Westfries Museum slaat alarm over onderzoek roofkunst

In het onderzoek naar gestolen topstukken uit het Westfries Museum in Hoorn zijn getuigen onder druk gezet om valse verklaringen af te leggen.

Ad Geerdink, directeur van het Westfries Museum, zegt vanavond in EenVandaag geen vertrouwen te hebben in het lopende onderzoek dat in Oekraïne wordt gedaan naar geroofde kunstwerken uit zijn museum.

“Wij krijgen signalen van mensen die zijn verhoord in Oekraïne dat verklaringen niet volledig worden overgenomen, er worden dingen aan toegevoegd en het lijkt er toch heel erg op dat men vooral bezig is om te bewijzen dat Oekraïne er eigenlijk niet bij betrokken is”, zegt Geerdink.

Elf jaar geleden werden 24 schilderijen en 70 zilverstukken uit het Westfries Museum gestolen. Het gaat onder meer om werken van Jan van Goyen uit 1632 en Hendrik Bogaert uit 1671-1675. Van de daders ontbrak tot vorig jaar elk spoor. In december 2015 bleek dat de gestolen kunst uit de Gouden Eeuw in Oekraïne was en daar circuleerde onder criminelen, militieleiders en corrupte ambtenaren. Zij zaten met de gestolen stukken in hun maag, omdat ze onverkoopbaar zijn op de internationale kunstmarkt.

Volgens museumdirecteur Geerdink is de geheime dienst van Oekraïne (SBU) zelf betrokken bij de kunstroofzaak. Hij maakt zich er zorgen over dat diezelfde geheime dienst het onderzoek doet naar de in Nederland geroofde kunst. Anonieme getuigen uit Oekraïne vertellen dat ze onder druk worden gezet en valse verklaringen moeten tekenen.

Lees (of kijk vooral) verder op EenVandaag

Oekraïense president verzwijgt bedrijven in belastingparadijzen

De president van Oekraïne, Petro Porosjenko, is al enkele jaren actief in belastingparadijzen. Sinds zijn beëdiging als president in 2014 heeft hij een vehikel dat bedoeld is om zijn bedrijven te verkopen, zoals hij in zijn campagne beloofde. Maar al in 2010 duiken er transacties op via de Britse Maagdeneilanden die aan Porosjenko gelinkt zijn, blijkt uit onderzoek van Trouw en Het Financieele Dagblad.

Opvallend is vooral een transactie uit december 2010, via de Oostenrijkse Raiffeisen Bank. Die bank leent 115 miljoen dollar aan Roshen, het chocolade- en snoepconcern waaraan Porosjenko het grootste deel van zijn fortuin te danken heeft. Raiffeisen krijgt daarvoor een onderpand: het bedrijfje Linquist Services Limited, gevestigd op de Britse Maagdeneilanden, moet bij de bank voor iedere dollar die Roshen krijgt een dollar storten op een geblokkeerde rekening.

Er zijn sterke aanwijzingen dat Linquist in handen is van Porosjenko, waarmee hij feitelijk zijn eigen bedrijf zou financieren. Er zit alleen een Oostenrijkse bank tussen, maar het is onduidelijk waarom dat precies nodig is.

Een eerste aanwijzing is dat alle post aan Linquist wordt doorgestuurd naar het hoofdkantoor van Roshen, zo blijkt interne mails van de Panamese juridisch dienstverlener Mossack Fonseca (MF). MF is het bedrijf dat Linquist heeft helpen opzetten, en is het aanspreekpunt voor de autoriteiten van de Britse Maagdeneilanden.

Lees verder op Panama Papers

Regering speelt vals om ja-stem referendum af te dwingen

Om het heilige ‘Europese project’ te beschermen, ondermijnt de regering het democratisch proces.

De campagne is nu vol op stoom. Wij, het Burgercomité-EU, en anderen uit het ‘tegenkamp’ hebben nauwkeurig en specifiek aangegeven – vaak met de artikelnummers van het verdrag erbij – wat er volgens ons allemaal mis is met het verdrag. En dat is veel, zoveel zelfs dat we het in een klein pamflet getiteld En daarom nee hebben gepubliceerd. De voorstanders hebben hier tot nu toe op een paar algemene kreten na – Handelsverdrag! Samenwerking! Veiligheid! – niets tegen in gebracht. De vraag is natuurlijk of een associatieverdrag daadwerkelijk de handel, veiligheid en samenwerking bevordert en of het wel te rijmen is met onze democratische waarden, niet alleen die van ons land, maar ook die van Oekraïne.

