Oekraïense corruptie is erger dan in Oeganda, Nicaragua en Nigeria

United States Vice President Joe Biden has never been one to hold his tongue. He certainly didn’t in his recent trip to Kiev. In a speech before Ukraine’s Parliament, Biden told legislators that corruption was eating Ukraine “like a cancer,” and warned Ukrainian President Petro Poroshenko that Ukraine had “one more chance” to confront corruption before the United States cuts off aid.

Biden’s language was undiplomatic, but he’s right: Ukraine needs radical reforms to root out graft. After 18 months in power, Poroshenko still refuses to decisively confront corruption. It’s time for Poroshenko to either step up his fight against corruption — or step down if he won’t.

When it comes to Ukrainian corruption, the numbers speak for themselves. Over $12 billion per year disappears from the Ukrainian budget, according to an adviser to Ukraine’s National Anti-Corruption Bureau. And in its most recent review of global graft, anti-corruption watchdog Transparency International ranked Ukraine 142 out of 174 countries on its Corruption Perceptions Index — below countries such as Uganda, Nicaragua and Nigeria. Ordinary Ukrainians also endure paying petty bribes in all areas of life. From vehicle registration, to getting their children into kindergarten, to obtaining needed medicine, everything connected to government has a price.

The worst corruption occurs at the nexus between business oligarchs and government officials. A small number of oligarchs control 70 percent of Ukraine’s economy, and over the years have captured and corrupted Ukraine’s political and judicial institutions. As a result, a “culture of impunity” was created, where politicians, judges, prosecutors and oligarchs collude in a corrupt system where everyone but the average citizen benefits.

While there are numerous examples of high-level corruption in Ukraine, a few stand out for their sheer brazenness. In one case, $1.8 billion of an IMF loan to Ukraine meant to support the banking system instead disappeared into various offshore accounts affiliated with PrivatBank in Ukraine, which is owned by Ihor Kolomoisky — one of Ukraine’s leading oligarchs.

Lees verder op Reuters

Verrassing: Toppolitici Oekraïne zijn criminelen

De in januari 2005 geroofde schilderijen uit het Westfries Museum in Hoorn zijn opgedoken op het bloedige strijdtoneel in Oekraïne. De Hollandse meesterwerken vormen er de inzet van een duister politiek steekspel op het allerhoogste niveau.

De 24 schilderijen die sindsdien vermist worden, bevinden zich bij een ultranationalistische gevechtsmilitie in Oekraïne. Op de achtergrond figureren volgens Nederlandse roofkunstonderzoekers Arthur Brand en Alex Omhoff leden van de Oekraïense geheime dienst en extreemrechtse toppolitici.

Het politieke schandaal wordt in Kiev angstvallig binnenskamers gehouden, maar het gemeentemuseum doorbreekt het stilzwijgen. „Onze collectie is in handen van corrupte personen, tot diep in de Oekraïense politieke top”, zegt museumdirecteur Ad Geerdink in een exclusief interview met De Telegraaf. „Zij weigeren de doeken terug te geven en willen maar één ding: grof geld verdienen ten koste van ons cultureel erfgoed.”

Het uitgebreide verhaal op de Telegraaf moet u absoluut lezen (na gratis registratie)

GeenPeil eist waarnemers bij referendum

OK, VVD. Kom maar dan, PvdA. Het spel is op de wagen. De handschoenen gaan uit. GeenPeil wilde het democratische referendumspel zuiver spelen en we hoopten dat Den Haag dat óók eens zou doen, voor de verandering. Maar niks hoor. Van kleinigheidjes als VVD Kamerleden die GeenPeil openlijk voor ‘Poetinvriendjes’ uitmaken in de Telegraaf tot de opzichtige, feitelijk onbegrijpelijke keuze voor het het beperken van financiële middelen voor het referendum door minister Plasterk en het VNG-verhaal over ’te weinig geld voor stemhokjes’ dat daar opvallend naadloos op aansluit: aan alles proeven we obstructie en sabotage van het democratisch proces door deze regering en hun getrouwen. Het wegstemmen van een motie die meer geld moest vrijmaken voor een normaal verloop van het referendum op 6 april 2016, was de druppel. Jullie laten ons geen keus: GeenPeil heeft het hogerop gezocht.

Lees verder op GeenStijl

PvdA en VVD saboteren GeenPeil-referendum

Het ging zó snel zojuist, dat we nog bijna te laat op record drukten ook. In de Tweede Kamer waren stemmingen over begrotingen. Daarbij zat een uitstekend democratisch amendement van Koser Kaya (D66) en Van Raak (SP). Daarin vroegen zij Plasterk om de financiële middelen voor een goed verloop van het GeenPeil-referendum te verhogen van 20 naar 42 miljoen euro, zodat alle gemeenten genoeg geld hebben om voldoende stemhokjes neer te zetten op 6 april 2016. Plasterk had dit amendement natuurlijk al afgeraden, want PvdA en VVD hebben er grote politiek belangen bij om het referendum te saboteren. Zojuist waren dus de stemmingen en zoals je kunt horen in de video, zijn de volgende partijen vóór het amendement: PVV, Klein, Kuzu/Ozturk, 50PLUS, D66, GroenLinks, Partij voor de Dieren en de SP.

