Auteur: Burgercomité-EU

Een #TTIP-diner bij de Amerikaanse ambassadeur

Geplaatst op by 0 reacties

FTM-hoofdredacteur Eric Smit ging in een vers gestoomd pak op bezoek bij de Amerikaanse ambassadeur om te praten over het handelsverdrag TTIP. Hij trof er vertegenwoordigers en belangenbehartigers van grote corporates aan en veel eensgezindheid over het naderende handelsverdrag. ‘This is off the record!’

Als FTM-journalist krijg je niet snel uitnodigingen uit de hoek van het establishment. Een eervolle uitnodiging van de Amerikaanse ambassade om in de ambtswoning tijdens een diner te praten over het inmiddels geruchtmakende TTIP handelsverdrag tussen de Verenigde Staten en Europa leek mij dan ook een buitenkans. Ambassadeur Timothy Broas wenste in een ‘gezelschap van Nederlandse opiniemakers en experts’ zijn begrip te vergroten over hoe TTIP in Nederland wordt beleefd. Het handelsverdrag beoogt de laatste handelsbelemmeringen tussen de twee economische machtsblokken weg te nemen. De economie zal daarvan profiteren – zo luidt de theorie althans.

Voorafgaand had ik met de medewerker van de ambassade besproken op welke voorwaarden ik bij het diner aanwezig kon zijn. Ik wilde er in het publieke domein mededelingen over kunnen doen, zo luidde mijn voorwaarde. Want wat zou ik anders als journalist waard zijn? Daar ging hij mee akkoord, zolang aanwezigen maar niet door mij zouden worden geciteerd. Mensen moesten vrijuit kunnen spreken. Dat leek mij een aanvaardbare tegemoetkoming en dus toog ik op de zonnige avond van 10 juni met mijn uitnodiging en paspoort in de binnenzak naar Den Haag. Dresscode: business. Hoewel ik mijn zaakjes doorgaans in spijkerbroek en zwartleren cowboylaarzen pleeg af te handelen, leek het mij gepaster om in een vers gestoomd pak, gepoetste schoenen, dasloos en fashionably late bij de Amerikanen aan te bellen. In de hal van de ambtswoning schudde ik de hand van de ambassadeur die mij allerhartelijkst verwelkomde, maar mij niettemin nog even serieus toesprak: ‘everything is off the record tonight’.

‘Of course it is’, verzekerde ik hem.

Lees verder op Follow the Money >>>

Conflictgebieden? Hek er omheen!

Geplaatst op by 0 reacties

Het zijn wilden, dat komt nooit meer goed. Hek er omheen en wegwezen. Geen Hollandse jongen zou hier voor dit zootje mogen sterven.’ Deze passage las ik voor een volle zaal in theater Frascati. Twintig jaar Sebrenica werd dinsdag herdacht. Rondom de tafel zaten wij, Kamerleden van toen, woordvoerders op het dossier vredesoperaties. De organisatie liet mij een stuk citeren dat ik destijds, vlak na een werkbezoek aan het oorlogsgebied, in Vrij Nederland had geschreven. Het net gegeven citaat kwam uit de mond van verschillende onderofficieren tijdens een pilsje aan het einde van de dag.

Deze militairen kwamen bij mij hun gal spuwen, want ik was ’toch lange tijd officier van de mariniers geweest en moest als Kamerlid toch kunnen begrijpen hoe ellendig zij zich voelden’. ‘Meneer, de strijdende partijen houden zich overeind met de levensmiddelen die wij aanvoeren en die wij onder dwang moesten inleveren. Sterker: een paar dagen geleden hebben we onze wapens en een voertuig aan moslimstrijders moeten afstaan, die we de dagen daarna vrolijk in onze truck zagen rondrijden. We mochten niets doen, gewoon lijdzaam toezien. Ze snijden elkaar de strot af, gesterkt door onze goederen en wapens. Meneer het is hier krankzinnig, wat we hier doen staat haaks op alles wat we als militair in onze opleiding hebben geleerd.’

Ik stond met kromme tenen te luisteren. Dit was ernstig. Een existentieel verwijt aan politici die in een opwelling van morele verontwaardiging hun militairen de rotzooi insturen. Met mijn militaire achtergrond kwam dat verwijt extra hard aan. Ik heb later overste Karremans altijd verdedigd op grond van wat ik daar in dat oorlogsgebied meemaakte. Als de overste de domheid had begaan zich tegen de troepen van Mladic te verzetten en er waren zelfs maar twee van onze soldaten gesneuveld, dan hadden wij, politici, hem in Den Haag aan de hoogste boom opgeknoopt…

Sinds die ervaring daar, ben ik een vurig voorstander van de Herasvariant. Conflictgebieden mijden als de pest. Hek er omheen en afwachten tot de rust weerkeert. Duizenden doden? Het zij zo. Een Engelse filosoof zei me later: ‘Let those people fight themselves into stability.’

