Opkopen van staatspapier nog knap lastig

Nationale centrale banken beginnen volgende maand met het maandelijks opkopen van staatsobligaties van hun eigen overheden. Maar wie gaat die stukken eigenlijk verkopen?

In Nederland overheerst scepsis onder mogelijke verkopende partijen. ING-topman Wilfred Nagel zei meteen al dat zijn bank geen staatspapier gaat verkopen. Pensioenuitvoerder APG volgde. En nu heeft ook Rabobank zich bij deze schare critici aangesloten.

Niet alleen zeggen deze financiële partijen dat ze geen staatsobligaties gaan verkopen. Ze twijfelen ook openlijk aan het nut van de operatie, net als DNB-president Klaas Knot. „Wat betreft onze inschatting van de effectiviteit zitten we meer in het kamp-Knot dan in het kamp-Draghi”, stelde APG Asset Management. Financieel bestuurder Bert Bruggink van de Rabo zei in het FD: „Ik vind deze stap van de ECB dramatisch en steun de kritische opvattingen van Klaas Knot.”

Dat schiet niet op. De ECB koopt nu al verpakte leningen en gedekte obligaties. Door staatsobligaties hieraan toe te voegen zou de opkoopactie in totaal uit moeten komen op €60 mljard per maand. Ieder zijn deel. DNB voor bijna 6%, Bundesbank ruim 25%, Banca d’Italia voor 17,5%, Banco de España voor 12,5%.

Voor Noord-Europese instellingen lijkt verkoop echter niet heel aantrekkelijk. Banken hebben te maken met liquiditeitseisen en moeten daarom staatsobligaties aanhouden. Pensioenfondsen zouden kunnen verkopen maar weten van gekkigheid niet wat ze met de cash zouden moeten doen. Zeker niet als ze daarover een negatieve rente moeten betalen.

Dat noordelijke centrale banken daardoor hun opkoopdoelstelling niet halen, zou een voorbarige conclusie zijn. „Uiteindelijk heeft elke verkoper zijn prijs”, luidt het in ECB-kringen.

Voor Zuid-Europese instellingen is het verhaal echter heel anders.

Lees deze column Martin Visser verder op De Financiële Telegraaf

Het uur van de waarheid voor de Europese Unie

Populisme dat zich inlaat met nationalisme voedt de middelpuntvliedende krachten in de Europese Unie.

Na de opstand van de Griekse kiezers die vorige week Syriza aan de macht hielpen, was het dit weekend de beurt aan Podemos. In de straten van Madrid maakte deze beweging duidelijk dat ook het geduld van de Spaanse kiezers begint op te raken. Podemos gaat in de peilingen op kop en kan bij de verkiezingen dit jaar een serieuze bedreiging vormen voor enerzijds de door schandalen geplaagde regeringspartij Partido Popular en anderzijds de uitgebluste socialisten.

De kiezers in met name Zuid-Europa hebben genoeg van de bezuinigingspolitiek van de eurozone en laten zich steeds minder gelegen liggen aan de gevestigde partijen die tegen wil en dank die politiek in de praktijk brengen. Naarmate het economisch herstel langer uitblijft, de werkloosheid groeit en de schuldenlast steeds zwaarder drukt, neemt de overtuigingskracht van de zittende regeringen en de gevestigde partijen in de eurozone af. Dat zal blijken bij tal van verkiezingen die in 2015 in de EU worden gehouden.

Om aantrekkelijk te worden voor investeerders en om overeind te blijven in de mondiale concurrentieslag ontkomen de zuidelijke eurolanden er uiteindelijk niet aan om hun arbeidsproductiviteit flink te verhogen, de corruptie terug te dringen, effectief belasting te heffen en de bureaucratie aan te pakken. Aan zo’n programma kunnen links-populistische bewegingen als Syriza en Podemos in principe een wezenlijke bijdrage leveren.

Lees deze column van Hans Wansink verder op de Volkskrant

Ondertussen in Macedonië, kandidaat lidstaat van de EU

De Europese Unie en de Verenigde Staten hebben Macedonië opgeroepen de rechtsstaat te respecteren na een uit de hand gelopen afluisterschandaal. De socialistische partijleider Zoran Zaev zou met behulp van geheime opnames de conservatieve regering hebben willen omverwerpen. Hij werd beschuldigd van een poging tot staatsgreep en moest zijn paspoort inleveren.