Wel heeft de regering intussen het democratisch proces zelf ondermijnd. Dat baart ons enorm zorgen. Als je het spel niet eerlijk kunt winnen behoor je niet te gaan valsspelen. Zeker niet als regering en zeker niet met zoiets belangrijks als onze democratie. Toch zagen we dit de afgelopen maanden keer op keer gebeuren.

Het eerste voorbeeld is het stemlokalenschandaal. Sommige gemeenten hebben het aantal stemlokalen met meer dan 70 procent gereduceerd terwijl dit nota bene het eerste referendum is waarvoor een opkomstdrempel geldt. Daarmee beïnvloedt de overheid dus niet alleen de opkomst, maar ook de uitslag. De gemeente Son en Breugel is hiervoor door de rechter veroordeeld, maar het is natuurlijk bizar dat wij, het ‘tegenkamp’, nu met allerlei rechtszaken ervoor moeten proberen te zorgen dat ook gehandicapten, ouderen, en anderen die wellicht minder mobiel zijn straks zonder onnodige obstakels kunnen gaan stemmen.

Ten tweede begrijpt de regering blijkbaar het verschil tussen de staat en het kabinet niet meer. Het kabinet kan als politieke coalitie campagne voeren, maar de staat als onpartijdige arbiter en vertegenwoordiger van alle Nederlanders, zonder onderscheid, kan dat niet. En toch voert bijvoorbeeld Hans Docter, ambassadeur in Ghana (sic!) en dus rijksambtenaar bij het ministerie van Buitenlandse Zaken, op verzoek van de regering actief campagne voor het associatieverdrag. Een ambtenaar kan politiek actief zijn, maar alleen als privépersoon en als hij de campagne strikt scheidt van zijn werk. Een ambtenaar die in zijn functie campagne voert, behoort te worden ontslagen in plaats van in opdracht van de regering onwettig te handelen. Het komt er nu dus op neer dat wij via deze ambassadeur niet alleen campagne tegen de regering voeren, maar ook tegen de staat zelf. Dat is een ongehoord feit, dat opnieuw aantoont hoe weinig respect onze overheden nog hebben voor de staatsrechtelijke principes.

Ten derde zijn sommige gemeenten zo onverstandig geweest een folder met ‘informatie’ over het referendum met de stempassen mee te sturen. Deze uitleg lijkt echter als twee druppels water op het regeringsstandpunt, de argumenten van het tegenkamp komen nauwelijks of ernstig verknipt aan bod. Met andere woorden, dit is een verborgen oproep van de gemeenten om ja te stemmen. Wat zou er gebeuren als tijdens Tweede Kamerverkiezingen gemeenten stempassen zouden rondsturen met ‘informatie’ waaruit blijkt dat men maar het beste op de PvdA kan stemmen? Het land zou te klein zijn. Het lijken wel ‘Russische’ toestanden.

Lees verder op de Volkskrant

Pechtold neemt giften aan van grote belanghebbende bij associatieverdrag Oekraïne

Vraag. Wie betaalde de vlucht van D66’ers Alexander Pechtold en Kees Verhoeven, vorige maand, naar Oekraïne? Ondernemer Frans Lavooij, we zien hem ook op foto’s van het tripje terugkeren. Het is het heerschap hier rechts bij de herdenking op het Maidan-plein.

In een reeks verslagen wordt ons verteld hoe belangrijk het is dat we het verdrag tekenen. Het zou goed zijn voor Nederland, omdat we kunnen handelen, en voor Oekraïne, omdat we kunnen… handelen? Zoals we eerder schreven zijn de economische voordelen compleet gefingeerd, dus burgers worden met niet-bestaande cijfers doodgegooid. Schrijver Ton F. van Dijk ontdekte dat het de genoemde Rotterdamse ondernemer Frans Lavooij is die Pechtold en Verhoeven naar Oekraïne vloog, alles voor het algemeen belang.

