Tag: corruptie

Compleet dossier over corruptie Spaanse Volkspartij ‘kwijt’

Geplaatst op by 0 reacties

De rechtbank in Madrid is naar eigen zeggen het complete dossier ‘kwijtgeraakt’ over een ernstige corruptiezaak waarbij de regerende Volkspartij (PP) van de Spaanse premier Rajoy betrokken is.

De verdwijning van het gerechtelijk dossier werd fel bekritiseerd door de oppositie. ‘Waanzinnig’ en ‘schandalig’ noemden de oppositiepartijen het voorval. Ook juristen spraken hun verbijstering uit. Staatssecretaris José Luis Ayllón (PP) tilde echter niet zo zwaar aan het verlies van het dossier. Hij beperkte zich tot de vaststelling dat ‘iemand een verklaring zal moeten geven’ voor het zoekraken ervan.

Het verdwenen dossier bevat het gerechtelijk vooronderzoek naar de vernietiging van bewijsmateriaal over illegale partijfinanciering – de beruchte ‘zwarte partijkas’ – van de PP. Het gaat daarbij om twee computers van Luis Bárcenas, de voormalige penningmeester van de Spaanse conservatieven. In april 2013 liet de partijleiding de harde schijven vernietigen van twee laptops die Bárcenas gebruikt had op zijn werkkamer in het hoofdkwartier van de PP in Madrid. Op dat moment liep er al een strafrechtelijk onderzoek tegen Bárcenas wegens zijn vermoedelijke rol in de Gürtelaffaire, een omvangrijk smeergeldschandaal in de PP.

Onderzoeksrechter Pablo Ruz, belast met het onderzoek naar de Gürtelaffaire, was dan ook niet blij met de vernietiging van de harde schijven van Bárcenas door de PP-leiding. Ruz zag er aanwijzingen in voor een misdrijf, namelijk vernietiging van belastend materiaal of toedekking van een misdrijf. Bárcenas verzekerde dat zijn pc´s op het partijkantoor bewijzen bevatten voor zijn bewering dat de huidige partijtop, inclusief premier Rajoy, wel degelijk op de hoogte was van de smeergeldpraktijken in de PP.

De verdwijning van het dossier over de vernietiging van de harde schijven van Bárcenas komt de PP niet ongelegen. Met belangrijke verkiezingen voor de deur – lokale en regionale in mei – betekent het in ieder geval uitstel van een serie rechtszittingen waarbij de partij verdacht wordt van tegenwerking van de rechtsgang.

Bij de oppositie heersen twijfels over het ‘zoekraken’ van het dossier, gevoed door de grote invloed die de PP volgens critici heeft op de rechterlijke macht via het benoemingensysteem van rechters.

‘Het zijn net iets te veel toevalligheden’, zegt Isabel Rodríguez van de sociaaldemocratische PSOE tegen de Spaanse omroep RTVE. ‘Eerst vernietigt de partij zelf het bewijsmateriaal en daarna laat ze het gerechtelijk dossier verdijnen.’

Bron: Het Financieele Dagblad

Wat er mis is in Griekenland: cooking the books en nog veel meer…

Geplaatst op by 0 reacties

Dat Griekenland een inefficiënt, corrupt land is, maakt gastauteur Anton van de Haar overtuigend duidelijk. De banken werden dan ook gered, maar niet de Grieken. Die moeten zichzelf redden – en wel nú. Hoe? Door te hervormen.

Griekenland en de eurozone zijn in een spagaat terecht gekomen. De Grieken hebben er een potje van gemaakt. Maar ook de eurozone heeft grote fouten gemaakt. Met als gevolg een gepolariseerde situatie, waarin Syriza boven is komen drijven, met een plan dat vooralsnog geen zoden aan de dijk zet. Een korte analyse van hoe het zover kon komen en van wat we daaraan zouden kunnen doen.

In 2011 scheef de overigens tamelijk rechts georiënteerde Griekse journalist Takis Michas een ontnuchterend artikel over de wortels van de Griekse schuldencrisis, Putting politics above markets: Historical background to the Greek debt crisis.

In dat artikel wordt een beeld geschetst van de Griekse samenleving als een systeem waarin het staatsbestuur en haar bondgenoten de staat beschouwen als hun persoonlijke eigendom en haar gebruiken voor persoonlijke verrijking. In dat systeem is de staat verworden tot een instrument voor het genereren en verdelen van winsten onder politici, ambtenaren en gelieerde burgers, bedrijven en andere organisaties (rent-seeking), een praktijk die in Griekenland ‘rousfeti’ wordt genoemd.

