Illegale migratie naar EU groeit sterk

Er zijn vorig jaar ongeveer 274.000 mensen illegaal de Europese Unie binnengekomen. Dat was bijna drie keer zoveel als de 100.000 in 2013. Dat heeft het Europees agentschap voor grensbewaking Frontex vandaag bekendgemaakt.

Een woordvoerder noemt de dramatische toestanden in landen als Syrië, Eritrea, Zuid-Soedan en de Democratische Republiek Congo als belangrijkste oorzaak voor de enorme groei. Verder is de situatie in Libië ideaal voor mensensmokkelaars, omdat ze daar ongestraft hun gang kunnen gaan en het land als springplank gebruiken.

De meeste illegalen kwamen vorig jaar via de zee aan in Europa. Zo bereikten 170.000 vluchtelingen de Italiaanse kust en 50.000 die van Griekenland. De tocht is niet zonder risico: de afgelopen weken zijn er steeds meer berichten over overbeladen boten die kapseizen in de Middellandse Zee waarbij honderden mensen om het leven komen.

De Europese Commissie in Brussel zal eerder dan gepland komen met een nieuw voorstel voor Europees asiel- en migratiebeleid. Dat kondigde vicevoorzitter Frans Timmermans vandaag aan. Concrete plannen deed Timmermans niet uit de doeken, maar “dit is een probleem dat ons allemaal treft”. “Gezien de ernst van de zaak” versnelt Brussel het denkwerk, zei Timmermans. In mei wil de commissie al komen met een nieuw asiel- en migratiebeleid. Oorspronkelijk stond dit gepland voor juli.

Lees verder op De Morgen

Babyboomers zijn de dictatuur

Nieuwe politieke elite zal zich losmaken van onhaalbare jaren ’60.

De nieuwe politieke elite heeft pas de ruimte als de babyboomgeneratie van alle hoge posities is verdwenen. Zij zijn een danig sta-in-de-weg voor het nieuwe denken. Het vasthouden aan de verzorgingsstaat die mensen tot couveusebaby’s maakt, het politiek-correcte denken en het wegkijken voor werkelijke problemen in de samenleving zit tot in de haarvaten van deze generatie. Na de Tweede Wereldoorlog hebben deze huidige ‘oudere jongeren’ zich losgemaakt van hun conservatieve ouders. Nooit meer oorlog was hun credo. Alleen nog maar vrijheid blijheid. Om deze utopische samenleving te creëren werd er afgerekend met het nationalisme. Het omarmen van de eigen identiteit werd gezien als levensgevaarlijk. Die verdomde Duitsers waren immers daardoor ook aan het massamoorden geslagen. Zelfs het rood-wit-blauw werd al als licht fascistisch gezien.

Vanaf het moment dat ze de touwtjes in handen kregen waren zij wereldburgers geworden. Niets zo bekrompen als denken in grenzen, vonden ze. Om te beginnen met Europa, waar nooit meer oorlog zou komen als iedereen maar, via nivellering, een gelijke sociaaleconomische positie zou krijgen en met dezelfde munt zou betalen. Soevereiniteit en eigen identiteit waren scheldwoorden geworden en iedereen was welkom in het utopische continent. Daarom werden de poorten opengezet voor vreemdelingen, die met alle warmte werden opgevangen, en zich vooral niet hoefden aan te passen aan de gastheer. Hoe meer hoe beter, immers zou de hele planeet een smeltkroes worden waar love, peace and happiness de manier van denken zou zijn.

Lees deze column van Jan Roos verder op The Post Online

Zembla – De Monsanto methode

Wereldwijd proberen grote zaadbedrijven de macht over onze groente te krijgen. Zo zegt Monsanto, een Amerikaanse multinational, dat ze een broccoli hebben uitgevonden die makkelijker te oogsten is. Patenten zijn echter funest voor innovatie en een bedreiging voor voedselzekerheid.

