Koers Zwitserse frank stijgt plots enorm

De koers van de Zwitserse frank is vandaag onverwacht geëxplodeerd. De koers steeg met 38 procent van 1,20 Zwitserse frank voor één euro tot 0,90 frank voor één euro.

Reden voor de plotselinge stijging is dat de centrale bank van Zwitserland – Schweizerische Nationalbank (SNB) – besloot de eigen munt niet langer te steunen. Sinds het begin van de eurocrisis zorgde de bank ervoor dat de koers niet onder de 1,20 frank voor een euro zakte, door telkens eigen franks te verkopen in ruil voor euro’s.

Zo werd ervoor gezorgd dat de eigen bedrijven concurrerend bleven op de Europese markt en dat toeristen niet met grote prijsstijgingen zouden worden geconfronteerd. De Zwitsers vonden dat de frank kunstmatig was overgewaardeerd doordat veel beleggers door de eurocrisis hun geld wegzetten in Zwitserland. Zelfs een negatieve rente voor buitenlandse depositohouders kon deze kapitaalvlucht niet stoppen.

Dat beleid is nu verlaten. De SNB wil niet dat de frank zich in de negatieve spiraal van de euro laat meeslepen. De Zwitserse economie draait veel beter dan die van de eurozone.

Lees deze column van Peter de Waar verder op de Volkskrant

Overleg vrijhandel EU-VS opgeschort

Eurocommissaris Cecilia Malmström schort het overleg op over een omstreden deel van TTIP, het vrijhandelsverdrag tussen de EU en de VS: het deel over conflictbeslechting, kortweg ‘ISDS’.

1. TTIP? ISDS?
De afkorting TTIP staat voor: Transatlantic Trade and Investment Partnership. Als het er ooit komt, wordt TTIP het grootste economische verdrag in de wereld. De EU en de VS zijn samen goed voor bijna de helft van het bruto mondiaal product en eenderde van de wereldhandel in goederen.

De letters ISDS staan voor Investor-State Dispute Settlement. Zo heten de regels in investeringsverdragen waarmee conflicten tussen bedrijven en landen worden beslecht. Een klagend bedrijf hoeft niet naar de plaatselijke rechtbank, maar kan kiezen voor private arbiters.

2. Waarom zijn de gesprekken over ISDS opgeschort?
Onder druk van de toenemende oppositie tegen TTIP besloot de Europese Commissie een jaar geleden haar burgers te raadplegen over ISDS. Daarvan werden maandag de resultaten gepubliceerd. Erg veel reacties waren er eigenlijk niet: 144 duizend, waarvan 97 procent voorgedrukte opinies van ngo’s. In Nederland waren het er nog geen vijfduizend. Als handtekeningenactie op internet zou je zeggen: mislukt. De actie ‘Een dier is geen ding’ kreeg november vorig jaar in no time 40 duizend handtekeningen bij elkaar.

Maar Europees commissaris Malmström heeft gebroken met de lijn van haar voorganger, de ijzervreter Karel De Gucht. Malmström concludeerde dat er in de EU ‘een enorme scepsis’ bestaat over ISDS. Ze organiseert dit voorjaar een Europese discussie met regeringen, vakbonden, ondernemersorganisaties en ngo’s. Zolang die discussie loopt, liggen de onderhandelingen over dit onderwerp stil.

3. Wat zijn de bezwaren tegen ISDS?
De belangrijkste zijn dat de procedure ondoorzichtig is; dat binnenlandse bedrijven er geen gebruik van kunnen maken; dat er tegen een beslissing geen beroep openstaat (daar wil Malmström ook iets aan doen). Bovendien blijkt er veel misbruik van de procedure te worden gemaakt. Zo vestigde Philip Morris een brievenbusfirma in Zwitserland zodat het als Zwitsers bedrijf een ISDS-procedure kon beginnen tegen Uruguay. Eis: 25 miljoen dollar (ruim 21 miljoen euro). Die brievenbustruc zou overigens in de ISDS-paragraaf van TTIP onmogelijk zijn.

Lees verder op de Volkskrant

Democraticide

Sinds kort krijg ik iedere keer als ik iets op Twitter gooi over #TTIP (dat vrijhandelsverdrag tussen VS en EU waarover Nederlandse journalisten zwijgen) een legertje trolls achter me aan dat me bestookt met commentaar en documenten. Bestrijd de tegenstander met ‘feiten’ en ‘transparantie’, is sinds het aantreden van eurocommissaris Cecilia Malmström de strategie. Zie de TTIP-website van de Europese Commissie die grossiert in interactiviteit, strooit met documenten en zich wentelt in begrippen als ‘transparantie’, ‘openheid’ en ‘eerlijkheid’. Zie ook de 49 (!) onderhandelingsteksten die Malmström vorige week openbaar heeft gemaakt. Onder het motto: if you can’t convince them, bury them under your shit.