Michas onderscheidt drie mechanismen die worden gebruikt om dergelijke winsten te genereren: het aan gelieerde burgers verstrekken van banen in de publieke sector, het opleggen van wetgeving die is bedoeld om concurrentie in te perken, en het opleggen van heffingen op transacties. Volgens Michas had in 2010 circa een kwart van de Griekse beroepsbevolking een baan betaald door de staat. En zo’n baan, zo stelt Michas, wordt in Griekenland niet noodzakelijk beschouwd als een inspanningsverplichting. Bovendien vinden ambtelijke promoties in Griekenland in de regel plaats op basis van politieke connecties en anciënniteit, en niet op basis van individuele prestaties.

Al met al is de Griekse bureaucratie inefficiënt als het gaat om de verlening van diensten aan burgers en bedrijven. Maar dat geldt niet, zo stelt Michas, voor wat betreft het produceren van wet- en regelgeving waarmee ze haar eigen positie kan handhaven. Er zijn volgens hem sinds 1974 in Griekenland meer dan 100.000 wetten en regels ingevoerd, wat neerkomt op ongeveer acht per dag.

Een belangrijk doel van al die wetten en regels is het tegengaan van concurrentie. Dat wordt onder meer bereikt door het oprichten van een nieuw bedrijf heel duur te maken (in 2010 becijferde de Wereldbank dat dit in Griekenland ongeveer 3.100 dollar kost), door heel strenge vestigingseisen te stellen en door op grote schaal minimumtarieven voor te schrijven die het nieuwkomers moeilijk maken om zich via prijsconcurrentie een positie te verwerven.

Lees verder op Follow The Money

Corruptiezaak ondermijnt gezag Spaanse premier

Geplaatst op by 0 reacties

In het Spaanse parlement klonk donderdag luid de roep om het aftreden van premier Mariano Rajoy, nadat een onderzoeksrechter had geconcludeerd dat zijn Partido Popular nauw betrokken is geweest bij een van de grote Spaanse corruptiezaken.

Onderzoeksrechter Pablo Ruz stelde dat na een bijna zes jaar durend vooronderzoek in de zaak-Gürtel, een corruptiebende die jarenlang betrokken was bij de verkiezingscampagnes van de conservatieve regeringspartij. De resultaten van het gerechtelijke onderzoek waren bekendgemaakt aan de vooravond van het parlementsdebat waarin Rajoy donderdag maatregelen tegen de corruptie in Spanje presenteerde.

De premier, die beschikt over een absolute meerderheid in het parlement, ging niet in op de eis te vertrekken. Wel stapte zijn minister van Volksgezondheid op wegens betrokkenheid bij een van de steekpenningenaffaires.

De leider van de nieuwe partij Podemos, Pablo Iglesias, eiste vanuit het Europees Parlement in Straatsburg het aftreden van Rajoy en het uitschrijven van vervroegde verkiezingen. Podemos is volgens peilingen de grootste partij van Spanje. Zij belichaamt de afkeer van de Spanjaarden tegen de oude politiek. ‘De corruptie heeft nu een niveau bereikt waarbij het totaal onacceptabel wordt voor het handhaven van een minimum aan democratie als de premier niet aftreedt’, zei Iglesias.

Lees verder in de Volkskrant

Hoe twee miljard dollar van de tabaksindustrie achter een Brussels rookgordijn verdwijnt

Geplaatst op by 0 reacties

De vier grootste tabaksproducenten ter wereld maken ruim twee miljard dollar aan de EU over voor de bestrijding van tabakssmokkel. Maar niemand weet waar dat geld precies voor wordt gebruikt en of de tabaksindustrie voordelen geniet in ruil voor haar vrijgevigheid. Ook de methodes van het Europees Bureau voor fraudebestrijding liggen onder vuur. Documenten in handen van De Correspondent laten zien hoe de organisatie op belangrijke vragen het antwoord schuldig blijft.

‘Het is te erg wat er is gebeurd,’ zegt Ingeborg Grässle. ‘Ik kan niet opgeven. Het raakt aan de reden waarom ik politicus ben.’

De Duitse christendemocratische Europarlementariër voert een verbeten strijd om transparantie in de affaire-Dalli.Over die affaire schreef ik dit verhaal. Op 16 oktober 2012 moest de Maltese eurocommissaris aftreden, nadat tegen hem de verdenking was gerezen dat hij via een vriend omkoopgeld aan een tabaksfabrikant had gevraagd. Sindsdien woedt er in de Europese instellingen een almaar heviger gevecht over de toedracht van John Dalli’s val.

In april dit jaar sprak het Europees Parlement uitHet standpunt van het Parlement over OLAF is te vinden op p. 64 van de beslissing over de kwijting van de begroting 2012 dat de beschuldigingen tegen Dalli tot op de dag van vandaag onbewezen zijn. Ook ‘betreurde het sterk’ dat het onderzoek van het European Anti-fraud Office (OLAF) dat Dalli de kop kostte ‘ernstige tekortkomingen’ had.

