Regering passeert parlement inzake pensioenen

Gerommel aan het pensioenfront. Binnen de EU zijn pensioenen hoofdzakelijk een nationale bevoegdheid. Ze zijn onderdeel van het arbeidsrecht en sociale zekerheid en over die beleidsterreinen gaan de nationale lidstaten. Echter een nieuwe Europese richtlijn beoogt een forse volgende stap te zetten naar een Europese pensioenmarkt.

Het standpunt van de Nederlandse regering en het parlement ten aanzien van de pensioenen is in het verleden altijd geweest: dat is een nationale kwestie, waar Brussel zich niet mee moet bemoeien. Maar sinds PvdA-staatssecretaris Jetta Klijnsma (Sociale Zaken en Werkgelegenheid) verantwoordelijk is voor het pensioenbeleid, lijkt dat standpunt te wankelen. Dit blijkt uit de recente ontwikkelingen rondom het pensioendossier.

Wat zijn de feiten? Al in 2010 heeft de Kamer ‘nee’ gezegd tegen nieuwe pensioenrichtlijnen uit Europa. Sterker, zij deelde een ‘gele kaart’ uit, want het betrof een nationale kwestie. Er kwam ook een behandelvoorbehoud, maar het lijkt erop dat de regering een diepgaand debat over deze kwestie uit de weg wil gaan. In een eerdere motie had CDA pensioenwoordvoerder Omtzigt er al bij de Nederlandse regering op aangedrongen dat dit onderwerp belangrijk genoeg was voor een zogeheten ‘gele kaart procedure’, aangezien de plannen niet voldoen aan de eis, dat het Nederlandse stelsel allereerst een nationale verantwoordelijkheid is en het voorliggende voorstel dus de subsidiariteitstoets niet haalt. Uit eerdere afspraken was bovendien gebleken dat de regering geen verdere stappen mocht zetten zonder daarover de Kamer te informeren wat er verandert in eventuele nieuwe voorstellen. Brussel wil echter nieuwe Europese pensioenrichtlijnen invoeren en komt met een compromisvoorstel. Op 28 november ontvangt staatssecretaris Klijnsma dat betreffende ‘compromis’ uit Brussel, waar ze namens Nederland over heeft onderhandeld. Maar ze stuurt dat aangepaste compromis vervolgens pas zes dagen later, op donderdagmiddag 4 december, naar de Kamer. Daarvoor deed ze eerst een persbericht uitgaan met als titel “Brussel komt Nederland tegemoet op pensioenrichtlijn”, daarmee de indruk wekkend een politiek succesje te hebben geboekt. Het blijft tamelijk vaag waarin Brussel Nederland dan tegemoetgekomen zou zijn.

Lees dit artikel van Jean Wanningen verder op Follow The Money

‘Onafhankelijk’ bestaat niet in de financiële sector

Het is hommeles bij de AFM. De toezichthouder die moet toezien op het gedrag op financiële markten heeft zelf problemen met zijn gedrag. Of beter: de raad van toezicht van de toezichthouder heeft dat.

U weet wel: dubbele petten, belangenverstrengeling, gedoe met bijbanen en vooral geen gedragsregels en protocollen voor hoe daarmee om te gaan. Het probleem speelde al langer en mondde begin september dit jaar uit in een verzoek aan minister Dijsselbloem om een onafhankelijk rapport.

Dat ligt er nu en liegt er niet om. Nee, er is geen sprake van fraude maar wel van ‘slordigheden’ bij het melden van bijbanen en beleggingen. Ook is er ‘onvoldoende afstand’ tot instellingen die onder toezicht staan bij de AFM. De raad van toezicht heeft geen code waaraan gedrag of integriteit van de toezichthouders kan worden ­afgemeten. Er is geen protocol aan de hand waarvan kan worden beoordeeld welke nevenfuncties wel en welke niet zijn toegestaan. En er is geen rol ­ingeruimd voor externe toetsing. Oftewel, men klooide maar wat aan en dacht dat men, vanwege jarenlange ervaring, boven iedere twijfel verheven was.