Piketty signaleert gevolgen, niet oorzaken

Columnist Hans de Geus kreeg onlangs de tip om huisjesmelker te worden. Hij slaat het advies – mede dankzij Joseph Stiglitz en Michael Hudson – in de wind. ‘Misschien zie ik gewoon de Titanic eerder op het ijs lopen.’

…‘Wat jíj met je geld moet doen? Koop een flatje en zet er twee studenten op! Je vangt de hoofdprijs aan huur en ze gaan er altijd na een paar jaar weer uit.’ Dit advies werd me toegeslingerd door een uitbater van een aantal cafés in mijn buurtje, een ondernemer wiens nuchtere kijk op geldzaken ik altijd hoog aansla. Daar zat ik dan. Al zou ik vijftig RTL beurspraatjes in één scherpe zin condenseren, dan nog kan ik qua puntigheid en realiteitszin aan zo’n advies niet tippen.

Ik hoor het steeds vaker: mensen kopen stenen om te verhuren. Hoe lager de rente, hoe aantrekkelijker dat is, want 1) het alternatief, sparen, levert niets op en 2) geld bijlenen om de investering te realiseren kost bijna niets. Het is een spel zonder nieten, met als slagroom op de taart dat ook de prijs van het object nog eens stijgt in waarde, omdat zoveel mensen dit tegelijk aan het doen zijn en zo de prijzen opdrijven. Het rendement ligt gewoon op straat. Of eigenlijk, aan de straat.

Dief van je eigen portemonnee om niet aan dit spel mee te doen. Er is één kleine voorwaarde: je moet geld hebben. Niet héél veel geld – met een tonnetje kun je wel van start – maar dat moet je wel toevallig hebben liggen. Heb je dat niet, dan ben je gedoemd tot het tegenovergestelde: als suffe huurder de hogere lasten voor je kiezen nemen, omdat de beleggers nu eenmaal hun rendement moeten halen. De lage rente maakt het voor hen ondertussen onmogelijk om fatsoenlijk te sparen om aan hun bezitskant aan te pikken in de vermogens-rat-race.

Lees verder op Follow The Money

De VS neemt netneutraliteit aan. En de EU?

Het internet ontploft! Driewerf hoezee handjes in de lucht! De Verenigde Staten gaan ook netneutraliteit waarborgen! Iedereen blij natuurlijk en de ogen zijn nu gericht op Europa! Daar barst nu namelijk de strijd los voor echte netneutraliteit.

Na jaren van overleg, speculatie en activisme, is het dan zo ver: de Federal Communications Commission, de instelling die in de VS telecommunicatie reguleert, heeft met een 3-2 meerderheid regels aangenomen die netneutraliteit in de VS moeten garanderen. De ‘Open Internet Order’ gaat internet providers reguleren als ‘common carriers.’ Dat betekent dat ze aan zware eisen moeten voldoen. Zo stelt de FCC dat er geen ‘paid prioritization’ (het tegen betaling voorrang verlenen aan diensten) of blokkeren van content mag plaats vinden, en dat ‘fast lanes’ dus uit zijn gesloten. Wat er precies in het voorstel staat, moet nog blijken – de 600 pagina’s moeten nog verschijnen. Vooralsnog ziet het er erg goed uit.

Omdat er nog geen definitieve tekst is, wordt dat meteen aangegrepen om druk te zetten op Europa. Zo zegt Vodafone (zoals bekend geen fan van netneutraliteit) dat zij begrijpen dat ‘fast lanes’, ‘specialized services’ en ‘zero rating’ gewoon zijn toegestaan in de VS. Dat is een flauwe spin die bedoeld is om voor die punten te lobbyen in Europa. “Als het in de VS óók mag, kunnen ze het toch gewoon in Europa ook toestaan?”

