Een analyse van 5 stellingen van de Correspondent over het AA met Oekraïne (1)

De komende week, een analyse van de 5 stellingen van de factcheck van de Correspondent betreffende het referendum over de associatieovereenkomst van Oekraïne met de EU.

1. Een associatieverdrag leidt tot een Oekraïens EU-lidmaatschap

Vandaag de eerste analyse, van de eerste stelling die hierboven staat. Laten we beginnen met het associatieverdrag zelf om daarna te zien wat de Correspondent erover schrijft.

Al vanaf 1993 formeren opeenvolgende Oekraïense presidenten hun beleid om toetreding tot de EU mogelijk te maken schrijven Stratenschutte & Setzen in Der Europäische Fluss: Die Donau und ihre Regionen als Strategieraum (Berliner Wissenschaft-Verlag, 2011). Deze presidenten spreken dat in het openbaar uit en dat is dus bekend binnen de EU. De bedoeling van Oekraïne is duidelijk. In 2007 is begonnen met onderhalen over het huidige associatieverdrag, dat haar handelscomponent pas echt vorm zag krijgen na toetreding tot de WTO in 2008. Het is dit associatieverdrag waar het natuurlijk om draait in dit verband.

In dat associatieverdrag met Oekraïne zitten twee elementen. Een economische pijler en een politieke pijler. Het is evident dat met alleen een handelsverdrag geen lidmaatschap van de EU tot stand zal komen. Des te belangrijker is het om de uitspraak van de Premier van Oekraïne, Yatseniuk, na tekenen van de associatieovereenkomst op 21 Maart 2014 door te laten dringen. Dit politieke gedeelte, zo zei hij is een “very important step, the first step so that Ukraine became a full member of the EU.” Bij het tekenen in Strassbourg herhaalde Yatseniuk die opmerking nog eens. Ook Stefan Füle, eindverantwoordelijk voor het European Neighbourhood Policy van de EU, praat op 18 Maart 2014 onverbiddelijk over Oekraïne als lid van de EU in relatie tot het, drie dagen later, te tekenen associatieverdrag. Dan is er natuurlijk nog Van Rompuy zelf die in 2013 opmerkt dat de EU Oekraïne helpt om te worden zoals de nieuwe lidstaten. Ook de EU gaat het dus om lidmaatschap valt op te maken uit hetgeen deze heren zeggen. Er zijn nog meer uitspraken te vinden, maar hier laten we het bij. Beide partijen zijn het erover eens, maar alleen dus nog niet wanneer.

Maar, zo schrijft de Correspondent, met landen als Chili en Turkije is ook zo’n verdrag gesloten en zij worden nooit lid worden van de EU. Dat klopt.

Lees verder op de website van Willem Cornax >>>

De democratie dood? Oekraïne en TTIP bewijzen het tegendeel

Het is het jaar van de handelsverdragen. Of beter: van de weerstand ertegen. Het associatieverdrag tussen de EU en Oekraïne, wat met name de handelsbetrekkingen met het land moet aanhalen (want anders doet Rusland dat, volgens de voorstanders) wist ruim 450.000 Nederlanders in beweging te krijgen. Een referendum over het associatieverdrag is inmiddels afgedwongen, nu neemt ook de weerstand tegen TTIP, het handelsverdrag tussen de EU en de Verenigde Staten, grootse vormen aan.

In Nederland zwengelde Arjen Lubach de discussie aan via dit item (video).

De aandacht voor TTIP (Transatlantic Trade & Investment Partnership) nam als gevolg van de uitzending sterk toe, enkele wijzigingen aan het verdrag werden bovendien doorgevoerd, maar die zijn volgens tegenstanders vooral cosmetisch. ISDS, een onderdeel in TTIP dat in een tribunaal voorziet waar bedrijven onder meer landen en overheden kunnen aanklagen, is het grootste kritiekpunt – het zou TTIP en daarmee bedrijven boven het democratisch gezag stellen. De Amerikaanse claimcultuur zal zijn intrede doen, zo is de verwachting. (En wie dacht dat het heus wel meevalt met de kwaadaardigheid van bedrijven: denk even aan Volkswagen.)

Vandaag worden er in Brussel drie miljoen handtekeningen tegen TTIP ingeleverd, waarvan er 100.000 in Nederland zijn gezet. Voor een anti-TTIP-betoging, die staat gepland voor komende zaterdag, zijn al 10.000 aanmeldingen, waar in mei dit jaar slechts een honderdtal op de been was te brengen.

