Washington heeft laatste woord over transparantie in de EU

In 2010 sloot de Europese Unie (EU) een akkoord met de Verenigde Staten (VS) over de uitwisseling van financiële informatie met het oog op terrorismebestrijding. Dit TFTP-akkoord (Terrorist Finance Tracking Program), wordt ook wel ‘SWIFT-akkoord’ genoemd, omdat het de in België gevestigde banktransferfirma SWIFT is die over de gegevens beschikt. Wanneer de VS vragen om financiële gegevens van een EU-ingezetene, moet de Europese politiedienst Europol nagaan of de vraag binnen het TFTP-kader valt en geeft dan opdracht aan SWIFT om de gevraagde informatie door te spelen.

Wordt het recht op privacy gewaarborgd? Daarover waakt alleen een interne dienst van Europol zelf, de joint-supervisory body (JSB). Maar zowel de JSB als de Europese Commissie zeggen zelf dat de meeste gegevens gaan over personen die geen enkele band hebben met het terrorisme. Er worden hele bestanden met gegevens doorgegeven, omdat Europol niet de middelen zou hebben om er het gevraagde uit te halen [1]. Alsof dit nog niet volstaat, bleek uit door Snowden naar buiten gebrachte ‘Wikileaks‘-documenten dat de de Amerikaanse NSA (National Security Agency) op eigen houtje ging snuffelen in de SWIFT-databanken.

Dit ging zelfs een aantal Europarlementsleden te ver, en de Europese Commissie werd verzocht het samenwerkingsakkoord TFTP met de Amerikanen op te schorten, wat de Commissie weigerde. Ondertussen werd ook duidelijk dat de concrete handelwijze van Europol berust op een geheim akkoord tussen de Europese Commissie en de VS, vastgelegd in een werkdocument met ‘technische modaliteiten’ opgesteld door Europol’s JSB. Toen de Nederlandse europarlementariër Sophie In’t Veld (D66) dit document opvroeg, werd het geweigerd. Reden ? Het bevat voor de Amerikanen gevoelige informatie, en deze stellen daarom hun veto op het inkijken van het document. De Europese ombudsvrouw Emily O’Reilly ging er zich nu mee bemoeien, maar inzage werd ook haar geweigerd (april 2014).

Lees verder op Ander Europa

Europees Hof van Justitie is een gevaar voor alle democratieën

The European Court of Justice has this time departed a long way from the rule of the law, even by its own elastic standards.

By Ambrose Evan Pritchard

The European Court of Justice has declared legal supremacy over the sovereign state of Germany, and therefore of Britain, France, Denmark and Poland as well.

The ECJ’s advocate-general has not only brushed aside the careful findings of the German constitutional court on a matter of highest importance, he has gone so far as to claim that Germany is obliged to submit to the final decision. “We cannot possibly accept this and they know it,” said one German jurist close to the case.

The matter at hand is whether the European Central Bank broke the law with its back-stop plan for Italian and Spanish debt (OMT) in 2012. The teleological ECJ – always eager to further the cause of EU integration – did come up with the politically-correct answer as expected. The ECB is in the clear. The opinion is a green light for quantitative easing next week, legally never in doubt.

The European Court did defer to the Verfassungsgericht in Karlsruhe on a few points. The ECB must not get mixed up with the EU bail-out fund (ESM) or take part in Troika rescue operations. But these details are not the deeper import of the case.

The opinion is a vaulting assertion of EU primacy. If the Karlsruhe accepts this, the implication is that Germany will no longer be a fully self-governing sovereign state.

The advocate-general knows he is risking a showdown but views this fight as unavoidable. “It seems to me an all but impossible task to preserve this Union, as we know it today, if it is to be made subject to an absolute reservation, ill-defined and virtually at the discretion of each of the Member States,” he said.

In this he is right. “This Union” – meaning the Union to which EU integrationists aspire – is currently blocked by the German court, the last safeguard of our nation states against encroachment. This is why the battle is historic.

