De kwaal van de Griekenland-discussie is het cliché

‘We krijgen ons geld niet terug!’ zo kondigde Matthijs van Nieuwkerk een item over de verkiezingswinst van het Griekse Syriza aan. Er was genoeg om op te reflecteren die avond: een collectief veto tegen vijf jaar opgedrongen economisch beleid, hakenkruisnazi’s die als derde eindigden en mens­onterende werkloosheid.

Maar nee, de hoofdvraag van de avond was anders: krijgen we onze poen terug? ‘Wat betekent dit, Martin, wij denken dat kan toch niet, we zijn in de maling genomen!’ vraagt Van Nieuwkerk aan Telegraaf-columnist Martin Visser.

Het is de kwaal van de hele Griekenland-discussie. Clichés alom. Grieken zijn lui, ze werken maar 2037 uur per jaar, terwijl die noeste Duitse arbeiders maar liefst 1388 uur maken. Ze gaan te vroeg met pensioen, gemiddeld met 61,9 jaar, 0,2 jaar eerder dan in Duitsland. En ze kennen een veel te grote overheidssector, 8,6 procent van de werkenden is in overheidsdienst, in Duitsland is dat maar 11,1 procent.

Maar het ergst zijn de opper­vlakkige frases, die veel verhullen en weinig verhelderen. Te beginnen met ‘steun aan de Grieken’. De Griekse econoom Yiannis Mouzakis becijferde dat van de 226,7 miljard euro die de eurozone en het IMF aan Griekse ‘steun’ uitkeerden maar 27 miljard (11 procent) ging naar het bekostigen van de overheid. De rest ging naar rentebetalingen, aflossing en banken­steun. Steun aan de Grieken komt eigenlijk neer op steun aan Griekse crediteuren.

Al bijna even ergerlijk is de constante oproep dat Griekenland eerst maar eens moet ‘hervormen’. Niemand is tegen hervormen, in Griekenland niet, in Nederland niet of waar dan ook. Hervormen, zo lezen we namelijk in de Dikke Van Dale, is ‘veranderen om te verbeteren’. Het democratisch proces bestaat er juist uit om te selecteren welke veranderingen een verbetering vormen. Maar niet in Griekenland. Daar is deze taak uitbesteed aan een buitenlandse commissie van wijzen, beter bekend als de trojka, die bepaalt wat goed en verstandig is.

Vorige maand onthulde het Griekse maandblad HotDoc e-mails van de trojka aan de Griekse regering. In de kantlijn van wetsvoorstellen zetten trojka-ambtenaren opmerkingen als ‘verworpen’, ‘niet genoeg’, ‘volstrekt niet genoeg’. In een brief van de staatssecretaris van Arbeid aan voormalig premier Samaras valt te lezen hoe de trojka voorstelde het parlement te omzeilen om een voorstel tot het vereenvoudigen van massa­ontslagen tot wet te maken. ‘Het is niet verstandig om parlementaire onrust te veroorzaken, als we andere mogelijkheden hebben om ons doel te bereiken’, valt te lezen.

Lees deze column van Jesse Frederik verder op De Groene

Nieuw: de EU energie unie

EU will gegenüber Moskau mehr Verhandlungsmacht. Berlin ist dagegen, Brüssel dafür: Nach Informationen der Frankfurter Allgemeine Zeitung treibt die EU-Kommission die Schaffung einer Energieunion voran. Sie soll künftige Gasverhandlungen mit Russland einfacher machen.

Trotz des deutschen Widerstands treibt die Europäische Kommission die Schaffung einer EU-Energieunion voran. Die Kommission will das Verhältnis zu Russland neu ausrichten – auf Grundlage offener Märkte, fairen Wettbewerbs und hoher Umweltstandards.

Dazu gehört auch, dass einzelne EU-Mitgliedstaat ihren Gaseinkauf freiwillig bündeln, um so ihre Verhandlungsposition gegenüber Russland zu stärken. Das schreibt die Frankfurter Allgemeine Zeitung (F.A.Z.) unter Berufung auf ein 22 Seiten langes Strategiepapier der EU-Kommission zur Energieunion. Das Papier liegt der Zeitung vor.

Die Bündelung des Gaseinkaufes war im Frühjahr des vergangenen Jahres vom damaligen polnischen Ministerpräsidenten und heutigen Präsidenten des Europäischen Rats, Donald Tusk, in Reaktion auf die Ukraine-Krise ins Spiel gebracht worden. Die Bundesregierung hatte den Vorstoß damals strikt zurückgewiesen, weil er ihrer Ansicht nach ein zu starker Eingriff in den Markt ist.

Lees verder op de Frankfurter Allgemeine Zeitung

Griekenland vangt bot in Berlijn

Het charme-offensief van de nieuwe Griekse regering is in Duitsland niet aangeslagen. Vandaag brachten Syriza-leiders Alexis Tsipras en Yanis Varoufakis een bezoek aan Berlijn met de boodschap te willen breken met de hervormingsbeloftes van de vorige regering. Duitsland zit daar niet op te wachten, evenmin als de ECB, die de Griekse banken niets meer wil lenen.