Lees verder op GeenStijl

Het gaat niet om Poetin

De Oekraïense president Petro Porosjenko zei afgelopen donderdag dat GeenPeil ‘koren op de molen van Poetin’ is. Volgens Hubert Smeets zouden wij tegen het verdrag zijn omdat ‘Oekraïne in de Russische invloedssfeer zit’. Onzin. Het verdrag is slecht voor Nederland, slecht voor Oekraïne en slecht voor de internationale rechtsorde. Daarom zijn wij tegen. Dat heeft niets met Poetin te maken.

Pepijn van Houwelingen (Burgercomité-EU), Thierry Baudet (Forum voor Democratie), Bart Nijman (GeenStijl)

Oekraïne is een tot op het bot verdeeld land. Verwikkeld in een burgeroorlog. De Maidan-protesten werden tot op het laatst door een meerderheid van de bevolking afgekeurd en zittend president Janoekovitsj ging aan kop in de peilingen. De nieuwe regering is door een staatsgreep aan de macht gekomen en spaarde vervolgens de aanhangers van het voormalige regime niet – onder meer door gebruik van clustermunitie in Donetsk en Lugansk. Met meer dan tienduizend slachtoffers tot gevolg.

Het associatie-akkoord betekent ondertussen een totale ineenstorting van de economie in het Oosten van het land, dat volstrekt afhankelijk is van de handel met Rusland. Ook voor West-Oekraïne is het slecht: de Europese handelswaren zullen de plaatselijke producten van mindere kwaliteit volledig uit de markt drukken. Tel daar de verhoogde gasprijs als gevolg van de bekoelde relaties met Rusland bij op – en faillissement blijkt vrijwel onvermijdelijk.

Europa zal, als mede-aanstichter van deze misère, gevraagd worden op te draven voor de kosten. Dat betekent ook voor Nederland weer aanzienlijke vergroting van de financiële lasten, die volgens berekeningen kunnen oplopen tot in totaal 160 miljard. Daarnaast kunnen we – onder meer door de visumliberalisatie waar het verdrag in voorziet – aanzienlijke golven immigratie tegemoet zien. Grote aantallen Oekraïeners willen niets liever dan verhuizen naar de rijkere West-Europese landen. De burgeroorlog en de economische crisis die door het verdrag mede zijn veroorzaakt wakkeren die migratiedrift alleen maar verder aan.

Daarnaast gaan we ‘samenwerken’ op gebied van veiligheid, defensie en jusititie. Met – nogmaals – een land in burgeroorlog, waar extreem-rechts in sommige steden (zoals Lviv) 40% van de stemmen behaalde en nazistische militia onderdeel uitmaken van de strijdkrachten. Een land dat in de internationale corruptie-indexen tot de absolute wereldtop behoort. Voor de zoveelste keer slaapwandelen onze politici een ravijn in. Daarom is een fel, intensief en inhoudelijk debat noodzakelijk – met als eindpunt een democratische beslissing door de Nederlandse bevolking in het referendum van 6 april 2016.

NRC van 27 november 2015

Geachte Bert Koenders, spreekt u Petro Porosjenko ook aan op belastingontwijking?

Excellentie, we zijn zo vrij u een open brief te sturen. Leuk hoor, dat de President van Oekraïne naar de polder komt. Hopelijk tast het aangekondigde referendum over het associatieverdrag de sfeer niet aan. Maar misschien is dit toch wel hét moment om het eens over de belastingontwijking in die republiek te hebben. Die loopt namelijk via Nederland. Zelfs Petro Porosjenko is er niet vies van, zo ontdekten we tot onze schrik. Is het geen idee om, voordat we het land bijstaan met onze eigen beperkte middelen, eens te bespreken hoe we de elite van Oekraïne zelf kunnen laten bijdragen? Bij voorkeur de president, die € 700 miljoen waard is en een fiscaal vriendelijke brievenbus in de Bijlmer heeft?

Lees verder op Nine to Five

Porosjenko: GeenPeil is ‘koren op molen Poetin’

Aan de vooravond van zijn bezoek aan Den Haag uit president Porosjenko kritiek op het referendum over ‘zijn’ Oekraïne in Nederland.

Het referendum in Nederland over het associatieverdrag van de EU met Oekraïne is volgens de Oekraïense president Petro Porosjenko „koren op de molen van Poetin”. In een exclusief interview met NRC zegt Porosjenko dat de initiatiefnemers voor het referendum (‘GeenPeil’) „bewust of onbewust” de Russische „agressie” in de kaart spelen. Porosjenko is vandaag en morgen in Nederland voor overleg met premier Rutte en een audiëntie bij koning Willem-Alexander op de Eikenhorst.

