Rechter: meer stembureaus in Son en Breugel

De gemeente Son en Breugel moet op vier extra locaties stembureaus openen voor het referendum op 6 april over het associatieverdrag met Oekraïne. Dat heeft de rechter in Den Bosch maandag bepaald. Eerder oordeelde de rechtbank in Zwolle dat Oldenzaal geen extra stembureaus hoeft te openen.

De Brabantse gemeente Son en Breugel was aanvankelijk van plan om maar drie stembureaus open te stellen, zeven minder dan tijdens de laatste verkiezingen voor Provinciale Staten in 2015. De zaak was aangespannen door de Stichting Forum voor Democratie.

De rechter oordeelde dat de drempel om te gaan stemmen een stuk hoger wordt, als er zeven stembureaus komen te vervallen. ‘Er moet zorgvuldig worden omgegaan met de organisatie van het stemmen bij verkiezingen en referenda om te vermijden dat daarmee de uitkomst, al dan niet onbedoeld, wordt beïnvloed.’

Volgens de stichting Forum voor Democratie is de kans heel groot dat een reductie van 70 procent van het aantal stembureaus zorgt voor een lagere opkomst. De opkomst moet ten minste 30 procent zijn, alleen dan wil de regering het referendum bij haar afwegingen betrekken.

Hoe kan het dat twee rechters vorige week oordeelden dat het met minder stembureaus toch genoeg was en dat de rechter vandaag anders oordeelde?

Dinsdag oordeelde de rechter in Overijssel dat Oldenzaal met de aankondiging vijf stembureaus te openen “een redelijk besluit” had genomen. Oldenzaal opent twaalf stembureaus minder dan bij de laatste verkiezingen. Stichting GeenPeil vocht het besluit aan, omdat de aanjagers van het referendum vrezen dat minder stembureaus een negatieve invloed heeft op de bereidheid van kiezers om te gaan stemmen.

Vrijdag oordeelde de rechter in een soortgelijke zaak op landelijk niveau dat minister Plasterk gemeenten niet hoeft te verplichten meer stembureaus te openen. Die zaak was aangespannen door Forum voor Democratie, onder leiding van Thierry Baudet. Baudet, een van de aanjagers van het referendum, spande ook de zaak tegen de gemeente Son en Breugel aan.

Rechtbanken komen vaker tot verschillende oordelen. Maar dat de rechter vandaag met betrekking tot Son en Breugel anders oordeelde dan in de twee vorige zaken, verbaast Jit Peters, emeritus hoogleraar staatsrecht aan de Universiteit van Amsterdam.

“Het is een heel opvallend verschil”, zegt Peters. “De uitgangspunten van de rechters zijn verschillende geweest. De uitspraak in Son en Breugel is veel meer gericht op service naar de kiezers. De uitspraak in Oldenzaal is veel meer gericht op service naar de overheid. In de kieswet staat dat gemeenten minimaal één stembureau moeten openen, maar hoe veel, dat schrijft de wet niet voor. In het geval van een rechtszaak moet de rechter oordelen wat redelijk is. Daarbij zijn verschillende interpretaties mogelijk. Het is mensenwerk.”

“Over het algemeen moeten gemeenten de opkomst bevorderen, maar een heleboel gemeenten doen dat niet door minder stembureaus open te stellen. De rechter heeft gezegd dat het terugbrengen van tien naar drie stembureaus in de gemeenten Son en Breugel een drempel opwerpt. Dat vind ik een hele zinnige interpretatie. Er zijn volgens de rechter mensen die niet meer dan anderhalve kilometer hoeven overbruggen om bij een stembureau te komen, maar er zijn ook mensen die een grotere afstand moeten afleggen.”

Engels benadrukt dat de uitspraak geen directe gevolgen heeft voor andere gemeenten. “Dat komt doordat er nu twee verschillende uitspraken liggen. In een nieuwe zaak zal de rechter de argumenten dus weer apart moeten wegen.”

Thierry Baudet zegt morgen tientallen brieven te versturen naar gemeenten die minder stembureaus hebben ingesteld dan bij eerdere verkiezingen. Daarin verzoekt hij de gemeenten het aantal stembureaus bij te stellen en dreigt hij met een rechtszaak als ze dat niet zullen doen.

