Grieken bezorgen financiële markten flinke spanningen

Onzekerheid over de Griekse schuldencrisis leidt tot toenemende spanningen op de financiële markten. Aandelenbeurzen staan op verlies. De rente op de obligatiemarkten van zogeheten ‘veilige’ eurolanden daalt, die van Griekenland en andere zuidelijke eurolanden loopt juist op.

Griekenland staat onder hoge druk om te voldoen aan zijn financiële verplichtingen. Met de Europese Unie, het IMF en de ECB voert het land moeizame onderhandelingen. Politiek lopen de spanningen op.

Volgens de Financial Times hebben de Grieken informeel gevraagd om uitstel van terugbetaling van een deel van de leningen. Het Internationaal Monetair Fonds (IMF) heeft dat geweigerd. Als Griekenland de afbetalingen aan het IMF mist, wordt dat gezien als wanbetaling, een ‘default’, en dat betekent in de financiële markten een faillissement.

De Griekse premier Tsipras haalt in een verklaring fel uit naar de ‘andere kant’ die zich volgens hem schuldig maakt aan “een kakofonie” aan lekken. Hij verwacht dat Europa niet voor “financiële chantage” zal kiezen. Tsipras gaat ervan uit dat er voor het eind van de maand een akkoord is.

Hoewel de markt in Griekse schuld nagenoeg stil ligt, is de rente voor een tienjarige Griekse staatslening opgelopen naar meer dan 13 procent. Voor schuldpapier van twee jaar bedraagt de rente nu zelfs meer dan 28 procent.

Lees verder op NOS

Revealed: the protester who ‘attacked’ Mario Draghi

Josephine Witt, an ex-Femen activist, interrupted the European Central Bank’s President during a press conference. Who is she, and what are her aims?

The most powerful man in Europe was attacked by a 21-year-old activist on Wednesday, causing chaos at the European Central Bank. Josephine Witt jumped onto a table in front of Mario Draghi, president of the ECB, and shouted “end the ECB dictatorship” repeatedly. She threw paper copies of her demands at Mr Draghi, while showering him with confetti. Ms Witt, from Hamburg, who was formerly associated with radical feminist group Femen and is now acting as a “freelance activist”, was wearing a T-shirt featuring the words “end the ECB dick-tatorship”.

Her manifesto criticised the ECB for believing itself to be “master of the universe”, warning that “you will hear our outcries louder, brighter, inside and outside your halls, everywhere, and you shall deserve no rest”. She described the letters as “papillons”, in reference to the notes distributed by French resistance fighters to citizens during the Second World War. Papillon is French for butterfly.

Ms Witt said: “I do not expect this illegitimate institution to hear my voice, neither to understand my message.” Making reference to her “butterflies” she continued: “Today I’m just a butterfly sending you a sentence, but be afraid more are coming.”

To gain access to the press conference, the ECB said Ms Witt “registered as a journalist for a news organisation she does not represent”. Ms Witt told The Telegraph that she had pretended to be working for Vice Media, knowing that they hire many young reporters. The central bank said that it was investigating the incident.

Ms Witt said she would continue to engage in “hardcore activism” in response to what she believed was an “undemocratic” ECB. She added that recent protests in Frankfurt during the opening of the ECB’s new offices were a reaction to Mr Draghi’s leadership. “[He] never got a mandate, never got voted for or elected,” she said. “He imposes policies on these societies that are completely undemocratic,” she added. A friend of Ms Witt said she opposes what she describes as “European neo-liberalism”, and argued that the ECB cannot act “without a state of surveillance, of police and violence”.

Lees het hele artikel op The Telegraph

Banken kosten economische groei

ABN Amro-bestuursleden, met een vast salaris van 608.000 euro per jaar, hadden zichzelf vorige maand een ton opslag toebedacht.

Ze slikten die zeventien procent salarisverhoging pas in na protesten van de samen­leving, politiek en eigen medewerkers. De bestuurders steken nog zuinig af bij de topmannen van ING en Nationale Nederlanden, die 28 en 39 procent opslag ontvingen.

