Categorie: PhpList

Europa is al veel te veel één markt

Geplaatst op by 0 reacties

Noord- en Zuid-Europa Europa wacht een grote botsing, omdat het noorden zijn waarden opdringt aan het zuiden.

Het nu voor eventjes bezworen Griekse euro-drama is niet een toevallige, voorbijgaande eruptie, maar vormt een bescheiden voorbode van de onderliggende cultuurpolitieke clash die ons de komende jaren in nog veel grotere hevigheid te wachten staat, indien Brussel haar centralisatieplannen mocht doorzetten. Meer economische eenheid dwingt, als gevolg van concrete uniformerende maatregelen die die ene onbegrensde Europese binnenmarkt ten dienste staan, ook meer culturele eenheid af. Dat raakt dan aan de way of life, zoals die in de diverse natiestaten als essentieel voor de eigen identiteit wordt beleefd.

Nu Noord-Europa structureel economisch sterker is dan Zuid-Europa dringt de ene helft haar normen – en de daaraan gerelateerde levenswijze – op aan de andere. Zoals al is gebeurd op het monetaire vlak, wat in het Zuiden tot grote sociale problemen heeft geleid die de politieke stabiliteit ondermijnen. De protesten van de Franse boeren vormen er een voorbode van: zij krijgen de steun van de eigen regering, maar die weet niet wat ze, gezien de rigide Europese kaders, kan doen.

In de Volkskrant van 25 juli stond een leerzaam stuk van Peter Giessen over leven op z’n Frans, gewijd aan Nederlandse migranten die zich ginds ‘verlost voelen van de vervreemdende discipline van het Nederlandse arbeidsleven, met zijn vergadercircuit, steeds weer terugkerende reorganisaties en telkens opnieuw vastgestelde targets’.

Giessens constateringen kan men geografisch breder trekken. Scherp geformuleerd: in het protestantse Noorden is de door de elite uitgedragen moraal dat men leeft om te werken, in het katholieke Zuiden dat men werkt om te leven.

Lees deze column van Thomas van der Dunk verder op de Volkskrant >>>

Nederlanders zijn tegen EU-toetreding van de Oekraïne

Geplaatst op by 0 reacties

Naar aanleiding van ons referenduminitiatief schreef Tom van der Meer (politicoloog aan de Universiteit van Amsterdam) het onderstaande uitstekende stuk over de steun in ons land door de jaren heen voor verdere uitbreiding van de EU. Het is duidelijk, vanaf 1996 is constant een ruime meerderheid van de Nederlandse bevolking tegen toetreding van de Oekraïne.

Waar zou de grens van de Europese Unie moeten liggen? Welke landen zouden we nog willen toelaten tot de EU, en welke liever niet?
De laatste uitbreiding was in juli 2013, toen Kroatië de 28ste lidstaat werd. Maar dit lijkt niet het eindpunt. Deze maand stelde Angela Merkel op bezoek in Albanië dat het lidmaatschapsverzoek van verschillende Balkan-staten niet onnodig vertraagd zou worden. Dat betekent overigens niet dat dat betekent dat die landen dus snel lid zullen worden. Zo kampen Servië en Albanië met wijdverspreide corruptie, blijft Bosnië-Herzegovina een verdeeld land, wordt Kosovo door verschillende EU-lidstaten niet erkend, en weigert Griekenland Macedonië onder die naam toe te laten. Daarnaast werd deze maand een associatieverdrag getekend met Oekraïne, Moldavië en Georgië. Voor GeenStijl was dit reden op te roepen tot een raadgevend referendum over dat associatieverdrag, mede omdat het een voorportaal tot EU-lidmaatschap zou kunnen zijn.

Bron: Stuk Rood Vlees>>>

Ondertussen in het buitenland (2)

Geplaatst op by 0 reacties

Tja, in de Nederlandse media heeft u van onze actie nog niet veel vernomen maar buitenlandse media waaronder de EUobserver en Sputnik News besteden er al wel aandacht aan…

A popular blog and a foundation critical of the EU’s ‘democratic deficit’ and the pace of European integration are rallying Dutch citizens to support a referendum on the EU’s association agreement with Ukraine. The group, called Burgercomite-EU (Citizens’ committee EU), and the blog GeenStijl, are profiting from a new democratic tool in the Netherlands which allows citizens to call for a consultative referendum on a recently adopted law or treaty.

Bron: EUobserver>>>

Ondertussen in het buitenland (1)

Geplaatst op by 0 reacties

Tja, in de Nederlandse media heeft u van onze actie nog niet veel vernomen, maar buitenlandse media waaronder de EUobserver en Sputnik News besteden er al wel aandacht aan…

A number of Dutch citizens are dissatisfied with the EU’s ‘democratic deficit’ and want to make use of the new Dutch legislation which enables citizens to appeal for a referendum on a recently passed law or treaty, euobserver reported. The blog Geenstijl and the group Burgercomite are collecting signatures among Dutch citizens to organize a referendum on the EU’s association agreement with Ukraine. The activists seek to promote democratic values. They criticize the current EU policy in general and its stance towards Russia in the Ukrainian conflict in particular.