Zes jaar na een crisis die mede te wijten was aan laks toezicht is dat natuurlijk onverteerbaar. Burgers hebben recht op bescherming tegen een sector die ondanks lippendienst aan klantenbelang vooral geëquipeerd is om te sturen op eigen targets, bonussen en kwartaalwinsten. En hebben dus baat bij toezichthouders die tegendenken, die de praatjes van de sector niet voor zoete koek slikken en die bancaire deelbelangen niet verwarren met het algemeen belang. Zoals wel het geval was in de twintig jaar voor de crisis – zeg maar het tijdperk Wellink.

Denk maar niet dat de betrokkenen het zelf met deze open deuren eens zijn. In Het Financieele Dagblad van afgelopen maandag sloeg een van hen keihard terug. Onder de kop ‘Financiën misbruikt rapport om greep op AFM te versterken’ wees oud-Fortis-man Joop Feilzer de aantijgingen ongemeen fel van de hand. Zijn uitspraken zijn typerend voor de arrogante hardleersheid van de financiële schaduwelite. Lees maar mee.

Lees deze column van Ewald Engelen verder op De Groene Amsterdammer

Oud-president Tsjechië: ‘Europese elite is genetisch een andere soort’

‘Ooit was ik op een Europese top en we moesten even wachten voordat we konden beginnen. Twee christendemocratische premiers spraken zo vriendelijk met elkaar dat ik vroeg: ‘Kennen jullie elkaar al lang? Ze waren eind veertig. Ze keken elkaar aan en zeiden: ‘We hebben elkaar ontmoet toen we 16 waren, op zomerkamp in Zuid-Frankrijk. Dat werd georganiseerd door jonge christendemocraten voor toekomstige leiders’, vertelde oud-president van Tsjechië Vaclav Klaus tegen Elsevier. Klaus wil ermee aantonen dat de Europese politici een klef gezelschap zijn, een soort kliek. ‘De Europese elite is genetisch een andere soort’.

De liberaal-conservatieve Klaus is een zeer scherpe criticus van de Europese Unie. Hij ziet het als een platform van een elite om het volk onvrij te maken, door het ‘goede leefwijzen’ op te leggen.

De vooraanstaande Tsjech is voor meer samenwerking tussen Europese staten maar tegen verdere eenwording, unificatie. Hij zou de naam van de EU dan ook willen wijzigen in de OES, Organisatie van Europese Staten.

Klaus wilde niet te innig worden met andere politici. ‘Ik haatte de Kameradschaft door meteen voornamen te gebruiken. Voor mij was het meneer Lubbers of meneer Verhofstadt. Zij zeiden Vaclav.’

De eurosceptische Klaus noemt de Nederlandse politici die hij ontmoette erg pro-Europees. ‘Tijdens mijn politieke carrière heb ik altijd zaken moeten doen met Nederlanders die pro, erg pro Unie waren en niet kritisch of sceptisch. Lubbers kende ik vrij goed. Hij was een aardige man en op veel gebieden heel Nederlands, pragmatisch. Maar pratend over Europese zaken was hij voor mij een fanatieke Europeaan.’ Met Balkenende kon Klaus ‘niet goed opschieten’.

De Tsjech was ‘gechoqueerd’ toen Nederlandse en Franse politici de negatieve uitkomst van de referenda in 2005 negeerden en de Europese grondwet vier jaar later toch invoerde. Klaus: ‘Hoe kan dat?’

Lees verder op Politalk

Gewonden bij incidenten tijdens landelijke staking Italië

Miljoenen Italianen hebben gestaakt tegen de bezuinigings- en hervormingsplannen van het kabinet-Renzi. Er waren 54 protestmarsen, georganiseerd door twee belangrijke vakcentrales, aldus de grootste krant van het Zuid-Europese land, de Corriere della Sera. In diverse steden kwam het tot incidenten. Bij botsingen met studenten raakten in Milaan elf agenten gewond. In Genua werden auto´s in brand gestoken.

