Initiatief GeenPeil primeur voor Nederlandse democratie

Minister Plasterk gaat er al een beetje van uit dat GeenPeil erin slaagt om 300.000 handtekeningen binnen te halen om een referendum af te dwingen. Als Nederland zich inderdaad mag gaan uitspreken over het associatieverdrag met Oekraïne is het de eerste keer dat de kiezers mogen oordelen over een wet die al is aangenomen.

Sinds 1 juli van dit jaar is het mogelijk een raadgevend referendum aan te vragen over een wet die al is aangenomen, maar nog niet in werking is getreden. Elke kiesgerechtigde die 10.000 medestanders verzamelt kan een verzoek indienen. Het referendum komt er als in de zes weken daarna nog eens 300.000 handtekeningen worden verzameld.

Sinds deze mogelijkheid bestaat zijn er tien wetten aangenomen die ‘referendabel’ zijn. Van alle verzoeken die zijn binnengekomen, haalde alleen het initiatief van GeenPeil voldoende handtekeningen voor de tweede fase, 13.480 stuks.

GeenPeil is een samenwerkingsverband van weblog GeenStijl, het Bugercomité-EU en het Forum voor Democratie. Zij willen het associatieverdrag met Oekraïne aan de kiezers voorleggen, omdat ze vinden dat de Europese Unie daarmee te weinig rekening heeft gehouden met de wensen van burgers.

Lees verder op de NOS >>>

Critici van GeenPeil hebben last van democratische apathie

Oekraïne zal toch nooit lid van de Europese Unie worden. Dus waar gaat dat hele GeenPeil nou over. Eigenlijk is het gewoon een vehikel van bange, blanke, rechtse mannen met een bizarre voorliefde voor de blingbling-ideologie van Poetin. De paginagrote advertentie in de Telegraaf was nota bene gesponsord door UKIP, dus dan weet u het wel: fascisme.

Aldus de weinig verheffende kritiek op het (waarschijnlijk) succesvolle initiatief van website GeenStijl om de nieuwe referendum-wet eens te testen, en een Nederlands referendum af te dwingen over het associatieverdrag met Oekraïne.

Waarom is het zo belangrijk om een referendum af te dwingen over de Europese Unie? Is de referendumwet niet bedoeld als ‘noodrem’, en ondermijnt GeenStijl hiermee niet het middel? Is het nog wel geloofwaardig als het ‘echt’ ergens over gaat?

Welnu, democratie werkt alleen wanneer burgers participeren. Democratie is meer dan een keer in de vier jaar naar het stemhokje gaan: dat mogen ze in Rusland, Tajikistan en Oezbekistan tenslotte ook. Democratie kan alleen bestaan bij oplettend burgerschap tussen de verkiezingen door, en hiervoor is meer nodig dan (onderzoeks)journalistiek alleen. Zodra wij burgers lui worden, geven wij bestuurders een carte blanche om sluiproutes te bewandelen. Zelfs de Montesquieu waarschuwde al dat de apathische burger in een democratie, vele malen gevaarlijker is dan een omnipotente vorst in een absolute monarchie. Er van uit gaan dat ‘onze volksvertegenwoordigers’ dag in dag uit hun vertegenwoordigende taak naar behoren uit zullen voren, omdat wij ze tenslotte over vier jaar weer op het matje mogen roepen is naïef en gevaarlijk.

Lees deze column van Dieuwertje Kuijpers verder op TPO >>>

Associatieverdrag met Oekraïne bedreigt de democratie

Referendum EU Associatieverdrag Oekraïne
Een associatieverdrag met Oekraïne leidt tot een verdere uitholling van de nationale soevereiniteit en de democratie, betogen Arjan van Dixhoorn en Pepijn van Houwelingen.

Afgelopen zaterdag betoogde Willem-Gert Aldershoff dat de voorstanders van een referendum over het EU-Oekraïense associatieverdrag de situatie in Oekraïne niet begrijpen (RD 19-9). Helaas gaat Aldershoff in het geheel niet in op de reden van ons referendumverzoek. Het gaat ons niet om het belang van Oekraïne, maar om het democratisch belang en de toekomst van ons eigen land.

De drang van Aldershoff en andere eurofielen om heel Europa te controleren heeft gevaarlijke imperialistische, en zelfs koloniale trekken. Dat blijkt niet alleen uit het artikel van Aldershoff, het is ook heel goed af te lezen aan de verdragstekst zelf. De verdere uitholling van de nationale soevereiniteit en de democratie door de EU wordt via dat verdrag verder verstevigd. Daarom moeten volgens ons de Nederlanders een uitspraak over deze wet kunnen doen, want onze volksvertegenwoordigers laten ons hierbij in de steek.