Die nieuwe strategie is niet alleen ingegeven door het opzichtige falen van de methode-De Gucht: beslissingen over het lot van 850 miljoen burgers behoorden volgens voormalig eurocommissaris Karel de Gucht toe aan de Heren Technocratici die in het geniep besluiten wat goed voor ons is. En als er dan toch gemopper komt, slaan we het hoi polloi om de oren met opgeklopte groei- en werkgelegenheidscijfers uit gekochte rapporten van commerciële onderzoeksbureaus.

Maar ze is ook ingegeven door de povere tegenargumenten. Als chloorkippen, Monsanto, genetisch gemodificeerd voedsel en geheime arbitragehoven het enige zijn wat tegen TTIP valt in te brengen, is het appeltje-eitje voor Malmström en de haren. Dan adresseert zij namelijk met dodelijke precisie alleen die specifieke bekommernissen en vermijdt zij vakkundig de bredere, onderliggende kwesties. Het is dus zaak dat de tegenstanders van TTIP hun arsenaal van tegenargumenten verdiepen en burgers duidelijk maken wat er nou echt schort aan de handelsplannen van Obama en Malmström.

Moeilijk is dat niet. De grap is namelijk dat de logica van TTIP exact dezelfde is als die van het Noord-Amerikaanse Vrijhandelsverdrag (Nafta) uit 1994 en de Europese Interne Markt uit 1985: via stapsgewijze harmonisatie nationale markten vervlechten tot één markt met uniforme regels om zo de transactiekosten voor (multinationale) ondernemingen te verlagen. Het punt is dat zodra zo’n verdrag eenmaal is gesloten de politiek heeft afgedaan; het is de rechter die met het verdrag in de hand – en meestal op aandringen van het grootbedrijf – verdere harmonisatie afdwingt. TTIP doet exact hetzelfde als Nafta en Interne Markt, maar dan tussen regio’s in plaats van natiestaten. En met dezelfde negatieve effecten voor werk, sociale samenhang en democratische zeggenschap.

Lees deze column van Ewald Engelen verder op de Groene

ECB über alles

Het Duitse verzet tegen het opkopen van staatsobligaties door de Europese Centrale Bank lijkt gebroken.

Opsteker voor ECB-president Mario Draghi: het Europese Hof van Justitie zal zoals verwacht hoogstwaarschijnlijk het nooit gebruikte obligatieaankoopprogramma OMT goedkeuren. Vanochtend zei de advocaat-generaal van het Luxemburgse hof dat het OMT, waarmee in de zomer van 2012 de Eurozone crisis bezworen is, “noodzakelijk” is en “in principe” in overeenstemming is met EU-wetgeving.

De beperkingen aan het OMT die de Advocaat-Generaal voorstelde zijn symbolisch en leggen de ECB geen strobreed in de weg om de geldpers aan te zetten en staatsobligaties op te kopen. Het advies, dat in de meeste gevallen wordt overgenomen door de rechters, komt er op neer dat de ECB de rentestanden van een lidstaat die door de obligatiemarkt wordt aangevallen en de eurozone om hulp vraagt niet compleet mag reduceren, wat overigens nooit de bedoeling was van het OMT.

Voor de Duitse hardliners die de ECB hadden aangeklaagd is het advies van de advocaat-generaal over het OMT een bittere pil. Maar ook het Duitse Constitutionele Hof, dat van mening is dat het OMT waarschijnlijk illegaal is maar de zaak toch maar voor de zekerheid maar had doorverwezen naar Luxemburg, kreeg een trap na. De advocaat-generaal zei dat de “rechtbanken voorzichtig moeten zijn als ze zich buigen over de activiteiten van de ECB”, een hint dat het Duitse hof de zaak direct had moeten voorleggen aan Luxemburg en zich niet had mogen uitspreken. ECB über alles dus.

Draghi is vanochtend in de Duitse pers het voorbereidend werk aan het doen voor het obligatieaankoopprogramma dat hij volgende week naar alle waarschijnlijkheid gaat aankondigen. Dat programma zal zwaar bekritiseert worden in Duitsland, de enige eurolidstaat waarvoor het monetaire beleid van de ECB niet te krap is. Tegen Die Zeit zei Draghi dat “we er niet zijn om een voordeel te creëren voor het ene land of het andere” en “dat sommigen in Duitsland moeten begrijpen” dat de ECB monetair beleid voert voor de gehele eurozone.