Wat D66 er niet bij vermeldt is dat de zakenman gedeeltelijk eigenaar is van de koffiefabriek. Die verkeert in zwaar weer, omdat het associatieverdrag een boycot door Rusland tot gevolg had. Daarom moet verdwenen export naar Rusland worden opgevangen door de EU en precies dat is waar het associatieverdrag over gaat.

Lees dit artikel van Arno Wellens verder op 925.nl

NOS: ‘Akkoord Oekraine slecht voor Oekraine’

Zo blijven er wel erg weinig argumenten over om te stemmen ‘voor’ het associatieverdrag tussen de EU en de Oekraïne. Het zogenaamde handelsakkoord (dixit Rutte) -dat ook een militaire en een politieke component bevat- blijkt dus heel slecht te zijn voor de economie van Oekraïne.

Een paar grote bedrijven zullen profiteren, hoogopgeleide Oekraïnoïden zullen naar het beter betalende deel van de EU migreren en wat er overblijft is een slavenstaat dat grondstoffen en goedkope arbeid dient te leveren. Veel Oekraïense bedrijven zullen failliet gaan.

Dit hebben wij niet uitgerekend, maar een kenniscentrum in Kiev op verzoek van denktank Transnational Institute in Amsterdam. Die groep is uiteraard volledig door de journalisten van de NOS gescand op authenticiteit en geloofwaardigheid, anders zouden ze zo’n artikel niet plaatsen.

Meest wrede bijkomstigheid? De Oekraïne als goedkoop productieplatform voor de EU levert het land veel minder op dan de oorspronkelijke handel met Rusland, die inmiddels mede dankzij Hans We Have Won van Baalen en het conflict tussen de twee landen gekrompen is.

Als we complottheoristen zouden zijn, zouden we zeggen dat een aantal EUligarchen ernstig misbruik maken van de mistige pseudo-democratische processen in Brussel om van de Oekraïne een Europese slavenstaat te maken. Maar we zijn geen complottheoristen, we zijn simpelweg voorvechters voor meer democratie in de EU en we zijn blij dat dit referendum interessante zoeklichten werpt op bepaalde manieren van denken&doen in Den Haag en de EU.

Lees verder op GeenStijl

Associatieverdrag slecht voor stabiliteit

Het referendum over het associatieverdrag met Oekraïne is een mijlpaal in de Nederlandse, maar ook in de Europese geschiedenis. Eindelijk mogen burgers in Nederland zich eens uitspreken over de toetreding van een nieuw EU-lid. O nee, dit klopt niet!

Vrijwel iedere Nederlandse politicus zegt herhaaldelijk dat dit slechts een simpel associatieverdrag is dat uitsluitend te maken heeft met de wederzijdse handel tussen de EU en Oekraïne. Het is zeker geen pre-toetredingsverdrag! En er zijn ook nog wat andere nobele punten, zoals de corruptie in dat land helpen bestrijden, de rechten van minderheden beschermen en het vestigen van een democratischer bestuur.

Het klinkt prachtig, hoewel de vraag is of de huidige regering van oligarchen hier wel zoveel oren naar heeft. Recentelijk moest een Oekraïense bestrijder van corruptie wegens tegenwerking binnen de regering zijn werk staken. Nee, de interesse van de Oekraïense regering ligt meer bij vrijhandel en om via corruptie (nog) meer geld te verdienen aan nieuwe investeerders. Zoals het Amerikaanse bedrijf Monsanto, dat grote gedeelten van het landbouwareaal van Oekraïne (ooit de graanschuur van Rusland) wil gaan gebruiken voor het verbouwen van genetisch gemanipuleerde gewassen. De werkelijke motieven van de EU zelf liggen ook anders.

Zo staat in het verdrag dat het doel is ‘om de voorwaarden te scheppen voor versterkte economische en handelsrelaties in het licht van de geleidelijke integratie van Oekraïne in de interne markt van de EU’. Reeds in 2003 hebben de EU-leiders al een EU-lidmaatschap beloofd aan Oekraïne. In februari 2014 en bij ondertekening van het associatieverdrag in juni 2014 gaf
EU-president Herman van Rompuy steeds aan, dat het uiteindelijke doel was dat Oekraïne een deel zou worden van de EU. En president Porosjenko van Oekraïne gaf aan dat hij in 2020 klaar denkt te zijn voor toetreding.