Lees verder op de Volkskrant >>>

30 jaar Schengen: het Europa zonder grenzen wankelt

Geplaatst op by 0 reacties

Het verdrag van Schengen bestaat dit weekend dertig jaar. Toch wil er in Brussel maar geen echte feeststemming in komen. Met name de recente toestroom van vluchtelingen uit Noord-Afrika heeft ervoor gezorgd dat vertrouwen in het verdrag wankelt en het Europa zonder grenzen steeds meer op losse schroeven staat.

Dit weekend reizen prominenten politici naar Brussel om dertig jaar verdrag van Schengen te vieren. Onder anderen president van de Europese Commissie Jean-Claude Juncker, de premier van Luxemburg Xavier Bettel en Martin Schulz, president van het Europese Parlement zijn allemaal aanwezig om te vieren dat dertig jaar geleden het verdrag van Schengen werd ondertekend.

Maar het verdrag zorgt ook voor steeds meer wrijving binnen Europa. Griekenland gebruikte het verdrag afgelopen maart zelfs als chantagemiddel. Als Europa de financiële steun aan Griekenland zou stopzetten, zouden het land zijn grenzen openstellen om massaal vluchtelingen naar de rest van Europa te laten doorreizen. En als bij die vluchtelingen toevallig leden van Islamitische Staat zouden zitten, had Europa dit aan zichzelf te danken. “Idiote dreigementen”, sprak premier Mark Rutte toen en dreigde op zijn beurt Griekenland uit het Schengenverdrag te zetten als het land de plannen zou uitvoeren.

In 1985 besloten Frankrijk, Duitsland, België, Nederland en Luxemburg het verdrag van Schengen te tekenen om hun grenzen geleidelijk open te stellen. Op 26 maart 1995 volgde de rest van de toenmalige EG-landen. Sindsdien kunnen reizigers van de verschillende lidstaten vrij reizen tussen de landen zonder controles.

Hoewel het enerzijds nog steeds wordt gezien als één van de belangrijkste verdragen in Europa, komt er ook steeds meer verzet tegen. Met name omdat het verdrag niet alleen populair is bij inwoners van de EU, maar ook bij migranten die, als ze eenmaal een land in de EU binnen zijn gekomen, vaak ongestoord door de rest van de Europese landen kunnen reizen.

En dit zit veel landen niet lekker. Zeker sinds de vluchtelingenstroom vanuit landen als Syrië en Eritrea steeds verder de pan uit rijst en veel migranten Europa binnen proberen te komen via de Italiaanse havens. Steeds meer landen zoals Duitsland, Frankrijk, Italië en Denemarken hebben dan ook hun twijfels over het akkoord uitgesproken.

Lees verder op Trouw >>>

EU-stoomwals vermorzelt Griekse democratie

Geplaatst op by 0 reacties

De onderstaande transcriptie van de toespraak die Varoufakis vorige week in Berlijn heeft gehouden is absoluut het lezen waard en laat mooi zien hoe de ‘Europese droom’ voor de Grieken is geëindigd in een nachtmerrie. De Grieken zijn niet langer baas in hun eigen land. Dat is wat hun Minister van Financiën zelf zegt. EU-technocraten en niet de Griekse bevolking sturen de Griekse regering aan. Lees en huiver.

From the first day in office I have been making a simple proposal to our partners, in the Eurogroup and elsewhere: Given that we have been elected to challenge the program that you believe in, and which you want us to abide by, the negotiations will be protracted. Let us negotiate in good faith. But, also, let us agree in the meantime, as quickly as possible, on a number of reforms that we all agree are absolutely necessary and which the previous governments refused to implement. Let us pass through our Parliament three or four, commonly agreed, bills that deal with tax evasion, that set up an fully independent tax authority, that strike a blow at corruption, that reform the income tax code, that regulate and tax television channels etc. etc. Let us implement immediately these reforms while the ‘larger’, ‘comprehensive’ negotiation continues.
The answer I received was unequivocal: “No! You must not pass anything through Parliament until and unless the complete review of the Greek Program is successfully completed. Any such legislation will be considered to be unilateral action and will jeopardise your relation with the institutions.”

Bron: Social Europe >>>

TTIP, ISDS en de D van democratie!

Geplaatst op by 0 reacties

Het afsluiten van het vrijhandelsverdrag TTIP is nog geen gelopen race.

