Auteur: Burgercomité-EU

Defending the EU and the euro destroys political parties

Geplaatst op by 0 reacties

Those parties the electorate would destroy, they first drive into coalition. There is a very European pattern of political change. The traditional establishment parties of the centre left and centre right become unpopular in government, they are driven into coalition, and the junior partners in the coalition often become extremely unpopular as a result. Mrs Merkel’s Free Democrat partners are no longer a force in German politics, and her latest partnership with the SPD in grand coalition is harming their electoral appeal.

The bigger issue is the ability of the Euro and the EU scheme to drive the traditional parties out of government, and then to leave them struggling as minor parties with very few seats. Normally when a political party discovers than one of its main propositions is unpopular it changes its view and seeks to get back in favour with electors. To win again Labour in 1997 had to accept Conservative tax rates and spending plans. To win in 2010 Conservatives accepted the minimum wage and social legislation put through by Labour. What is odd is that time and again the strictures of EU and Euro economic policy, generating high unemployment and little or no growth, are rejected by electors only to be upheld as policy by the traditional parties that suffer from the backlash.

The fall in support has been massive for several of the leading continental parties.

Lees deze column van John Redwood verder op zijn website

Er waart een anti-democratische tendens door Nederland

Geplaatst op by 0 reacties

Wie het in Nederland voor het zeggen heeft, is vaak wat minder enthousiast over de democratie zoals we die kennen. Progressief getinte hoogopgeleiden vinden heimelijk dat het kiesrecht moet worden voorbehouden aan wie voldoende kennis van zaken heeft.

René Cuperus, medewerker van het wetenschappelijk bureau van de PvdA, meldde in zijn column in de Volkskrant, dat hij tegenwoordig regelmatig in kringen komt waar ervoor wordt gepleit om kiezers een examen af te nemen. Alleen wie slaagt, mag stemmen. Die tendens waart al sinds de opkomst van Pim Fortuyn (2001-2002) door Nederland.

Ook in die dagen hoorde ik al her en der, vaak wat besmuikt, de suggestie dat het toch eigenlijk maar ergerlijk is, dat ook domme mensen mogen stemmen. Er sprak een onverholen afkeer uit voor de ‘gewone man’ die het in zijn hoofd had gehaald om niet meer braaf op nette partijen te stemmen, maar zich bekende tot iemand als Fortuyn, die als proto-fascist en extreem-rechtse volksmenner werd weggezet.

Het ligt gevoelig bij links en progressief Nederland, dat voorheen de arbeider zomaar het botte lef heeft om over te stappen naar alternatieve politici, die prompt als ‘extreem-rechts’ werden geëtiketteerd en aldus buiten de orde werden geplaatst.

Soms komt het naar buiten, de boosheid in progressief Nederland over de ontrouw van de lager opgeleide die niet meer in dankbaarheid opziet naar de autoriteiten van PvdA, D66 en GroenLinks. Een van de mooiste publieke uitbarstingen was van toenmalig PvdA-minister Guusje ter Horst, die na verloren Europese verkiezingen in 2009 een oproep deed aan ‘de intellectuele elite’ om in opstand te komen tegen zeurpieten en ander verwend volk dat zich tot de populisten had bekend.

Lees deze column van Syp Wynia verder op Elsevier

CDA-senaatsfractie bepaalt lot Oekraïneverdrag

Geplaatst op by 0 reacties

Nu premier Mark Rutte de Nederlandse wensenlijst rondom het Oekraïneverdrag heeft vastgelegd in een juridisch bindende verklaring van alle 28 EU-leiders, ligt het lot van het verdrag in handen van de Eerste Kamerfracties van D66 en het CDA. Op D66 wordt in de coalitie al min of meer gerekend. Het CDA is lastiger.

Rutte denkt dat hij een ‘vechtkans’ heeft om het Oekraïnverdrag door de Eerste en Tweede Kamer te krijgen, zei hij donderdagavond op de EU-top in Brussel. Het kabinet van VVD en PvdA wil het EU-associatieakkoord met Oekraïne al langer ratificeren, maar heeft daarvoor D66 en CDA nodig.

Vooral het CDA twijfelt. Alsnog instemmen is een electoraal risico, omdat 2,5 miljoen Nederlanders in april tegen het verdrag stemden. Reden voor CDA-leider Sybrand Buma om donderdagavond te herhalen dat hij geneigd is naar de kiezer te luistern. ‘De kloof tussen politiek en Nederlanders zal verder verdiepen als Den Haag gewoon doorgaat en het referendum negeert.’

