Auteur: Burgercomité-EU

Geen TTIP met privaat tribunaal ISDS? Dan maar met een TTIP-gerechtshof!

Geplaatst op by 0 reacties

German Vice-Chancellor proposes permanent investment court for EU-US free trade deal.

According to a draft proposal seen by Süddeutsche Zeitung, German Vice-Chancellor and Economy Minister Sigmar Gabriel has proposed setting up a permanent European-American investment court as part of the EU-US free trade agreement (TTIP) currently being negotiated. Potential disagreements would not be dealt with on an ad-hoc basis via the so-called Investor-State Dispute Settlement (ISDS) but instead “exclusively by a permanent bilateral international court.”

Meanwhile, Austrian Chancellor Werner Faymann says in an interview with Süddeutsche Zeitung that “Austria wants an agreement without ISDS,” adding that “this is about a long-term decision. These agreements will also impact the life of our children and grand-children.”

Bron: Open Europe

Why it’s time for debt-addled Greece to worry about the Finns

Geplaatst op by 0 reacties

Griekenland kan de borst nat maken op 11 mei. Dan komen de Ministers van de eurozone weer bijeen. De nieuwe minister van Financiën van Finland zal dan ook bekend zijn. Namen van kandidaten doen al de ronde. En die wijzen maar op één ding: het wordt een ijskoude wind uit het noorden.

Prospective finance minister of the Nordic nation will try and squeeze Greece to the edge of default, whoever gets the job.

The eurozone’s coterie of finance ministers is set to get a new face this week as Finland is set to formalise the details of its coalition government. Following elections last month, in which the liberal Centre Party emerged as the largest party, prime minister elect, Juha Sipila is poised to announce who has made it into his cabinet after three weeks of political horse-trading. As one of the single currency’s most ardent champions of austerity, the rest of the eurozone will be watching on with interest.

The candidates in line for the role of finance minister could help determine how far debt-stricken Greece will be pushed in its ill-tempered negotiations. The favourite for the job is Timo Soini, leader of eurosceptic True Finns who first stormed into the limelight at the height of the eurozone’s woes in 2011. Fiercely anti-immigration and a trenchant critic of creditor benevolence to southern countries, Mr Soini was left out of government over his resistance to Finnish involvement in the eurozone’s rescue programme for Portugal four years ago.

This time round, the True Finns – who have been rebranded as just The Finns – came in with nearly 18pc of the vote, and are likely to be brought into from the cold as the second largest party in parliament. Traditionally, the post of finance minister has gone to the leader of the junior coalition partner.

In Mr Soini, a 52-year-old Millwall supporter who counts Nigel Farage among his closest political allies, the euro’s finance chiefs may well find themselves sitting around the table with a maverick who would put Greece’s much-maligned Yanis Varoufakis in the shade.

Lees verder op The Telegraph

The Dirty Dozen: 12 people who ruined Greece

Geplaatst op by 0 reacties

As negotiations inch along between the Syriza government and Greece’s international creditors, the blame for the nation’s looming financial collapse would seem to rest entirely on the shoulders of Prime Minister Alex Tsipras and Finance Minister Yanis Varoufakis. But not really: History provides ample evidence that a long line of leaders, from Winston Churchill to Constantine II, helped make Greece the economic basket case it is today.

Here are some of the guiltiest culprits:

Konstantis and Georgios Mavromichalis (died 1831)
When Greek-born Ioannis Kapodistrias was appointed independent Greece’s first governor in 1827, little did he realize that the job would be tougher than his former post as Russia’s foreign minister. Accustomed to working on the diplomatic stage, Kapodistrias soon found that his vision of a modern Greek state was not shared by everyone, especially the provincial elites.In 1831, he was stabbed in the stomach and shot in the head as he made his way to church by Konstantis and Georgios Mavromichalis. The killing was revenge for Kapodistrias’s jailing of their respective father and brother, the warlord Petrobey Mavromichalis. His assassination plunged Greece into chaos, leading the European powers to impose a foreign king, the young Bavarian prince Otto, on the young country, giving it a first taste of German rule.