Elke fatsoenlijke politieke partij heeft natuurlijk de democratie, de rechten van consumenten, het milieu en de rechtsstaat hoog in het vaandel staan. Veel partijen hebben democratie zelfs in hun naam verwerkt. Democratie is waar ze pal voor staan.

Sinds vorige week is de vraag echter welke consequenties partijen aan dat vlagvertoon verbinden als het aankomt op een stemming over TTIP, het omstreden vrijhandelsverdrag waarover de EU en de VS op dit moment met elkaar onderhandelen. Op 28 mei werd in de handelscommissie (INTA) van het Europees Parlement een ontwerpresolutie aangenomen die het handelsverdrag simpelweg omarmt, inclusief extreem controversiële onderdelen zoals het Investor-to-State-Dispute Settlement (ISDS) mechanisme en de Regulatory Cooperation Body, dat aan het internationale bedrijfsleven de mogelijkheid geeft om in de Brusselse achterkamertjes rechtstreeks invloed uit te oefenen op wetsvoorstellen van de Europese Commissie vóórdat die aan het Europees Parlement worden voorgelegd. Dat wás en ís niet in het belang van onze democratie. Sterker nog, een handelsverdrag met deze ingrediënten is zo giftig dat het onze rechtsstaat en de democratie om zeep zal helpen.

Op woensdag 10 juni zou het voltallige Europees Parlement over deze ontwerpresolutie stemmen. Die stemming zou cruciaal worden omdat de uitslag van de stemming voor een belangrijk deel zal bepalen welke inzet de Europese Commissie zal kiezen in de verdere onderhandelingen over TTIP met de VS. Dinsdag werd duidelijk dat de stemming is uitgesteld omdat er teveel amendementen waren ingediend tegen het voorstel. Dat lijkt goed nieuws. Maar als de ontwerpresolutie bij een volgende stemming niet wordt weggestemd dan is de kans dat we in Europa ooit nog van ISDS of Regulatory Cooperation afkomen vrijwel nihil.

Waarom is dat zo?

Lees deze column verder op Joop >>>
Voor een breder perspectief op TTIP, kijk ook eens hier >>>

Paniek in de tent bij Europees Parlement deze week

Geplaatst op by 0 reacties

Het Europees Parlement (EP) heeft een bijzondere vergaderweek in Straatsburg achter de rug. Zo werd tijdens de openingssessie op maandag besloten het debat over rechten van aandeelhouders te verplaatsen naar de plenaire vergadering van juli. Dit was een verzoek van de S&D-fractie en heeft onder andere te maken met de verdeeldheid over de herziening van het bonusbeleid voor bestuurders. Volgens de ontwerpresolutie moet het bonusbeleid om de drie jaar worden goedgekeurd door de algemene vergadering van aandeelhouders, maar de EVP, ECR en ALDE willen dat dit onderdeel minder strikt wordt voorgeschreven. Het EP wil de komende maand gebruiken om hierover een compromis te bereiken.

Vervolgens stond woensdagochtend het parlement op zijn kop toen verschillende Europarlementariërs forse kritiek uitten op het uitstellen van de stemming over de ontwerpresolutie TTIP. Voorzitter Schulz werd verweten ondemocratisch te hebben gehandeld door dinsdag de stemming (gepland voor woensdag na het debat) uit te stellen in de wetenschap dat de S&D geen meerderheid had voor het uitsluiten van ISDS in TTIP. Ook werd er gewezen op eventuele verdeeldheid binnen de fractie over dit standpunt. Vervolgens brak er een discussie los over het wel of niet voeren van een debat, waarbij de voorzitter van de EVDD het debat op de agenda wilde houden en de voorzitters van de ECR en Groenen pleitten voor uitstel. Uiteindelijk waren 183 Europarlementariërs voor en 181 tegen uitstel. Het debat en de stemming worden waarschijnlijk geagendeerd voor de plenaire vergadering van juli of mogelijk september.

Lees verder >>>

Syriza moet op de knieën vanwege Spanje

Geplaatst op by 0 reacties

Ook als gecertificeerde crisisjunk ben ik al lang het overzicht kwijt in de almaar voortdurende Griekse schuldensage. Te veel Uren U, te veel deadlines, te veel één-voor-twaalf-momenten.

Iedere nieuwe tranche, iedere nieuwe afbetaling, ieder nieuw overleg levert nu al vijf jaar lang apocalyptische taferelen op. Trekken de Noord-Europese crediteuren nu eindelijk de stekker eruit? Houden de Griekse debiteuren nou eindelijk de eer aan zichzelf? Of dreigt dan de grote kladderadatsj?

