Auteur: Burgercomité-EU

Politiek correct denken leidt tot leed

Geplaatst op by 0 reacties

Onze politieke correctheid heeft een politiek incorrect monster gecreëerd dat zijn weerga niet kent, getuige de rampspoed rond de Middellandse Zee. Vroeger ontleenden de meesten hun zekerheden en innerlijke veiligheid aan God of de Natie. De moderne mens heeft die verruild voor ‘de groep, ‘de anderen’. Daarom is hij weer net zo bang om de spraakmakende gemeente voor het hoofd te stoten als hij vroeger was voor God of de autoriteiten. Aldus Wim Rietdijk, cultuurfilosoof en wis- en natuurkundige. Denkers, kunstenaars en wetenschappers waren ooit de broodnodige luizen in de pels van de gevestigde orde en hielden ‘de groep’ scherp. Inmiddels zijn ze onderdeel van het establishment en ontkennen ze desnoods de zwaartekracht als het een prijs of subsidie oplevert.

Dissidenten hebben we echter hard nodig, aangezien conformisme en inertie riskant zijn voor overleving en vooruitgang. Inzicht, kennis en wijsheid zijn helaas niet meer leidend en dogmatiek houdt ons dezer dagen in haar angstige greep. Doodzonde van die prachtige neocortex die in de loop van de geschiedenis is geëvolueerd en waarmee we ons bestaan zouden kunnen optimaliseren. Niet zozeer optimalisatie van magnetron of wegdek, maar voortschrijdend inzicht in de menselijke natuur en de wetmatigheden van onze soort.

De problematiek met de bootvluchtelingen illustreert op pijnlijke wijze hoe ver we zijn afgedreven van de kernbeginselen van het functioneren als gezonde groep. Hoe definiëren we eigenlijk onze groep, op welke schaal bestaat ze en wat zijn haar natuurlijke grenzen?

In de loop van de tijd zijn we op steeds grotere schaal gaan denken. Over de dorpsgrenzen, over de landsgrenzen en zelfs tot ver over de grenzen van het continent. Goddank hebben we tot op heden nog geen contact met buitenaards leven kunnen leggen, dan is de ellende helemaal niet meer te overzien.

We vinden dat ons vermogen tot empathie en ‘altruïsme’ recht evenredig moet worden opgerekt met deze megalomane tendens. Dat impliceert dat we dus oprechte emoties zoals ontzetting, woede en verdriet moeten voelen bij bootvluchtelingen die onze kant op dobberen. Benieuwd wie zonder knipperen kan zeggen dat hij echt is aangeslagen.

Lees deze column van Esther van Fenema verder op The Post Online

Does voting only protect the status-quo?

Geplaatst op by 0 reacties

On social media there has been a surge in people posting links urging others to register to vote. Operation Black Vote has also been running a campaign to encourage ethnic minorities to register and vote. The idea is that the vote is a crucial tool in individual empowerment that ensures our voice is heard within the context of democracy.

When we think of democracy and democratic values the right to vote is probably the first thing that springs to mind. Their is an almost unwavering faith in the idea that putting a piece of paper in a ballot box every five years means we live in the ultimate free society.

Anyone who advocates not voting is instantly vilified and we often here people say ‘if you don’t vote you don’t have the right to complain.’ This again reinforces the idea that voting is a powerful tool to bring about change. Not voting is seen as lazy, petulant and ineffective.

Russel Brand, for instance, famously declared ‘I’ve never voted, I never will.’ Brand went on to say “It is not that I am not voting out of apathy. I am not voting out of absolute indifference and weariness and exhaustion from the lies, treachery and deceit of the political class that has been going on for generations.” Yet in spite of the fact he followed up with this perfectly reasonable explanation he was set upon from all angles by political commentators and politicians.

Jeremy Paxman also attacked Brand on Newsnight for his refusal to vote. ‘People get power by being voted in’ said Paxman, ‘In a democracy that is how it works’.

Referendum EU Associatieverdrag Oekraïne

The above graphic gives you a rough idea about the finances involved in winning an election. The Conservatives spent the most (double Labour) and won. How could a normal person on the street ever compete? They can’t. This idea of trying to change the system through the political institutions that already exist is nothing short of fantasy.

Labour and the Conservatives have shared power in the UK since 1922, that’s almost 100 years where two parties have ruled exclusively. To a large extent this is because of their financial muscle, which has only increased as a result of their longevity. Such a consolidation of power between the two major parties is hardly indicative of a thriving democracy.

Lees verder op Consented

Wrong then, wrong now

Some politicians and big businessmen say that the EU is vital to our prosperity.
Sound familiar?
Let’s remind ourselves what they said about the euro.

