedrag na het alsnog bereiken van een akkoord over de EU-begroting ‘gewoon’ op 642 miljoen euro blijft staan.

Bron: De Financiële Telegraaf

Nederland bereidde zich voor op terugkeer gulden

Nederland had wel degelijk het plan klaar liggen om de gulden weer in te voeren als de eurocrisis volledig uit de hand was gelopen.

“Het is waar dat het ministerie van financiën en de toenmalige regering zich hebben voorbereid, ook op het slechtste scenario”, aldus Dijsselbloem. “We zaten op het dieptepunt van de eurocrisis, waarbij overigens de regeringsleiders, inclusief het Nederlandse kabinet, altijd hebben gezegd: ‘we wilden de eurozone bijeen houden en de euro behouden als eenheidsmunt. Desalniettemin is er ook gekeken naar wat als dat nou niet lukt”, aldus Dijsselbloem.

“Het is zeer terecht en zeer verstandig van de toenmalige regering om daar niet openlijk over te speculeren, omdat het heel veel te maken heeft met vertrouwen. Wanneer bekend zou zijn dat diverse regeringen zich zouden voorbereiden op ‘dit gaat mislukken, dit valt uiteen’, op het hoogtepunt van de crisis, dan creëer je absoluut paniek op financiële markten en lopen beleggers massaal weg. Dat is het laatste dat je wilt, dan draag je bij aan je eigen nederlaag”, aldus Dijsselbloem.

Dijsselbloem ontkent dat de bankbiljetten al klaar lagen.

Lees verder op RTLZ

Is een bankier inderdaad nuttiger voor de samenleving dan een vuilnisman?

De vraag dus, of een bankier inderdaad nuttiger voor de samenleving is dan een vuilnisman. De laatste ruimt in elk geval rotzooi op, de eerste produceert die juist en masse.

In Schotland, zo meldde de NRC 26 september, hebben ze het referendum even hoog in het vaandel staan als de Schotten zelf. Dagelijks wordt er door de dieren gestemd, met liggen en opstaan. Als de meerderheid van de herten besluit om te gaan staan, dan is dat voor de hele kudde het sein om te vertrekken, op zoek naar water, voedsel of beschutting.

In het verenigde Duitsland blijken niet alleen de Duitsers nog tegen de Mauer im Kopf te moeten strijden, maar ook de herten. Decennialang waren die geconditioneerd om verre te blijven van de Duits-Duitse grens, omdat door mijnen en Selbstschussanlagen illegale overschrijdingspogingen ook voor dieren dodelijke gevolgen hadden. Ofschoon er geen hert meer leeft dat zelf nog de Muur heeft meegemaakt, blijkt uit DNA-onderzoek dat de hertenpopulaties aan weerszijden van de oude grens nog steeds gescheiden zijn: kennelijk wordt de kennis dat het bij de grens niet pluis is door herten aan volgende generaties overgedragen.

Vijfentwintig jaar geleden viel (min of meer per vergissing) de Muur, maar de gevolgen van de Duitse deling zijn in de Duitse hoofden nog niet weg. Ironie van de geschiedenis: een paar dagen voor de grootse herdenking kreeg Die Linke – deels de politieke erfgenaam van de oud SED – in Thüringen haar eerste deelstaatpremier. De man in kwestie is zelf uit het Westen afkomstig, en heeft persoonlijk dus geen dictatoriaal-besmet verleden, maar desondanks leidde dit begrijpelijk tot enig wenkbrauwgefrons.

Tegelijk is de grote aanhang, die Die Linke in het Oosten bezit, even begrijpelijk, de laatste jaren misschien zelfs meer dan voorheen. Zij bestaat niet alleen uit de bejaarde Ewiggestrigen die ooit in de DDR de politieke toon aangaven, maar telt ook velen die de DDR niet (bewust) hebben meegemaakt. Bij de eersten speelt nostalgie ongetwijfeld een rol, maar dat alleen kan niet verklaren dat de partij in Thüringen ruim een kwart van de kiezers trekt.

Daar bestaat ook een andere reden voor. Ongeacht alle puinhopen die de communisten indertijd economisch in eigen land hadden aangericht (en waaraan de herinnering met het verstrijken van de tijd zijn scherpe kantjes verliest), blijken ze sinds 2008 op één punt met hun kritiek op het kapitalistische Westen volledig het gelijk aan hun kant te hebben: dat in tijden van economische crisis niet de grote boosdoeners, maar de doorsnee-burgers het gelag betalen.