Lees deze column van Edwin van Sas verder op HP/De Tijd >>>

Referendum of uitlokking tot wraak?

‘Netherlands referendum on Ukraine looms’, kopte de Financial Times de hele maandag al op zijn homepage. Het is pas het begin. Als ‘Geenpeil’ het slim blijft spelen heeft niemand het straks meer over hoe Nederland leiding geeft aan Europa, maar alleen nog over hoe het erdoor wordt verscheurd.

Al jaren zijn ambtenaren in Den Haag en diplomaten in Brussel bezig met de voorbereiding van het Nederlandse voorzitterschap van de Europese Unie, dat op 1 januari begint. Het duurt zes maanden en zal net zo snel in de vergetelheid raken als dat van Letland, Italië en Griekenland in de afgelopen twee jaar. U weet niet wie de EU nú voorzit? Wees gerust, ook in Luxemburg zelf weet bijna niemand dat.

Niets wordt aan het toeval overgelaten. Nederland heeft immers een reputatie hoog te houden als ‘pays fondateur’, één van de zes oorspronkelijke oprichters van de Europese Unie. Veel eer valt er niet te behalen aan het veredelde corvee. Het zijn de Europese Raad en de Eurogroep, met hun vaste voorzitters, die de afgelopen jaren de show stalen in de EU. De spaarzame Europese successen in de obscure ministerraden waar de roulerend voorzitter mag optreden, hebben gewoonlijk tientallen andere vaders.

Maar o wee als er wordt geblunderd. Dan wijzen de vingers al snel in één richting. Daarom zijn er zelfs politici die menen dat het kabinet beslist niet mag vallen tot en met juni, omdat dat tot gezichts- en eerverlies in Europa zou leiden.

Maar nu moet Nederland tijdens het voorzitterschap alsnog naar de stembus, om zich uit te spreken over het associatieverdrag met Oekraïne. Slechtere timing met de start van het raadgevend referendum, sinds 1 juli wettelijk mogelijk als er meer dan 300.000 mensen om vragen is nauwelijks denkbaar.

Heel Europa – nee, heel de wereld – zit straks op het puntje van zijn stoel om de uitslag af te wachten.

Lees deze column van Ulko Jonker verder op het Financiële Dagblad >>>

En terwijl de ‘kwaliteitsmedia’ sliepen, roofde deze Oekraïense crimineel $ 1,8 miljard van ons steungeld

Onze Tinderende regenjas in Brussel waarschuwde ons er eind augustus al voor. De sociaaldemocraten en liberalen in Europa zijn completely distraught door referendum over het associatieverdrag met Oekraïne. Daarom hebben ze een drietrapsstrategie bedacht. In de eerste drie weken van de campagne wordt deze genegeerd, in de hoop dat het op een mislukking uitdraait. Als een succes vervolgens tot de mogelijkheden hoort, wordt er een tegencampagne gevoerd die vooral over het gebruik van het middel ‘referendum’ gaat. Zo wordt het in de ‘kwaliteitsmedia’ afgeschilderd als een ‘haatgevend referendum’. Nu de benodigde handtekeningen binnen zijn zal er een campagne worden gestart die wel over Oekraïne en de voordelen van een handelsverdrag gaat. Weten we allemaal gewoon. Tip voor Brusselse ‘betrokken’ politici: zorg dat uw medewerkers hun laptop dichtklappen en geen vertrouwelijke informatie laten rondslingeren als ze op date gaan. Komt gegarandeerd bij de verkeerde mensen terecht.

Interessant genoeg heeft iedereen het nu over de verpakking in plaats van de inhoud. We vergeten dus te kijken wat er eigenlijk precies in Oekraïne, Moldavië en in mindere mate Georgië gaande is. Deze cartoon in De Volkskrant [hierboven] spreekt boekdelen. Nog mooier is het interview dat ondergetekende met het NRC mocht hebben. Daarbij gaat het om dit filmpje.

Na twee minuten en vijftig seconden wordt er gesteld dat deze landen bakken met belastinggeld van onder andere Nederland zullen krijgen om ‘maffiabanken overeind te houden’, zodra het verdrag op 1 januari 2016 in werking zal treden. Het NRC kent de factcheck-rubriek waarbij een journalist een bewering aan een onderzoek onderwerpt en aan een waardeoordeel onderwerpt. Niet waar, aldus de schrijver van de krant met ‘de beste journalisten van Nederland’.