In Europa is namelijk nog niets zeker. De Commissie had in 2013 een slecht voorstel gedaan voor een verordening. Die tekst was slecht en daarna heeft het Europees Parlement in 2014 gelukkig die gaten gedicht. Vervolgens heeft de Raad de afgelopen maanden vergaderd om tot een standpunt te komen. Dat bleek erg lastig. Uiteindelijk is van de lange verordening nog een korte tekst overgebleven die alleen nog roaming en netneutraliteit regelt. Deze week wordt verwacht dat de Raad een tekst aanneemt die lijkt op het laatste voorstel. Dat lijkt uit te monden in ‘verwaterde netneutraliteit.’

De tekst is zoveel veranderd dat er alleen nog maar onduidelijkheid overblijft. Zo is er geen duidelijke bepaling over wanneer diensten met een bepaalde kwaliteit voorrang mogen krijgen en om wat voor diensten dat gaat. Zo laat het voorstel heel veel ruimte voor internetproviders om overeenkomsten aan te gaan over diensten met een bepaalde kwaliteit.

Lees dit artikel van Floris Kreiken verder op Bits of Freedom

To beat austerity, Greece must break free from the euro

We are deluded to think we can achieve real change within the common currency. Syriza should be radical.

By Costas Lapavitsas, Syriza MP and an economics professor

The agreement signed between Greece and the EU after three weeks of lively negotiations is a compromise reached under economic duress. Its only merit for Greece is that it has kept the Syriza government alive and able to fight another day. That day is not far off. Greece will have to negotiate a long-term financing agreement in June, and has substantial debt repayments to make in July and August. In the coming four months the government will have to get its act together to negotiate those hurdles and implement its radical programme. The European left has a stake in Greek success, if it is to beat back the forces of austerity that are currently strangling the continent.

In February the Greek negotiating team fell into a trap of two parts. The first was the reliance of Greek banks on the European Central Bank for liquidity, without which they would stop functioning. Mario Draghi, president of the European Central Bank, ratcheted up the pressure by tightening the terms of liquidity provision. Worried by developments, depositors withdrew funds; towards the end of negotiations Greek banks were losing a billion euros of liquidity a day.

Lees verder op The Guardian

Investeringsarbitrage in EU-vrijhandelsverdragen onverenigbaar met rechtsstaat

De aanpassingen die sociaaldemocratische ministers uit zeven EU-landen willen aanbrengen in het ontwerp-vrijhandelsverdrag met Canada (CETA) zijn een wassen neus.

Dat stelt Pia Eberhardt van het Corporate Europe Observatory, een Brusselse actiegroep die een leidende rol vervult in het protest tegen investeringsbescherming in handelsverdragen met Canada en de VS.

Om de verdragen te redden en tegemoet te komen aan de bezwaren in met name Duitsland tegen de speciale regeling voor geschillen tussen investeerders en staten (ISDS), stellen de zeven ministers, onder wie Liliane Ploumen, onder meer een nieuw ‘mechanisme’ in het vooruitzicht in de vorm van een Handels- en Investeringshof met een permanent secretariaat.

Op die manier zou de transparantie worden vergroot en wordt het mogelijk om hogere integriteitseisen te stellen aan de rechters. Het huidige ontwerpakkoord met Canada, dat als model dient voor het nog te sluiten akkoord met de VS, voorziet in arbitrage door advocaten die per zaak worden aangewezen.

Dit arbitragesysteem, dat nu al bestaat in honderden bilaterale investeringsverdragen, roept veel weerstand op. Volgens vooral links georiënteerde partijen en lobbygroepen is de potentiële schade die overheden in de geschillenprocedures kunnen oplopen, zo groot, dat ze beleidsmaatregelen of wetgeving achterwege laten.

Volgens Eberhardt is er vooral sinds de eeuwwisseling sprake van een explosieve stijging van het aantal aangebrachte zaken. Uit cijfers van VN-organisatie Unctad blijkt dat er steeds meer zaken worden aangemeld. Er zijn inmiddels bijna 600 procedures bekend.