Het graaikapitaal van bonanerende bankiers en frauderende accountants gaat – zie het goede heenkomen van Rijkman Groenink, Erik Staal en Sjoerd van Keulen – nog steeds vrijuit en gewone burgers en gewone bedrijven draaien in de vorm van massaontslagen plus afbraak van de zorg, het onderwijs en allerlei andere collectieve voorzieningen voor de schade op.

Lees deze column van Thomas van der Dunk verder op de Volkskrant

Russische pijpleidingdiplomatie verdeelt EU

De Europese Commissie die het algemeen belang van de Europese Unie (EU) behartigt, is tegen de ‘South Stream’-gaspijpleiding gekant. De reden is dat de ‘South’- en de ‘Nord Stream’-leidingen samen, Europa voor gasleveringen uit het Oosten volledig van Rusland afhankelijk maken en bovendien Oekraïne als transitland helemaal buiten spel zetten.

Op 22 augustus 2014 en op 6 november 2014 hebben wij er al op gewezen op hoe de Russische pijpleidingdiplomatie er in slaagt de Europese Unie (EU) te verdelen. Lidstaat Bulgarije heeft op verzoek van de Europese Commissie de werken aan de ‘South Stream’-pijpleiding stopgezet. Kandidaat-lidstaat Servië wil met de aanleg ervan op zijn grondgebied voortgaan. De houding van Italië blijft onduidelijk. Italiaanse bedrijven zouden een groot deel van de aanleg voor hun rekening nemen. De bedoeling is, via een gasleiding van 2.500 km, onder de Zwarte Zee door, naar heel wat Europese landen Russisch gas te pompen: Bulgarije, Servië, Bosnië Herzegovina, Kroatië, Hongarije, Slovenië en Oostenrijk.

Op 4 november 2014 bevestigde Viktor Orban, premier van de EU-lidstaat Hongarije, andermaal zijn steun aan het project. De dag voordien amendeerde het parlement de bestaande wetgeving, zodat een maatschappij een pijpleiding kan bouwen zonder vooraf te beschikken over een door de overheid afgegeven vergunning om die ook te exploiteren. De wet gaat aldus voorbij aan het EU-verbod op de aanleg van een gaspijplijn.

Lees verder op Doorbraak

Greece’s recession is over, but its depression will be the worst in history

It only took six years, but Greece’s recession is finally over. Just don’t call it a recovery just yet.

Indeed, according to the latest gross domestic product numbers, Greece’s economy actually stopped shrinking at the start of the year. We didn’t realize that before, because it just switched over from reporting GDP on a year-on-year to a quarter-on-quarter basis. So it turns out that it grew at a 3.2 percent annual pace in the first quarter, 1.2 percent in the second, and 2.8 percent in the most recent one. It’s been enough to send unemployment all the way down to … 25.9 percent.

Greece’s depression, in other words, is still nowhere near done. You can see that easily enough in the chart above, which I’ve modified from The Economist. It compares Greece the past few years with what used to be the gold standard of economic catastrophe: the U.S. during the Great Depression. Now, Greece’s economy fell marginally less than America’s did back then — around 27 percent at its worst — but the biggest difference between the two is the slope of the recovery.

Lees Deze column van Matt O’Brien verder op The Washington Post

Einsames Deutschland

In der Außenpolitik hat Berlin Probleme mit allen wichtigen Partnern. Das wiedervereinte Deutschland steht einsamer da, als sich das 1990 viele vorstellen konnten. Verändert sich die Position des Landes?

Deutschland befindet sich außenpolitisch in einer Lage, die man früher als prekär bezeichnet hätte. Zu keinem seiner wichtigen Verbündeten und Partner hat es gute Beziehungen – weder in Europa noch über den Atlantik hinweg. Der Grad der Verstimmung reicht von wirtschaftspolitischem Grundsatzstreit bis zu offener geopolitischer Gegnerschaft. Misstrauen und Vorwürfe haben sich in Beziehungen geschlichen, die über Jahrzehnte hinweg von routinierter Zusammenarbeit geprägt waren. Das mag zum Teil der Tagespolitik geschuldet sein, ist also nicht unumkehrbar. In der Summe entsteht aber doch der Eindruck, dass sich die deutsche Position in der Welt schleichend verändert.

