De Britten hebben gelijk!

Het aanbod van Cameron om samen te werken met de EU als die de Unie hervormt, zou Nederland moeten toejuichen. We kunnen Cameron zelfs een handje helpen

Engeland heeft de afgelopen verkiezingen voor Engeland gekozen. Zo analyseert Politico, het kort geleden in Europa gelanceerde politiek medium, de afgelopen Britse parlementsverkiezingen. Volgens Politico zijn de Conservatieven gezwicht voor de electorale verleiding van het nationalisme, wat zijn vruchten heeft afgeworpen. Het is echter geen achterlijk nationalisme wat de Britten in hun greep heeft.

Op veel vlakken is het Europese project namelijk losgeslagen. De harmonisatie binnen de Unie breidt langzaam maar zeker uit, terwijl er weinig oog is voor de problemen die dit met zich meebrengt. Zo berichtte de Financial Times dat ambassadeur George Osborne namens de Britse regering naar Berlijn afreist. Een van de gespreksonderwerpen zal uitkeringstoerisme zijn. Het Verenigd Koninkrijk kent geen systeem van sociale premies, zoals Duitsland, dus iedere Europese immigrant heeft op grond van het vrije verkeer van goederen recht op dezelfde uitkeringen. Dit drukt flink op de begroting. Dat de Britten dit soort problemen eindelijk aan willen pakken, mag geen nationalisme heten.

Het aanbod van de zojuist herkozen Conservatieve premier David Cameron aan de Europese Unie is daarom helemaal niet zo gek. Hij legt de EU een keuze voor. Sowieso organiseert Cameron een ‘in or out’-referendum voor het eind van 2017. Als de EU meewerkt met Cameron en de Unie hervormt, zal de Conservatieve leider campagne voeren om in de Europese Unie te blijven. Als de hervormingen mislukken of te weinig verstrekkend zijn, voert Cameron campagne voor het verlaten van de EU.

In Brussel wordt dit ervaren als chantage. Dat is onterecht. De overdracht van soevereiniteit van lidstaten naar de Europese Unie wordt namelijk niet meer gedragen door grote delen van de volken in Europa. Dit is niet alleen af te zien aan de opmars van eurosceptische partijen als de United Kingdom Independence Party, het Front National en, van eigen bodem, de PVV. Ook zijn de gevestigde partijen veel kritischer geworden op het Europese project.

Lees deze column door Tom Leijte verder op het NRC

Schaüble: ‘Grieks referendum is een goed idee’

Een Grieks referendum over het internationale noodhulpprogramma is misschien een goed idee. Dat heeft de Duitse minister van Financiën Wolfgang Schaüble gezegd bij de start van de zoveelste vergadering van de ministers van de eurogroep in Brussel.

‘Waarom zou het Griekse volk zich niet mogen uitspreken over de vraag of ze bereid zijn te aanvaarden wat nodig is of ze een alternatief verkiezen?,’ aldus Schaüble.

Een referendum is een mes dat aan twee kanten snijdt, zowel voor de regering Tsipras als voor de overige landen van de eurozone en dreigt de onzekerheid die nu heerst nog verder aan te scherpen. Een negatieve uitslag zou waarschijnlijk het einde van het Griekse lidmaatschap van de eurozone betekenen.

In 2011 organiseerde Athene een eerste volksraadpleging over het bailout programma; een idee dat toen op hevig verzet van bondskanselier Angela Merkel mocht rekenen.

Lees verder op Express >>>

Brits EU-referendum al in 2016

David Cameron is draw­ing up plans to bring for­ward an in/out ref­er­en­dum on Bri­tain’s mem­ber­ship of the EU by a year to 2016 to avoid a po­lit­i­cally dan­ger­ous clash with the French and Ger­man elec­tions in 2017.

As the prime min­is­ter de­clared that he now had a man­date from the elec­torate to rene­go­ti­ate the terms of Bri­tain’s EU mem­ber­ship, gov­ern­ment sources said Down­ing Street was keen to move quickly on the tim­ing of the ref­er­en­dum. “The mood now is def­i­nitely to ac­cel­er­ate the process and give us the op­tion of hold­ing the ref­er­en­dum in 2016,” one gov­ern­ment source told the Guardian. “We had al­ways said that 2017 was a dead­line rather than a fixed date.” A par­lia­men­tary bill to ap­prove the ref­er­en­dum will be in­cluded in the Queen’s speech on 27 May. The bill will then be for­mally tabled in the House of Com­mons shortly af­ter­wards to en­sure that the prime min­is­ter has the op­tion of hold­ing the ref­er­en­dum next year.

