Waarom de Ja-campagne faalde in Griekenland

Tsipras’s opponents made serial misjudgments, from the petty to the monumental.

It is not that hard to explain why Alexis Tsipras won the referendum by a landslide. It is a lot harder to see what’s going to happen now.

His opponents, both inside Greece and in the European Union went wrong because of serial misjudgments, ranging from the petty to the monumental. For me, three stand out.

The biggest was the clearly concerted intervention by several senior EU politicians, who said that a No vote would lead to Grexit, a Greek exit from the eurozone. One of them was Sigmar Gabriel, the German economics minister and SPD chief. He even doubled up on this threat right after the results came out. The Greeks correctly interpreted these threats as an attempt to interfere in the democratic process of their country. The news last week that eurozone officials tried to suppress the latest debt sustainability analysis of the International Monetary Fund did not help either. The IMF report essentially revealed that the Greek government had been right after all to demand debt relief. The rest of the EU gave the impression that it wanted to rig the referendum, and it did not even bother to conceal this.

The second error of the Yes campaign was a failure to explain how the bailout programme could work economically. This is not a debate between Keynesian and neoclassical economics, the kind that keeps us endlessly busy on these pages. The Greek referendum united economists with very diverse views of how the world works, including Paul Krugman, Jeffrey Sachs and Hans-Werner Sinn. There is no reputable economic theory according to which an economy that has experienced an eight-year-long depression requires a new round of austerity to bring about economic adjustment.

The third monumental error was arrogance.

Lees de column van Wolfgang Münchau verder op The Financial Times

260.000 Oostenrijkers hebben een burgerinitiatief getekend voor referendum EU-exit

Zoals wij twee weken geleden al berichtten was er in Oostenrijk een burgerinitiatief gestart over een EU-exit. Er waren 100.000 handtekeningen nodig tussen 24 juni en 1 juli, maar er kwamen er meer dan 260.000. Allen Oostenrijkers die een burgerinitiatief getekend hebben dat het parlement verzoekt om een referendum over uittreding uit de EU. Dit moet nu in het Oostenrijkse parlement besproken worden.

De 261.159 burgers representeren 4,22% van het electoraat. Een geweldig resultaat, want het burgerinitiatief werd door de gevestigde media totaal genegeerd en doodgezwegen. Hetgeen er nog maar eens op wijst dat de pers alleen geïnteresseerd is in nieuws dat de gevestigde belangen dient, tot ze er met goed fatsoen niet meer onderuit kunnen.

De initiatiefnemer is Inge Rauscher, een gepensioneerd vertaalster. In het jaar 2000 deed zij ook al eens een poging. Toen tekende 3,35% van de kiesgerechtigden. Rauscher meldt dat er waarschijnlijk nu meer steun is voor een referendum door de opeenvolgende economische en politieke crisissen. In een persbericht noemt ze het ‘een geweldig resultaat’.

Dat is het, zeker als je bedenkt dat Oostenrijk een van welvarendste landen van de EU is, met maar 4,3% werkloosheid en een 11e plaats op de ranglijst van rijkste landen ter wereld. Kennelijk heeft de grote steun dan toch niet alleen met economie te maken. De veronderstelling dat de Europese burgers alleen door economische motieven worden gedreven als het gaat om hun houding tot opzichte van de EU, lijkt niet meer op te gaan, en dat moet zeer verontrustend nieuws zijn voor Brussel.

Uitslag Grieks referendum: 61 procent zegt NEE

Het merendeel van de Grieken heeft zich gisteren in een referendum tegen de voorstellen van de Europese geldschieters uitgesproken. Dat blijkt uit de einduitslag die vannacht rond 2.00 uur door het Griekse ministerie van Binnenlandse Zaken bekend werd gemaakt. Het nee-kamp won met 61 procent van de stemmen. De opkomst was met 62 procent erg hoog.

De Grieken hebben de Europese Unie voor een lastig dilemma geplaatst. Ondanks waarschuwingen uit Brussel dat Griekenland uit de eurozone dreigt te vallen, kwam een verrassend ruime meerderheid van de Grieken in opstand tegen de hervormingseisen van de EU en het IMF. In een referendum over de voorstellen, stemde 61 procent ‘nee’, terwijl 39 procent ‘ja’ stemde. De EU-leiders staan nu voor de keuze water bij de wijn te doen of het te laten aankomen op een Grexit, een vertrek van Griekenland uit de eurozone.