Blijft de vraag waarom de politiek dit wil en wat de gevolgen zijn? Het eerste punt is van geopolitieke aard: EU en VS streven er naar om na de val van het IJzeren Gordijn zo veel mogelijk landen binnen de westerse invloedssfeer te hebben. Dit is reeds met vele voormalige communistische landen gelukt, mede door de zwakke positie van Rusland onder Gorbatsjov en Jeltsin. Een krachtig leider als Poetin verzet zich echter tegen verder opdringen van de NAVO. Dat heeft reeds geleid tot een herleving van de Koude Oorlog én een burgeroorlog met vele doden in de Oekraïne zelf. Net als Syrië is Oekraïne het slachtoffer van dit geopolitieke spel van EU, VS én Rusland, met als gevolg de huidige politieke destabilisatie in vele landen. Uiteindelijk zullen wij echter met Rusland weer on speaking terms moeten komen in het belang van de vrede. Het associatieverdrag werkt hier contraproductief.

De economische situatie in Oekraïne is rampzalig. Het IMF heeft reeds een lening van 14,7 miljard euro aan Oekraïne verstrekt. De expansiedrang van de EU-bureaucraten is misschien goed voor de grote internationale concerns, doch niet voor de EU-burger en gaat
veel geld kosten. Een neutraal Oekraïne lijkt in vele opzichten voor EU, VS, Rusland, maar vooral voor Oekraïne zelf uiteindelijk de beste optie, maar dan moet het associatieverdrag van tafel en de situatie in dat land moet zo snel mogelijk gestabiliseerd worden.
Niemand is gebaat bij nog meer doden, economische malaise en een verhoogde oorlogsdreiging! Ons advies bij het referendum van 6 april? Stem nee!

Nick Abrahamsen is fysicus, Jacques Arntz is monetair econoom

Dit artikel verscheen in De Limburger op 31 maart 2016

Mensenrechten in Oekraïne ernstig verslechterd

Lange tijd was het associatieakkoord ‘slechts een handelsverdrag,’ maar nu de PvdA, D66 en GroenLinks zich in de campagne rond het referendum mengen, komt er steeds meer nadruk op de politieke delen van het associatieverdrag. Bovenal zou het akkoord de democratie en de mensenrechten van Oekraïeners bevorderen. Het politieke gedeelte van het verdrag waaronder deze thema’s vallen is al ondertekend in maart 2014. Iets meer dan twee jaar later stellen we daarom de vraag: Hoe staat het ervoor met de mensenrechtensituatie in Oekraïne?

‘Ondanks dat ze me een spion van Poetin zullen noemen, zal ik aan iedereen die het horen wil zeggen dat ik weiger om voor het (Oekraïense) leger gemobiliseerd te worden en ik roep iedereen op om hetzelfde te doen. Ik ga liever de cel in dan dat ik mijn landgenoten moet doden. Aan deze hel (de oorlog in Donbas) moet een einde komen.’ Een maand nadat de Oekraïense journalist Ruslan Kotsaba deze uitspraken deed en online zette, werd hij gearresteerd. In februari 2015 wordt hij door de Oekraïense autoriteiten vastgezet wegens ‘landverraad’. Ruim een jaar later, zit Kotsaba nog altijd in de cel en hangt hem een mogelijke celstraf van 15 jaar boven het hoofd.

Rondom de arrestatie van Ruslan Kotsaba was het relatief stil. Iets wat volgens Volodymyr Chemerys ten tijde van Janoekovitsj ondenkbaar zou zijn geweest. ‘Een jaar lang een journalist vasthouden zou toen zeker hebben geleid tot verzet hiertegen vanuit de Oekraïense bevolking.’ De 53 jaar oude Chemerys is een mensenrechtenactivist van het eerste uur. Al in de jaren tachtig was hij politiek actief als mede-oprichter van de Oekraïense Helsinki Unie, een van de eerste perestrojka-organisaties in het land die opkwam voor onafhankelijkheid van Rusland. In Oekraïne staat Chemerys het beste bekend als één van de informele leiders achter het ‘Oekraïne zonder Kuchma’ protest in 2000 en 2001. Destijds trokken tienduizenden mensen naar het Maidanplein om het vertrek van president Kuchma te eisen, nadat aan het licht was gekomen dat hij mogelijk het bevel had gegeven voor de moord op onderzoeksjournalist Georgiy Gongadze.