Volgens de oppositie wil de regering voorkomen dat Zaev compromitterend materiaal onthult. De sociaal-democratische partijleider zou in het bezit zijn van opgenomen gesprekken met topambtenaren. Ook zou hij kunnen bewijzen dat de regering zonder toestemming duizenden Macedoniërs afluistert. Zaev sprak van een misdaad zonder precedent.

Premier Nikola Gruevski beschuldigde hem zaterdag van een poging tot staatsgreep en afpersing. In ruil voor de opnames zou Zaev voor zijn partij een plaats in de regering gewild hebben. Voor Zaev officieel in staat van beschuldiging werd gesteld, was al een voormalig hoofd van de geheime dienst gearresteerd. Of het optreden van justitie iets zal uithalen, is de vraag. Zaev heeft te kennen gegeven dat hij zijn ‘bom’ sowieso zal onthullen.

Lees dit artikel van Jan Hunin verder op de Volkskrant

Het grote bewegen in onderhandelingen is begonnen

Nadat het uiterst linkse Syriza in Griekenland aan de macht was gekomen ging het aanvankelijk hard tegen hard tussen de EU-lidstaten en de nieuwe Griekse regering onder leiding van premier Alexis Tsipras, die af wil van de hervormingen en saneringen waaraan het land zich gecommitteerd heeft in ruil voor financiële steun. Na de harde confrontatie is nu echter het grote bewegen begonnen.

Jean-Claude Juncker vloog er voorafgaand aan de verkiezingen in Griekenland al met een gestrekt been in. “Ik denk dat de Grieken, die een zeer moeilijk bestaan hebben, zeer goed weten wat een verkeerde uitkomst van de verkiezingen zou betekenen voor Griekenland en de Eurozone. (–) Ik zou niet willen dat er extreme krachten aan de macht komen,” aldus de voorzitter van de Europese Commissie. Zonder Syriza expliciet te noemen, maakte Juncker duidelijk dat hij niet zat te wachten op de linkse club die nu de scepter zwaait in Griekenland.

Kort na de ‘verkeerde uitkomst’ klonk er wederom oorlogsretoriek uit Europa. Angela Merkel liet weten dat de Grieken de afgesproken hervormingen en begrotingssaneringen moesten nakomen, Christine Lagarde van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) gaf aan dat er geen voorkeursbehandeling zou komen, en ook eurogroepvoorzitter Jeroen Dijsselbloem zei dat wie in de eurozone wil blijven zich aan de afspraken moet houden.

De harde bewoordingen waren het startschot van de onderhandelingen om een ‘Grexit’ te voorkomen. Nadat de stellingen waren ingenomen, is nu het grote bewegen begonnen. Letterlijk, de Griekse minister van Financiën Yanis Varoufakis is bezig aan een Europese charmetour en bezocht gisteren zijn Franse evenknie Michel Sapin, die na afloop van het gesprek te kennen gaf dat Frankrijk ‘meer dan bereid’ is om Griekenland te helpen. Premier Tsipras verklaarde zelf al er ‘absoluut vertrouwen’ in te hebben dat een Grexit voorkomen wordt.

Jean-Claude Juncker zei op zijn beurt dat hij de door de Grieken gehate trojka (EU, ECB en IMF) wilde afschaffen en er een alternatief voor zou verzinnen, en ook Barack Obama sprak sussende woorden: op een land in een depressie, zoals Griekenland, kan geen druk meer worden gezet, aldus de Amerikaanse president; er moet naar een groeistrategie worden gezocht.

Die groeistrategie moet ertoe leiden dat de Griekse economie aantrekt en het land kan gaan denken aan terugbetalen. En dat is meteen het belangrijkste punt dat nog op de onderhandelingstafel ligt: blijft dat enorme bedrag staan of niet? Is er sprake van uitstel en wellicht extra leningen, of wordt er ook geld kwijtgescholden?

Lees dit artikel van Edwin van Sas verder op HP/De Tijd

Syriza zal TTIP blokkeren

The newly-elected government in Athens has always been suspicious of the Transatlantic Trade and Investment Partnership (TTIP) and will use its Parliament majority to sink the EU-US trade pact, claims a former Syriza MEP now turned minister.