Waarom verdienen bankiers zoveel meer dan andere mensen? Zelf wijzen ze er graag op dat zonder krediet de economie op z’n gat ligt – iets wat we de afgelopen jaren aan den lijve hebben ondervonden. Klopt dus. Welnu, vervolgt de bankier, de maatschappij heeft zo ongelooflijk veel baat bij goed draaiende banken, dat ze er dus ook een forse vergoeding voor over heeft.

Hier zit de denkfout. Omdat haperende banken zoveel schade aanrichten, moeten goed draaiende banken dus wel bijzonder waardevol zijn voor de economie. Dat lijkt logisch, maar is het niet. Ter vergelijking: omdat droogte zo schadelijk is, moet een overstroming wel bijzonder heilzaam zijn. Geld als water? Inderdaad, je kunt er ook te veel van hebben.

Dat is precies wat de wetenschap de laatste jaren vindt. Stel je een grafiek voor met economische groei op de verticale as en de omvang van de financiële sector, gemeten door de hoeveelheid uitstaande leningen, op de horizontale. Het lijntje geeft aan of een grotere financiële sector goed is voor economische groei (stijgende lijn) of slecht (dalend). Economen hebben de data van tientallen economieën over de laatste halve eeuw erbij gezocht en de stipjes verbonden. Wat blijkt? De curve heeft de vorm van een hobbel. Links, op het opgaande stuk, zitten landen met weinig bank. Zij hebben baat bij meer bank: hun economie gaat er harder van groeien. Rechts, voorbij de top, liggen landen die langzamer gaan groeien naarmate ze een grotere financiële sector hebben. De top zelf ligt ongeveer op de plek waar de totale hoeveelheid uitstaand krediet (van banken en andere financiële instellingen) even groot is als het bruto binnenlands product (bbp).

Schrik niet: dat punt passeerde Nederland in 1978. De financiële sector is hier al een kwart eeuw groter dan gemiddeld gesproken gezond is. De hoeveelheid uitstaande leningen is nu bijna tweeënhalf keer zo groot als onze economie. De helft daarvan is bankkrediet. Om even bij de metafoor te blijven: de bankier die ons toeroept dat we zonder hem financieel uit­drogen, heeft niet door dat het water ons tot de lippen staat.

Lees deze column van Dirk Bezemer verder op De Groene

Juncker blocks EU treaty negotiations until after 2019

Jean-Claude Juncker has ruled out any treaty negotiations on Britain’s relationship with Europe whilst he remains president of the European Commission.

In a blow to David Cameron, this would leave the country with no prospect of change until the end of 2019, two years after he has promised the public vote. If he is re-elected it will force the Prime Minister to hold a referendum on membership of the EU without reclaiming any power from Brussels, a position which will make an exit more likely.

“No treaty change proposals are envisaged until after November 2019, the end of Mr Juncker’s mandate as president of the commission,” an official told the Times. Negotiations would not begin until the following year, the source added. It comes after a very public spat in which Mr Cameron attempted to block Mr Juncker from getting the top job last summer.

Mr Cameron has committed himself to holding a referendum by the end of 2017 in the Conservative manifesto. “We want national parliaments to be able to work together to block unwanted European legislation,” it says. “And we want an end to our commitment to ‘ever closer union’ as enshrined in the treaty to which every country has to sign up.” Mr Cameron has said that he is “convinced” that he can “fix the problems” with Britain’s relationship with Europe. However, if he returns to Downing Street it is understood that he will be told by other European leaders at a Brussels summit that they are not prepared to accept his timetable of treaty changes as early as next year.

Lees verder op The Telegraph

Nieuw EU investeringsfonds gaat PvdA-ers boven de pet

‘Er zijn naamkaartjes,’ zegt de bode. ‘Dan weten de mensen tegen wie ze het hebben.’ Er komt een hele delegatie een kleine vergaderzaal van de Tweede Kamer binnen. Het is een geheel onbekend gezelschap. Dinsdag is eurocommissaris Jyrki Katainen op bezoek. Wie van deze delegatie de eurocommissaris is, is voor buitenstaanders een raadsel totdat iedereen gaat zitten. Katainen zit bij zijn naambordje. Europese politiek gaat altijd over onbekende politici. De Kamerleden stellen zich voor, want ook Katainen heeft geen idee met wie hij een gesprek voert.