Beluister hieronder een goed gesprek in Bureau Buitenland met o.a. hoogleraar Europese Studies Paul Scheffer. Het fragment duurt ongeveer 15 minuten.

Ongekend in Athene: een pro-regeringsdemonstratie

When was the last time you saw Greeks protesting in SUPPORT of the government? Exactly this is happening right now (donderdagavond, red.) outside the Parliament with crowds of people flocking to Syntagma Square and raise their voice against the decision of the European Central Bank, to stop accepting Greek bonds as collateral for granting liquidity.

After years of iron barricades around the Parliament, the stunned protesters keep a distance to the area in front of the Parliament. Barriers were removed on January 28th 2015, by order of new alternate Minister of Public Order Yiannis Panousis.

Lees en kijk verder op Keep Talking Greece

Krachtmeting

Hoeveel persconferenties over het oplossen van de eurocrisis heb ik met de jaren gezien, of beter gezegd: doorgeworsteld? Ze zitten vol technische termen over obligaties opkopen, noodfondsen oprichten en toezicht verscherpen. En dat de euro onomkeerbaar is. Heel Belangrijk allemaal. Dat wel. Maar ook een beetje saai.

De persconferentie van vandaag van de Duitse minister van Financiën Wolfgang Schäuble en zijn Griekse ambtsgenoot Yanis Varoufakis was niet Heel Belangrijk. Het gíng echt ergens over. Dit is wat ik zag – en iedereen ziet waarschijnlijk wat anders, dus je moet hem even terugkijken:

Twee mannen naast elkaar. Links Schäuble. Het kan niet Duitser. Zoon van een belastingadviseur. Lid van het grote, rechtse CDU, een partij die woont in de macht. Al tien jaar is Schäuble minister. Hij kent het klappen van de zweep. Een man die tegenslagen kan incasseren. Als hij in 1990 op een verkiezingsavond wordt neergeschoten en zwaargewond raakt, is hij vier weken later alweer aan het werk. Voor altijd in een rolstoel. So be it. “In principe zijn alle mensen gehandicapt. Het voordeel van ons soort gehandicapten is dat wij het weten”, zegt hij een keer in een interview. Verder wil hij het er niet meer over hebben.

Rechts zit Yanis Varoufakis. Hij kan de persconferentie makkelijk in het Engels aan. Al op zijn 17de ging hij naar het Verenigd Koninkrijk om daar te studeren. Niet voor de lol laat hij Griekenland achter zich. Begin jaren 70 is Athene bijzonder explosief en gevaarlijk – met een militaire junta die aan de macht probeert te blijven. Yanis groeit uit tot briljante (en rebelse) wetenschapper. Het politieke spel met al z’n mores en powerplay moet even wennen voor hem zijn. Maar hij heeft er lol in.

Lees dit artikel van Hella Hueck verder op RTLZ

EU experimenteert met ‘anti-geruchtagenten’

Barcelona kent een speciaal anti-geruchtenproject dat erop gericht is “geruchten over minderheden en immigranten” tegen te gaan ten gunste van “correcte informatie”. Dit gebeurt met “anti-geruchtenagenten”, die speciaal getraind zijn in “antigeruchten-argumenten”.

Het project wordt gefinancierd door de Europese Commissie en de Raad van Europa. Het is erop gericht de “sociale cohesie” te bevorderen. Het project heeft zich vanuit Barcelona uitgebreid naar tien andere steden.

De agenten “infiltreren” in uiteenlopende sectoren van de samenleving. Wanneer het gesprek onder de bevolking over immigranten gaat, probeert een agent zich daarin te mengen en daarbij “correcte informatie” te verspreiden, aldus een woordvoerster.

Dit meldt het Katholiek Nieuwsblad

Deze hebben de informatie van de website van Human Rights Europe, een deelwebsite van de Raad van Europa.

Op deze website staat een podcast met een ‘interview’ met bovengenoemde woordvoerster. Hier horen we dat het project (natuurlijk) een flinke smak belastinggeld kost, dat de ‘agenten’ niet met open vizier te werk gaan maar inderdaad als infiltrant en dat het uittesten van welke methodologie het meeste effect heeft in de verschillende steden heel belangrijk is.

In een document van de Raad van Europa van jl. oktober lezen wij dat dit project in het leven is geroepen met als doel extremisme veroorzaakt door de economische crisis tegen te gaan. En dat het experiment is uitgebreid naar andere plaatsen om te kijken of het daar ook werkt. Dit zijn Amadora (PT), Barcelona (ES), Bilbao (ES), Botkyrka (SE), Erlangen (DE), Limerick (IE), Loures (PT), Lublin (PL), Nurnberg (DE), Patras (GR) en Sabadell (ES). Kopenhagen (DK) en Getxo (ES) doen mee als ‘invited cities’.

Tevens lezen wij:

The C4i project seeks to involve public authorities, NGOs and citizens – migrants and non-migrants – in mobilising social networks to foster well-informed public debate on migration and diversity and combat unfounded (but widespread) myths and misconceptions which undermine the integration strategies at the local level. To do so, the project aims to test the applicability of the social communication and networking method experimented successfully in Barcelona (anti-rumour campaign). It also aims to assess the impact of the method among the population in 11 European cities in order to devise a methodology and tools that can be used more widely across Europe.