Govern­ment sources say that there are key fac­tors that could ac­cel­er­ate the mo­men­tum to­wards a 2016 ref­er­en­dum. The early in­tro­duc­tion of the bill – and the Tories’ sur­prise par­lia­men­tary ma­jor­ity – will mean it could en­ter the statute book by the end of this year if given a rea­son­ably easy ride in the House of Lords. If peers break with the Sal­is­bury con­ven­tion, which says the up­per house does not de­lay mea­sures in the win­ning party’s elec­tion man­i­festo, then the gov­ern­ment would have to force the bill through us­ing the Par­lia­ment Act. This would take place a year af­ter the bill’s sec­ond read­ing in the Com­mons, which means the prime min­is­ter could over­ride the Lords in June 2016. The ref­er­en­dum could then be held in July or af­ter the sum­mer in Septem­ber.

Lees verder op The Guardian

De Britse premier David Cameron hoopt met een referendum in 2016 in plaats van 2017 uit het vaarwater te blijven van de stembusslagen in Frankrijk en Duitsland.

Nu David Cameron een verrassend sterk mandaat gekregen heeft van de Britse kiezer, wil de Britse premier vaart maken met de heronderhandeling van het Brits lidmaatschap van de Europese Unie. Dat schrijft de Britse krant The Guardian.

Londen zou na die – ongetwijfeld complexe – onderhandelingen met ‘Brussel’ de Britten al in 2016 bij referendum de vraag willen voorleggen of ze in de Unie willen blijven. Dankzij de Conservatieve meerderheid kan het wetsontwerp al tegen eind 2015 door het Lagerhuis geloodst worden.

Ook het Hogerhuis mag in principe geen probleem vormen: volgens een 70 jaar oud herenakkoord – de Salisbury Convention – past het niet verkozen House of Lords geen vertragingsmanoeuvres toe op wetonswerpen die uit het verkiezingsmanifest van de regerende partij voortvloeien.

Londen zou in overleg met ‘Brussel’ vooral willen vaart maken met de onderhandelingen om te vermijden dat het Brits referendum in 2017 in het vaarwater komt van een drukke verkiezingsagenda op het continent. In het voorjaar kiezen de Fransen een nieuwe president, in het najaar trekken de Duitsers naar de stembus.

Korte vertaling van De Tijd

Dat EU-referendum van Cameron hoeft niet meer

De Conservatieven van de Britse premier Cameron hebben op overtuigende wijze de verkiezingen gewonnen. Cameron beloofde een referendum te houden over het EU-lidmaatschap van zijn land, maar als we ‘forecaster’ Martin Armstrong mogen geloven heeft die belofte geen zin meer.

Het zou een nek-aan-nek race worden, die Britse verkiezingen. Labourleider Ed Milliband versus de zittende premier Cameron. Het werd een fiasco voor Labour: naar verluidt koersen de Conservatieven zelfs af op de absolute meerderheid in het Lagerhuis. Milliband is history.

Interessant is ook wat deze uitslag gaat betekenen voor de verhouding tussen Groot-Brittannië en de EU. Zoals bekend wil Cameron de EU drastisch hervormen en nieuwe afspraken maken over de Britse bijdrage aan het Europese project. Dat wil zeggen: fors minder betalen, terwijl de Britten al een voorkeurspositie hebben bedongen door geen lid te willen worden van de eurozone noch van Schengen. ‘Brussels gets Brexit for breakfast’ kopte de Europese editie van journalistenorganisatie Politico vanochtend.

Door deze onverwacht grote overwinning heeft Cameron nadrukkelijk een kiezersmandaat in handen om de strijd met Brussel hard in te gaan. Zijn belofte om in 2017 een referendum over het EU-lidmaatschap te organiseren indien Brussel onvoldoende over de brug komt tijdens de onderhandelingen over een hervormd ‘Europa’ zal hij dan mogelijk zonder al te veel politiek gedoe kunnen nakomen, al weet je het met die Britten nooit. RTL-verslaggever Hella Hueck vatte het in één beeld samen:

Lees verder op Follow the Money

European Union elite united in distrust of the people

Cameron’s referendum pledge is seen as a threat by eurocrats whose power depends on denying the voters a voice.

The European Union and its British advocates in big business and banking have a referendum problem, a phobia even.

The pro-EU camp doesn’t like referendums because it’s afraid it will lose them. Europe’s political class, including the bulk of Britain’s great and good, objects to the very notion of popular votes on the EU. Their contempt goes further. On the rare occasions that voters are given a choice and say “no”, the EU merely ignores them and asks them to vote again.

More and more people on the continent want a popular vote on the EU or its single currency. As the latest Greek debt crisis looms, most European leaders, officials and diplomats acknowledge that the euro needs serious reforms enshrined in a new treaty. But it won’t happen in the foreseeable future because of a greater fear: that a new treaty will lead to unstoppable calls for popular votes across Europe.

British Prime Minister David Cameron is not isolated in Europe because he wants to reform the EU — he has allies in many northern and eastern European countries for that fight. He is isolated because he has broken Europe’s referendum taboo by holding out the prospect of a popular vote on EU membership by 2017. For the EU this is a heinous crime, as European Commission president Jean-Claude Juncker made clear when he threatened to scupper Cameron’s plan.