Bronnen: Volkskrant en NOS

Oekraïne kreeg al een miljard van u

Voorzitter Juncker van de Europese Commissie sprak deze week de zalvende woorden dat Oekraïne de komende 20 tot 25 jaar geen lid van de Europese Unie zou worden. Tijd om onder de kap te kijken wat er gebeurde. Nederland doet via het IMF voor 1,87% mee aan een reddingsoperatie voor Kiev van 17 miljard. 318 miljoen. Nederland doet via de EU voor 6% mee aan een reddingsoperatie van 11 miljard. 660 miljoen. Wij maakten een miljard over aan een Oekraïense miljardair, kippenboer & corrupte stafchef van de regering. Hij kreeg een miljard Europese subsidie. Het is vandaag precies twee jaar geleden dat de EU die elf miljard hulp aankondigde. Een maand later startte de oorlog. Na twee maanden burgeroorlog tekende de EU juni 2014 een associatieverdrag inclusief militaire toezeggingen. Een maand voor de massamoord op MH17. 12 februari 2015 kondigde het IMF de 17 miljard aan hulp aan. Een jaar later was Lagarde zo klaar met de corruptie dat ze de hulp van het IMF dreigde in te trekken. En dat zegt wat, want mevrouw is zelf verdachte in een andere zaak. Lang voor het ingaan van artikel 453 van het associatieverdrag maakt het westen al tientallen miljarden over aan Kiev. Als je kijkt naar de geldstromen is Oekraïne niet alleen allang lid, het is zelfs een serieuze netto-ontvanger naar Grieks model.

Lees deze Feynman verder op GeenStijl

Het schrappen van stembureaus is een politieke daad

Onze democratie is staatsrechtelijk zo goed gewaarborgd (kuch) dat gemeenten kunnen volstaan met 1 stembureau als ze zelf geen belang hebben bij verkiezingen.

GeenPeil wil met het referendum over het Oekraïneverdrag de kloof tussen burger en politiek verkleinen. Het schrappen van stembureaus door de overheid vanwege de kosten maakt die kloof echter alleen maar groter.

De Nederlandse kiezer mag op 6 april naar de stembus voor het referendum over het EU-associatieverdrag met Oekraïne. Het is de eerste keer in de vaderlandse geschiedenis dat burgers een referendum wisten af te dwingen om meer directe inspraak in de democratie te eisen. Nu het er eenmaal komt, wil minister van Binnenlandse Zaken Ronald Plasterk dat het referendum ‘kostenefficiënt’ wordt uitgevoerd. Het gevolg is dat meer dan een kwart van de gemeenten minder stembureaus inricht dan normaal. Vooral voor ouderen en zorgbehoevenden is dat een probleem: zij zullen een grotere afstand moeten afleggen om hun stem uit te kunnen brengen. Wat mag inspraak eigenlijk kosten in onze democratie?

Lees dit artikel van Bart Nijman verder in het Katholiek Nieuwsblad

Nee-kamp referendum Oekraïne op riante voorsprong

Nederland stevent af op een afwijzing van het associatieverdrag met Oekraïne. Op een maand van het referendum staat het nee-kamp op een riante en groeiende voorsprong ten opzichte van het ja-kamp: 57 tegenover 43 procent.

Dat blijkt uit een deze maand gehouden representatieve peiling van onderzoeksbureau I&O Research in samenwerking met de Volkskrant onder ruim 2.500 Nederlanders.

Opvallend is dat de motieven van beide kampen zich steeds duidelijker aftekenen. Bij de tegenstanders verbreidt zich vooral de overtuiging dat het akkoord met Oekraïne het voorportaal is voor lidmaatschap en dat dat niet deugt, omdat Oekraïne een corrupt land is.

‘Dat duidt erop dat het alleen maar moeilijker wordt mensen nog tot een andere overtuiging te bewegen’, zegt I&O-onderzoeker Peter Kanne.