Nu de EU de soevereiniteit van Nederland fundamenteel heeft ondergraven, wil ze ook Oekraïne aan zich binden. En dat zonder dat Oekraïne toegang krijgt tot de wetgevende instituties van de EU. De EU claimt Oekraïne met een mythisch beroep op historische banden en gemeenschappelijke Europese waarden. Het verdrag beweert dat Oekraïne daardoor gemakkelijk kan deelnemen aan Europees beleid.

Deze EU-nationalistische motivatie wordt versterkt met een misplaatst beroep op krachtige steun van het volk in Oekraïne (nota bene: niet het volk van Oekraïne) voor de ‘Europese’ koers. Maar precies omwille van dit verdrag is de burgeroorlog ontstaan. Hoezo krachtige steun?

Lees verder op Reformatorisch Dagblad >>>

Komst vluchtelingen vergt vernieuwing democratie

Referendum EU Associatieverdrag Oekraïne

Wie deze week een opvangcentrum in de buurt heeft gekregen, moet snel de gelegenheid krijgen om daarover zijn mening te laten horen. “De besluiten worden niet altijd genomen door de mensen die ook de gevolgen dragen”, zegt Kim Putters, directeur van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP).

Putters: “Ook deze week zijn veel emoties weggeredeneerd met cijfers. Je moet voorkomen dat mensen gaan denken: ‘Wat maakt het ook allemaal uit? Mijn belang wordt toch niet gezien.’ Dit doet zich overal voor: in de zorg, het onderwijs, de gemeenten. 30 procent van de kiezers stemt al niet meer. Je wilt niet dat dit nu ook gebeurt bij het integreren van vluchtelingen.”

Dat 28 procent van de Nederlanders de grenzen het liefst zou sluiten volgens een peiling in opdracht van de NOS, werd deze week door Geert Wilders aangegrepen om de Tweede Kamer een ‘nepparlement’ te noemen waarin niemand zich vertegenwoordigd voelt.

Toch is het volgens Putters niet zo dat de Nederlanders die migratie afwijzen ook de politieke afhakers zijn. “Afhakers zijn mensen die teleurgesteld zijn geraakt in alle politieke partijen. Hun problemen gaan net zo goed over gezondheidszorg als over migratie. Vooral laagopgeleiden, ouderen en vrouwen hebben een sterk besef van die problemen. Zij stemmen soms tijdelijk op een partij en kunnen die even heel groot maken. Je ziet ze bij de SP en de PVV, maar ook bij CDA of PvdA. Mensen die immigratie afwijzen, hebben de PVV tot een stabiele factor in het parlement gemaakt.”

Als de commotie over de slaapplaatsen voorbij is, dienen zich over de vluchtelingen vragen aan voor de lange termijn. Daar kan volgens Putters een vernieuwend democratisch proces belangrijk bij zijn. “De vluchtelingen zijn een gedeelde zorg van alle Nederlanders. Op volksvertegenwoordigers rust de zware taak op iedereen erbij te betrekken, of je nu de grenzen wilt sluiten of enorme barmhartigheid toont.

Lees verder op Trouw >>>

We willen zelf onze vrienden kiezen

Rob de Wijk ziet niet dat de Nederlandse democratie wordt uitgehold en dat daarom een referendum belangrijk is, menen Thierry Baudet en Pepijn van Houwelingen.

Columnist Rob de Wijk bekritiseert ons initiatief om middels 300.000 handtekeningen een referendum (GeenPeil) over het associatieverdrag met Oekraïne af te dwingen (Opinie, 4 september). Volgens hem is het verdrag geen stap op weg naar EU-lidmaatschap van Oekraïne, dus waar maken we ons zorgen om?

Inderdaad ontkennen onze politici bij hoog en bij laag dat dergelijk lidmaatschap voor Oekraïne in het verschiet zou liggen. Toch verklaarde Herman Van Rompuy, toenmalig president van de Europese Raad, in 2013 plechtig dat “Oekraïne op termijn zal zijn als de andere nieuwe lidstaten”, stelde José Manuel Barroso, destijds commissievoorzitter, dat “de toekomst van Oekraïne in de EU ligt” en nam het Europees Parlement in 2005 een motie aan waarin lidmaatschap aan Oekraïne nadrukkelijk als mogelijkheid werd gepresenteerd.