De commissie Financiële Zaken heeft een gesprek met Katainen, maar veel leden laten op zich wachten. Meer dan de helft van de acht Kamerleden komt pas binnen als het gesprek al is begonnen. Het is tekenend hoe belangrijk het bezoek van Katainen is, al zeggen alle Kamerleden dat ze erg blij zijn dat hij is op komen draven. Ook voorzitter Pieter Duisenberg (VVD) is erg blij want het gesprek gaat ‘over groei en banen.’

Dat is een opvallend globale samenvatting. Katainen komt praten over een nieuw Europees investeringsfonds (EFSI). Hij vindt het erg belangrijk nationale parlementen te informeren over deze kwestie. Er zijn in Europa momenteel te weinig investeringen en dat probeert dit nieuwe fonds te verhelpen. Een deel van de Europese economie is niet concurrerend genoeg en het nieuwe fonds lost dit op. Het fonds bevat een enorm bedrag wat uitgegeven kan worden om op Europees niveau investeringen te stimuleren. Critici zouden het ‘het rondpompen van geld’ noemen.

Het verhaal van Katainen laat zich makkelijk samenvatten: het staat qua diepgang gelijk aan dat van de gemiddelde Europese voorlichtingswebsite voor een breed publiek. Gedetailleerd is zijn verhaal zeker niet. Hij schat de kennis van de Kamerleden kennelijk niet erg hoog in. Die inschatting blijkt deels terecht. Het investeringsfonds is een zeer ingewikkeld dossier, maar Kamerleden als Duco Hoogland (PvdA) presteren het geen enkele inhoudelijke vraag te stellen. Anderen spelen als een verveelde scholier met hun mobiel. Henk Nijboer (PvdA) lacht hardop over de boodschapjes die binnenkomen.

Lees dit artikel van Chris Aalberts verder op The Post Online

Effect van een Grexit? Geen idee!

Het uur U nadert. Volgende week vrijdag zou er in Riga eindelijk een deal met Griekenland moeten worden gesloten. Nu zijn er al vele uren U geweest, er zit altijd meer rek in de timing dan vooraf gedacht. Maar volgens de afspraken uit februari zou er eind april een afspraak moeten liggen over het vrijgeven van de laatste miljarden noodsteun.

Of het goed komt of niet, weet niemand. Maar zorgelijker is dat ook niemand weet wat de gevolgen zijn als het mis gaat. Gisteren lieten zowel IMF-econoom Oliver Blanchard als DNB-president Klaas Knot hun licht schijnen over de consequenties van een Grexit. Op de vraag wat een uittreding van Griekenland uit de euro voor Europa betekent, moeten beide heren antwoorden: geen idee.

De deskundologen zijn het wel over eens dat een Grexit voor Griekenland zelf desastreus zou zijn. Blanchard:

Now, what happens if no agreement were reached? I think that a number of things are fairly clear. The first one is that, say, an exit from the euro would be extremely costly for Greece. It would be extremely painful.

Of in Knots woorden:

Zolang er geen duurzame oplossing is voor Griekenland, blijft de situatie veel aandacht vergen. Wanneer deposito’s blijven wegstromen zal de toch al wankele liquiditeitspositie van Griekse banken verder verslechteren, hetgeen zich kan vertalen in solvabiliteitsproblemen. Ook een onverhoopt bankroet van de overheid zou de Griekse economie hevig ontwrichten.

Maar hoe zit het met het domino-effect waarin eerder tijdens de crisis zo voor werd gevreesd?