Euro maakt niet gelukkig

Geplaatst op by 0 reacties

Dat er liefst vier landen die geen lid zijn van de Europese Unie of euro tot de gelukkigste landen ter wereld behoren, bewijst volgens Maarten Koning dat een EU-lidmaatschap niet zaligmakend is.

Zwitserland is het gelukkigste land van de wereld, aldus de VN. Hoe is dat mogelijk? In 2001 wees de Zwitserse bevolking massaal een lidmaatschap van de EU af.

Volgens de Europese eenheidsideologen zou het sociale, economische en financiële licht in dit land doven.

In de top vier staan verder Noorwegen, Denemarken, IJsland. Géén EU- of euroland. Hoe kan dat? Zonder euro of EU kan geen Europees land functioneren, zo propageert de ambtelijke, politieke en journalistieke elite al decennia, hoewel de euro in alle landen de koopkracht, economische groei en de politieke, monetaire en sociale stabiliteit heeft aangetast.

Griekenland moet van deze elite in de eurozone blijven, omdat het bedrog en de leugen anders snel duidelijk worden: Griekenland zal zonder euro, een eigen gedevalueerde munt en eenmalige schuldenkwijting veel beter functioneren.

De representatieve nationale parlementaire democratie, munten of grenzen zijn geen postzegelclubs die per decreet opgeheven kunnen worden voor een hachelijk, onverantwoordelijk en roekeloos Europees experiment.

Bron: De Telegraaf | Wat u zegt

It’s not just Tsipras who’s taken over from Varoufakis… Merkel has taken over from Schäuble

Geplaatst op by 0 reacties

Although the news media are largely ignoring a major new development in the Greek debt crisis – and most of the Greek media are playing it straight as a demotion for Varoufakis – the truth is that Angela Merkel has played a bold power-stroke. She has affirmed that she alone will finalise whatever deal emerges from the Troika/Athens negotiations direct with Alexis Tsipras….in much the same way as she moved to direct talks with Vladimir Putin over the Ukraine debacle.

Ekathimerini wrote this morning of anger in the Syriza camp at Varoufakis’s return from Riga empty-handed, but the truth is as usual more complicated. At Riga, Wolfgang Schäuble openly orchestrated concerted attacks upon Varoufakis….who is, in my view, a self-important man prone to monologues – but more of an economist than any of the soi-disant ‘finmins’ who were in the room with him. At the same time, they wanted his total capitulation, and Yanis simply did not (quite rightly) have either the mandate or the desire to do any such thing.

The reality is that Alexis Tsipras has pulled off a major coup in getting Merkel’s undivided attention, whereas Wolfgang Schäuble is now politically isolated from real power in Merkel’s Chancellery circle.

Lees dit artikel van John Ward verder op The Slog

Nieuwe Brusselse naheffing van 200 miljoen

Geplaatst op by 0 reacties

Het kabinet houdt rekening met een nieuwe nabetaling aan de Europese Unie. Omdat uit nieuwe berekeningen blijkt dat onze economie in 2011 en 2012 groter was dan gedacht, krijgt Nederland mogelijk een naheffing van 200 miljoen euro. Dat blijkt uit een brief van de ministers Jeroen Dijsselbloem (Financiën) en Henk Kamp (Economische Zaken) aan de Tweede Kamer.

Hoe hoog de naheffing wordt, is ook afhankelijk van de ontwikkelingen in andere EU-lidstaten. Het precieze bedrag wordt in het najaar bekend. In juni moeten herberekeningen van de omvang van onze economie in de jaren 2013 en 2014 bekend worden. Ook die zouden kunnen leiden tot een naheffing.

Dijsselbloem zei vandaag in een reactie op de bijstellingen door het CBS: ‘Enerzijds is een hoger bruto nationaal inkomen op zich goed nieuws voor Nederland, dat wil zeggen dat het inkomen dat we met elkaar verdienen hoger is dan eerder gedacht.’ Hij voegt daar aan toe dat we op basis van die CBS-berekeningen ‘dit jaar rekening dienen te houden met een hogere EU-afdracht’.

Lees verder op de Volkskrant

Twee grootste fracties in EP blokkeren controle op hun bonnetjes

Geplaatst op by 0 reacties

De twee grootste fracties van het Europees Parlement hebben een deal gesloten om strengere controle te voorkomen over de manier waarop de leden hun maandelijkse vergoeding á €4.320,- voor kantoorkosten spenderen.

Volgens een intern document opgesteld door de S&D-groep en dat in handen kwam van Politico zijn de centrumlinkse Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten (S&D) en de centrumrechtse Europese Volkspartij (EVP) overeengekomen om door middel van een amendement een deel van een voorstel te laten schrappen dat als doel heeft om door een “adequaat systeem van verificatie” hun onkosten beter te laten controleren.