In juli 2014 haalde Grässle, die als voorzitter van de begrotingscontrolecommissie van het Parlement een belangrijke positie bekleedt, fel uit in het blad Europolitics. Ze verweet OLAF het Parlement voorgelogen te hebben en oordeelde dat het tijd was voor een grote schoonmaak bij het antifraudebureau.

Giovanni Kessler, de directeur van OLAF, reageerde als door een wesp gestoken. Hij schreef een briefKesslers boze brief aan de drie voorzitters. gericht aan de voorzitters van de drie belangrijkste Europese instellingen, een document dat De Correspondent in handen heeft. Kessler sprak daarin zijn zorg uit dat de beschuldigingen ‘op de rand van laster’ de reputatie en het vermogen om onafhankelijk onderzoek te doen van zijn bureau aantastten.

Half oktober kreeg Kessler een vriendelijk antwoord.De brief van de drie voorzitters die DC in handen kreeg. De hoogste bazen van de Europese Unie besloten hun brief met: ‘We moedigen u en uw staf aan om uw belangrijke werk voort te zetten, in volledige onafhankelijkheid, en verzekeren u van onze volle steun bij deze inspanningen.’

Wonderlijk. Kessler heeft in een door het Europarlement aangenomen beslissing felle kritiek gekregen, maar de voorzitter van het Parlement gaat pal achter hem staan.

Maar Grässle laat zich niet uit het veld slaan. Op haar werkkamer in het Europarlement zet ze nauwgezet uiteen waarom OLAF volgens haar juridisch in de fout is gegaan. Ook licht ze toe waarom ze argwaan koestert over de akkoorden die de Europese Commissie met de vier grootste tabaksfabrikanten sloot.

Lees dit artikel van Tomas Vanheste verder op De Correspondent

Brussel onderzoekt corruptie EU-missie Kosovo

Geplaatst op by 0 reacties

Brussel gaat een Europese missie in Kosovo onderzoeken wegens mogelijke gevallen van corruptie. Het gaat om Eulex, waaraan ook tientallen Nederlandse functionarissen meedoen. Eulex helpt bij de opbouw van politie en justitie in het sinds 2008 onafhankelijke land.

De Europese Unie benoemt een onafhankelijk deskundige die zich over het mandaat van de missie gaat buigen, aldus EU-buitenlandchef Federica Mogherini dinsdag in Brussel. De stap volgt op mediaberichten dat twee topmedewerkers van Eulex zich lieten omkopen door regeringsfunctionarissen die daarmee vervolging wegens corruptie en moord voorkwamen.

Mogherini liet doorschemeren dat de geloofwaardigheid van Eulex op het spel kan staan.

Bron: Europa Nu

Spanjaarden zijn ‘corrupte bende’ zat

Geplaatst op by 0 reacties

Een nieuw corruptieschandaal lijkt de Spaanse regeringspartij Partido Popular de nekslag te gaan geven, de excuses van premier Rajoy ten spijt. De aanhang van protestpartij Podemos groeit.

Na weken van getalm en zich afzijdig houden heeft de Spaanse premier Mariano Rajoy dinsdag publiekelijk zijn excuses aangeboden voor de corruptieaffaires die zijn regeringspartij Partido Popular (PP) teisteren. ‘Ik verontschuldig me in naam van mijn partij aan alle Spanjaarden voor het feit dat ik mensen heb benoemd op verantwoordelijke posten die ze niet waardig waren’, sprak hij in de senaat. ‘Ik begrijp de verontwaardiging van de burgers’.

De afgelopen dagen dienden nieuwe corruptieschandalen zich in zo’n hoog tempo aan dat het incasseringsvermogen van de gemiddelde Spanjaard is geknapt. De leden van de conservatieve PP verdringen zich voor de rechter.

Zwarte creditcards, een zwarte partijkas, de ‘jonge Nicolás’ (20) die zichzelf duur verkocht als zwendelende partijnetwerker: de satirische televisieshows in Spanje konden hun lol niet op. Maar maandag werd het duidelijk teveel toen er weer een groots corruptienetwerk werd blootgelegd. De mega-operatie ‘Punica’ kent 51 nieuwe arrestaties en 250 miljoen euro aan corrupt geknoei. Bedrijven, vooral in de bouw, kochten politici om voor opdrachten en andere gunsten.

Het moet ophouden, stelde een uitzonderlijk eensgezinde Spaanse pers. Rajoy laat grotelijks verstek gaan, luidde hun conclusie. Vanwege de zaak van de ‘spookcreditcards’, die voor vele miljoenen werden uitgedeeld bij de spaarbank Bankia, zegde ex-premier Rodrigo Rato zijn partijlidmaatschap op. Pas gisteren besloten de conservatieven nog twaalf verdachten tijdelijk uit de partij te gooien.