En terwijl Draghi de vijandige Duitse pers ter woord stond, brak de Duitse minister van Financiën Schäuble op een tactisch gekozen moment een lans voor de ECB-president. Schäuble zei dat de ECB goed bezig is met het monetaire beleid. Die op het oog weinig opzienbarende uitspraak moet worden gezien als stilzwijgende goedkeuring van Berlijn voor grootschalige aankopen van Europese staatsleningen door de ECB. Daarmee blijkt eens te meer dat als puntje bij paaltje komt Berlijn Draghi steunt en de Jens Weidmannen en de Klaas Knotten van de wereld het nakijken geeft.

Lees deze column van Arne Petimezas verder op Z24

Over inflatie, koopkracht en het beleid van de ECB

Volgens de ECB stevent de eurozone af op deflatie. Daarom wil de ECB een onbeperkt opkoopprogramma lanceren om de inflatie aan te wakkeren. Goed plan?

De officiële inflatie in de eurozone blijft ruim onder de inflatiedoelstelling van twee procent per jaar van de Europese Centrale Bank (ECB). Daarom heeft de ECB enkele initiatieven genomen om de inflatie aan te wakkeren, met als afgeleide wens economische groei te realiseren.

In het laatste kwartaal is de ECB begonnen met een opkoopprogramma van Asset Backed Securities (ABS) en ‘covered bonds‘ en al eerder sprak de centrale bank het voornemen uit om tot een onbeperkt opkoopprogramma van obligaties over te gaan: OMT (Outright Monetary Transactions). Dat laatste plan stuitte echter op hevig verzet van een groep Duitse professoren, die de zaak voorlegden aan het Duitse Constitutionele Gerechtshof. Dat oordeelde voorlopig dat het OMT inderdaad in strijd is met de Duitse grondwet, maar ze vroeg daarbij tevens advies aan het Europese Hof van Jusitie (EHvJ) in Luxemburg, een EU-instelling. Afgelopen woensdag werd bekend, dat de advocaat-generaal van dat hof, Pedro Cruz Villalón, ‘in principe’ geen bezwaren zag tegen dat opkoopprogramma.

Daarover zo dadelijk meer. De vragen die we ons eerst moeten stellen zijn: kloppen die officiële inflatiecijfers wel? En: is deflatie (het omgekeerde van geldontwaarding) wel zo slecht? En ook: is de voornaamste taak van de ECB niet veel meer het handhaven van prijsstabiliteit? En, last but not least, hoe staat het eigenlijk met onze koopkracht van de afgelopen jaren?

Misschien is het goed om met die laatste vraag te beginnen.

Lees dit artikel van Jean Wanningen verder op Follow The Money

Aanslag in Parijs komt als geroepen voor een EU die maar geen eenheid wilde worden

Eén krachtige Europese Unie, met één verenigd leger, één politie, één geheime dienst… U was er altijd zo tegen. Maar zou dát niet het beste zijn, nu in deze tijd van terrorisme van IS en Al Qaida? Zeker nu ze niet langer veilig in die zandbak blijven zitten, maar “onder ons” zijn, vermomd als bedeesde jongens en meisjes, nu hun kinderen de slachtoffers weigeren te herdenken en #jesuiskouachi trending is in Frankrijk.

En nu ik uw aandacht hebt… vindt u ook niet dat nog betere controle op ons telefoon en mail en internetverkeer noodzakelijk is om potentiële jihadisten op te kunnen sporen? Met de huidige middelen hebben we de de broeders Kouachi immers niet tegen kunnen houden. Laten we nog meer taps en camera’s plaatsen en nog meer passagiersgegevens uitwisselen. Of zullen we direct een verplichte onderhuidse chip doen? U hebt toch niets te verbergen?

Is het niet hoog tijd om schouder aan schouder te staan onder de wapperende gouden sterren in de hemelsblauwe lucht? Het bloed op de straat voor de Joodse supermarkt was nog niet droog of Donald Tusk wist het mooi te zeggen: “This is the very reason we built the EU, to protect European values against violence” De gloednieuwe president van de EU, was er als de kippen bij om zijn Europese Unie als wondermedicijn tegen het dodelijke gevaar van buiten en van binnenstebuiten te verkopen. En tijdens de herdenking gisteren, ging Tusk daar nog eens ronkend over heen: “All united in Paris with France for our European values.” twitterde hij.

Niet voor de afgeschoten journalisten en cartoonisten liep hij blijkbaar door Parijs, maar voor “European values”.

Lees deze column van Jan Bennink verder op Nieuwspraak

Finland blokkeert schuldkwijtschelding Griekenland

Finland has emerged as the biggest stumbling block to negotiating a new bailout deal with an incoming Greek government, telling its eurozone partners that it will not support debt forgiveness and is reluctant to back another extension of the €172bn rescue.