Lees dit artikel van Martin Visser verder op Martin’s Voetnoot

Schimmige lobby drukt zware stempel op EU-beleid

Grote bedrijven en industriesectoren (farmacie, banken, verzekeraars, auto’s, tabak) drukken dankzij een schimmige maar effectieve lobby een zwaar stempel op het nationale en Europese beleid. Regels om lobbyisten aan banden te leggen, zijn versnipperd en schieten tekort. Dat concludeert Transparency International, een wereldwijde organisatie tegen corruptie, in een rapport dat vanmorgen is gepresenteerd.

Voor het eerst werden 19 EU-landen en drie Europese instituties (Europese Commissie, Europees Parlement, Raad van Europa) onderzocht. Afgezet tegen internationale standaarden voor goed lobbygedrag, scoren alle lidstaten behalve Slovenië een onvoldoende, evenals de Europese instituten. België werd niet opgenomen in de vergelijking. De VS en Canada treden volgens Transparency International aanzienlijk scherper op tegen heimelijke lobby’s.

Onderaan de Europese lijst bungelen Hongarije, Cyprus, Italië, Portugal en Spanje, de laatste vier kampen allemaal met zware financiële problemen. Volgens Transparency International kwam ruim de helft van de ministers en premiers in Portugal sinds het een democratie werd (1974) uit de bankwereld. Ook in de Spaanse politiek bestaan nauwe banden tussen politici en de financiële wereld, een situatie die volgens Transparency International het risico meedraagt van ongewenste belangenverstrengeling en corruptie.

Transparency International is niet tegen lobbyisten, die zijn volgens de organisatie nodig voor een gezonde democratie omdat ze belangen en problemen onder de aandacht van beleidsmakers brengen. Waar de organisatie bezwaar tegen maakt is de schimmige manier waarop er vaak gelobbyd wordt: informele contacten op golfclubs of in lounges van luchthavens; in skyboxen van voetbalstadions of gewoon op kantoor; via denktanks en adviesgroepen. De kosten van al die lobbyactiviteiten, raamt Transparency op honderden miljoenen euro’s per jaar.

Transparency hekelt verder het grote aantal draaideurlobbyisten: voormalig ambtenaren en politici die overstappen naar een lobbykantoor en dan hun oud-collega’s weten te vinden om regels bij te buigen. Transparency noemt onder meer de Nederlandse voormalig CDA-staatssecretaris van Defensie De Vries die nadien bij een lobbykantoor in dienst trad dat ijverde voor de aanschaf door Nederland van het JSF-gevechtsvliegtuig.

Lees dit artikel van Marc Peeperkorn verder op De Morgen

Grieks zootje ongeregeld

Het is een minuut voor twaalf, maar Europa wacht nog altijd op die hervormings- of bezuinigingsplannen van Athene.

Door Arne Petimezas

Er is geen een competente Griek te vinden in dat zootje ongeregeld waar we mee moeten onderhandelen, klaagt een functionaris van de eurogroep vanochtend tegen de Süddeutsche Zeitung. En afgelopen weekend meldde de Frankfurter Algemeine Zeitung op basis van een anonieme Europese bron dat de Griekse afgevaardigden “zich gedragen als een taxichauffeur”, domweg om geld vragen zonder ook maar een fatsoenlijk hervormings- of bezuinigingsplannen voor te leggen.

Eurocommissaris Dombrovskis wist het gisteren wat diplomatieker te verwoorden. Tijdens het komende eurogroep overleg in Riga op 24 april is het een goed moment voor ministers van Financiën om eens “polshoogte te nemen” van het technische overleg tussen Griekse en Europese functionarissen, maar een deal om Athene de laatste tranche noodleningen van 7,2 miljard euro uit te keren zit er niet in.

Volgens de Financial Times heeft Griekenland gedreigd de boel te laten ploffen en wanbetaler te worden als er geen goed akkoord komt. Niet dat we daar aan herinnerd hoeven te worden, want het is voor Griekenland haast onmogelijk het IMF en de ECB de komende maanden af te lossen als de Eurozone niet met geld over de brug komt.

Lees dit artikel van Arne Petimezas verder op Z24