Evenmin lijkt De Wijk op de hoogte van de bepalingen in het associatieverdrag over coördinatie op militair en veiligheidsterrein. Onlangs hebben de Amerikanen drie militaire bases geopend in West-Oekraïne en aangegeven de militaire steun aan het land te zullen intensiveren. We worden geleidelijk meegezogen in een gewapend conflict met Rusland – zeer gevaarlijk, en absoluut niet in ons belang. Waarom horen we De Wijk daar niet over?

Hij stelt slechts dat er ‘niets’ mis mee is om belastinggeld aan Oekraïne over te maken. Volgens onderzoek is het land echter een van de meest corrupte ter wereld – niveau Zimbabwe. Hoe zinvol is het om daar bakken geld heen te sturen? En hoe zinvol is de geleidelijke afschaffing van visum-restricties waar het associatieverdrag in voorziet? Een land in burgeroorlog, in de wereldtop van vrouwenhandel? Ook dat element van het associatieverdrag is De Wijk blijkbaar ontgaan.

Het meest stuitende aspect van zijn column is echter niet zijn gebrek aan zicht op de implicaties van het voorliggende verdrag; maar de opvatting van democratie die hij in het slotdeel ventileert.

‘Coalitiepolitiek’, schrijft hij, ‘is geven en nemen. Als ik het er niet mee eens ben ga ik niet roepen dat een besluit ondemocratisch is’. Het punt dat De Wijk hier mist, is dat dit inderdaad geldt binnen de kaders van de representatieve democratie. Maar wat als die representatieve democratie zichzelf beetje bij beetje afschaft? Dat is wat nu aan het gebeuren is.

De geleidelijke, maar onmiskenbare bevoegdheidsoverdracht van het Nederlands parlement naar de Brusselse burelen betekent dat het forum waar wij ooit hebben besloten onze gemeenschappelijke problemen te bespreken feitelijk niet langer als zodanig functioneert. Als de politiek zijn bevoegdheden te buiten gaat door zichzelf af te schaffen en ons politiek te onteigenen valt de soevereiniteit terug aan het volk.

Daarom is een referendum over EU-gerelateerde zaken meer op zijn plaats dan over welk ander onderwerp dan ook. Het gaat niet zomaar over een verdrag: het gaat over zelfbeschikking. Het gaat om ons recht om in laatste instantie zelf te mogen beslissen over hoe wij ons leven inrichten, wie onze vrienden zijn en met wie wij visum-restricties hebben of niet.

Rob de Wijk kent niet alleen de verdragstekst niet: hij begrijpt ook niet wat democratie werkelijk betekent.

Trouw, donderdag 10 september 2015

Laat het volk oordelen over belangrijke zaken

Referendum EU Associatieverdrag Oekraïne

Een Landsgemeinde – Zo stemmen de Zwitsers over belangrijke zaken.

Iets meer dan een jaar geleden hebben we met het Burgerforum-EU, de voorganger van Burgercomité-EU, in de Kamer ons burgerinitiatief voor een EU-referendum toegelicht. Minister Frans Timmermans (Buitenlandse Zaken) zei dat hij het door ons gevraagde referendum bij verdere overdracht van bevoegdheden aan de EU niet wilde uitschrijven. Hij adviseerde ons gebruik te maken van de Wet raadgevend referendum zodra die van kracht was geworden.

Dat is sinds deze zomer het geval. We maken gebruik van deze wet en hebben de tweede procedurele fase bereikt. We hebben inmiddels de helft van de benodigde 300.000 handtekeningen voor een correctief raadgevend referendum over het EU-associatieverdrag met Oekraïne verzameld.

Als het ons lukt de overige handtekeningen te verzamelen, zal dit referendum – heel gepast – plaatsvinden tijdens het Nederlands EU-voorzitterschap in 2016.

Waarom willen we een referendum over dit associatieverdrag? Zo maar wat wedervragen. Is het verstandig een associatieverdrag af te sluiten met daarin een visumvrije regeling (artikel 19) met een land in burgeroorlog? Met een land dat bijzonder corrupt is? Waar veel vrouwenhandel, kinderprostitutie en drugshandel voorkomt? En willen we Oekraïne straks via EU-regelingen financiële bijstand geven (artikel 453)?