‘We moeten concluderen dat de mensenrechtensituatie in Oekraïne, na de Euromaidan-revolutie, ontzettend is verslechterd,’ aldus Chemerys. ‘In augustus 2014 zagen we hier al de eerste tekenen van. Het begon met een nieuwe wet die het mogelijk maakte om mensen dertig dagen in voorarrest te houden. Terwijl de Oekraïense grondwet heel duidelijk stelt dat een arrestant zonder aanklacht niet langer mag worden vastgehouden dan 72 uur’.

Daarna, in 2015, werd een serie ‘decommuniseringswetten’ aangenomen. Hierin zijn onder meer een verbod opgenomen op het tonen van communistische symbolen en het openlijk uiten van communistische sympathieën. De regering van Oekraïne liet er geen gras over groeien en gebruikte deze wet vrijwel direct om drie communistische partijen deelname aan de volgende verkiezingen te ontzeggen. ‘Los van wat je vindt van het communisme is deze wet in strijd met het Europees Verdrag voor de rechten van de mens’ zegt Chemerys met ernst. ‘Waaronder het recht op associatie en vrijheid van meningsuiting.’ Zijn zorgen over deze wet worden gedeeld de Verenigde Naties en de OVSE en mensenrechtenorganisaties zoals Amnesty International.

Lees verder op Follow the Money

Burger geeft advies aan burgemeester van Hendrik-Ido-Ambacht

Het verdrag is vooral in het voordeel van een bedrijf als Monsanto dat zijn slag slaat in het corrupte Oekraïne.

Burgemeester Jan Heijkoop van de Zuid-Hollandse gemeente Hendrik-Ido-Ambacht geeft zijn onwetende jonge onderdanen het advies om voor het associatieverdrag van de Europese Unie met Oekraïne te stemmen (ED 22 maart). Het is nog maar de vraag of de 18-plus onderdanen zo onwetend zijn.

Ik denk zelfs dat zij met behulp van de binnenzakapparatuur de hele wereld in de pocket hebben. De onwetendheid moeten we in deze bij de burgemeester zoeken.

Het is overigens niet vreemd dat een belangrijk deel van onze bestuurders vóór is. Een gratis reisje in een privéjet is vaak al voldoende om hen te overtuigen van het vele goeds wat ons te wachten staat als we vóór stemmen.

Met vóór stimuleren we de economie aldaar en gaan de slagbomen aan de grens open. Een groot voordeel? Voor wie? Juist, voor de bedrijven die zich een privéjet kunnen veroorloven.

Zo’n bedrijf is bijvoorbeeld Monsanto, bekend van het omstreden bestrijdingsmiddel Roundup/ glyfosaat. Echt omstreden is het ook weer niet, omdat bij gebruik de helft van het bodemleven dood gaat. Monsanto heeft ook het patent op gemodificeerde sojaplanten. In die combinatie heeft de onderneming Zuid-Amerika ontdaan van het tropisch regenwoud en verruild voor sojaplanten.

Daar is de rek er uit en nu is Monsanto al weer jaren bezig om zijn slag te slaan in het corrupte Oekraïne. Vele tienduizenden hectaren grond hebben ze al verworven. Ook in Oekraïne is al enorm veel bosgebied gekapt – in tien jaar tijd al meer dan een derde van het totaal aan bos van het land. Het illegaal gekapte hout vindt zijn weg naar de Europese houthandel, onderweg krijgt het een FSC-keurstempel en klaar is Kees. De Nederlandse regering verstrekt subsidie voor houtkachels om het illegaal geoogste hout op te stoken, legaal geoogst hout is maar amper toereikend voor de reguliere doelen als meubels, bouwmateriaal en dergelijke.

Advies voor de burgemeester derhalve: kijk eens over de grens en google eens naar bijvoorbeeld Die Holzlüge.

Henk Heesakkers
Beek en Donk

Bron: ED