De stakingen legden het openbare leven in het land grotendeels plat. De Italianen merkten dat in het openbaar vervoer, de luchtvaart, op scholen, in ziekenhuizen en bij de postbezorging. Er werd gestaakt tussen 10.00 en 18.00 uur. Volgens de bonden lag de helft van het trein- en vliegverkeer stil. Ongeveer 70 procent van de bussen reed niet.
‘Kerstgeschenken’ voor gouverneur Maroni

In Milaan waren er opstootjes tussen agenten en studenten en uiterst linkse demonstranten. Bij de Pirellitoren in het centrum van de stad probeerden volgens de krant la Repubblica tegenstanders van de regering en studenten die als kerstman waren verkleed, tevergeefs het gebouw van de regionale regering van Lombardije binnen te dringen. Zij wilden symbolisch ‘kerstgeschenken’ afgeven bij gouverneur Roberto Maroni.

Lees verder op het NRC

EU can’t tell Greeks how to vote

A disturbing feature of how the European Union sometimes conducts itself is a basic lack of respect for basic tenets of democracy. Comments this week from European Commission President Jean-Claude Juncker suggest yet again that the leaders of the grand unification project are tenured autocrats more concerned with their own livelihoods than the needs of the citizens they purport to represent.

Juncker, mired in controversy over the tax havens Luxembourg offered to big companies during his tenure as Prime Minister, appeared in a TV debate on Austrian television Thursday night. He was asked about current turmoil in Greek politics, where Prime Minister Antonis Samaras is fighting for his political life against Alexis Tsipras’s Syriza party, which opinion polls suggest will win power if a snap election happens early next year:

I’d prefer if known faces would show up again in Greece. I’m sure the Greeks, who don’t have an easy life, know very well what a wrong election result would mean for Greece and for the euro area.

Sorry, but there’s no such thing as a “wrong” election result in a modern democracy. If the Greek people choose to elect Tsipras, they’ll be backing his plan to renegotiate Greece’s debt burden by stiffing its creditors, and to ease back on economic austerity. And that’s their prerogative, regardless of whether Juncker likes the idea or not, and regardless of whether Juncker regards Tsipras as an “extreme” force.

Back at the start of the euro crisis, the then Greek Prime Minister George Papandreou threatened to hold a referendum that would have given voters a say in whether they agreed with the country’s looming economic austerity program. His democratic impulse was effectively quashed by Germany and France, who insisted that any vote focus on the Armageddon scenario of Greece leaving the euro.

Lees deze column van Mark Gilbert verder op Bloomberg

Fasten your seatbelts: de Griekse beurscrash

Gaat u er even goed voor zitten, want de volgende grafiek kan schokkend zijn.

Bovenstaande grafiek is het verloop van de Athens Stock Exchange General Index, zeg maar de AEX van Griekenland. De eerste loodrechte lijn naar beneden is het moment dat de Griekse premier Samaras nieuwe verkiezingen aankondigde. Sindsdien is het alle hens aan dek op de beurzen.

Waar is men bang voor? De huidige verkiezingen zijn slechts presidentsverkiezingen, waar Samaras steun voor zijn positie hoopt te herbevestigen. Lukt dat niet, dan zijn de verwachtingen dat er algemene verkiezingen uitgeschreven zullen gaan worden. Bij die laatste optie zou het kunnen gebeuren dat de populaire extreem linkse partijen macht gaan krijgen. Die partijen willen van de Euro af en dat verklaart de paniek.

Erg veel als, als, als. Maar het is genoeg om de beurshandelaren hun acht schermen bijna het raam uit te laten gooien. Want drie dagen verder is er ruim 20,6% van de index verdampt. Daarmee kan de beurscrash zomaar de grootste wekelijkse crash worden in jaren, groter dan tijdens de laatste eurocrisis. De staatsobligaties gingen ook van 7% naar 9%.

Lees verder op 925

Waterrekening is voor Ieren de druppel die emmer doet overlopen

Ierland heeft zijn eigen ‘watergate’: een waterheffing. Woensdag liepen 30 duizend mensen door Dublin om te protesteren tegen watermeters. Jarenlang hebben ze bezuinigingen geslikt, dit lijkt de druppel te zijn die de emmer doet overlopen.