After making its voice heard in the debate over sanctions on Russia, the new government in Athens is now making its opposition known to the EU-US trade deal, TTIP. Georgios Katrougkalos, a former influential Syriza MEP who quit his European Parliament seat to become deputy minister for administrative reform in the leftist Greek government, said the new leadership in Athens will use its veto to kill the proposed trade pact – at least in its current form.

Just before the January Greek elections, he told EurActiv Greece that a Syriza-dominated Greek parliament would never ratify the EU-USA trade deal. Asked by EurActiv Greece whether the promise still holds now Syriza is in power, Katrougkalos replied:

“I can ensure you that a Parliament where Syriza holds the majority will never ratify the deal. And this will be a big gift not only to the Greek people but to all the European people”.

The leftist Syriza party may not have an absolute majority in the Greek Parliament but its junior coalition partner seems to share the same views on the EU-US trade pact. Syriza, which won a stunning victory at snap elections a week ago (25 January) formed a coalition with the right-wing anti-austerity Independent Greeks party, which is intent on opposing laws seen as favourable to big business.

The coalition gives the new Greek leadership an effective veto power over TTIP and other deals submitted to Parliament ratification.

Indeed, once the pact is negotiated – a process which may still take over a year –, it will be submitted for a unanimous vote in the European Council, where each of the 28 EU national governments are represented. This means that one country can use its veto power to influence the negotiations or block the trade deal as a whole, an opportunity Syriza will no doubt use.

And even if the pact makes it past this first stage, it will then be submitted to ratification by all parliaments of the 28 EU Member States, offering opponents a second opportunity to wield a veto.

Lees verder op Euractiv

Het groeiende EU-verlanglijstje voor gegevensverzameling

De Britse premier David Cameron zegt dat zijn geheime diensten toegang moeten krijgen tot alle digitale communicatie van de Britten. Bondskanselier Angela Merkel wil Angela Merkel en de Bewaarplicht. telefoon- en internetaanbieders verplichten gebruikersdata voor lange tijd te bewaren. En Donald Tusk, voorzitter van de Europese Raad, pleit Donald Tusk over de reizigersdatabase. voor een snelle invoering van een centrale database met de gegevens van alle luchtvaartreizigers die het Europees luchtruim betreden of verlaten.

In de nasleep van de aanslag en het gijzelingsdrama in Parijs spreken Europese regeringsleiders ferme taal. De boodschap: Het Kwaad dat toesloeg in Parijs zal bestreden worden met nieuwe, betere en geavanceerdere maatregelen. Zwaardere wapens voor agenten, inzet van militairen, maar vooral: meer bevoegdheden voor terrorismebestrijders om informatie te verzamelen, op te slaan en uit te wisselen.

Niet heel verrassend: ook (oud-)hoofden van inlichtingen- en veiligheidsdiensten laten snel van zich horen. Pieter Cobelens, de ex-baas van onze Militaire Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (MIVD), pleit Bijvoorbeeld van de Belastingdienst en bewakingscameraregistraties. er vrijwel direct na Parijs voor om meer databases aan elkaar te koppelen. Jonathan Evans, voormalig directeur van de Britse veiligheidsdienst MI5, hekelt meteen de ‘verouderde’ wetgeving van Groot-Brittannië om communicatie te monitoren. En Michael Hayden, de oud-directeur van de National Security Agency (NSA), houdt Dat doet Michael Hayden hier (rond 4.24 minuut). de dag na de aanslagen nog maar eens een pleidooi voor de controversiële verzameling van telefoonmetadata.

In die roep om meer bevoegdheden zit een zekere logica. De bevolking eist daadkracht van haar leiders, media benadrukken de kans op een volgende aanslag en politieke tegenstanders verwijten regeringsleiders slappe knieën. Hou Rob Wijnberg noemt dat de ‘veiligheidsparadox.’ onder die omstandigheden de rug maar eens recht. (De Nederlandse regering is wat dat betreft (voorlopig) een uitzondering, waarover aan het slot van dit artikel meer.)

Maar te midden van die electorale, maatschappelijke en politieke storm gaat de belangrijkste vraag nog weleens verloren: werkt het? Zullen de voorgestelde maatregelen voor méér dataverzameling en méér databasekoppelingen ook echt terroristische aanslagen voorkomen?