Zowel de regeringspartij als de socialistische oppositie heeft het met regelmaat over het bestrijden van de corruptie en ‘democratisch herstel’. Maar die geruststellende woorden hebben de woede in Spanje alleen maar groter gemaakt. Het land wordt geregeerd door een machteloze, wetteloze, corrupte bende, die zonder enige controle de bevolking plundert, vat de Spaanse hoogleraar filosofie Ramón Vargas de gevoelens samen. Spanjes democratie kent een ernstige systeemfout met twee grote, autoritair geleide partijen die in alle instituten van de maatschappij – rechtbanken, justitie, rekenkamers, de centrale bank, financiële instellingen – onderling de macht verdelen in plaats van elkaar in de gaten te houden.

Lees dit artikel door Steven Adolf verder in de Volkskrant

Corrupte Griekse ambtenaren niet vervolgd

Geplaatst op by 0 reacties

De regering van de Griekse premier Samaras staat onder druk nu blijkt dat aan corrupte ambtenaren immuniteit is verleend. Slecht nieuws voor de Griekse én de Europese economie.

In Griekenland is ophef ontstaan over een maatregel die duizenden overheidsfunctionarissen met terugwerkende kracht immuniteit verleent, zodat ze niet kunnen worden vervolgd wegens corruptie. Het wetsartikel zat verstopt in een pakket maatregelen om de economie te stimuleren.

Critici klagen dat de maatregel een nieuwe belemmering vormt voor de toch al haperende strijd tegen de corruptie.

Volgens voorstanders van de maatregel is die erop gericht te voorkomen dat ambtenaren verantwoordelijk kunnen worden gesteld voor eerder beleid of politieke belissingen. ‘Deze wetten gaan niet over het toedekken van schandalen, maar zijn nodig om de overheid normaal te laten functioneren’, zegt Nikos Alivizatos, die constitutioneel recht doceert aan de Universiteit van Athene.

Parlementariër Kostas Tzavaras noemt het echter onbegrijpelijk dat het parlement onderzoek doet naar corruptie, maar tegelijkertijd met terugwerkende kracht immuniteit verleent. ‘Misschien moet er bescherming komen voor politieke beslissingen. Maar als je een miljoen dollar gestolen hebt, moet je als een misdadiger worden behandeld.’

Lees verder op de Volkskrant

Why can’t Greece shake its corruption problem?

Geplaatst op by 0 reacties

A report from a country where everyone knows a thousand ways around the rules.

A few summers ago, every merchant on this island—which means pretty much everybody with a job—faced ruin. Greece’s economic catastrophe had bankrupted the government and brought nearly every industry to a standstill. A modern European country faced the prospect of unthinkably widespread poverty. The local crisis reached up to the highest level: the European Union contemplated the collapse of the euro. Meanwhile, here on Paros, where the crisis was exacerbated by a global recession that had depressed tourism, mom-and-pop hotels, cafes, and tchotchke shops were going bust.

To avoid calamity, Europe agreed to spend hundreds of billions of dollars to bail out Greece. In return, Greece pledged to overhaul nearly everything about its economy. The government promised to fire half its employees, and liberalized laws on everything from trucking to private universities. Generous pension benefits were slashed, and once-cushy lifetime government gigs were turned over to the free market.

The reforms were supposed to rout corruption from the senior ranks of government, bring efficiency and a service ethos to a notoriously indifferent government, and make it easy for entrepreneurs to launch new businesses. Many Greeks were anguished, even taking to the streets to protest the overhaul of a welfare system that had given the working poor and lower middle class an exceptionally humane and dignified standard of living. But on the bright side, others saw a window opening: finally, the cozy and corrupt Greek economy would be cracked open by genuine market discipline. Scouring out corruption and entitlements might be painful, but it would also clean up daily life and create genuine opportunities.

Europe came through on its end of the deal: hundreds of billions flowed into the Greek treasury. This year, the island is flush again. The tourists are back, eager to spend their euros. New souvlaki joints fill once quiet alleys. Bars have sprung up in orchards. Small business owners who have exuded anxiety since 2008 are once again smiling and confident.

But not everything has changed in Greece. In daily life here, cheating, bribes, and tax evasion are still a matter of course. Even anticorruption officials reputedly accept bribes, and only one Cabinet minister has gone to prison for embezzlement. At the bottom level, freelance workers and shopowners still hide most of their income, like a workman who got angry when I filed a receipt for the repairs he did at my house.

What’s happened over the past five years shows Europe’s surprising ability to pull together as a region and avoid a financial disaster. But developments on the ground in Greece offer a less encouraging view of human nature. In response to additional laws and regulations, Greece’s corrupt system has simply upped its game. If anything, the new rules have just given Greeks more official protocol to maneuver around.

Why does this corrupt system survive, when everything points toward how it needs to be improved?

Lees dit artikel door Thanassis Cambanis verder op The Boston Globe