Door dit amendement zal in plaats daarvan een wijziging, ondersteund door deze beide partijen, pleiten voor “grotere transparantie” en “meer precieze regels” over hoe de maandelijkse vergoeding voor algemene uitgaven van de parlementsleden wordt besteed, waarmee de strengere controle uit de oorspronkelijke tekst vervalt.

Het document laat zien dat er onder de S&D-leden veel bezorgdheid is over de politieke en publieke druk over de kwestie van de transparantie. De maandelijkse vergoeding voor om kantoorkosten te dekken (variërend van briefpapier tot IT-diensten) wordt rechtstreeks overgemaakt naar bankrekeningen van de meeste parlementsleden. Terwijl het Parlement vereist dat de leden alle ontvangstbewijzen en bonnetjes bewaren, is de controle hierop ontoereikend.

“Indien we tegen deze transparantiemaatregelen stemmen, zal de S&D-groep alleen staan en de media zal met de vinger naar ons wijzen” staat er in het document. “Dat is de reden waarom we nu denken dat het in ons belang is om te stemmen in vóór de transparantiewijzigingen.”

Sommige leden van het EP hebben Politico verteld (delen van) de uitkering te hebben besteed op een manier die volgens de regels van het Parlement niet is toegestaan.

De wijziging zal door de vergadering woensdag worden goedgekeurd.

“We moeten heel voorzichtig zijn met dit onderwerp – in de politiek en in de media,” staat in het S&D-document, en het waarschuwt dat uiterst links en conservatieve groepen in het Parlement mogelijk zullen aandringen op een hoofdelijke stemming m.b.t. de amendementen, hetgeen duidelijk zal maken welke partijen dit amendement steunen.

Lees verder op Politico >>>

Update:

Wees blij dat Duitsland zo op de regels hamert

Geplaatst op by 0 reacties

Zonder regels dreigt de EU te verworden tot een slonzige studentenflat, waar niemand de boel opruimt.

Met enige regelmaat wordt in de Europese politiek geklaagd over de fixatie van Duitsland op de regels die moeten worden nageleefd. Zijn pragmatische oplossingen vaak niet beter dan dit regelfetisjisme?

Waarom bijvoorbeeld blijven hameren op de Maastricht-criteria, als de voorgeschreven bezuinigingen schadelijk zijn voor economische groei?

Inderdaad is het zo dat in Duitsland veel meer op het belang van regels wordt gewezen dan in menig ander Europees land. Zelfs economen discussiëren graag over de financiële crisis met de verdragstekst in de hand. Is dit een Duitse anomalie die in de volksaard zit, of speelt hier toch iets anders?

Uiteraard speelt de geschiedenis een belangrijke rol. Het recht mag nooit meer zoals onder Hitler door de macht worden misbruikt. Het gaat om de macht van het recht in plaats van het recht van de macht. In combinatie met de bijzondere positie van het constitutionele hof neemt het recht daarom in de Duitse politieke cultuur een centrale plaats in.

In het publieke debat is daardoor meer oog voor de juridische aspecten van maatschappelijke vraagstukken. En zo denkt men ook over Europa. In Duitse ogen is de EU een rechtsgemeenschap! De relatie van de lidstaten tot de EU is vastgelegd in regels. Zonder die regels is er niets. Regels die je, al naargelang het uitkomt, soms wel en soms niet naleeft, zijn geen regels. Het niet naleven van de afspraken is daarom tegelijkertijd een ondermijning van de Europese constructie als zodanig. Op nationaal-statelijk niveau vinden wij trouwens ook niet dat de burger vrij is om zich naar believen aan de wet te houden of niet.

Nu is er in Europa een traditie ingesleten dat de commissie of regeringsleiders graag met prachtige doelstellingen en mooie communiqués willen pronken. Een politiek van woorden die vaak een gebrek aan daden maskeert. Er worden afspraken gemaakt die vervolgens bijna niemand serieus neemt.

De Lissabon-agenda om Europa tot de meest competitieve economie ter wereld te maken is daarvan een goed voorbeeld. Het netto-effect van deze politiek van loze woorden is dat er een cultuur is ontstaan waarbij nationale politici in Brussel van alles afspreken en beloven om thuis plotseling aan geheugenverlies te leiden of te denken: ‘Het zal mijn ambtsperiode wel duren.’ In die zin moeten degenen die klagen dat Griekenland zich nooit aan de afspraken houdt ook de hand in eigen boezem steken. Heeft de EU inclusief alle lidstaten niet zelf bijgedragen aan een cultuur waarin afspraken niet echt serieus hoeven te worden genomen?

Lees dit artikel van Ton Nijhuis verder op de Volkskrant