Er is geen expert te vinden die twijfelt over nut en noodzaak van surveillance voor terrorismebestrijding. Maar er is een cruciaal onderscheid tussen het gericht monitoren, volgen en aftappen van terrorismeverdachten – laten we zeggen het klassieke inlichtingenwerk – en het ongericht verzamelen en opslaan van grote bergen communicatie van miljoenen burgers – laten we zeggen de sleepnetmethode. Van de eerste vorm van surveillance weten we dat die cruciaal is om terrorisme te bestrijden, maar geldt dat ook voor die andere vorm?

Laten we beginnen met de feiten over de aanslagen. Die spreken in ieder geval niet in het voordeel van de politici en spionnenbazen die pleiten voor méér data.

Lees dit artikel van Maurits Martijn verder op De Correspondent

Geklungel Dijsselbloem: Griechenland is jetzt Chefsache

  • Die ersten Verhandlungsversuche der EU mit der neuen griechischen Regierung sind gescheitert. Euro-Gruppenchef Jeroen Dijsselbloem sorgte für eine diplomatische Misere, Finanzminister Yanis Varoufakis hat die Troika des Landes verwiesen.
  • Auch der Athen-Besuch von EU-Parlamentspräsident Martin Schulz wurde in Brüssel kritisiert, dieser habe sich zu direkt in die Euro-Politik eingemischt.
  • Nun hat EU-Kommissionspräsident Jean-Claude Juncker die Verhandlungen selbst übernommen. Er telefonierte mit mehreren Staats- und Regierungschefs und hat den griechischen Ministerpräsidenten Alexis Tsipras nach Brüssel eingeladen.

Es war eine Mission, die nur schiefgehen konnte. Der niederländische Finanzminister Jeroen Dijsselbloem war am Freitag in seinem Amt als Vorsitzender der Euro-Gruppe nach Athen gereist, um seinen Kollegen aus dem Süden im besten Sinne des Wortes einzunorden. Als der kühl auftretende Niederländer mit dem selbstbewussten Griechen Yanis Varoufakis über die Troika sprechen wollte, war das Treffen schon zu Ende. Während der Grieche lächelnd die Troika aus dem Land verwies, schaute der Niederländer gequält demonstrativ weg. Danach musste er erinnert werden, die Hand zum Abschied zu reichen.

Die griechischen Scherben sind nicht die ersten, die die EU-Partner nach einem Auftritt von Dijsselbloem zusammenfegen müssen. Der Vorsitzende der Euro-Gruppe mag die Sitzungen der Finanzminister straffer organisieren und schneller zu Ende bringen als sein Vorgänger in diesem Amt, der heutige EU-Kommissionspräsident Jean-Claude Juncker. Diplomatie oder auch nur das Gespür für Befindlichkeiten zählt dagegen keinesfalls zu seinen Stärken. Als Dijsselbloem Anfang 2013 sein Amt antrat, legte der oberste Euro-Retter umgehend einen Fehlstart hin.

In Interviews hatte Dijsselbloem forsch und nicht mit den Euro-Kollegen abgesprochen die Beteiligung von Anteilseignern, Gläubigern und Großkunden an Zyperns Bankenrettung zum Modellfall erklärt. Der Privatsektor müsse sich darauf einstellen, bei künftigen Rettungsaktionen in anderen Ländern ebenfalls herangezogen zu werden. Nach dem Interview stürzten die Kurse an den Finanzmärkten ab, die EU-Kommission und nationale Finanzminister dementierten die Aussage. Schließlich sagte auch Dijsselbloem, das sei ein Missverständnis gewesen.

Lees verder op de Süddeutsche Zeitung

Gewetenloze grootgraaiers in Brussel blijven hun zakken met miljoenen vullen

Terwijl de armoede en werkloosheid in Europa toenemen blijven de gewetenloze Brusselse grootgraaiers hun zakken dagelijks met miljoenen vullen. Onze Europese ‘volksvertegenwoordigers’ verdienen meer dan zeven keer (!) het gemiddelde salaris van een inwoner van de EU. Daarom nogmaals deze klassieker uit de oude doos, opdat we niet vergeten dat de EU er niet voor ons maar voor zichzelf is.

Huge salaries and lavish expenses are allowing Members of the European Parliament to live like ‘latter-day Roman senators’, a report warned yesterday.

The shocking study found that cosseted MEPs now have incomes up to 20 times higher than the people they represent.

While millions of families across Europe have had their incomes squeezed, most MEPs have enjoyed large increases in their salaries –  while continuing to vote through ever-higher budgets for the EU.

Lees verder op de Daily Mail