In June, the pro-EU camp will celebrate the 40th anniversary of the British referendum on staying in what was then the EEC. Asked why Britons had voted “yes” back in 1975, the late Roy Jenkins replied: “They took the advice of people they were used to following.” Those days of deference are long gone and the pro-EU camp knows it.

Which is why you won’t hear so much about another anniversary. This year also marks the 10thanniversary of the French and Dutch “no” votes on the European constitutional treaty. The anniversary is an important one because, after a discreet interval of a few years, the rejected EU constitution was resurrected, virtually intact, as the Lisbon Treaty. And with no popular vote.

Lees dit artikel van Bruno Waterfield verder op The Australian

Zege Cameron effent pad voor referendum over brexit

De Britse parlementsverkiezingen zijn met meer dan gewone aandacht gevolgd in Europa. Aftredend premier David Cameron beloofde de Britten immers een referendum over het lidmaatschap van de Europese Unie bij een zege. Die volksraadpleging bepaalt de toekomst van de EU.

Tien jaar geleden was het Verenigd Koninkrijk een belangrijk ankerpunt in de Europese politiek. Londen was dé bondgenoot van Duitsland in het streven naar vrijhandel, in de uitbouw van een interne markt en in de uitbreiding naar Oost-Europa. En met Parijs bouwde Londen een politiek-militaire as op. De driehoek tussen Londen, Berlijn en Parijs is compleet verdwenen. De Britten zijn de voorbije jaren steeds verder verdwenen uit het centrum van de Europese politiek.

Meer dan eens heeft de Conservatieve Britse premier David Cameron geprobeerd vanuit de zijlijn terug over te steken naar het Europese centrum. Telkens draaiden de pogingen uit op een nog groter Brits isolement in Europa.

Het begon al met het vertrek van de Britse Conservatieven uit de Europese Volkspartij, waardoor de banden met andere centrumrechtse regeringen in Europa verbroken werden. Een historische vergissing, noemde voormalig EU-president Herman Van Rompuy die beslissing.

Cameron poogde de voorbije jaren vaak te krampachtig medestanders te vinden in het Europese kamp. Zo weigerde hij deel te nemen aan het begrotingspact, dat de EU-landen verplicht te streven naar een begrotingsevenwicht. En Cameron maakte zichzelf onmogelijk met de manier waarop hij in mei vorig jaar de benoeming van Jean-Claude Juncker tot EU-Commissievoorzitter probeerde te saboteren. Zelfs kanselier Angela Merkel trok haar handen af van haar oude bondgenoot.

En toen Cameron steeds driester tekeerging tegen de vele Polen en Roemenen die als ‘welvaartstoerist’ naar het VK trekken, raakte Londen ook de steun kwijt van de Oost-Europese landen. De ‘nieuwe landen’ uit Oost-en Centraal-Europa evolueerden trouwens zelf : weg van de mercantiele Britse houding naar meer integratie. De Britten staan alleen in hun afkeer van het Europese streven naar een ‘ever closer union’.

Lees verder op De Tijd

Krijgt Griekenland een referendum?

De Griekse premier Alexis Tsipras heeft hard uitgehaald naar bondskanselier Angela Merkel, voorzitter Jean-Claude Juncker van de Europese Commissie en de president van de Europese Centrale Bank, Mario Draghi. Zij houden koste wat het kost vast aan bezuinigingen en willen niet bewegen in de onderhandelingen met Athene, aldus de regeringsleider.

In een televisie-interview maandagavond laat moest vooral de Duitse bondskanselier het ontgelden. “Merkel is politiek zwak, daarom kan ze niet toegeven dat het Griekenlandbeleid de afgelopen jaren niet gefunctioneerd heeft”, zei Tsipras volgens de Duitse krant Bild. Saillant detail is volgens het dagblad dat hij zondag nog Merkel had gebeld om te smeken om snel meer Europees geld.

Draghi en de ECB werden door Tsipras weggezet als onbetrouwbaar. “Onze fout was dat we op een mondelinge toezegging van de ECB vertrouwden en het niet op schrift lieten stellen.”

De premier kroop volgens Bild maar weer eens in de slachtofferrol. Hij voelt zich naar eigen zeggen ,,oneerlijk” behandeld en sprak indirect zelfs van afpersing. “Menigeen zegt dat de geldschieters ons afpersen.” Ook zei hij: “Ik kan accepteren dat ik erin geluisd ben”.

De komende gesprekken worden “bloedig” waarschuwde Tsipras de kijkers. “Het is een zeer kritische fase in de onderhandelingen. We hebben niets te bluffen”, om daar vervolgens aan toe te voegen dat als het niet lukt er wat hem betreft een Grieks referendum komt. “Dan moet het volk beslissen hoe het verdergaat.”

Lees verder op Z24