Rutte verdedigt het negeren van de nee-stem met de redenering dat het verdrag ‘Nederland veilig houdt’. Volgens de premier moet Nederland ‘het Europese front tegen het destabiliserende buitenlandbeleid van Rusland steunen.’

Rutte denkt dat hij de international georiënteerde CDA-Senaatsfractie over de streep kan trekken, mede vanwege de deal die hij donderdag in Brussel heeft gesloten. Na maanden lobbyen staat nu zwart-op-wit dat het EU-associatieakkoord met Oekraïne geen opmaat is naar een EU-lidmaatschap, militaire bijstand of extra geld aan Kiev. Ook komt er geen plicht tot vrije vestiging van Oekraïners in EU-landen.

Lees dit artikel van Natalie Righton verder op de Volkskrant

Visieloos geschater

Geplaatst op by 0 reacties

De euforie in de Brusselse bubbel was vorige week zondag kort maar hevig. Om half zes ’s middags maakte commissievoorzitter Juncker via Twitter zijn felicitaties aan de nieuwe Oostenrijkse president wereldkundig.

Volgens Juncker was de overwinning van Van der Bellen niet alleen een Oostenrijkse zaak maar ging ze heel Europa aan. En dat was omdat Van der Bellen zich had ingezet voor ‘Europese waarden’ en ‘eenheid’.

Bont maakte een uur later Martin Schulz het. In de eerste tweet meldde hij dat Van der Bellen had gewonnen dankzij zijn pro-Europese campagne. In de tweede dat diens overwinning een dodelijke slag had toegebracht aan het ‘benepen nationalisme en anti-Europeanisme van nostalgische populisten’. Om kwart voor acht voegde Donald Tusk zich in het Twitter-koor. Volgens hem waren felicitaties op hun plaats omdat de verkiezing van Van der Bellen ‘blijvende Europese eenheid’ zou betekenen.

Drie uur later verwierpen de Italianen de grondwetswijzigingen waar premier Renzi zijn politieke lot aan had verbonden, bleek het ‘benepen nationalisme’ van de ‘nostalgische populisten’ nog even springlevend als ervoor, en verstomden de felicitaties aan het adres van het Europese politieke establishment van de commentatoren en journo’s net zo snel als ze hadden opgeklonken.

Ik breng het in herinnering omdat het iets belangrijks onthult over de politieke kaste.

Lees deze column van Ewald Engelen verder op de Groene

Realisme is het nieuwe radicaal

Geplaatst op by 0 reacties

‘Ik ben Europeaan.’ Nooit stel ik me zo aan iemand voor. Nooit. Wel dat ik van Oostduinkerke kom, van Koksijde. Of van West-Vlaanderen of Vlaanderen. In een erg zeldzaam geval van België. Maar nooit van Europa. Ook al is mijn job Europees parlementslid.

Nochtans ben ik het. Overtuigd. Europeaan. Probleem is dat de idee steeds meer vereenzelvigd wordt met de instelling. Europa met de Europese Unie. En wanneer de EU als instelling faalt, sleept ze het ganse Europa-gevoel mee de dieperik in.

En falen, dat doet deze Europese Unie. Geen trots, geen ambitie, geen resultaten. Wel eurocrisis, asielcrisis, veiligheidscrisis. Bureaucratie ook, overbetaalde postjes, ver-van-mijn-bed-show. De EU verbindt steeds minder, verdeelt steeds meer. Omdat de EU meer wil zijn dan ze is, kan zijn en hoort te zijn. Een flexibel samenwerkingsplatform waar we nood aan hebben en waar meerwaarde ligt. En niet een Europese superregering die de lidstaten en regio’s maatschappelijke keuzes opdringt. Ook uit de verkiezingsuitslagen in Italië en Oostenrijk dit weekend bleek de enorme kritiek op de huidige EU.

De sterkte van de Europese Unie was lang dat ze geen politiek statement inhield. Meer dan ooit zorgde Europees Commissievoorzitter Juncker echter voor een trendbreuk. Hij koos ervoor de EU te politiseren. De Europese Commissie moest en zou een politieke Commissie worden, en niet langer de onpartijdige scheidsrechter die toeziet op de gemeenschappelijk gemaakte afspraken.