Steeds bleek toch een halfbakken compromis mogelijk, bleek de Griekse overheid toch de vereiste miljoenen bij elkaar te kunnen schrapen, bleek Merkel uiteindelijk toch inschikkelijker dan Schäuble had voorgespiegeld, en bleek er toch een nieuwe hervormingsagenda met de Grieken te kunnen worden afgesproken.

Met de verkiezingsoverwinning van Syriza begin dit jaar is dit kippenspel echter in een beduidend schrillere toonsoort komen te staan. Over werkelijk iedere komma, iedere procentpunt, elke hervorming wordt nu gestreden als ging het om een strategisch kruispunt in een stadsguerrilla op leven en dood. En dus wordt de publieke opinie nu al zes maanden bespeeld met voorstellen en tegenvoorstellen die gaan over primaire begrotingsoverschotten van één procent in 2015, twee procent in 2016, drie procent in 2017, 3,5 procent in 2018, en meer van dat soort flauwekul. Alsof politici in de volatiele wereld van vandaag überhaupt in staat zijn het schip van staat op zo’n precieze koers te houden.

Het punt is dat de bereidheid van de kant van Merkel en de haren om Griekenland opnieuw, voor het oog van de wereld, tegemoet te komen tot op het nulpunt is gedaald. Sterker, als je het onderhandelingsspel van de laatste zes maanden ook maar een beetje hebt gevolgd, weet je dat het al lang niet meer gaat over de houdbaarheid van de Griekse schuld, het primaire overschot op de Griekse begroting, de Griekse pensioengerechtigde leeftijd, het Griekse minimumloon, de privatisering van Piraeus, Griekse arbeidsmarkthervormingen of zelfs maar het lidmaatschap van Griekenland van de eurozone.

Totale vernedering van de Griekse populisten is sinds januari het onuitgesproken doel. Syriza moet en zal op de knieën. De ruggengraat moet worden gebroken. En dat heeft niets met Griekenland te maken – hinderlijke kiezelsteen in de hiel van de Europese schoen – maar alles met Spanje, de vierde grootste economie van de eurozone, waar zo’n zelfde progressief populistische beweging op het punt staat de middenpartijen weg te vagen.

Lees deze column van Ewald Engelen verder op de Groene Amsterdammer >>>

IMF stopt onderhandelingen met Griekenland

Geplaatst op by 0 reacties

Het IMF stopt de onderhandelingen met Griekenland over het reddingsplan voor het land, omdat er te weinig schot zit in de besprekingen. Het IMF-onderhandelingsteam in Brussel is teruggehaald naar Washington.

Dat heeft een woordvoerder van het IMF donderdag gezegd. ‘Er zijn nog grote verschillen van opvatting over de belangrijkste uitstaande kwesties en er is de afgelopen tijd geen vooruitgang geweest bij het overbruggen daarvan. We zijn dus ver van een akkoord verwijderd’, aldus Gerry Rice. ‘De bal ligt nu heel erg op de Griekse helft.’

De breuk tussen het IMF met de eurolanden is niet definitief en lijkt vooral bedoeld om de druk op Griekenland maximaal op te voeren. Volgens Rice is IMF-directeur Christine Lagarde volgende week gewoon aanwezig bij de als beslissende aangeduide bijeenkomst van de Eurogroep over Griekenland in Luxemburg. ‘Zoals onze directeur vaak heeft gezegd: het IMF staat nooit op van de tafel’, aldus Rice. Hij zei ook dat het IMF betrokken blijft.

Het IMF maakt samen met de Europese Commissie en de ECB deel uit van de ‘instellingen’ die sinds februari met de nieuwe Griekse regering onderhandelen over aanpassing van het steunprogramma en de daaraan gekoppelde uitkering van de laatste tranches van de Griekse lening. Voorheen heette dit gezelschap de trojka, maar die benaming is op verzoek van de nieuwe Griekse regering geschrapt. De ambtenaren werden beschouwd als vreemde overheersers, die de Griekse regering vertelden hoe ze moest bezuinigen.

Hoewel de onderhandelingen zich de jongste weken op Grieks verzoek hebben verplaatst van het ambtelijke naar het hoogste politieke niveau, is de bereidheid van de linkse premier Alexis Tsipras om concessies te doen niet merkbaar groter geworden. Woensdagavond praatten bondskanselier Angela Merkel en president Francois Hollande voor de tweede keer binnen een maand op de Griekse leider in, zonder resultaat. Ook de voorzitter van de Europese Commissie, Jean-Claude Juncker, ondernam donderdag een ‘laatste poging’ om een akkoord mogelijk te maken.

Lees het hele artikel op het Financieele Dagblad >>>