Door: Patrick van IJzendoorn

De waterheffing is hoognodig. Het verouderde netwerk zorgt op bepaalde plekken voor vies water; klimaatverandering brengt met name in het oosten perioden van droogte met zich mee en de Ieren zijn, na de Italianen, dé Europese grootverbruikers van water. Daarnaast heeft de weinig geliefde trojka – de Europese Unie en het IMF – die het land tot een jaar geleden onder curatele had, bepaald dat het water uit het huishoudboekje van de overheid verdwijnt. Een aparte autoriteit, Irish Water, moet voortaan het geld binnenhalen en zichzelf bedruipen.

Zo’n 1.300 monteurs installeren momenteel twee watermeters per minuut. Daarbij ontmoeten ze vijandigheid. In sommige huizen zijn ze niet welkom en er zijn incidenten geweest waarbij ze zich in hun bestelbusjes moeten schuilhouden. De afkeer heeft ertoe geleid dat deze gehate meters de komende drie jaar niet zullen worden gebruikt. Komende jaren zal Irish Water eerst werken met vaste aanslagen. Aanvankelijk was het de bedoeling dat een gemiddeld gezin 500 euro per jaar gaat betalen, maar dat bedrag is gehalveerd.

Jarenlang hebben de Ieren de bezuinigingen relatief lijdzaam ondergaan. Zonder volksopstand is er gekort op pensioenen, uitkeringen en ambtenarensalarissen. Ook de invoering of de verhoging van verscheidene belastingen zorgde niet voor Atheense taferelen. De trojka deelde complimenten uit en de economie kwam in rustiger vaarwater terecht, maar terwijl de middenklasse wel vaart bij het herstel, heeft een deel van de bevolking nog steeds te maken met povere leefomstandigheden.

‘Er speelt een bij nader-inzien-gevoel mee van een mishandeld en gekleineerd volk’, stelde John Waters in The Sunday Independent, ‘van een persoon die beledigd is, wegloopt en dan, beneden aan de trap, beseft wat hij had moeten zeggen, en terugkeert.’ En hij bleek nog veel te zeggen te hebben: bij het waterprotest protesteerden bejaarden tegen een nieuwe onroerend-goedbelasting, laagbetaalden tegen nulurencontracten en linkse activisten tegen bankiers die de dans zijn ontsprongen.

Lees verder op de Volkskrant

Zwarte Pietendebat in Europarlement

Nu de Sint ons land weer heeft verlaten, is ook de discussie over Zwarte Piet weer weggeëbd. Maar in het Europees Parlement hebben ze er nog geen genoeg van.

Nu Sinterklaas zijn Zwarte Pieten weer mee terug heeft genomen naar Spanje is ook de discussie over het hulpje van de Sint weer voorbij. De pro- en anti-Pietengroepen hebben hun punt gemaakt en hun eigen successen geboekt. In Amsterdam lopen er nu regenboog- en stroopwafelpieten rond en in de rest van Nederland, waar de discussie nauwelijks speelt, blijft Piet zwart: een mooie compromis waar velen zich in kunnen vinden.

Maar uitgerekend nu de rust is wedergekeerd, probeert de Zweedse europarlementariër Malin Björk van Europees Unitair Links toch nog even wat olie op het dovende vuur te gooien.

Op haar initiatief wordt er volgende week dinsdag in het Europees Parlement een debat georganiseerd over ‘het geval Zwarte Piet in Nederland’. ‘Zoals jullie weten drukt Zwarte Piet, een traditioneel karakter met een zwart gezicht, een koloniale stereotypering uit van zwarte mensen en draagt hij bij aan de ontmenselijking van zwarte mensen,’ is te lezen op de uitnodiging. De europarlementariër vindt het ‘cruciaal’ om het protest tegen dit figuur ook in het Europees Parlement te laten horen.

Lees dit artikel van Servaas van der Laan verder op Elsevier