Fijn, zo’n gedachtenpolitie. De EU, denkt voor u! En dat ook nog van uw eigen zuurverdiende centjes. Ennuh… zou het denkbeeldig zijn dat alle ervaringen en bevindingen later ook ingezet gaan worden voor het bestrijden van andere vormen van ‘extremisme’? Nee, toch?

What on earth is the ECB up to?

The ECB has abruptly announced withdrawal of the “waiver” under which it was prepared to accept Greek sovereign bonds as collateral for liquidity. This created a considerable Twitter storm, with lots of angry people saying the ECB’s action was beyond its mandate and far too precipitate: it should at least have waited for the Greek Finance Minister, Yanis Varoufakis, to meet his German counterpart, and it should not be acting as if the bailout programme was ended when negotiations were still proceeding. I admit, I was one of those people.

And I stand by my views. The ECB is acting far beyond its mandate in seeking to influence negotiations between Eurozone member states regarding the terms and conditions under which member states lend to their distressed partners. It has no business interfering in fiscal policy: if the Greek government decides to run 1.5% fiscal surpluses instead of 4.5%, hike minimum wages and create lots of government jobs, it is none of the ECB’s business. The ECB’s monetary policy failures are legion: it should put its own house in order, rather than interfering with the conduct of fiscal policy. And worse, its persistent interference in fiscal policy is a clear conflict of interest, as the Advocate General of the European Court of Justice noted in relation to the OMT programme. It should not be a member of the Troika at all, and certainly should not use changes in fiscal policy by a democratically-elected sovereign government – even one that has inherited an economy in tatters with a massive debt burden – as justification for limiting liquidity to that country’s banking system. Monetary policy should never be used to serve fiscal or political ends. Not ever.

OK, rant over. I’ve thought about this a bit more now. Something doesn’t quite add up.

Firstly, there is the timing. The Syriza government has now been in power for ten days. Why did the ECB wait until now to pull the plug on the waiver? It might simply be that today was the first planned meeting of the Governing Council. But that doesn’t exactly suggest that this is an urgent problem – so why is the ECB doing this now, given that the bailout extension is not until 28th February and Greece has already asked for time to come up with an alternative plan?

Secondly, there is the timing. (Yes, I mean that). Varoufakis met ECB chief Mario Draghi yesterday and he meets German Finance Minister Wolfgang Schäuble today. In between those two meetings the ECB pulled the waiver. Why? Well, Schäuble is openly hostile to Varoufakis’s ideas of debt relief and an end to austerity, while Draghi has so far kept very quiet (though his deputy Vitor Constancio has been more forthright). Schäuble will no doubt be looking for explicit backing from the ECB. Should this action be taken as the ECB’s governing council signalling whose side it is on?

And thirdly, there is this:

@Brancaleone72 It would be a non-credible threat. (E.g. “We will shut down your ELA.” Answer: “Do ahead!”)
— Yanis Varoufakis (@yanisvaroufakis) June 1, 2014

Note the date. Yes, you read right. Over 6 months ago, Varoufakis predicted that the ECB would attempt to pull funding from the Greek banks.

Lees verder op (Frances) Coppola Comment

Dat Juncker van de trojka af wil is geen nieuws

Jean-Claude Juncker wil van de trojka af. Zo melden anonieme bronnen aan de Duitse krant Handelsblatt. Dat klinkt allemaal heel spannend. Maar dat de voorzitter van de Europese Commissie deze samenwerking met het Internationaal Monetair Fonds en de Europese Centrale Bank wil opzeggen, is amper nieuws te noemen.

Van meet af aan wilden de meeste Europese politici het IMF er niet bij hebben. Het is aan de halsstarrigheid van toenmalig premier Jan-Peter Balkenende en minister Jan-Kees de Jager te danken dat het IMF als onpartijdige en deskundige organisatie betrokken werd bij de eurocrisis. Aanvankelijk wilde niemand dat, zelfs bondskanselier Angela Merkel niet.

Gelukkig kwam het er toch van. Natuurlijk is Europa eigenlijk te rijk om de financiële steun van het IMF in te roepen. Maar de eurozone kon wel wat professionaliteit gebruiken. Én een tamelijk apolitieke club. Ook achter het IMF schuilen politieke belangen, maar tegen de mate van politiek gekonkel van de eurozone kan het echt niet op.

Het IMF is ook de enige partij in deze gebleken die in staat was tot kritische zelfreflectie. Zo heeft het geconcludeerd dat de zaak-Griekenland niet goed is aangepakt. Toen het IMF met dit kritische rapport in 2013 naar buiten kwam, waren de rapen gaat. Toenmalige eurocommissaris Olli Rehn zeikte het IMF af, Duits minister Wolfgang Schäuble kondigde het einde van de trojka aan, alleen Nederland bleef het IMF steunen.

Lees verder op Vissers Voetnoot