Bron: Sputnik News>>>

De slag om de afboeking van de Griekse staatsschuld kan beginnen: Lagarde versus Angela Merkel

Geplaatst op by 0 reacties

De eurolanden hebben een paar tijdelijke hechtdraden aangebracht om Griekenland een paar maanden overeind te houden. Een duurzame Griekse deal vergt overeenstemming tussen het Internationaal Monetair Fonds en de Duitse bondskanselier Merkel over schuldverlichting voor Griekenland.

De Griekse regering voelt goed aan van wie ze op dit moment het meest te verwachten heeft: het Internationaal Monetair Fonds (IMF).

Vrijdag heeft Griekenland het IMF officieel verzocht om deel te nemen aan de onderhandelingen over een derde steunpakket ter waarde van 86 miljard euro. Het IMF liet weten het verzoek in overweging te nemen.

De rol van het IMF, een mondiaal noodfonds waarbij 187 landen in de wereld zijn aangesloten, is cruciaal. En niet alleen omdat landen als Nederland het IMF er graag bij willen hebben voor de uitvoering van strenge bezuinigings- en hervormingsmaatregelen voor Griekenland.

Als er 86 miljard euro aan nieuwe leningen op tafel moet komen voor Griekenland, is het IMF hard nodig als medefinancier. De andere eurolanden voelen er namelijk weinig voor om dat bedrag helemaal zelfstandig op te hoesten.

Maar aan de betrokkenheid van het IMF zit een stevige prijskaartje, vooral voor Duitsland. Economen van het IMF hebben de afgelopen weken en maanden niet nagelaten te benadrukken dat de Griekse staatsschuld onhoudbaar is geworden op de langere termijn. Het IMF voorziet dat de Griekse staatsschuld door de nieuwe recessie de komende twee jaar makkelijk verder kan stijgen naar 200 procent van het nationaal inkomen.

Doordat Griekenland momenteel teert op zachte leningen van zijn schuldeisers en daardoor relatief lage rentes betaalt, is de financieringslast op korte termijn niet het grootste probleem. Zeker niet als nieuwe leningen voor Griekenland deels worden gebruikt om oude leningen af te lossen en rente te betalen. Het probleem wordt daarmee simpelweg verder naar de toekomst geschoven.

Lees verder op Z24 >>>

Wanneer accepteert Brussel dat het Euro-project niet oneindig is

Geplaatst op by 0 reacties

Na ‘n slechte deal over Griekenland is het tijd om Grexit en schuldsanering te accepteren, vindt Thomas von der Dunk.

Met het door veel media met een zucht van verlichting begroete dictaat van Brussel over Griekenland is Europa kapot. Het is, omdat het niets oplost en slechts uitstel van executie betekent, het slechtst denkbare flutakkoord dat gesloten had kunnen worden; een wurgcontract gebaseerd op volksverlakkerij en illusies met het doel om een onhoudbaar geworden idee-fixe te redden. De opgelegde bezuinigingen zijn economisch desastreus en de opgelegde hervormingen grotendeels onhaalbaar. Er wordt met alle obligate retoriek over nu aangegane verplichtingen om te ‘hervormen’ geen enkel structureel probleem opgelost omdat het onoplosbare karakter van de problemen hardnekkig wordt ontkend.

Een dictaat: de gang van zaken betekent het einde van de democratie in Griekenland. De uitkomst maakt duidelijk dat een EU-lidstaat in zware economische problemen elk recht op zelfbeschikking verliest. Brussel kan een complete uitverkoop van het nationale tafelzilver verlangen, waarover een volk zelf niets meer te zeggen heeft. Verkiezingen doen er niet toe; er wordt zelfs niet eens meer de schijn opgehouden dat dat wel zo zou zijn.

Europa kapot: de meest fundamentele les van twee wereldoorlogen was dat men geen landen en volkeren openlijk vernederen moet, omdat de wrok waarin dat resulteert de kiem legt voor nieuwe conflicten. Dat was de les van het vervolg op de Vrede van Versailles.

Een wurgcontract: van de Grieken wordt meer van hetzelfde verlangd, terwijl de vorige bezuinigingen de problemen alleen maar verder hebben vergroot. De staatsschuld is geëxplodeerd, het bruto binnenlands product met een kwart verminderd, de werkeloosheid verveelvoudigd, de armoede enorm gestegen. De pertinente onwil van de meeste Europese regeringen om op grond van de gebleken ineffectiviteit van het rigide neoliberale beleid van de afgelopen jaren de koers bij te stellen, zorgt ervoor dat uitvoering van het dictaat Griekenland nog verder zal ontwrichten, eerst sociaal, en dan politiek.