Liefst 73 procent van de nee-stemmers meent dat een EU-lidmaatschap van Oekraïne eraan komt, ook al staat dit niet in het verdrag. Dat Europese regeringen, waaronder die van Nederland, bezweren dat dit niet het geval is, maakt geen indruk, zelfs niet op 34 procent van de voorstemmers.

Ook de stelling van het ja-kamp dat door het verdrag juist de corruptie in Oekraïne beter kan worden bestreden, wordt door een breed front niet geloofd: maar 40 procent van de voorstanders en slechts 5 procent van de tegenstanders geloven daarin.

In de voorbije maand is het aantal kiezers dat het nog niet weet gedaald tot 23 procent, maar daar heeft het ja-kamp niet van weten te profiteren. ‘De gedachte die in het ja-kamp leefde, was dat het wel goed zou komen wanneer het verdrag maar goed wordt uitgelegd. Dat klopt niet’, stelt Kanne. De niet meer zwevende kiezers verdelen zich gelijkelijk over het ja-kamp en het nee-kamp.

Lees verder op de Volkskrant

Red onze democratie en stem tegen op 6 april!

Waarom zijn we tegen dit associatieverdrag? Dit verdrag zal slecht zijn voor Nederland en is nu al een ramp voor Oekraïne. Het is bovenal een zoveelste gevaar voor onze democratie, betoogt Pepijn van Houwelingen van het Burgercomité-EU.

Zoals Chris de Ploeg eind 2014 in een uitmuntend stuk in de Groene Amsterdammer uitvoerig heeft laten zien was en is Oekraïne tot op het bot verdeeld over dit verdrag. Uiteindelijk besloot toenmalig president Janoekovitsj te kiezen voor een douane-unie met Rusland simpelweg omdat het aanbod van Rusland veel genereuzer was. Het gevolg? Een opstand van een deel van de Oekraïense bevolking, zoals De Ploeg mooi in zijn artikel laat zien. Dit deel werd aangemoedigd en op een onverantwoorde wijze opgehitst door de EU. Oordeelt u zelf aan de hand van deze video, daar ziet u Europarlementariërs Van Baalen en Verhofstadt op een bijzonder kritiek moment, februari 2014, zich namens de EU mengen in een intern explosief debat. Ze gingen naar het Maidan en riepen op een enorm delicaat moment de Oekraïense bevolking op in opstand te komen tegen hun eigen wettig gekozen regering. Stelt u zich eens voor dat Poetin op een plein in Barcelona de Cataloniërs zou toeschreeuwen zich af te scheiden van Madrid, het land zou te klein zijn…

Het gevolg? Een bloedbad op het Maidanplein waarvan het tot nu toe enig academische onderzoek overigens uitwijst dat het niet de regering maar, waarschijnlijker, de rebellen zelf waren die op hun eigen mensen schoten. Janoekovitsj, een democratisch gekozen president, werd verdreven en een nieuwe regering die voor een groot deel bestaat uit oligarchen (president Poroshenko is bijvoorbeeld een miljardair) en afhankelijk is van de steun van neonazi’s grijpt de macht. Een van de eerste maatregelen die de regering uitvaardigt is het afschaffen van het Russisch als officiële taal. Het gevolg: in het oosten van het land breekt een opstand uit en de huidige burgeroorlog is een feit.

En dit is geen ‘Russische propaganda’, het is de waarheid. Althans, het is in ieder geval veel meer waar dan de ‘Europese propaganda’ die wij dag in dag uit over dit verdrag te horen krijgen van de EU en onze eigen regering. De EU heeft vanuit een giftige combinatie van imperialisme en goede bedoelingen als eerste met zijn bemoeizucht een interne machtsgreep in Oekraïne gesteund en daarmee de internationale rechtsorde geschonden. Het resultaat is een rampzalige burgeroorlog waar ook Rusland zich in heeft gemengd. Rusland is geen lieverdje, maar dat zijn de neonazi-bataljons die aan de kant van Kiev strijden ook niet. Het land is mede dankzij onze Europese bemoeizucht in de afgrond gestort en meer verdeeld dan ooit tevoren. Er is in ieder geval zeker geen soeverein en eensgezind ‘Oekraïens volk’ dat unaniem heeft gekozen voor aansluiting bij de EU en daarvan slechts wordt weerhouden door het grote boze Rusland zoals sommige populisten uit het Ja-kamp het graag willen voorstellen.