Hoewel Eberhardt de instelling van een internationaal hof in principe toejuicht, is het volgens haar oneigenlijk om dit te verkopen als oplossing voor de problemen rond CETA of TTIP, zoals het beoogde verdrag met de VS heet. ‘Dat is een rookgordijn. De oprichting van een internationaal gerechtshof regel je niet in een paar maanden. De Commissie en de Canadese regering zijn bezig met het ‘opschonen’ van de verdragsteksten, maar hebben al duidelijk gemaakt dat er geen wezenlijke veranderingen meer mogelijk zijn.’ Ze acht het ook uitgesloten dat dit nog in TTIP kan worden geregeld.

De Europese Commissie heeft de onderhandelingen met de VS over ISDS opgeschort in afwachting van de uitkomst van een consultatieronde, waarvan de resultaten onlangs naar buiten zijn gebracht. Een grote meerderheid van de reacties was afwijzend. EU-commissaris Cecilia Malmström (handel) moet nog officieel bekendmaken hoe en of de onderhandelingen met de VS op dit punt verder zullen gaan.

De liberale Zweedse staat daarbij onder curatele van eerste vicevoorzitter en sociaaldemocraat Frans Timmermans. Die heeft van Commissievoorzitter Jean-Claude Juncker de opdracht gekregen de tegensputterende S&D-fractie mee te krijgen. Het voorstel van de sociaaldemocratische ministers, met daarbij zwaargewichten als de Duitse vice-bondskanselier Sigmar Gabriel, de Française Nicole Bricq en de Italiaan Carlo Calenda, dient daarbij als voorzet.

Volgens de tegenstanders is investeringsarbitrage in zijn huidige vorm onverenigbaar met de rechtsstaat. ‘Wetgevers en rechters staan macht af aan geschillenbeslechters die daarvoor rijkelijk worden beloond en dus grote financiële belangen hebben bij het systeem. De geheimhouding maakt dat extra problematisch’, zegt Gus van Harten, een Canadese hoogleraar die zich heeft gespecialiseerd in investeringsrecht.

Lees dit artikel van Rik Winkel verder op het Financieele Dagblad

NB: Vandaag is door 375 maatschappelijke organisaties uit heel Europa een open brief verzonden naar europarlementsleden. Overigens zijn daar maar negen Nederlandse organisaties bij. De aandacht in ons land voor de vrijhandelsverdragen is betreurenswaardig. Te moeilijk waarschijnlijk, en ach, democratie, wat is dat ook weer?

Lees het hier op Corporate Europe Observatory

Derde bailout voor Griekenland?

The Greek government is struggling to find cash to meet its obligations and may be forced to tap the cash reserves of state bodies and/or pension funds in order to meet its payments to the IMF and others. The ECB continues to reject requests from Greece to increase the amount of T-bills (short term government debt) which can be purchased by its banks, restricting a potential funding route.

Meanwhile, Spanish Finance Minister Luis de Guindos said, “We’re negotiating a third bailout” for Greece, suggesting it could range from €30bn to €50bn. “For Greece, there’s no alternative to European solidarity”, he added. Spanish Budget Minister Cristóbal Montoro appeared to support the comments, telling Antena 3 this morning, “No matter what it will be called, what is clear is that Greece will need money.”

A spokeswoman for Eurogroup Chairman Jeroen Dijsselbloem said, “Eurozone finance ministers are not discussing a third bailout.” However, European Commission Vice-President Valdis Dombrovskis admitted, “Greece may need an additional arrangement after this programme expires.”

Greek Finance Minister Yanis Varoufakis has said he will present a list of six reform proposals at the meeting of Eurozone finance ministers on Monday, to discuss which ones can be implemented “immediately”. He added, “Leaving the Eurozone would be the worst thing that could happen to us.”

Separately, Spain and Portugal have registered a complaint with the European Commission after Greek Prime Minister Alexis Tsipras accused them of targeting his government for domestic political reasons. German Finance Ministry spokesman Martin Jäger said of Tsipras’s comments, “By European standards, this was very unusual foul play…That is not acceptable. It is true that in the past few weeks, a lot of trust has been lost.”

Bron: Open Europe