GeenPeil-referendum gaat wel degelijk over iets

Met zijn weerzin doet Rob de Wijk het belang van het referendum over het akkoord met Oekraïne geen recht, aldus Pepijn van Houwelingen, Thierry Baudet en Bart Nijman.

Columnist Rob de Wijk is niet blij met het referendum dat op 6 april 2016 over het associatieverdrag met Oekraïne zal worden gehouden (Opinie, 6 november). In zes weken tijd hebben we bijna een half miljoen handtekeningen verzameld van burgers die willen meebeslissen.

De Wijk voelt zich er ‘buitengewoon ongemakkelijk’ bij. Hij meent dat hij nu wordt ‘gedwongen door de rancune’ waar al deze mensen blijkbaar aan lijden om ‘bij te dragen aan een ja-campagne’ – en hij betreurt zelfs ‘naar de stembus te moeten’. Tsja, het is toch wat zeg! Zo’n democratie, die je dwingt ‘naar de stembus te moeten’.

De Wijk schrijft dat ‘GeenPeil en het Burgercomité-EU’ niet geïnteresseerd zijn in de feiten. Waar baseert hij dit op? Allereerst is het Burgercomité-EU – samen met het Forum voor Democratie en GeenStijl – een van de drie organisaties die tezamen GeenPeil vormen. Dit feit heeft De Wijk blijkbaar al niet begrepen. Ook beweert hij met droge ogen dat het ‘grote nonsens’ en ‘onzin’ is, te beweren ‘dat dit verdrag Oekraïne op de drempel van EU-lidmaatschap brengt’.

Maar waarom wordt Oekraïne in de verdragstekst dan maar liefst 72 keer verplicht zijn eigen, nationale wetgeving aan EU-regels aan te passen? De volgende veelzeggende passage vinden we bijvoorbeeld terug in artikel 114 van het verdrag: ‘De partijen erkennen het belang van de aanpassing van de bestaande wetgeving van Oekraïne aan die van de Europese Unie. Oekraïne draagt er zorg voor dat zijn bestaande wetten en toekomstige wetgeving geleidelijk in overeenstemming met het EU-acquis worden gebracht.’

Overal en continu wordt Oekraïne (lees het zelf!) in dit verdrag gedwongen zijn wetgeving aan te passen aan het EU-acquis. Het mag dus geen verbazing wekken dat een Europees diplomaat vorig jaar heeft bevestigd dat met dit associatieverdrag Oekraïne voor 80 procent EU-lid wordt, meer nog dan de Balkanlanden die nota bene geacht worden eerder tot de EU toe te treden.

Lees deze column van Burgercomité-EU, Forum voor Democratie en GeenStijl verder op Trouw

Lolwat? Oekraine stemt TEGEN associatieverdrag

Het parlement in Kiev, de Verkhovna Rada, stemde gisteren voor de tweede keer in een week tégen wetten die homodiscriminatie op de werkvloer moeten tegengaan. Kennelijk wil Kiev helemaal geen associatieverdrag met de EU, want het aannemen van die wet is een Europese eis om visumvrij reizen in de EU mogelijk te maken. En dat is weer een onderdeel van het associatieverdrag.

(EU-bron ter bewijs, voor Rob de Wijk, Boekie en andere blindgangers.) Kiev voldoet dus niet aan de voorwaarden voor het verdrag dat Brussel hen cadeau wil doen. President Poroshenko, vriend van de EU, deed ook niet echt zijn best om de wet erdoor te krijgen, want hij omschreef zichzelf in de eerste plaats als iemand die “traditionele familiewaarden” voorop stelt. Dit gebeurt dus allemaal terwijl door de EU gesubsidieerde Oekraïne-trollen in Nederland een anti-GeenPeil-campagne zijn begonnen via vuige laster bij de NOS of gesponsorde facebookberichten (bewijs A, bewijs B). Allemaal haatzaai, gericht tegen de mensen achter GeenPeil, want het is kennelijk te moeilijk voor de Kievknuffelaars om uit te leggen waarom het Associatieverdrag wél goed zou zijn.

Lees verder op GeenStijl

Holebirechten brug te ver voor prille democratie Oekraïne

De Oekraïense parlementsleden hebben vandaag met grote meerderheid een aanpassing van de arbeidswet verworpen die het discrimineren van seksuele minderheden zou verbieden.

De Europese Unie (EU) wil echter dat die aanpassing er wel komt en heeft ze tot voorwaarde gemaakt voor een door Kiev gewenste versoepeling van het Schengen-visaregime. Van de theoretisch 450 leden die de Verhovna Rada, het eenkamerparlement, telt, stemden amper 117 parlementariërs voor de aanpassing. Een minimum van 226 stemmen was nodig.