De uitslag is een zege voor premier Alexis Tsipras, die de Grieken had opgeroepen zich tegen de ‘vernederende’ afslanktherapie van Brussel te keren. Aanvankelijk werd verwacht dat het kantje boord zou worden voor Tsipras en zijn linkse Syriza-partij. Veel Grieken leken op het laatste moment bedenkingen te krijgen over zijn onderhandelingstactiek uit vrees dat Griekenland de eurozone zou moeten verlaten. Maar uiteindelijk had de afkeer van het EU-beleid, dat zware offers van de Grieken heeft gevraagd, toch de overhand.

‘De Grieken hebben laten zien dat zij zich niet laten chanteren’, reageerde Panos Kammenos, de Griekse minister van Defensie en leider van de nationalistische Onafhankelijke Grieken, op de uitslag. Hij vertolkte daarmee hetzelfde sentiment als minister van Financiën Yannis Varoufakis, die de EU-leiders vlak voor het referendum van ’terrorisme’ beschuldigde. Volgens hem hadden ze de geldkraan voor de Griekse banken opzettelijk dichtgedraaid om de Griekse kiezers het mes op de keel te zetten. Varoufakis noemde het referendum een ‘heilig moment’ dat moet aantonen dat de ‘gemeenschappelijke munt en democratie naast elkaar kunnen bestaan’. Volgens de Syriza-leiders is de EU verworden tot een kille cijfermachine die geen rekening houdt met de noden van de Griekse bevolking.

Lees verder op de Volkskrant >>>

Greece Again Can Save The West

Like Marathon, Thermopylae, Plateau and Mycale roughly 2,500 years ago, Western freedom again depends on Greece. Today Washington and its empire of European vassal states are playing the part of the Persian Empire, and belatedly the Greeks have formed a government, Syriza, that refuses to submit to the Washington Empire.

Few people understand that the fate of Western liberty, what remains of it, is at stake in the conflict, and, indeed, the fate of life on earth. Certainly the German government does not understand. Sigmar Gabriel, a German vice-chancellor, has declared the Greek government to be a threat to the European order. What he means by the “European order” is the right of the stronger countries to loot the weaker ones.

The “Greek crisis” is not about debt. Debt is the propaganda that the Empire is using to subdue sovereignty throughout the Western world.

The Greek government asked the collection of nations that comprise the “democratic” European Union for one week’s extension on the debt in order for the Greek people to give their approval or disapproval of the harsh terms being imposed on Greece by the EU commission, the EU Central Bank, and the IMF with Washington’s insistence.

The answer from Europe and the IMF and Washington was “NO.”

The Greek government was told that democracy doesn’t apply when creditors are determined to make Greek citizens pay for the creditors’ mistakes with reduced pensions, reduced health care, reduced education, reduced employment, and reduced social services. The position of the Empire is that the Greek people are responsible for the mistakes of their foreign creditors, and the Greek people must pay for their creditors’ mistakes, especially those mistakes enabled by Goldman Sachs.

As has been proven conclusively, the Empire’s claim is false. The austerity measures that have been imposed on Greece have driven down the economy by 27%, thus increasing the ratio of debt to GDP and worsening the financial situation of Greece. All austerity has accomplished is to drive the Greek people further into the ground, thus making debt repayment impossible.

The Empire rejected Greece’s democratic referendum next Sunday, because the Empire doesn’t believe in democracy. The Empire, like all empires, believes in subservience. Greece is not being subservient. Therefore, Greece must be punished. The Persians Darius and Xerxes had the same view as Washington and the EU. The Greek government is supposed to do what previous Greek governments have done, accept a pay-off and allow Greece to be looted.

Lees deze column van Paul Craig Roberts verder op IPE >>>

The past five days have been worse than all that has gone before

Sir, Memory. No memory of life before the financial crisis; politics has dominated it ever since. But now I can hardly remember life before Friday night. Fear. I am terrified of tomorrow, all I now see is black. Uncertainty, leading us through our days, every remainder of hope for a brighter future being destroyed by the minute. I look at my three-year-old niece, I envy her ignorance, I envy her age. I am 21 years old and the past few days I feel tired by life. A referendum that supposedly gives me the right to define my future, seems to have taken it away.

There are hundreds of people queueing at the ATMs and petrol stations, there is silence in the streets, people’s faces are frozen. This is the reality since Friday night. There are, and have been for a long time, people literally starving. However, it seems that instead of their situation improving, the rest of us will have no different a fate.

Families and friends divide in Yes and No camps. We are called to exercise our democratic right by voting on a referendum while having no tangible explanation of what will follow each decision. I see everyone I know ready to take this huge responsibility without even being prepared to do so. I notice us, arguing endlessly, everyone supporting their stance fervently, ego dominating minds and words, while having no clue as to what is really at stake.

Lees deze ingezonden brief verder op de Financial Times >>>

This euro is destroying the European dream

The deficit fetishists of Brussels and Berlin must cut Greece some fiscal slack and work to promote growth.