“His opinion is a direct affront to the German court. It asserts that the EU court has the final say in defining and creating the EU’s own powers, without any national check,” said Gunnar Beck, a German legal theorist at the University of London.

“This would be a fundamental transformation of the EU from a treaty organisation, which depends on the democratic assent of the sovereign states, into a supranational entity.”

Lees deze column van Ambrose Evan Pritchard verder op The Telegraph

Lidstaten mogen genetisch gemodificeerde gewassen blijven weren

The EU has sought to resolve years of acrimony over the status of genetically modified crops by giving each of its 28 member states the final say over whether they can be grown within their borders.

While GM crops are common in America and Asia, they remain divisive in Europe. Brussels has repeatedly insisted that US companies such as Monsanto will not be able to use a transatlantic trade deal under negotiation with Washington to push Europe to buy more GM crops.

At the European Parliament in Strasbourg on Tuesday, lawmakers voted that each national government should be allowed to ban the planting of GM crops, even if they had been declared safe by Brussels. This rare opt-out from Europe’s hallowed single market showed how intractable positions had become.

The measure was passed with a majority of 480 to 159. Activists and businesses remained split over whether the parliamentary compromise meant that the EU would soon be open to other biotech crops. At present, only one is in cultivated: a variety of GM maize developed by Monsanto.

Green lawmakers voted against the measure, arguing that Europe would indeed now turn to more bio-engineered crops. Some also predicted that food safety authorities in Brussels would be more inclined to approve pending GM licences because of the safety net offered by individual countries being able to ban them.

“I believe what this will mean in reality for the UK is more GMOs not fewer,” said Keith Taylor, a Green lawmaker. “This is because our pro-GM government are now able to give the go-ahead to more authorisations.”

Lees verder op de Financial Times

Massaal ongenoegen over vrijhandelsverdrag EU-VS

Europese burgers en organisaties hebben massaal hun ongenoegen geuit over het vrijhandelsverdrag tussen de EU en de Verenigde Staten.

Dinsdag werden de resultaten van de publieke consultatie over het vrijhandelsverdrag, dat voluit Transatlantic Trade & Investment Partnership (TTIP) heet, openbaar gemaakt.

Het publiek was gevraagd te reageren op de investeringsclausule, het zogeheten Investor-State Dispute Settlement (ISDS). Hiermee kunnen buitenlandse investeerders een regering buiten de nationale rechtbank om aanklagen. Dergelijke afspraken zijn veelvoorkomend in handelsafspraken tussen lidstaten onderling.

In totaal ontving Brussel bijna 150.000 antwoorden. Naast veel klachten over het vrijhandelsverdrag zelf, kreeg de commissie ook opmerkingen over de relatie tussen ISDS en het eigen nationale rechtssysteem.

“Deze consultatie laat duidelijk zien dat er enorme scepsis is over ISDS”, zo reageerde EU-Commissaris Cecilia Malmström (Handel). Zij zegde toe “een open en openhartige discussie” te houden met de EU-landen, het Europees Parlement en andere betrokkenen voordat de Europese Commissie haar positie inneemt.

“Brussel moet meer ambitie tonen”, stelt D66-Europarlementariër Marietje Schaake. Gedane verbeteringen gaan nog niet ver genoeg. GroenLinks-Europarlementariër Bas Eickhout gaat verder: de clausule moet uit het verdrag.

Ook SP-Europarlementariër Anne-Marie Mineur vindt schrappen van de ISDS “onvermijdelijk”. “ISDS geeft multinationals zoveel macht over democratische besluitvorming dat onze vakbondsrechten, burgerrechten en milieuwetgeving in gevaar komen. De mensen hebben dat goed gezien, en vinden dat onacceptabel.”