Volksverlakkerij: weliswaar moeten sommige politici, onder wie ook Nederlandse, nu eindelijk toegeven dat er nog heel wat geld naar de Grieken zal gaan, maar de door alle economen geconstateerde oninbaarheid van de steeds verder oplopende Griekse schuld durven zij nog niet publiekelijk te erkennen. Nog steeds houden zij stug vol dat die tot de laatste cent zal worden afbetaald. De waarheid van NRC-columnist Coen Teulings – met een schuld van duizend euro aan de bank heb jij een probleem; met een schuld van een miljoen heeft de bank een probleem – durft ook de Nederlandse regering niet aan de eigen kiezers te vertellen.

Illusies: de belofte van Tsipras dat Athene nu echt werk gaat maken van de hervormingen. Ruim twee eeuwen geleden zag men onder invloed van de Verlichting in dat onder dwang afgelegde bekentenissen een gering waarheidsgehalte bezitten; daarom is de gerechtelijke tortuur toen afgeschaft. Brussel heeft die voor politici weer ingevoerd. De beloftes van Athene zijn waardeloos, omdat Tsipras slechts de keuze had tussen vierendelen en de hongerdood.

Lees verder op het NRC

The Euro is in trouble. But Romania still wants in

Geplaatst op by 0 reacties

The crisis in Greece hasn’t killed off Romania’s interest in the currency union.

The extraordinary political and economic turbulence of the Greek debt crisis has prompted widespread speculation that other European countries will now think twice before joining the 19-nation eurozone.

To assess these claims, The WorldPost took a closer look at reactions in Romania, the only European Union member nation that’s announced a target year for joining the currency area.

Greece’s experience has heightened concerns in Romania about joining the eurozone prematurely, experts told The WorldPost– but it hasn’t extinguished Romania’s interest altogether. Romania does not have the disdain for Greece common in the Baltic states and Slovakia, and in fact shares some of the Greek public’s wariness of austerity policies. But Romania’s emergence from communism and rapid transition to capitalism since the 1990s, and its more recent economic interdependence with German industry, have made eurozone membership a goal for the country’s political class.

European Union member nations are officially required to join the eurozone once they have met the criteria for integration, including stable inflation, low budget deficits and sustainable debt. Denmark and the United Kingdom have permission to remain outside the currency union. Sweden, which has been a member of the EU since the inception of the euro, has yet to meet the fiscal and monetary criteria for joining.

Romania declared at one point that it intended to join the eurozone in 2019.

Lees verder op de Huffington Post >>>

Bye Bye Mr Euro!

Geplaatst op by 0 reacties

De EU(ro) is mislukt. Volkomen mislukt. Zoveel is inmiddels wel duidelijk. Griekenland is een puinhoop. Frankrijk een enorm risico. Tegenstellingen tussen de lidstaten groeien met de dag. Wantrouwen heerst. Evenwichtige solidariteit is ver te zoeken. Een groot deel (waarschijnlijk de meerderheid) van de inwoners van de eurozone is het beu.

En wat is de reactie van de Eurofielen zoals Hollande, Verhofstadt en Pechtold? Bezinning? Een pas op de plaats maken? Nee. Uit pure paniek, anders kan ik het niet duiden, volgt er eensgezind uit hun monden een roep om MEER! MEER! MEER! Europa. De roep om een Europese Federatie wordt met de dag sterker. En dat is een doodenge ontwikkeling.

Allereerst de motivatie. We worden belaagd met leugens over de FAN-TAS-TISCHE samenwerking tussen Frankrijk en Duitsland. En de Euro natuurlijk. Wat een zegen voor het Europese volk. De Euro doet het zo goed dat het alleen nog maar beter kan. En hoe moeten we dat bereiken? Door middel van het instellen van een Europese regering. Want “de Euro is onomkeerbaar”, want het is “ondenkbaar” dat we zonder Euro en EU kunnen. Ze durven wel, de apparatsjiks in Brussel en elders in Europa. Het is namelijk nog maar de vraag of het echt zo goed gaat met de Euro en de EU. Het is maar de vraag of meer EU nog beter is. Ik nuanceer me kapot, dat zal u begrijpen. Van binnen kookt het.

Het is een utopie om te veronderstellen dat de Europese Federatie op een democratische wijze kan worden ingevoerd. Elk land zal de vraag over toetreding tot de Federatie moeten voorleggen aan haar bevolking. Ik voorspel bij voorbaat een grandioze overwinning voor het NEE-kamp. Dat zullen de Brusselse elite en haar slippendragers elders in Europa niet kunnen accepteren. Eenvoudigweg omdat zij zich blindstaren op de wenselijkheid, de onomkeerbaarheid, het definitieve van de Euro. De Euro kan niet overleven zonder Europese regering, zo luidt hun argument. Ik neem dat graag aan. Een monetaire unie zonder politieke unie is gedoemd te mislukken.

Het betekent dus dat er voor de Euro (en dus ook de EU) geen toekomst meer is. Helaas weigeren de Eurofielen hun verlies te erkennen. We moeten daarom rekening houden dat we meer en meer onder druk worden gezet om toch vooral in het Europese sprookje te blijven geloven. Er zal gedreigd worden met ellende, oorlog, armoede. Het licht zal keer op keer uitgaan. Geen zinnig mens die dat gelooft.

Lees deze column van Peter van Dijken verder op Opiniez >>>