On Sunday the Greeks vote while the rest of Europe holds its breath. No matter how clunky the wording on the ballot paper, everyone knows what’s at stake. This is a moment of great peril, not only for the euro but for the European project itself.

If Greece votes no, it’s hard to see how it can stay in the euro, which will represent the most grievous blow in the 16-year history of a currency whose momentum was always meant to be irreversible.

If yes wins, and Syriza duly falls, the victory for the European powers could prove to be pyrrhic. Too many will believe that Brussels, and more pointedly Berlin, engineered the toppling of a democratically elected government. Once Alexis Tzipras had, admittedly, put a gun to his own head by calling Sunday’s vote, the EU in effect told the Greek nation that the leaders they had chosen just six months ago were unacceptable and had to be removed. The moment will be cited ever after as proof that the EU’s approach to democracy is akin to Henry Ford’s view of consumer choice: you can have whatever colour you like, “so long as it is black”.

Lees deze column van Jonathan Freedland verder op The Guardian >>>

Tsipras: dit is een viering van de democratie

‘Wij Grieken zijn vastbesloten onze toekomst in eigen hand te nemen. Wat er zondag ook gebeurt, dit is een viering van de democratie”. Dat zei de Griekse premier Alex Tsipras vrijdagavond in het centrum van Athene, waar hij tienduizenden demonstranten toesprak.

Wij Grieken zijn vastbesloten onze toekomst in eigen hand te nemen. Wat er zondag ook gebeurt, dit is een viering van de democratie”. Dat zei de Griekse premier Alex Tsipras vrijdagavond in het centrum van Athene, waar hij tienduizenden demonstranten toesprak.

Hij riep de Grieken opnieuw op ‘nee’ te stemmen bij het referendum van komende zondag. Tien miljoen Grieken mogen zich dan uitspreken over meer hervormingen in ruil voor extra steun in Griekenland. ‘Laten we een trots ‘nee’ zeggen tegen ultimatums en tegen degenen die ons chanteren”, aldus Tsipras. ‘Met een tegenstem kiest de Griek ervoor in waardigheid te leven in Europa.”

Hij kreeg bijval van de menigte, die ‘Ochi, ochi, ochi” (Nee, nee, nee) scandeerde. In Athene zijn vrijdagavond zowel voorstanders als tegenstanders van hervormingen de straat opgegaan. Er is veel politie op de been om ja- en nee-stemmers uit elkaar te houden. Peilingen laten zien dat de twee kampen min of meer gelijk opgaan.

Lees verder op Trouw >>>

Is Tsipras de regie kwijt?

Het Griekse drama nadert zijn ontknoping. Zondag houden de Grieken een referendum over de voorstellen van de trojka. Tsipras vroeg ‘en passant’ nog om een derde bail out, maar die werd geweigerd. Wat is de strategie van de Griekse premier? Hij lijkt de regie helemaal kwijt te zijn.

Wie kijkt naar de ontwikkelingen van het Griekse drama van de afgelopen dagen krabt zich achter de oren en vraagt zich af of dit slagveld aan wederzijdse verwijten, beledigingen en mediaoptredens nog iets met rationele politiek te maken heeft.
Tsipras

Hierbij is niet in de laatste plaats een hoofdrol weggelegd voor de Griekse premier Alexis Tsipras, die de wereld verrast met steeds weer andere konijnen uit zijn Griekse goochelaarshoed. Eerst kwam hij ter elfder ure met het voorstel voor een referendum over de laatste voorstellen van de trojka; vervolgens lost hij het IMF niet af, maar vraagt in plaats daarvan een derde bailout-pakket aan zijn crediteuren ter waarde van 29 miljard euro, louter om bestaande leningen te herfinancieren; vervolgens liet hij weten alsnog akkoord te kunnen gaan met de voorstellen van de trojka mits er enkele kleine aanpassingen werden gedaan – beide voorstellen werden overigens direct door Merkel en haar minister van Financiën Schäuble naar de prullenbak verwezen. Schäuble verklaarde zelfs dat hij niet eens de moeite had genomen het laatste Griekse bod te lezen; en gisteren verscheen Tsipras op de Griekse televisie met een emotionele toespraak waarin hij het Griekse volk opriep om zondag ‘OXI’ (nee) te stemmen.

Die toespraak had weinig méér om het lijf dan dat een ‘Nee’ nodig was om betere voorwaarden te bedingen van de trojka, nodig om de Griekse economie een kans te geven zich te herstellen. De premier lijkt de draad totaal kwijt te zijn of zit er een welbewuste strategie achter?

Lees verder op Follow The Money >>>