Volgens Pavlo Ongoerjan van het Volksfront, de partij van premier Arseni Jatsenjoek, is die aanpassing onnodig, want de geviseerde minderheden “worden niet gediscrimineerd”.

Volgens Irina Soesjko van de ngo Europa zonder Grenzen is de verwerping van de arbeidswetaanpassing “een gevoelige slag voor het imago van Oekraïne.

Overigens spreekt directrice Tetjana Mazoer van Amnesty Oekraïne de bewering van Ongoerjan tegen. Holebi’s worden in Oekraïne wel degelijk gediscrimineerd, en niet alleen op de werkvloer, zei ze.

Lees het hele artikel op De Morgen

Porosjenko zorgt vooral goed voor zichzelf

Ondanks de crisis in Oekraïne wordt president Petro Porosjenko rijker en rijker. Waar andere oligarchen een stap terug moeten doen, gaat het de chocoladekoning voor de wind.

Eén miljard dollar zou hij bezitten volgens het weekblad Novoye Vremya, dat een lijst van de rijkste Oekraïners publiceerde. Petro Porosjenko (50), die behalve president ook eigenaar is van chocolade- en snoepfabriek Roshen, kwam daarmee met stip op nummer zes terecht. Vorig jaar stond hij met honderd miljoen minder nog op nummer negen.

Opvallend, want economisch gezien staat Oekraïne er belabberd voor. De lokale munt, de hryvna, verloor dit jaar zo’n 45 procent van haar waarde ten opzichte van de dollar. Investeerders hebben hun interesse in het land verloren en veel fabrieken, vaak in handen van de oligarchen, moesten hun deuren sluiten vanwege de oorlog in het oosten.

Porosjenko is de enige persoon op de ranglijst die zijn vermogen heeft zien groeien. Rinat Achmetov, de rijkste man van het land en voormalig steunpilaar van de verdreven president Viktor Janoekovitsj, verloor bijvoorbeeld ruim de helft van zijn vermogen ten opzichte van het jaar ervoor.

Maar de macht van de Oekraïense oligarchen reikt veel verder dan het bezit van aandelen in grote bedrijven, en dat is Porosjenko een doorn in het oog. De meeste rijke zakenmannen hebben namelijk ook politieke invloed. Dat was tijdens de lokale verkiezingen twee weken geleden goed zichtbaar. Die stembusgang werd vooral een strijd tussen Porosjenko en de oligarchen Achmetov en Igor Kolomoiski (nummer twee op de lijst van rijken).

Deze laatste twee krijgen steeds meer politieke invloed in de regio’s, maar volgens Kiev plegen ze fraude. Zo werd Achmetov tijdens de verkiezingen op de vingers getikt omdat hij in Marioepol zelf stembiljetten zou hebben bijgedrukt.

En ook Kolomoiski ligt onder vuur. In maart werd hij door Porosjenko al uit zijn functie gezet als gouverneur. Maar zijn partij, geleid door zijn vriend Hennadiy Korban, deed het tijdens de laatste verkiezingen erg goed en zou in de tweede ronde wel eens als winnaar uit de bus kunnen komen. Korban werd dit weekend opgepakt door de geheime dienst, hij zou geld hebben verduisterd. Maar volgens zijn aanhangers is die actie louter politiek gemotiveerd.

Porosjenko beloofde bij zijn aantreden als president een einde te maken aan de alomvattende macht van de rijke zakenmannen. Slechts een deel van die belofte loste hij in. Het parlement nam onlangs een wet aan die alle bestuurders verplicht hun vermogen elektronisch op te geven. Zo heeft iedere Oekraïner inzicht in de omvang van hun rijkdom. Bovendien mogen partijen voortaan alleen nog worden gesponsord door de staat en niet meer door de oligarchen, die vaak hun eigen kandidaten naar voren schoven.

Maar van Porosjenko’s andere beloftes is tot nu toe niet veel terechtgekomen. Hij zou bijvoorbeeld zijn succesvolle chocolade- en snoepfabriek Roshen zo snel mogelijk verkopen als hij president zou worden. Maar dat is ruim een jaar later nog altijd niet gebeurd.

Porosjenko zegt dat hij geen geschikte koper kan vinden omdat het investeringsklimaat momenteel zo slecht is in Oekraïne. Maar ondertussen lijkt de chocoladekoning als enige oligarch niet veel last te hebben van de economisch zware tijden. De fabriek opende dit jaar verschillende vestigingen en veroverde nieuwe markten.

Bron: Het Parool van 4 november 2016 (op papier)

Referendum associatieverdrag met Oekraïne is op 6 april 2016

Het referendum over de Associatieovereenkomst met Oekraïne wordt op woensdag 6 april 2016 gehouden. Dat heeft de Referendumcommissie bepaald.