Wat is wel ondubbelzinnig propaganda? Zeggen dat dit associatieverdrag een ‘simpel handelsverdrag’ is zoals onze regering keer op keer doet. Dat kan juridisch niet eens het geval zijn omdat als het slechts een handelsverdrag zou zijn, het al onder de soevereine competentie van de EU zou vallen en dus geen parlementaire goedkeuring nodig heeft en dan per definitie dus ook niet referendabel kan zijn.

Lees verder op Sociale Vraagstukken

Rechtszaken over minder stembureaus bij Oekraïne-referendum

Donderdag 3 maart: stichting GeenPeil daagt gemeente Oldenzaal, vrijdag 4 maart: Forum voor Democratie daagt minister Plasterk, maandag 7 maart: Forum voor Democratie daagt gemeente Son en Breugel.

Dat sommige gemeenten veel minder stembureaus inzetten bij het Oekraïne-referendum op 6 april, is tegen het zere been van Forum voor Democratie en Stichting GeenPeil. De twee organisaties hebben drie rechtszaken aangespannen, die vandaag, morgen en maandag dienen.

Vandaag dient een zaak tegen de gemeente Oldenzaal, die slechts vijf van de zeventien stembureaus openstelt. Maandag volgt een zaak tegen Son en Breugel, waar zeven van de tien stembureaus verdwijnen. En morgen dient een zaak tegen de Nederlandse Staat. Minister Plasterk moet volgens de eisers gemeenten dwingen om genoeg stembureaus te openen.

GeenPeil en Forum voor Democratie willen afdwingen dat er net zoveel stembureaus worden geopend als bij andere verkiezingen. De gedaagde gemeenten Oldenzaal en Son en Breugel hebben naar verhouding de meeste stembureaus geschrapt: 70 procent. Volgens de gemeente Oldenzaal komt dat “door de verwachte lagere opkomst”.

Uit onderzoek van de NOS blijkt dat gemiddeld ongeveer een op de tien stembureaus verdwijnt. In sommige gemeenten, zoals in Amersfoort en Amsterdam, worden stembureaus in elkaar ‘geschoven’; het aantal stemlocaties vermindert dan niet of nauwelijks. Maar in andere gemeenten kunnen kiezers ook echt op minder plekken stemmen.

Lees verder op de NOS

Beluister NOS Radio 1 Journaal (vanaf minuut 34)

Het roekeloze machtsspel van de EU en NAVO met Rusland

Om de plaats van Oekraïne in het conflict tussen het westen en Rusland goed te kunnen beoordelen moeten we terug naar 1990, het jaar na de val van de muur tussen de NAVO en het Warschaupact.

In november 2009 publiceerde het Duitse weekblad Der Spiegel een grondige analyse wat er in dat jaar gebeurde tussen onderhandelaars van het westen en van het ineenstortende Sovjetrijk. De inzet was de mogelijke hereniging van Duitsland en wat dat zou betekenen voor de Sovjets. Dmitri Medvedev, in 2009 president van Rusland en nu premier, zegt in dat artikel dat het `niet mogelijk was geweest Ruslands plek in Europa te herdefiniëren’. Hij zegt verder: `Niets van de dingen die ons verzekerd waren [is gebeurd], namelijk dat de NAVO niet naar het oosten zou uitbreiden en dat voortdurend met onze belangen rekening zou worden gehouden’. Der Spiegel ging vervolgens op onderzoek naar wat er in 1990 uitonderhandeld was, en het blad kwam tot de conclusie dat Medvedev gelijk had: het westen had onder meer met Gorbatsjov onderhandeld en in ruil voor de hereniging van Duitsland zou het westen zich onthouden van het uitbreiden van zijn invloedssfeer naar het oosten.