In plaats van een samenwerkingsplatform, is de Unie zo verworden tot een politieke actor. Een actor die vooral faalt en weerstand oproept.

Lees verder op Doorbraak

Europarlementsleden vrezen oordeel over CETA door Europees Hof

Geplaatst op by 0 reacties

De vraag die de Europese afgevaardigden op 23 november moesten beantwoorden, was heel simpel: wilt u, ja of neen, het oordeel vragen van het Hof van Justitie over de speciale rechtbanken opgenomen in het CETA? Het antwoord van de meerderheid van socialisten, conservatieven, liberalen en christendemocraten op die vraag was al even duidelijk: neen.

Zoals medeplichtigen de dief helpen om de politie te snel af te zijn, zo weigerden 419 Europarlementsleden het CETA-verdrag voor te leggen aan het Europees Hof van Justitie. Hun angst voor dit Hof – dat nochtans sterk liberaal denkt – toont aan dat dit Verdrag wel eens echt onwettig kan zijn. Vooral de speciale rechtbanken voor de multinationals lijken niet te verzoenen met een democratische orde.

WAT STEMDEN NEDERLANDSE EUROPARLEMENTARIËRS?

23 november 2016 | Wilt u, ja of neen, het oordeel vragen van het Hof van Justitie over de speciale rechtbanken opgenomen in het CETA?

VVD
Hans van BaalenX@hansvanbaalen
Jan HuitemaX@jhuitema
Cora van NieuwenhuizenX@cvannieuwenhuizen
D66
Gerben Jan GerbrandyX@gerbrandy
Matthijs van MiltenburgX@matthijsvmilt
Marietje SchaakeX@marietjeschaake
Sophie In ’t VeldX@sophieintveld
CDA
Wim van de CampX@wimvandecamp
Esther de LangeX@esther_de_lange
Jeroen LenaersX@jeroen_lenaers
Lambert van NistelrooijX
Annie SchreijerX@annieschreijer
SGP
Bas Belder

X@basbeldermep
PVDA
Agnes JongeriusV@a_jongerius
Kati PiriV@katipiri
Paul TangV@paultang
PVV
Marcel de GraaffV@mjrldegraaff
Vicky MaeijerO@vickymaeijer
Olaf StugerV@olafstuger
Auke ZijlstraV@zijlstra_auke
SP
Dennis de JongV@ddjong
Anne-Marie MineurV@annemariemineur
GROENLINKS
Bas EickhoutV@baseickhout
Judith SargentiniV@judithineuropa
PARTIJ VOOR DE DIEREN
Anja HazekampV@anjahazekamp
CHRISTENUNIE
Peter van DalenV@petervdalen

X = tegen
V = voor
O = niet gestemd

Die schrik voor het Hof van Justitie is niet alleen een teken aan de wand voor het mogelijk onwettig karakter van het verdrag. De Europarlementsleden willen de goedkeuring van het Verdrag versnellen in de hoop te veel protest te vermijden. Alle peilingen wijzen uit dat meer en meer Europese burgers niet willen weten van dit soort verdragen. In Wallonië en Brussel scheelde het geen haar of de mobilisatie van een heleboel verenigingen was erin geslaagd de ondertekening van het verdrag te verhinderen. Een verdere verbreding van het protest doorheen Europa zou een drama zijn voor de verdedigers van het verdrag.

Voor die CETA-aanhangers komt het er dus op aan het Verdrag zo snel mogelijk en met zo weinig mogelijk debat goedgekeurd te krijgen.

Het Europees-Canadese Verdrag CETA werd op 21 november officieel bezorgd aan het Europees Parlement. Normaal heeft dat dan zes maanden de tijd om het te analyseren, bediscussiëren en vervolgens goed te keuren of te verwerpen. Onder druk van de Europese Commissie en van de Europese Raad was die termijn al ingekort tot drie maanden. Dat is de streefdatum om het verdrag voorlopig in werking te laten treden. Zelfs al is dat verdrag mogelijk onwettig en in ieder geval schadelijk. Maar in de achterkamers van het Parlement probeerde de grote coalitie nog veel verder te gaan. Ze wilde het verdrag reeds goedkeuren in december. Dat wil zeggen zonder debat in de commissies en zonder hoorzittingen met experten. De mening van commissies die te kritisch staan tegenover het verdrag werd verboden. Of hoe van het Europees Parlement helemaal een doofpot te maken.