Helaas. Gaat dat even tegenvallen.

Lees dit artikel van Arno Wellens verder op 925.nl >>>

Het gaat om meer dan het handelsverdrag

Niesco Dubbelboer is opgetogen. Hoe kan het ook anders: Dubbelboer, nu voorman van de beweging voor Meer Democratie, was als Kamerlid van de PvdA sterk voorstander van het raadgevend referendum. “Het is een prestatie van formaat: zoveel handtekeningen in zes weken.

Nu moeten de voorstanders uitleggen waar het hen om gaat. In ieder geval zal er over dit onderwerp een stevige discussie ontstaan. Dat kan. Geen enkel onderwerp is te ingewikkeld. De huidige democratie is echt niet meer van deze tijd, waarin we iedere week tientallen keuzes moeten maken: over zorgverzekeringen, scholen, energieleveranciers. Maar in de politiek mogen we eens in de vier jaar een hokje rood kleuren. Overigens betekent dit niet, denk ik, dat we vanaf nu over van alles en nog wat een referendum kunnen verwachten. Er zullen nu vaker pogingen volgen om dit te evenaren, maar makkelijk is het niet om 300.000 handtekeningen te verzamelen. Dit aantal handtekeningen toont dat er een grote beweging is tegen verdere uitbreiding van de EU. Het gaat om meer dan het associatieverdrag.”

Bron: Trouw, 29 september 2015

Netherlands faces possible referendum on Ukraine

The Netherlands is heading towards a contentious European referendum after an activist website collected enough signatures to trigger a non-binding plebiscite on the EU’s landmark integration pact with Ukraine.

While it is unclear what effect, if any, the vote will have on Dutch government policy, the process further complicates EU policy on Ukraine, casting doubt over a flagship EU deal that outraged Moscow and became one of the underlying causes of a war which has raged since 2014.

The approximately 450,000 signatures amassed by GeenStijl, a satirical news website, far exceeds the 300,000 needed under law to trigger a referendum. It poses a vexing political problem for the largely pro-EU Dutch government, which has already ratified the Ukraine pact.

The website said it was the first to bring a successful application to the electoral council, putting Holland on course to a “historic referendum”. “You did it, out of love for democracy in the Netherlands and Europe, and to send a signal to The Hague and Brussels,” the website told readers on Sunday.

Once signatures are verified by authorities, a referendum must be held within six months. It is unclear what effect if any it would have on the entry into force of a free-trade pact with Ukraine, which in spite of complaints from Russia is scheduled for the beginning of 2016.

Under Dutch law the referendum triggered would only be “advisory” in nature for the government. In the event of a turnout of more than 30 per cent and a majority voting against the deal, the Dutch government is obliged to revisit its legislation ratifying the Ukraine accord.

While welcoming the exercise in direct democracy, mainstream Dutch parties including the Labour party, which is in the ruling coalition, all reiterated their support for the Ukraine accord, showing it may be hard to force a policy U-turn.

Even so EU officials are worried the referendum could have unpredictable political results if the vote is impossible to ignore.

Lees verder op The Financial Times >>>

Referendum over Oekraïne haalt drempel ruimschoots

Het referenduminitiatief GeenPeil is een doorslaand succes geworden. 300.000 handtekeningen waren nodig om het referendum te laten doorgaan. Het zijn er 450.000 geworden volgens de tussenstand gisteravond om elf uur.

Vandaag zullen de initiatiefnemers de lijst aanbieden aan de Kiesraad die moet controleren of voldoende geldige stemmen zijn uitgebracht. Maar daarover hoeft geen twijfel te bestaan bij zo’n overmacht aan handtekeningen.

In het referendum krijgen de Nederlanders de vraag voorgeschoteld of ze voor of tegen het Associatieverdrag tussen de Europese Unie en Oekraïne zijn. GeenPeil is een samenwerkingsverband tussen de website GeenStijl (met de bekende journalist Jan Roos), het Burgercomité-EU en het Forum voor Democratie (Thierry Baudet).

Hoe is er in Den Haag gereageerd op deze overweldigende steun voor het referendum?
Minister Plasterk van binnenlandse zaken reageert pas op 14 oktober, als de Kiesraad de handtekeningenlijst heeft gecontroleerd. PVV en SP, tegen het verdrag, zijn blij. D66 en PvdA – initiatiefnemers van de huidige referendumwet, maar vóór het verdrag – spreken van een knappe prestatie, maar zullen het verdrag uiteraard verdedigen. Het CDA, tegen referenda, doet dat ook, maar deze partij vindt wel dat de regering de uitslag moet respecteren.