Voor wie denkt dat Oekraïne baat zal hebben bij de EU: heeft de EU niet genoeg ellende veroorzaakt? We zijn de stuitend onverantwoordelijke toespraken van EU-politici Guy Verhofstadt en Hans van – ‘never, never give up’ – Baalen op het Onafhankelijkheidsplein in Kiev toch niet vergeten? Die EU-inmenging is mede aanleiding voor de burgeroorlog. En willen Nederlanders echt dat ons land zich via dit verdrag impliciet mengt in een proxy-oorlog met Rusland?

Uit opinieonderzoek blijkt al jaren dat Nederlanders niet willen dat Oekraïne lid wordt van de EU. Ondanks wat politici bij hoog en laag beweren is dit verdrag een grote stap in die richting. De toenmalige EU-kopstukken Barroso en Van Rompuy stelden dat Oekraïne in de EU thuishoort. Oekraïense politici zien dit verdrag ook als een opstap naar lidmaatschap.

Sommigen vragen zich vertwijfeld af of zo’n referendum niet te ingewikkeld is voor de Nederlanders. Maar is een referendum over een verdragstekst van honderden bladzijden werkelijk ingewikkelder dan verkiezingsprogramma’s? En weten we zeker dat al die 225 leden van het Nederlandse parlement over alle informatie beschikken om hun beslissingen te nemen?

De kern van de zaak is dat in een levende democratie de bevolking zich rechtstreeks over zaken die de toekomst van het land aangaan zou moeten kunnen uitspreken. Nu de grote ideologische ankerpunten zijn verdwenen, wil de bevolking zelf over concrete aangelegenheden kunnen stemmen. De klassieke representatieve democratie is verouderd en door de EU verder uitgehold. Met de referendumwet is dat door onze vertegenwoordigers ook deels erkend.

Tegenwoordig zijn referenda noodzakelijke instrumenten voor de bevolking om een soevereine wil uit te kunnen drukken over concrete besluiten met groot belang. Laten we dus, mede uitgenodigd door Timmermans, maar met dit associatieverdrag beginnen.

Artikel van Pepijn van Houwelingen en Arjan van Dixhoorn
Verschenen in Het Parool, dinsdag 8 september 2015

GeenPeil weerlegt democratiehaat van Rutte’s roeptoeter Rob de Wijk

De regering Rutte heeft een van hun sokpoppen, Rob de Wijk (D66-lid!), vooruit gezonden om GeenPeil en de roep om een EU referendum af te branden. Want Den Haag poept in de broek voor burgerinspraak. Echt, je kan Rutte niet banger maken voor het volk dan door TEKEN.GEENPEIL.NL in te vullen en de weg voor een EU referendum open te zetten. Op onze beurt hebben wij van Rob de Wijk weinig te vrezen. Zijn afkeer tégen meer democratie roeptoetert hij op zo’n onwaarschijnlijk malle, populistische wijze dat zelfs de pedanterie van Pechtold er bij verbleekt. Dus grijpen we deze gelegenheid graag aan om het belang van GeenPeil, een sterker democratisch bewustzijn en meer inspraak in de Europese uitbreiding uiteen te zetten aan de hand van zijn ondoordachte hate piece. Bedankt voor de voorzet, Rob van “referendumpartij” D66, hier ons weerwoord.

Lees verder op GeenStijl

Democracy is not a spectator sport

Currently, democracy tends to mean that every five years, we wait in a queue to put a little tick on a piece of paper beside the name of the person or party we like the most. This is based on what we have seen on TV or read in the papers during the few weeks before this bizarre ceremony. Then for five years we have no say in any of the decisions taken by our elected politicians; they do as they wish, or as they believe is best (hopefully). About a third of us don’t even bother to take part in this five-yearly ritual, either from ignorance or from apathy.

It is no wonder that in my polling for The Populist Signal, 65 per cent of respondents believe that the present system of governing Britain could be improved quite a lot or a great deal. In Scotland, people are even more disdainful, with 75 per cent favouring change.

It also likely explains why only 31 per cent of people in the UK believe that their voice counts in the decisions taken by local politicians. (In Scotland, it is similar with 34 per cent). On the national level, people feel even more ignored – only 21 per cent believe their voice counts (22 per cent in Scotland).

Is this really the best way to govern ourselves, with a system designed in the 18th century? We live in a 21st century society which is more interconnected and less hierarchical than ever before. Our governing institutions should be reflective of this change.

Furthermore, it is what people want. The polling shows a clear desire for active, deliberative forms of political participation.

Lees verder op de website van Claudia Chwalisz >>>