Winston Churchill (1874–1965)
In 1944, Greece’s leftist partisan movement managed to see the backs of the German army after three and a half years of brutal wartime occupation. Unbeknownst of them, British prime minister Winston Churchill and Soviet leader Joseph Stalin had secretly divvied up eastern Europe and the Balkans on a piece of paper, placing Greece within Britain’s sphere of influence. While communist leaders also bear responsibility, Churchill’s determination to restore the unpopular Greek monarchy, as well as his determination to exclude former communist partisans from the new Greek army, pushed Greece further down its calamitous path to civil war.

Lees verder op Politico

Stapje voor stapje op weg naar het einde

Geplaatst op by 0 reacties

Er heerst onder de volken van Europa grote onvrede over de wijze waarop de ongekozen Europese regering de problemen die er zijn aanpakt. De vraag is hoe dat komt en wat er zou moeten veranderen om die onvrede weg te nemen.

Die onvrede betreft niet alleen het democratisch tekort van de huidige Europese instituties, er is meer aan de hand. Burgers hebben overal in Europa het gevoel dat er niet naar hun geluisterd wordt, zijn daarover gefrustreerd en willen dat dit verandert. Het risico bestaat dat de burger alle vertrouwen verliest in de politiek.

Die veranderingen zullen evenwel van onderaf moeten komen, van de burgers zelf, via burgerinitiatieven. Een gevestigde politieke macht of institutie zal eerder geneigd zijn haar macht te willen behouden en niet open staan voor gewenste maatschappelijke veranderingen. De Europese Unie met haar euro is daar een goed voorbeeld van.

Hoe zorg je er voor dat er geen maatschappelijke onrust optreedt of mensen in heftige opstand komen? Voer de gecentraliseerde macht stapje voor stapje in! Zo geleidelijk dat niemand merkt dat hun vrijheid, soevereiniteit en zelfbeschikking hen ontnomen is geworden. Men raakt gewend aan het abnormale en beschouwt dat vervolgens als ‘normaal’.

Lees deze column van Jean Wanningen verder op Follow The Money

Griekse flutredding

Geplaatst op by 0 reacties

Volgens sommige geruchten is de oplossing van de Griekse crisis nabij. Het plan wat nu circuleert, is een default van Griekenland, zonder dat het de eurozone hoeft te verlaten. Alhoewel dit plan een goede kant heeft, is het een flutplan.

Dat een dergelijk plan überhaupt zou worden uitgevoerd geeft maar weer eens aan dat de eurozone zich in een onmogelijke positie heeft gewerkt.

Waarom?

Volgens geruchten zal Griekenland een schuldsanering krijgen, maar niet de eurozone hoeven te verlaten. Immers, de euro is gepresenteerd als onomkeerbaar en een Grexpulsion/Grexit zou deze regel breken en het vertrouwen in de euro als mondiale munt kunnen ondermijnen. Verder zou een exit van Griekenland uit de eurozone de andere PIIGS (Portugal, Italië, Ierland, Griekenland en Spanje) op ideeën kunnen brengen. De geopolitieke importantie van Griekenland (oogje op Bosporus in verband met Russische vloot. Zie afbeelding.) zal ook zeker een rol spelen (terecht overigens!).

Tot zover het “waarom” inzake een eventuele Griekse redding nummer zoveel. Vraag is hoe het plan eruit gaat zien. De schuldenlast van de Griekse overheid is niet mals, zo rond 180% van BBP.

In context bezien: de Maastricht criteria eisen 60% of lager. Het zure is ook nog dat de huidige schuldenlast hoger is dan op het hoogtepunt van vorige Griekse crisis, die “opgelost” werd met een kleine schuldsanering.

Sinds deze afschrijving zijn de schulden ten opzichte van BBP dus weer toegenomen (met name door implosie Griekse economie). De servicekosten van deze schuld (interest) echter, zijn nu ongeveer 4,3% van BBP (tegen 7% in 2011). Deze daling is puur te danken aan de ECB en haar onconventionele monetaire beleid.