In an interview, Finland’s prime minister said he would give a “resounding no” to any move to forgive Greece’s debts and warned that a new government in Athens would have to stick to the terms of the existing bailout.

The comments by Alex Stubb represent a blunt intervention in Greece’s upcoming election where Syriza, the radical left party that is currently leading the polls, has put debt relief at the core of its programme.

“We will remain tough. It is clear that we would say a resounding no to forgiving the loans,” Mr Stubb said. “We naturally do not want to influence the Greek elections, but I think it’s fair to Greeks and Finns to say out loud that some of the statements by Greek parties, and their presentations and ideas about the current programmes are simply unacceptable for Finland.”

If the Greek bailout is allowed to expire at the end of next month, Athens would be left without a financial backstop from the EU at a time of mounting market jitters about the eurozone. Although Greece would still have access to an International Monetary Fund programme, tensions between Athens and the fund have also grown.

Asked whether he could back an extension of the EU bailout, which is due to expire next month, Mr Stubb said he could not “exclude the possibility”. But eurozone officials said Helsinki has taken an even harder line in closed-door talks, telling counterparts that a longer extension of the Greek programme could inflame anti-euro populists in Finland’s upcoming parliamentary elections.

One senior eurozone official involved in the talks said that without Finnish objections, a deal with moderate figures within Syriza to extend the bailout and begin discussions could be possible, especially given mounting realisation in eurozone capitals that Syriza is likely to win the January 25 vote.

“Without the Finnish problem, I’d be very confident we could negotiate a reasonable compromise,” said the official. “The real problem doesn’t always live in Athens.”

Mr Stubb’s National Coalition party is trailing the opposition Centre party by almost 10 percentage points in recent polls ahead of Finland’s April parliamentary elections. Asked if his tough stance was designed to curry favour with the Finnish electorate, Mr Stubb answered: “As Finland’s prime minister, I have only one thing in mind: that is the interests of Finland.”

He said that over the past four years, Finland had showed “far-reaching solidarity in a difficult situation” — solidarity that could only continue if a Greek government continued down the current path. “No one should have any skewed kind of ideas that we could, for instance, forgive loans or stop the current programmes,” he said. “That is both economically and politically simply impossible for a country like Finland, which is itself struggling at the moment.”

Finland itself is in deep economic trouble with its economy expected to have contracted in 2014 for the third year in a row and some economists forecasting what they see as a depression continuing this year too.

Mr Stubb urged Greece not to give up. “The Greek elections will not change economic reality. Greece has done a lot to save its economy and get growth going. But, just like with all of us, the process is only halfway there. Greece will have to continue economic reform to get growth going again,” he added.

Mr Stubb said he wanted to avoid Greece making a “dirty exit” from the bailout, adding: “We cannot, for political and economic reasons, exclude the possibility of continuing the programme, if it is necessary in order to conclude it successfully.”

He warned: “We will be tough if whichever new government emerges would request changes to the conditions that have been set. We believe there is no going back on the loans or any of the other programmes. We should keep crystal clear in mind that the loans have already been eased many different times.”

Lees het hele artikel op de Financial Times

Parlementaire enquête belastingdeals dichtbij

De kans is groot dat het Europees Parlement toch een parlementaire enquête instelt naar de belastingdeals die grote multinationals met Europese landen hebben gesloten.

Het Europees Parlement (EP) heeft lang gesteggeld over de manier waarop het zou reageren op de onthullingen over de deals die in Luxemburg zijn gesloten (LuxLeaks). In december sloten de twee grootste fracties (christendemocraten en sociaaldemocraten) een compromis met de liberalen en werd een enquête geweigerd. Dat was zeer tegen de zin van de Groenen, die dus steun zochten.

Maar woensdag behaalden de Groenen in het EU-parlement, waarbij ook GroenLinks is aangesloten, meer dan het benodigde aantal handtekeningen om een enquête af te dwingen. In totaal tekenden 194 Europarlementariërs, onder wie ook ‘dissidenten’ van de groepen die het compromis sloten.

Van de 26 Nederlanders in het EP tekenden slechts drie (!) leden. Twee leden van GroenLinks en de afgevaardigde van de Partij van de Dieren. “Het grootschalige en grensoverschrijdende probleem van belastingontwijking rechtvaardigt een parlementaire enquêtecommissie”, aldus Bas Eickhout (GroenLinks).

De Groenen wezen ook specifiek naar Nederland als “belastingparadijs” en naar de “interessante” rol van minister Jeroen Dijsselbloem (Financiën), die ook voorzitter van de eurogroep is.

Donderdag besluiten de politieke leiders van de fracties in het EP of de parlementaire enquête er komt.

Bron: Nu