President Petro Porosjenko is vandaag en morgen in Nederland, dat in 2016 een half jaar roulerend voorzitter is van de Europese Unie. Porosjenko wordt vanavond door koning Willem-Alexander ontvangen. De Oekraïense president spreekt ook met premier Rutte, de voorzitters van de Tweede en Eerste Kamer en ondernemers. Vrijdag houdt Porosjenko een lezing voor de Universiteit van Leiden.

Het is de tweede keer sinds de val van de Sovjet-Unie in 1991 dat een Oekraïens staatshoofd in Nederland is. In 1997 bezocht president Leonid Koetsjma ons land.

„Poetins politiek is een probleem voor de hele wereld. Iedereen moet weten dat een stem in het referendum ook een stem is voor of tegen de Oekraïeners die hun leven hebben gegeven voor Europese waarden. Ik verafschuw het idee dat de Nederlanders gijzelaars worden van een politiek spel”, aldus Porosjenko.

Het referendum is formeel slechts raadplegend, maar een meerderheid in de Tweede Kamer is bereid om de uitslag over te nemen. PvdA en CDA, beide voorstander van het associatieverdrag, hebben dat gezegd. De VVD heeft nog geen standpunt.

De president hoopt dat hij nog meemaakt dat Oekraïne lid wordt van de EU. „Na mijn eerste of tweede termijn als president, droom ik ervan lid te worden van het Europese Parlement namens Oekraïne”, zegt Porosjenko.

Lees verder op het NRC

De strijd van de oligarchen om de macht in Oekraïne

Bij de verkiezingen in Dnjepropetrovsk strijden vooral tyconen om de macht.

Decennialang werkte Nina Ivanovna – blauw mutsje, tas van lakleer, warme mantel – bij een medicijnfabriek. Toen deed een raider een vijandig bod op de fabriek. Tien jaar lang vochten zakenmannen om de buit. Al die tijd was het salaris van Ivanovna onzeker. Nu overleeft ze van een schamel pensioen. “Hier winkelen is voor mij niet weggelegd”, wijst ze naar het winkelcentrum Most, waar de rijke inwoners van het Oost-Oekraïense Dnjepropetrovsk hun boodschappen doen.

Raiders zijn een overblijfsel van de roerige jaren negentig, toen voormalige partijbonzen en de maffia vochten om de staatsbedrijven van de ingestorte Sovjet-Unie. Raiders schuwen daarbij geweld of afpersing niet. De meest succesvolle zakenmannen werden oligarchen; steenrijke tyconen met eigen mediakanalen die de politiek en de rechterlijke macht controleerden.

Gisteren moest Ivanovna naar de stembus in Dnjepropetrovsk, waar de competitie tussen oligarchen groot is. Ze koos voor burgemeesterskandidaat Oleksandr Vilkoel, wiens campagne via de lokale media gesteund werd door de Oost-Oekraïense oligarch Rinat Achmetov, compagnon van oud-president Janoekovitsj. “Vilkoel was eerder gouverneur, dus hij heeft zijn zakken al gevuld”, zegt Ivanovna wat cynisch. “Dan hoeft hij niet nog meer te stelen.”

Jongere stemmers in Dnjepropetrovsk stemmen liever op Boris Filatov, de andere burgemeesterskandidaat. Niet dat ze positief over hem zijn: hij is immers bevriend met een andere oligarch met een twijfelachtige reputatie, Igor Kolomojski. “Maar het is de minst slechte optie”, zegt Anna Pajos, een blondine van in de twintig die bij een internetbedrijf werkt. Samen met haar vriend, Albert Badalian, brengt ze haar vrije weekenduren door op de Europese Boulevard in het centrum. “Zo is het nu eenmaal in de Oekraiense politiek”, legt hij uit. “De huidige machthebbers zijn er niet om mensen te helpen.”

De oudere generatie in Dnjepropetrovsk gelooft niet in verandering, vult Badalian aan. “Onze ouders leven nog steeds zoals ze tijdens de Sovjet-Unie leefden. Zij willen het liefst een sterke leider die voor hen zorgt.” Jongeren hebben dan ook meer mogelijkheden om actief te zijn. Binnenkort begint hij zijn baan als game-ontwerper, waarbij het startsalaris 600 dollar per maand is – vier maal zoveel als zijn vader momenteel verdient.

De beroerde salarissen in Oekraine houden het systeem van de oligarchie in stand, zegt Igor Petrovski, een bekende burgeractivist in Dnjepropetrovsk. “Gemeenteraadsleden verdienen 100 euro in de maand. Daar gaan goede mensen niet voor aan de slag.” En dus blijven niet alleen gemeenteambtenaren omkoopbaar, maar zijn ook rechters en aanklagers afhankelijk van oligarchen. “Zij verdienen hetzelfde salaris, maar rijden wel rond in de dikste auto’s.”

Lees verder op Trouw