Wat is het bezwaar van de initiatiefnemers tegen het associatieverdrag met Oekraïne?
Het verdrag is in april van dit jaar goedgekeurd door de Tweede Kamer. Alleen SP en PVV stemden tegen. De voorstanders zien in het verdrag niet meer dan een handelsverdrag, een vrijhandelsakkoord waardoor importtarieven en andere handelsbelemmeringen verdwijnen. Maar de initiatiefnemers zien het als opmaat tot toetreding van Oekraïne tot de EU. Een uitbreiding van de EU dus, bedisseld door een Europese elite zonder de volken daarin te kennen. Zo gaat het altijd in Europa volgens de initiatiefnemers: over het volk, zonder het volk. Dat moet in de toekomst anders. Het gaat hen dus om wel wat meer dan alleen over het associatieverdrag. Thierry Baudet ziet in het referendum niets minder dan het begin van een ‘democratische revolutie’ in de EU.

Wat zijn de gevolgen als een meerderheid ‘nee’ zegt tegen het associatieverdrag?
Dan zal het kabinet-Rutte de Nederlandse handtekening moeten heroverwegen. Maar het gaat hier om een raadgevend referendum. De regering kan de uitslag naast zich neerleggen en gaat dat zeer waarschijnlijk ook doen, als de uitslag negatief is. Overigens is voorwaarde voor een geldig referendum dat de opkomst meer dan 30 procent is.

Is dit de eerste keer dat er een raadgevend referendum in Nederland wordt gehouden?
Ja, GeenPeil heeft de primeur. Veel eerder had het ook niet gekund, want de Wet raadgevend referendum is pas sinds 1 juli in werking. In 2005 werd ook een referendum gehouden, namelijk over de Europese Grondwet. Maar dat was door de regering apart eenmalig geregeld. De uitslag was destijds voor de regering rampzalig: de grondwet werd verworpen. Veel elementen uit die Grondwet werden vervolgens alsnog opgenomen in het Verdrag van Lissabon. Mondt het huidige initiatief uit in een ‘nee’ tegen het Associatieverdrag met Oekraïne, dan is dat ook voor het huidige kabinet een tegenvaller. Immers, de eerste helft van volgend jaar is Nederland EU-voorzitter.

Bron: Trouw van 28 september 2015

De ongemakkelijke geschiedenis van het associatieverdrag met Oekraïne

Wie had gehoopt dat er een levendig, politiek inhoudelijk debat zou ontstaan rond GeenPeil, het initiatief van het Burgercomité EU, het weblog Geen Stijl en het Forum voor Democratie om een raadgevend referendum van de grond te krijgen over een associatieverdrag tussen de Europese Unie en Oekraïne, is bedrogen uitgekomen.

Niet alleen duurde het opmerkelijk lang voordat #geenpeil – de noemer waaronder het initiatief werd gelanceerd – door opiniemakers en de mainstream media werd opgemerkt, toen het er eenmaal op ging lijken dat de benodigde 300.000 handtekeningen inderdaad zouden worden gehaald, werd door tegenstanders vooral grof geschut ingezet. ‘Onzin-referendum’, was nog de minst zure poging tot diskwalificatie. De merkwaardigste bezwaren waren die waarin de initiatiefnemers voor ‘fascisten en nazi’s’ worden uitgemaakt. Burgers die gebruik maken van een democratisch recht zijn ‘fascisten’? Soms is het wel heel moeilijk om je in de denkwereld van anderen in te leven.

Het debat bleef dus uit. Jammer. Dan probeer ik het hier maar aan te wakkeren, een dag voor de deadline van de handtekeningenactie.

Tot nog toe zijn de voornaamste redenen waarom #geenpeil aandacht verdient, voor zover ik dit kan overzien, niet adequaat over het voetlicht gebracht. Zo ontbreken enkele kernbegrippen uit de geschiedenis van de totstandkoming van het associatieverdrag met Kiev. Bovendien worden de namen niet genoemd van een aantal belangrijke hoofdrolspelers. Waarom die er wel toe doen, zal ik uitleggen.

Lees dit betoog van Wierd Duk verder op TPO >>>