Het vrijhandelsverdrag, dat onderlinge handelsbarrières tussen de twee machtsblokken moet wegnemen, is omstreden omdat er wordt gevreesd dat onder meer de Europese normen voor bijvoorbeeld milieu en gezondheid onder druk van de VS worden aangetast.

Bron: Nu

Frits Bolkestein: ‘Italië zet één dezer jaren eurostelsel op zijn kop’

Oud-partijleider van de VVD Frits Bolkestein (81) verwacht dat ‘de Italianen één dezer jaren het hele stelsel op zijn kop zetten’. Met stelsel bedoelt hij het eurostelsel, de muntunie. Dat zei hij onlangs in een interview met Het Parool. Volgens de voormalige eurocommissaris begint de Italiaanse situatie ‘behoorlijk dramatisch te worden, met negatieve groei en deflatie. Ze kunnen daar bijna niet meer uitkomen’. Bolkestein heeft al langer kritiek op de muntunie en voorspelde eerder al het einde van de munt. ‘Het probleem is dat zoveel politiek kapitaal in de euro is geïnvesteerd, dat niemand de stekker eruit wil trekken.’

Volgens de liberaal is het nog maar afwachten hoe het verder gaat met de euro. ‘Nederland zal er het mes niet inzetten. Duitsland ook niet. Bondskanselier Kohl heeft gezegd dat de euro slecht is voor Duitsland, maar dat de Duitsers vrienden nodig hebben in Europa vanwege de geschiedenis’. Ook de Fransen zullen de muntunie niet ‘ontmantelen’, denkt Bolkestein. ‘Wie de muntunie overeind houdt is medeverantwoordelijk voor de sociale ellende in Griekenland, Portugal en Spanje’.

Lees verder op Politalk

Langzaam wordt ook de zorg Europeser, en er komt burger noch parlement aan te pas

Het fenomeen stond al in alle boeken over de Europese Unie, maar is sinds De aanval op de natiestaat van Thierry Baudet breder bekend geraakt: er komt steeds meer Europees beleid. Als er eenmaal een maatregel op Europees niveau is genomen, komen er op dat terrein vaak heel veel andere Europese maatregelen en regels bij. De ene stap in de richting van Europees beleid leidt tot weer meer Europees beleid. En zo heb je voor je het weet binnen een paar jaar een heel nieuw Europees beleidsterrein. Gezondheidszorg blijkt een prachtige illustratie van dit proces.

Deze week promoveert Anniek de Ruijter bij de Universiteit van Amsterdam op het proefschrift A silent revolution: the expansion of EU power in the field of human health. De titel vat het argument treffend samen: hoe ongemerkt met kleine, langzame stappen de gezondheidszorg van een puur nationaal beleidsterrein langzaam Europeser werd. De Ruijter laat in haar werk mooi zien hoe dit proces exact in zijn werk gaat.

De Ruijter toont aan dat er een grote discrepantie kan bestaan tussen de Europese theorie en de Europese praktijk. In theorie is gezondheidszorg nationaal beleid en heeft de EU nauwelijks bevoegdheden. Dit is de taal van de Europese verdragen die juridisch leidend zijn voor het functioneren van de EU. Ten minste, dat is de theorie. De Ruijter laat zien dat de praktijk er heel anders uitziet: de EU probeert via allerlei andere wegen alsnog tot beleid te komen, al is de juridische status daarvan vaak onduidelijk.

Lees dit artikel van Chris Aalberts verder op The Post Online

Bom tikt nog onder Draghi’s opkoopprogramma

Het is nooit in praktijk gebracht, is gebaseerd op een pocherige uitspraak van een Italiaan in een bankierspak en is nooit verder gekomen dan een persbericht. Maar het obscure Outright Monetary Transactions-programma (OMT) van de Europese Centrale Bank redde de eurozone in 2012 wel van de dreigende ondergang, dus in Frankfurt en vele hoofdsteden wordt opgelucht ademgehaald nu Europa’s belangrijkste juridisch adviseur het een goed plan vindt.