Er is gekozen voor een datum over vijf maanden, omdat er dan nog voldoende tijd is voor een publiek debat. Bovendien moeten gemeenten de tijd hebben om zich voor te bereiden.

In de wet staat dat de datum moet vallen tussen 85 dagen en 6 maanden nadat de commissie heeft besloten dat het referendum kan doorgaan. Dat was op 14 oktober, toen werd vastgesteld dat er genoeg geldige handtekeningen waren ingezameld.

Dat betekende dat het referendum tussen 14 januari en 21 april moest plaatsvinden. Er werd voor een woensdag gekozen, omdat het in Nederland gebruikelijk is om op die dag te stemmen.

De commissie heeft zich ook gebogen over de vraag op het stembiljet. Die gaat luiden:

“Bent u voor of tegen de wet tot goedkeuring van de Associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en Oekraïne?”

De referendumvraag moet altijd beginnen met: “Bent u voor of tegen”. De commissie heeft ervoor gekozen om het vervolg van de vraag zo helder, kort en volledig mogelijk te formuleren. “Dit is het minimum aan aantal woorden dat we konden gebruiken, met een maximum aan duidelijkheid”, zegt commissievoorzitter Van der Laan.

Lees verder op de NOS

Hoe goed is het associatieverdrag eigenlijk gelezen?

Juist de ‘zinloze franje’ erin maakt het akkoord met Oekraïne gevaarlijk. Goed dat het volk mag spreken, zegt Pepijn van Houwelingen, lid van het Burgercomité-EU.

Zinloze franje‘, zo betitelt Adriaan Schout gisteren in de Volkskrant het politieke deel van het Associatieverdrag dat de EU met Oekraïne heeft gesloten. Het zou niet meer dan een ‘omhulsel’ zijn zonder veel betekenis. Tegelijkertijd citeert Schout verdragsteksten die er niet om liegen en waarin wordt gesproken over ‘geleidelijke convergentie op het vlak van buitenlands beleid en veiligheid’ en de ‘Europese ambities’ van Oekraïne. Deze teksten zouden er niet toe doen omdat er ‘concreet weinig staat’.

Was dat maar zo. Juist door sommige (niet alle!) delen van het verdrag in dergelijke algemene termen te omschrijven, kan de uitvoerende macht van de Europese Unie het verdrag straks interpreteren zoals ze maar wil, immers ‘vaagheid is de moeder van alle misleiding’.

Er mag geen enkele twijfel meer over bestaan wat het einddoel van die Europese Unie is: volledige economische en politieke integratie van Oekraïne in de Europese Unie. Zo staat het niet alleen, algemeen omschreven, in het verdrag zelf, dit hebben Barroso, Van Rompuy en andere EU-functionarissen ons in alle openbaarheid laten weten. Als we dit verdrag volgend jaar in een referendum goedkeuren dan tekenen we daar dus voor en dat is alles behalve ‘zinloze franje’. In de verdragstekst staat wat er staat. Dat er nu blijkbaar geluiden opgaan dat we de tekst niet zo serieus moeten nemen en dat het allemaal wel meevalt en slechts ‘politieke mooipraat’ en ‘symbolische retoriek’ zonder waarde is natuurlijk te dol voor woorden. Geen verstandig mens zou een koopcontract tekenen vol met dergelijke dreigende algemene bewoordingen waarmee de bank of makelaar alle kanten op kan.

Lees verder op de Volkskrant

Associatieverdrag is kolonisatie

De spanning richting woensdag 14 oktober, als de Kiesraad ’s morgens om 10:00 uur live in Nieuwspoort bekend gaat maken of we een referendum afgedwongen hebben, loopt hier op GeenPeilHQ langzaam op. LOL niet echt natuurlijk, want met 451.666 digitale en enkele tienduizenden analoge handtekeningen in de pocket, moet Mark Rutte wel een héle ingewikkelde staatsgreep kunstgreep bedenken om de internetachtige constructie van het GeenPeil-referendum te blokkeren. Maar: it ain’t over till the fat lady sings. Dus we houden de champagneglazen nog even droog. In de tussentijd plempen we wél even de drie minuutjes powerbetoog die Arjan van Dixhoorn (van onze vrienden van het Burgercomité-EU) vandaag in een Haags achterafzaaltje afstak tegen de Commissie Buitenlandse Zaken. Allemaal glasharde waarheden alsook oprechte zorgen over de staat van de Nederlandse democratie: “Het zijn diepgewortelde gevoelens bij ons dat de Nederlandse Tweede Kamer, het Nederlandse parlement, het Nederlandse kabinet in steeds sterkere mate een uitvoerende arm zijn van de Europese Unie en niet langer het Nederlandse volk vertegenwoordigen.”

Duid het, Van Dixhoorn, dit gloedvolle gospel van GeenPeil!

Lees verder op GeenStijl