Lees verder

De wondere wegen van Rutte en het associatieverdrag

Geplaatst op by 0 reacties

Na maanden getreuzel moet premier Rutte komende week hom of kuit geven. Ratificeert de regering het associatieverdrag met Oekraïne wel of niet? Het parlement zei eerder ja, daarna zei de meerderheid van de kiezers nee. Dat gebeurde in een raadgevend referendum, op 6 april. De Wet op het raadgevend referendum verplichtte de regering vervolgens om zo spoedig mogelijk een intrekkings- of een inwerkingtredingswet bij het parlement in te dienen. Met die wettelijke bepaling heeft de premier willens en wetens de hand gelicht. De reden is duidelijk: hij wil ondanks de kiezersuitspraak toch zijn handtekening zetten onder het verdrag.

Maar hij weet dat een groot deel van het parlement daarover uitermate kritisch is en de bevolking in meerderheid verlangt dat de regering de uitslag van het referendum serieus neemt. Hij weet ook dat de meeste Europese regeringsleiders zeggen geen genoegen te zullen nemen met een Nederlands nee, dat vanwege het unanimiteitsvereiste, zal leiden tot het niet in werking kunnen treden van het nu voorliggende associatieverdrag. En hij weet dat Oekraïne hoe dan ook aan het verdrag vasthoudt.

Daarom heeft de premier een laatste list bedacht. Hij legt aan de komende Europese Raad in Brussel een in zijn woorden ‘juridisch bindende verklaring’ ter ondertekening voor. Daarin wordt vastgelegd dat het verdrag geen opmaat is tot EU-lidmaatschap van Oekraïne, geen extra middelen aan het land verschaft, geen militaire verplichtingen jegens dat land oplegt, geen vrij verkeer voor Oekraïense werknemers mogelijk maakt en dat corruptie tot de kern van het verdrag gaat behoren. Daarmee – aldus de premier – wordt recht gedaan aan de Nederlandse nee-stem en kan ratificatie toch doorgaan. Tijdens de algemene beschouwingen in de Eerste Kamer heb ik de premier gewezen op de levenloze aard van het konijn dat hij met zijn ‘juridisch bindende verklaring’ uit de hoed tovert.

Dat de nee-stemmers zich gehoord zullen weten door een regering die ja zegt tegen het door hen verworpen verdrag, is immers volstrekt ongerijmd. Zeker nu het Nationaal Referendumonderzoek heeft vastgesteld dat indien de opkomst veel hoger zou zijn geweest, de uitslag waarschijnlijk hetzelfde gebleven was: nee tegen dit verdrag. Het onderzoek stelt ook vast dat de voornaamste zorgen van de nee-stemmers gebaseerd waren op de endemische corruptie van Oekraïne en de angst dat via dit verdrag een lidmaatschap van de EU dichterbij zou komen.

Lees dit artikel van Tiny Kox verder op Joop

Corruptie en antisemitisme nekken wegkijkers Oekraïne

Geplaatst op by 0 reacties

Lang keek het westen door een roze bril naar Oekraïne, maar dat is aan het veranderen. De Europese Unie laat de regering vallen en kiest voor het volk.

Twee jaar lang heeft de wereld geprobeerd om Oekraïne op een westers spoor te brengen. In ruil voor miljarden beloofde de ongrondwettelijk aangestelde Oekraïense regering van Porosjenko om een eind te maken aan de corruptie en het democratisch model in lijn te brengen met dat van Europa.

Tien miljard euro verder zijn de EU en het IMF ervan overtuigd dat het grootste deel van het geld in verkeerde zakken is verdwenen en daarom gaat de geldkraan dicht.

Formeel blijft de benadering positief en optimistisch, maar achter de schermen gaat het er stevig aan toe. Europa trok de politieke steun in voor de oorlog in oost-Oekraïne. Een beslissing die vast te maken heeft met het door Oekraïne niet nakomen van het verdrag van Minsk.

De Russen zijn misschien geen lieverdjes, maar Porosjenko blijkt over de ruggen van de slachtoffers zijn eigen spaarrekening en die van vriendjes te spekken. Zolang de EU en het IMF betaalt, heeft het voor hem geen zin om een einde te maken aan de oorlog.

Verder neemt het antisemitische onder Porosjenko toe.

Lees deze column van Roy van Veen verder op Duitslandnieuws