Maar het westen hield zich er niet aan toen de Sovjet-Unie in 1991 ophield te bestaan. Het hele bouwwerk van het Warschaupact implodeerde en westerse leiders waren van mening dat oude afspraken niet meer golden. Wie nu kijkt naar de ledenkaart van de NAVO, stelt vast dat alle Baltische staten zijn toegetreden, en dat strategische diepte tussen Rusland en de NAVO is weggesmolten, op Wit-Rusland en Oekraïne na. Niet alleen werd het Sovjetrijk, dat een voortzetting met andere middelen was van het tsarenrijk, geamputeerd, Rusland moest met lede ogen toekijken hoe alle voormalige Oost-Europese satellietlanden deel werden van het westen, en met name van de NAVO, wier oprichting één doel had: het bedwingen van het Sovjetkwaad, en dat woord `kwaad’ kun je hier zonder terughouding gebruiken. De recente toenaderingspogingen van de NAVO en de EU tot de nieuwe elites in Oekraïne bedreigen de existentiële rode lijn, een echte rode lijn, die het nieuwe Kremlin bij Oekraïne en Wit-Rusland heeft getrokken. Je kunt net doen of die niet bestaat, maar dan ontken je de feiten van de geschiedenis: de hergeboorte van Ruslands historische en culturele eergevoel via het optreden van de nieuwe tsaar Poetin veroorzaakt ook de terugkeer van geopolitieke agenda’s.

Poetin heeft dwars door Oekraïne een lijn getrokken. Die kunnen we ontkennen, of we kunnen die lijn als feit aanvaarden. Als we de lijn ontkennen, zoals veel politici en commentatoren doen, soms ook op basis van humane overwegingen, dan zullen we moeten bloeden voor het herstel van de soevereiniteit van Oekraïne, en dat bloeden moeten we letterlijk nemen.

Lees deze column van Leon de Winter verder via PressReader

De grap is: GeenPeil heeft al lang gewonnen

Toen GeenPeil afgelopen zomer vol goede moed begon aan een opgewekt democratisch initiatief om een beetje zeggenschap over de koers van kwakkelend Europa terug bij de kiezer te krijgen, dachten we dat zo’n betrokken burgerinitiatief met instemming ontvangen zou worden door iedereen die altijd zo dramatisch doet over de groeiende kloof tussen publiek & politiek. Immers: we proberen die kloof te verkleinen. Grappend en grollend, als de overjarige pubers die we zijn – maar wel met een heldere boodschap van democratische betrokkenheid. Bijna een half miljoen mensen sloten zich aan bij onze lange mars tegen de instituties en de stijlloze referendumactie werd een zegetocht die op 14 oktober door de stemmentellers van de Kiesraad beloond werd met de woorden “… en dus zal er een referendum plaatsvinden.” Hoezee! GeenPeil, bruggenbouwer die zwevende en dolende kiezers een handvat reikt om onvrede om te zetten in betrokken activisme bij de vaderlandse en Europese democratie. Of zoiets.

Na het zoet…
Tot we de volgende dag de kranten opensloegen en de TV aanzetten. En de dagen daarna, die weken werden en daarna maanden. Welk een woede, weerzin en waanzin explodeerde van de pagina’s & uit de beeldbuis.

Haatreferendum zus, rancunereferendum zo, het is weer 1939 en het licht gaat uit in Europa, dat volgens de hoogste paus van de eurofiele kerk een “continentale crisis” tegemoet gaat als Nederland het wáágt om ‘nee’ te stemmen op 6 april. Sjongejonge. Het was toch ‘maar een handelsverdrag’?

Nee, weten we ondertussen, het is veel meer dan dat. Het is een strijd tussen idealisten en realisten, tussen burgers en bestuur, en tussen macht minnende mainstream media en het gezonde Hollandse boerenverstand dat door die policor propaganda heen prikt. Het is niet het volk, maar de elite die de kloof tussen die twee zo breed mogelijk wil houden – om geen millimeter macht te hoeven afstaan aan de massa. De modderige vijver van de status quo moet rimpelvrij blijven, zo vindt het door het Nie Wieder-ideaal gehersenspoelde smaldeel die de macht, de media en de moraal beheren in Nederland.

Lees verder op GeenStijl