Am längsten währt dieser Prozess in den deutsch-amerikanischen Beziehungen. Vom Zerwürfnis über den Irak-Krieg haben sie sich bis heute nicht erholt; Zeiten offener Konfrontation (Libyen, Fiskalpolitik) wechseln ab mit Phasen der Zusammenarbeit (aktuell die Bekämpfung des „Islamischen Staats“). Den größten Flurschaden dürfte die NSA-Affäre hinterlassen, in der die deutsche Führung vergebens darauf hoffte, von Washington so behandelt zu werden wie andere, als treu geltende Alliierte.

Dass man in Berlin „Freundschaft“ verlangte, die amerikanische Seite aber nur von „Partnerschaft“ redete, zeigt die Tiefe des Missverständnisses über die Natur der Beziehungen. Deutschland, so viel kann man mit Sicherheit sagen, wird für Amerika nie ein zweites Großbritannien sein. Es gäbe genug geteilte Werte, aber es fehlt nun an Verlässlichkeit – auf beiden Seiten.

In Europa sieht es nicht besser aus. In der Vergangenheit galt es als beunruhigend, wenn eine Fehlfunktion des deutsch-französischen Motors die EU zum Stottern brachte. Das erscheint heute als Luxusproblem, denn Deutschland hat gravierende Meinungsverschiedenheiten mit sämtlichen großen Ländern in Europa: mit Frankreich und Italien über Haushaltsdisziplin und Reformpolitik, mit Großbritannien über die Zukunft der europäischen Einigung. Da geht es nicht mehr um Einzelfragen in diesem oder jenem Dossier, sondern ums Eingemachte. In den beiden romanischen Ländern herrschen grundsätzlich andere Vorstellungen über Wirtschaftsordnung und Lebensart; in Großbritannien folgt niemand mehr der deutschen Integrationslogik.

Dass die Bundesregierung in der Euro-Krise auf Unterstützung aus Finnland oder den Niederlanden bauen musste, zeigt, wie viel verlorengegangen ist. Unter Kohl lautete die Devise, man müsse die kleinen Länder einbeziehen. Heute sind sie an manchen Tagen Deutschlands einzige Verbündete in Europa.

Lees verder op de Frankfurter Allgemeine

Berlin takes aim at Luxembourg tax deals

Berlin has taken a swipe at the new head of the European Commission by questioning the fairness of hundreds of controversial tax deals struck while Jean-Claude Juncker was still Luxembourg’s prime minister.

The criticism from Wolfgang Schäuble, Germany’s powerful finance minister, came as Mr Juncker – who served as Luxembourg’s prime minister for 18 years until 2013 – took his first public steps to stem a rising furore that is overshadowing his early days as commission president.

Mr Juncker was met with a mixture of applause, boos and shouts of “resign” when he appeared before the European parliament on Wednesday, just two weeks into his new role. He made his first public remarks on the affair since it erupted a week ago with the leak of 28,000 pages of confidential tax documents, saying he was not responsible for Luxembourg’s tax regime despite his long tenure at the head of its government. For many of those years, Mr Juncker also served as finance minister.

He has agreed to draw up rules that would require countries including Luxembourg to share details of corporate tax deals with other EU governments – something Mr Schäuble has been seeking.

“I am not the architect of the Luxembourgish model,” he said, adding that the Grand Duchy’s tax authority had acted on an “autonomous basis” with little oversight from the government. But he conceded he was “politically” responsible for the affair.

The disclosure of arrangements in Luxembourg that saw more than 340 companies cut their tax bills to as little as 1 per cent has threatened to create a political storm, with some MEPs demanding a special committee to investigate EU tax havens and others gathering signatures for a motion to censure the commission president.

Although Mr Schäuble did not criticise the commission president by name, the German finance minister took issue with the Grand Duchy’s tax policies over decades. “Not everything that is legally possible corresponds to the need for fairness,” Mr Schäuble said.

Lees verder op de Financial Times

Russell Brand on revolution, democracy – video

Russell Brand talks to Guardian columnist Owen Jones about capitalism, democracy and his new book Revolution. He says revolution isn’t just possible, but inevitable. Brand was speaking at a Guardian Live event at the Emmanuel Centre in London in October. The event, run in partnership with Picturehouse Cinemas, was broadcast live to more than 200 cinemas. Guardian Live is our series of events, debates, interviews and festivals exclusively for Guardian members.