Tag: onderhandelingen

Griekenland stevent snel af op faillissement

Geplaatst op by 0 reacties

Het faillissement van Griekenland komt steeds dichterbij. Onderhandelingen met de eurolanden over financiële hulp worden zodanig gefrustreerd door Athene, dat betrokkenen de kans op een tijdig akkoord als minimaal bestempelen.

Vanavond wil de Griekse premier Tsipras de impasse te doorbreken tijdens een speciaal topoverleg in Brussel met bondskanselier Merkel, president Hollande, ECB-voorzitter Draghi, EU-president Tusk, voorzitter Juncker van de Europese Commissie en eurogroepvoorzitter Dijsselbloem.

Betrokken EU-ambtenaren en diplomaten geven Tsipras weinig kans. Het geduld bij de andere eurolanden met zijn regering is op. Tsipras zal duidelijk worden gemaakt dat hij onverkort zijn afspraken van eind februari moet nakomen over hervormingen en bezuinigingen. Pas dan zijn de eurozone en het IMF bereid de 7 miljard euro over te maken die nog resteert uit de eerdere noodleningen voor Griekenland.

Tsipras zal naar verwachting aankondigen dat de schatkist van zijn land nagenoeg leeg is. Hij heeft deze maand 2 miljard euro nodig om schulden af te lossen en daarnaast moeten ook de salarissen, pensioenen en uitkeringen worden betaald. Op de financiële markt kan Griekenland niet meer tegen betaalbare rente lenen, investeerders hebben geen vertrouwen dat Tsipras en zijn minister van Financiën Varoufakis orde op zaken stellen.

Dinsdag was er een telefonische vergadering van topambtenaren van Financiën van de eurolanden over Griekenland. Uit een verslag daarover blijkt dat de Griekse regering alles doet om de onderhandelingen met de trojka, de vertegenwoordigers van de geldschieters, te blokkeren. De behandeling van de trojkamedewerkers in Athene wordt ‘onacceptabel’ genoemd. Ze krijgen nauwelijks toegang tot de boeken van de regering, terwijl dat nodig is om de financiële situatie in beeld te brengen.

Griekenland heeft de eurolanden beloofd uiterlijk eind april een lange lijst met hervormingen en besparingen klaar te hebben. In plaats daarvan draait Athene zonder overleg afspraken terug, klagen de topambtenaren.

Lees verder op de Volkskrant

To beat austerity, Greece must break free from the euro

Geplaatst op by 0 reacties

We are deluded to think we can achieve real change within the common currency. Syriza should be radical.

By Costas Lapavitsas, Syriza MP and an economics professor

The agreement signed between Greece and the EU after three weeks of lively negotiations is a compromise reached under economic duress. Its only merit for Greece is that it has kept the Syriza government alive and able to fight another day. That day is not far off. Greece will have to negotiate a long-term financing agreement in June, and has substantial debt repayments to make in July and August. In the coming four months the government will have to get its act together to negotiate those hurdles and implement its radical programme. The European left has a stake in Greek success, if it is to beat back the forces of austerity that are currently strangling the continent.

In February the Greek negotiating team fell into a trap of two parts. The first was the reliance of Greek banks on the European Central Bank for liquidity, without which they would stop functioning. Mario Draghi, president of the European Central Bank, ratcheted up the pressure by tightening the terms of liquidity provision. Worried by developments, depositors withdrew funds; towards the end of negotiations Greek banks were losing a billion euros of liquidity a day.

Lees verder op The Guardian

‘Ik heb met Angela gebeld. Gelachen dat we hebben’

Geplaatst op by 0 reacties

Yanis & Alexis

Alexis, mijn brief is af, mijn brief is af!’

‘Die voor de nazi en de krent?’

‘Niet nazi zeggen, dat vinden ze geen leuke humor, daar boven de wijwetenallesbeterenjulliehebbenmisschienlekkerderewijvenmaarwijhebbenmeergeld-grens.’

‘Je hebt het zo opgeschreven dat onze draai geen draai lijkt?’

‘En dat we tóch geld krijgen! Geen trojka meer, maar TIFKAT. Wel extensief hulpprogramma, maar met wat multi-interpretabele open eindjes. Enfin, de gebruikelijke lingo bij door de pomp gaan. Vermengd met politiek-filosofische nonsens, speciaal om de Hollanders te zieken, want die schijnen een hekel te hebben aan hooggestemde referaten.’

‘Ik heb met Angela gebeld. Gelachen dat we hebben. Ze gaat ons helpen: ze heeft de nazi, o ja sorry dat zou ik niet meer zeggen, opgedragen om publiekelijk nog een paar keer NEIN te zeggen en ‘geen substantiële oplossingen’ te mompelen. Zodat we vrijdag allemaal als helden uit de vergadering komen gerold. Wij kunnen thuis vertellen dat elke deal waar de Duitsers boos over zijn, een goede deal is. Zij kunnen thuis vertellen dat ze ons de sirtaki hebben laten dansen. Dan hameren we het ’s middags snel af, doen een rondje moppen tappen, woelen door ons haar en strompelen daarna naar buiten om te zeggen dat het loodzware onderhandelingen waren waarin voor de poorten van de hel een deal is weggesleept.’

Lees deze column van Sheila Shitalsing verder op de Volkskrant

Journalisten hebben het maar moeilijk met de nieuwe Griekse regering

Geplaatst op by 0 reacties

‘Het lijkt wel of het niet tot [de Griekse regering] doordringt hoe serieus het is’, zei EU-correspondent Gwen Ter Horst duidelijk verbaasd in het NOS Radiojournaal van dinsdag­ochtend. De onderhandelingen tussen Griekenland en de eurogroep waren de dag ervoor mislukt.

Door Jesse Frederik

De eurogroep eiste dat Griekenland zich gewoon aan de bestaande afspraken zou houden. Griekenland weigerde. Yanis Varoufakis, de Griekse minister van Financiën, wilde de btw niet – nog een keer – verhogen en de pensioenen niet – nog een keer – korten. ‘De Grieken plaatsen zich buiten de realiteit’, vond Ter Horst.

Je schikken naar wat op tafel ligt – dat is ‘realistisch’ en ‘serieus’. Dat wat op tafel ligt een door en door rot programma is, dat al vijf jaar laat zien dat het niet werkt, doet er niet toe.

Ter Horst vervolgde haar verslag: ‘Echt bizar werd het toen Griekse diplomaten in de perszaal de concept­tekst [van de onderhandelingen] gingen uitdelen aan journalisten. Om maar vooral te laten zien met wat voor onrealistische oplossingen de eurogroep komt.’ Voor de NOS is het blijkbaar ‘bizar’ dat een politicus de openbaarheid opzoekt als er ook achterkamers zijn.

Menig medium heeft het er maar moeilijk mee: de nieuwe Griekse regering. Politiek verslaggevers denken politiek, niet inhoudelijk. Dikwijls weten ze niet hoe Griekenland er aan toe is, wat er precies in het ‘hervormingsprogramma’ staat en wat precies de gevolgen zijn geweest voor de Griekse economie. Ze weten wel dat Syriza radicaal is, dat ze ingaan tegen wat veel verstandige politici vijf jaar lang hebben geroepen en dat ze zich niet aan de gangbare regels van het politieke spel houden.

Daarmee is Syriza ‘bizar’, ‘onrealistisch’ en ‘niet serieus’. En daarmee is de eurogroep het omgekeerde.

Deel van het probleem is de framing van de Griekse crisis. Jarenlang waren er krantenkoppen, over piekende rentes op Griekse staats­leningen, panikerende Griekse beurzen en leeglopende Griekse banken. Die mediapaniek was zo’n beetje voorbij rond juli 2012. Mario Draghi zei die maand toe dat hij ