Tag: onderhandelingen

De eerste confrontatie tussen Griekenland en de rest van de eurozone leerde gisteren hoe Athene op niet veel begrip moet rekenen in de rest van de eurozone. Maar niemand geeft een krimp. ‘Niets is beslist. Maandag doen we verder.’

Niemand wil dat Griekenland de eurozone verlaat, maar niemand wil als eerste met zijn ogen knipperen en iets toegeven. Dat was de sfeer waarin de ministers van Financiën van de eurolanden gisteravond begonnen aan de eerste van een reeks belangrijke vergaderingen over de toekomst van Griekenland en van de euro.

De vergadering leverde niets op. ‘Er is niets beslist’, zei minister van Financiën Johan Van Overtveldt (N-VA) na afloop. ‘De gesprekken lopen moeilijk. Maandag doen we verder.’

Even was sprake dat experten de opdracht zouden krijgen om de verschillen tussen de Griekse plannen en de visie van de andere eurolanden te bestuderen (lees ook onze liveblog). Maar Jeroen Dijsselbloem, de voorzitter van de eurogroep ontkende dat achteraf. Er is geen politieke gemeenschappelijke grond om iets te doen, zei hij.
Blufpoker

En zo gaat het spelletje blufpoker een nieuwe ronde in. De inzet is duidelijk. Landen die een munt delen, moeten ook een economie delen die die munt weerspiegelt. Daarom dwongen de andere eurolanden Griekenland – in ruil voor een redding – te hervormen, te besparen en meer als de rest van de eurozone te worden. De Griekse kiezer heeft nu democratisch beslist dat het genoeg is geweest met die besparingen, maar wil toch in de euro blijven. Een van beide – de Griekse democratie of de logica van de euro – zal moeten plooien.

Lees verder op De Tijd

De ministers van Financiën van de eurozone praten maandag verder over een nieuw reddingsplan voor Griekenland. Een eerste ontmoeting gisteravond met de net aangetreden Griekse collega Varoufakis bracht geen doorbraak maar een gevreesde clash bleef eveneens uit.

Hoewel Varoufakis een gematigde en verzoenende toon aansloeg, kreeg het voorstel dat hij presenteerde een koele ontvangst. Varoufakis beloofde ‘gezonde overheidsfinanciën’ en voortzetting van ‘diepe hervormingen’ maar was zuinig met details. Opvallend was dat hij probeerde een aantal ‘mediamythes’ te ontkrachten over zijn recente als provocerend ervaren optredens.

Eurogroepvoorzitter Dijsselbloem en de andere financiënministers waren niet onder de indruk. In een eerste reactie gaven ze Varoufakis te verstaan dat ze allemaal kiezers hebben en dat een verandering van regering in Athene niet betekent dat de alle afspraken met Griekenland over hervormen en saneren overboord gaan. Ook maakten ze Athene duidelijk dat kwijtschelding van de geleende miljarden onbespreekbaar is.

Na urenlang beraad slaagden de ministers er niet in een gemeenschappelijke verklaring op te stellen. Op tafel lag het idee om financieel experts van de eurolanden samen met Athene de nieuwe plannen van Varoufakis te vergelijken met de saneringsafspraken uit het bestaande hulpprogramma. In de ontwerpverklaring werd gesproken over een ‘verlenging van het programma’ om de tijd te overbruggen die nodig is om een heel nieuw reddingsplan op te stellen.

Varoufakis leek akkoord maar kreeg koude voeten toen de Duitse minister Schäuble de tekst iets wilde aanscherpen. Rond middernacht belde Varoufakis met zijn premier Tsipras in Athene en kreeg daar te horen dat de woorden ‘verlenging van het programma’ uit den boze waren. Dat programma heeft volgens Tsipras zijn land verwoest.

Lees verder op De Morgen

The eurogroup statement that never was – killed by @atsipras, via his enforcer Nikos Pappas, last night pic.twitter.com/dmgRtiP503

— Bruno Waterfield (@BrunoBrussels) 12 februari 2015

Na een uitgebreide tournee door Europa van zowel de Griekse premier, Alexis Tsipras, als de Griekse minister van Financiën, Yanis Varoufakis, is het onderhandelingsspel nu dan echt begonnen. Varoufakis schoof vanavond aan bij zijn allereerste eurogroep-vergadering.

De verwachtingen van deze extra vergaderingen zijn laag, maar dat betekent niet dat het allemaal voor de bühne is of dat het een mislukking is als er nog geen concrete voortgang te melden is. Want de puzzel die Griekenland met de andere eurolanden moet oplossen is niet eenvoudig.

Aan de ene kant hebben we 18 eurolanden. Zij zeggen: beste Grieken, jullie hebben een lopend programma, daaraan dien je te voldoen. Houd je aan de afspraken en je krijgt de laatste tranche van de lening à € 7 mrd.

Aan de andere kant hebben we de Grieken. Die zeggen: beste euro-collega’s, dank voor het aanbod, maar we hoeven dat geld niet meer. Dat programma bestaat niet meer, dat was immers afgesproken met de vorige regering. Geef ons wel een beetje tijd, want we willen graag afspraken maken over de afbetaling van de schulden de we aan jullie hebben.

Dat programma loopt op 28 februari af. Als er dan niets geregeld is, loopt Griekenland financieel vast. Er moeten immers miljarden worden afgelost aan het IMF en de ECB. En dus vragen de Grieken om een brugafspraak. Wederom zonder de eurolanden om een lening te vragen. De Grieken eisen € 1,9 mrd op, de winst die de ECB in 2014 heeft gemaakt op Griekse staatsleningen. En de Grieken willen voor circa € 8 mrd extra kortlopende leningen uit kunnen geven (T-bills).

Die ECB-winst is meteen al een lastig punt. Onder de oude afspraken was inderdaad geregeld dat de eurolanden de winsten op staatsobligaties zouden teruggeven. Maar ja, dat was het programma dat Griekenland niet meer erkent.

Het merkwaardige aan dit onderhandelingsspel is nu dat Griekenland geen extra geld eist – sterker nog, het wijst de laatste tranche van € 7 mrd af – maar toch op verzet van de andere eurolanden stuit. Het gaat de Grieken namelijk om een paar maanden extra tijd voor een definitieve deal. En hoe die definitieve deal er mogelijk uitziet, staat de kritische eurogroep niet aan. Want daarin zit onvermijdelijk de schuldverlichting.

(Dan is er ook nog grote twijfel of de Grieken het met hun financiële trucjes wel redden. Je kunt denken, mij een zorg, maar de eurogroep wil natuurlijk ook niet te veel turbulentie op de financiële markten.)

Oftewel: de eurogroep wil vasthouden aan het programma, de Grieken willen dat niet. De Grieken willen een brugafspraak, de eurogroep wil dat niet.

Lees verder op Vissers Voetnoot

Het charme-offensief van de nieuwe Griekse regering is in Duitsland niet aangeslagen. Vandaag brachten Syriza-leiders Alexis Tsipras en Yanis Varoufakis een bezoek aan Berlijn met de boodschap te willen breken met de hervormingsbeloftes van de vorige regering. Duitsland zit daar niet op te wachten, evenmin als de ECB, die de Griekse banken niets meer wil lenen.

Beluister hieronder een goed gesprek in Bureau Buitenland met o.a. hoogleraar Europese Studies Paul Scheffer. Het fragment duurt ongeveer 15 minuten.

Hoeveel persconferenties over het oplossen van de eurocrisis heb ik met de jaren gezien, of beter gezegd: doorgeworsteld? Ze zitten vol technische termen over obligaties opkopen, noodfondsen oprichten en toezicht verscherpen. En dat de euro onomkeerbaar is. Heel Belangrijk allemaal. Dat wel. Maar ook een beetje saai.

De persconferentie van vandaag van de Duitse minister van Financiën Wolfgang Schäuble en zijn Griekse ambtsgenoot Yanis Varoufakis was niet Heel Belangrijk. Het gíng echt ergens over. Dit is wat ik zag – en iedereen ziet waarschijnlijk wat anders, dus je moet hem even terugkijken:

Twee mannen naast elkaar. Links Schäuble. Het kan niet Duitser. Zoon van een belastingadviseur. Lid van het grote, rechtse CDU, een partij die woont in de macht. Al tien jaar is Schäuble minister. Hij kent het klappen van de zweep. Een man die tegenslagen kan incasseren. Als hij in 1990 op een verkiezingsavond wordt neergeschoten en zwaargewond raakt, is hij vier weken later alweer aan het werk. Voor altijd in een rolstoel. So be it. “In principe zijn alle mensen gehandicapt. Het voordeel van ons soort gehandicapten is dat wij het weten”, zegt hij een keer in een interview. Verder wil hij het er niet meer over hebben.

Rechts zit Yanis Varoufakis. Hij kan de persconferentie makkelijk in het Engels aan. Al op zijn 17de ging hij naar het Verenigd Koninkrijk om daar te studeren. Niet voor de lol laat hij Griekenland achter zich. Begin jaren 70 is Athene bijzonder explosief en gevaarlijk – met een militaire junta die aan de macht probeert te blijven. Yanis groeit uit tot briljante (en rebelse) wetenschapper. Het politieke spel met al z’n mores en powerplay moet even wennen voor hem zijn. Maar hij heeft er lol in.

Lees dit artikel van Hella Hueck verder op RTLZ

De Europese Centrale Bank (ECB) is niet van plan in te stemmen met voorstellen die Griekenland meer tijd moeten geven in onderhandelingen met zijn geldschieters.

Dat stelt de Britse krant The Financial Times dinsdag op basis van ingewijden.

Griekenland wil 10 miljard euro ophalen met korte leningen, die moeten dienen als een overbruggingskrediet waarmee het land de komende drie maanden vooruit kan. In de tussentijd zou de nieuwe Griekse regering dan tot overeenstemming willen komen met de andere eurolanden over de manier waarop Griekenland in de toekomst overeind kan worden gehouden. De ECB dient hiervoor echter het maximale bedrag dat Griekenland met korte leningen mag ophalen te verhogen en is dat volgens de bronnen niet van plan.

Zonder de leningen zou Griekenland eind deze maand zonder geld komen te zitten, aangezien het huidige steunprogramma van de eurolanden en het IMF dan afloopt. Binnen de EU wordt er daarom op gehoopt dat de Grieken om een tijdelijke verlenging van dat programma zullen vragen. De regering van premier Tsipras wil echter af van de voorwaarden waaronder die leningen worden verstrekt.

De ECB speelt een cruciale rol in de financiële toekomst van Griekenland. Als de ECB na afloop van het huidige steunprogramma, op 1 maart, besluit de geldkraan naar Griekse banken dicht te draaien, dan komt een vertrek van de Grieken uit de eurozone erg dichtbij. Griekse banken dreigen dan te bezwijken door de verwachte bankrun, die ontstaat als Grieken massaal proberen zoveel mogelijk geld naar het buitenland te brengen.

Bron: Nu

Nadat het uiterst linkse Syriza in Griekenland aan de macht was gekomen ging het aanvankelijk hard tegen hard tussen de EU-lidstaten en de nieuwe Griekse regering onder leiding van premier Alexis Tsipras, die af wil van de hervormingen en saneringen waaraan het land zich gecommitteerd heeft in ruil voor financiële steun. Na de harde confrontatie is nu echter het grote bewegen begonnen.

Jean-Claude Juncker vloog er voorafgaand aan de verkiezingen in Griekenland al met een gestrekt been in. “Ik denk dat de Grieken, die een zeer moeilijk bestaan hebben, zeer goed weten wat een verkeerde uitkomst van de verkiezingen zou betekenen voor Griekenland en de Eurozone. (–) Ik zou niet willen dat er extreme krachten aan de macht komen,” aldus de voorzitter van de Europese Commissie. Zonder Syriza expliciet te noemen, maakte Juncker duidelijk dat hij niet zat te wachten op de linkse club die nu de scepter zwaait in Griekenland.

Kort na de ‘verkeerde uitkomst’ klonk er wederom oorlogsretoriek uit Europa. Angela Merkel liet weten dat de Grieken de afgesproken hervormingen en begrotingssaneringen moesten nakomen, Christine Lagarde van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) gaf aan dat er geen voorkeursbehandeling zou komen, en ook eurogroepvoorzitter Jeroen Dijsselbloem zei dat wie in de eurozone wil blijven zich aan de afspraken moet houden.

De harde bewoordingen waren het startschot van de onderhandelingen om een ‘Grexit’ te voorkomen. Nadat de stellingen waren ingenomen, is nu het grote bewegen begonnen. Letterlijk, de Griekse minister van Financiën Yanis Varoufakis is bezig aan een Europese charmetour en bezocht gisteren zijn Franse evenknie Michel Sapin, die na afloop van het gesprek te kennen gaf dat Frankrijk ‘meer dan bereid’ is om Griekenland te helpen. Premier Tsipras verklaarde zelf al er ‘absoluut vertrouwen’ in te hebben dat een Grexit voorkomen wordt.

Jean-Claude Juncker zei op zijn beurt dat hij de door de Grieken gehate trojka (EU, ECB en IMF) wilde afschaffen en er een alternatief voor zou verzinnen, en ook Barack Obama sprak sussende woorden: op een land in een depressie, zoals Griekenland, kan geen druk meer worden gezet, aldus de Amerikaanse president; er moet naar een groeistrategie worden gezocht.

Die groeistrategie moet ertoe leiden dat de Griekse economie aantrekt en het land kan gaan denken aan terugbetalen. En dat is meteen het belangrijkste punt dat nog op de onderhandelingstafel ligt: blijft dat enorme bedrag staan of niet? Is er sprake van uitstel en wellicht extra leningen, of wordt er ook geld kwijtgescholden?

Lees dit artikel van Edwin van Sas verder op HP/De Tijd