De Griekse rente is kunstmatig naar beneden gedrukt, zodat Griekenland wat lucht zou krijgen. Er zijn dus grofweg (zitten aardig wat juridische haken en ogen aan) twee knoppen om aan te draaien: schuldreductie (afschrijven) en rente reductie (eventueel in combinatie met langere looptijd in verband met herfinanciering).

Als de schuld moet worden afgeschreven tot beheersbare proporties, zeg 80% van BBP (ofwel afschrijving van EUR 130 miljard), dan moet er dus een enorme afboeking plaatsvinden op Griekse schulden. Met de ECB als grootse houder van Griekse schulden, kunt u in ieder geval op rekenen dat de belastingenvelop volgend jaar Grieks blauw zal zijn.

Lees deze column van Alexander Sassen van Elsloo verder op De Financiële Telegraaf

De dominantie van financiële waarden

Geplaatst op by 0 reacties

De wereld is gefinancialiseerd en in plaats van over publieke belangen spreekt de politiek over rendement. Ook al willen we het evangelie zingen, uit onze monden komt slechts de klank van spreadsheets.

Sinds enige maanden staat er op de Amsterdamse Zuidas, tegenover de velden van SC Buitenveldert, een bord dat aankondigt dat er een nieuw bedrijvencentrum gaat komen: het NOMA House, wat staat voor North of Mahler(laan). Met veertienduizend vierkante meter moet het onderdak gaan bieden aan vooral kleinere financiële bedrijven. Het bouwwerk wordt zowel op bord als op site aangeprezen met een wordcloud van financiële termen: ‘asset management’, ‘churning’, ‘flexibility’, ‘net income’, ‘trust, ‘mindset’, ‘resources’, ‘hedge funds’, ‘employees’, ‘AEX’ – dat soort geldspraak. Zeven jaar na de grootste financiële crisis sinds de jaren dertig zou je andere aanprijzingen verwachten: ‘dienstbaarheid’, ‘de klant centraal’, ‘degelijkheid’, ‘hogere buffers’. Kennelijk suggereert het financiële jargon nog altijd een begeerlijke vorm van kosmopolitisch, tijd- en plaatsloos hypermodernisme waarmee bouwer, uitbater en potentiële huurder zich maar wat graag associëren.

De wordcloud van NOMA House illustreert een trend die al decennia gaande is en die met de wereldwijde universiteitsbezettingen van de laatste maanden plotseling een term heeft gevonden. Namelijk de vanzelfsprekende dominantie van financiële waarden – verpakt in de taal van het geld en geschraagd door de lariekoek van de hogepriesters van het geld, economen – in steeds meer maatschappelijke domeinen. Met de term ‘rendementsdenken’ hebben de critici ervan echter maar een deel van het verschijnsel te pakken. In feite reikt het veel dieper en gaat het om iets veel groters: financialisering.

Lees deze column van Ewald Engelen verder op De Groene

The Syriza strategy has come to an end

Geplaatst op by 0 reacties

In a joint interview with German daily Der Tagesspiegel and ThePressProject International, Syriza MP and economist Costas Lapavitsas says that the time has come for Greece and its partners to understand that “they are flogging a dead horse”.

What’s your opinion on the negotiations so far? How is the government doing?
The Syriza strategy has been – and it remains – that a change in the political alignment of forces in Greece, in Europe, or generally, would act as a catalyst in the Eurozone. This strategy has now come to an end. The real question is how long it will be before people understand it.

I was always extremely skeptical of it. I always argued that it isn’t just about political alignment, there are institutional mechanisms and the logic of the monetary union. And those who believe that a simple change of politics is enough to transform this, were mistaken and I think this has been confirmed.

What we’ve seen is that the institutional framework of the Eurozone and the ideological machinery attached to it are not susceptible to arguments that come from electoral realignments. So the agreement of the 20th of February at the Eurogroup reflects that.

Lees dit interview met Lapavitsas verder op Verso