Ieder ander oordeel zou onvoorzienbare gevolgen kunnen hebben aan de vooravond van Griekse verkiezingen, die indirect opnieuw over de toekomst van de euro gaan. De OMT’s werden in september 2012 in het vooruitzicht gesteld voor eurolanden die geen geld meer kunnen lenen. Dat gebeurde omdat de kapitaalmarkt geen vertrouwen meer had in de toekomst van de eenheidsmunt. ECB-president Mario Draghi vervulde er zijn belofte mee ‘alles wat nodig is’ te zullen doen om de euro te redden.

‘En geloof me, het zal genoeg zijn’, zei hij erbij. En ‘binnen ons mandaat’, beloofde hij. De tegenstanders maakten eruit op dat de bank als ‘lender of last resort’ zou optreden voor zwakke eurolanden en dat dat nou juist niet conform het mandaat van de centrale bank is. Het Duitse grondwettelijk Hof in Karlsruhe vindt dat ook, maar liet een definitief oordeel over die vraag — die immers betrekking heeft op de bepalingen in het EU-verdrag — over aan het Europese Hof van Justitie.

De advocaat-generaal van het Hof, die de rechters adviseert, maar niet altijd gelijk krijgt, besteedt een groot deel van zijn juridische overdenkingen aan de vraag of het Hof in Karlsruhe zich wel zal neerleggen bij een oordeel van het Hof. De eigenzinnige Duitse rechters tonen zich volgens advocaat-generaal Pedro Cruz Villalón ‘ambivalent’ over het laatste woord hierover. Luxemburg kan wel oordelen dat OMT conform het EU-verdrag is, maar dan blijft de vraag over of het Verdrag dan niet in strijd is met de Duitse grondwet.

Lees verder op het Financieele Dagblad

Advies Hof van Justitie EU: ECB kan legitiem staatsobligaties opkopen

Het Hof van Justitie van de Europese Unie (EU) heeft woensdag gezegd dat de Europese Centrale Bank (ECB) legitiem grote aantallen staatsobligaties van eurozonelanden kan opkopen om zo de economie in de regio te stabiliseren. De uitspraak komt op het moment dat de centrale bank zich voorbereid om mogelijk een kwantitatief verruimingsprogramma (QE) te gaan inzetten.

Het advies van de advocaat-generaal van het Hof, Cruz Villalon, komt in reactie op een rechtszaak, die is aangespannen door Duitse tegenstanders van het verruimend beleid van de ECB. Zij stellen dat een al bestaand opkoopprogramma, de Outright Monetary Transactions (OMT), in strijd is met het EU-verdrag. Hoewel het advies van Villalon niet bindend is, volgt het Hof dit in de regel wel. Een uitspraak wordt binnen vier tot zes maanden verwacht.

Een negatief advies zou het voor de ECB lastiger hebben gemaakt om een QE-programma te starten. Daarvoor trof de centrale bank onder leiding van president Mario Draghi de afgelopen tijd de voorbereidingen. De verwachting onder marktvolgers is dat Draghi tijdens het rentebesluit op 22 januari zal bekendmaken dat de ECB ook gaat starten met de opkoop van staatsleningen, in een poging hiermee de ultralage inflatie in de eurozone te bestrijden en de economie van de muntunie een impuls te geven.

Duitse beleidsfunctionarissen bij de ECB, onder leiding van havik Jens Weidmann, zijn echter van mening dat een opkoopprogramma van staatsobligaties is strijd is met zowel het mandaat van de centrale bank, als ook met het EU-verdrag. Het advies van Villalon gaat hier dus tegen in, hoewel ook hij beperkingen zet op de opkoop-activiteiten van de ECB, om te voorkomen dat de centrale bank een verkapte vorm van staatssteun gaat bieden aan lidstaten, iets dat niet binnen het mandaat valt.

Lees verder op Beurs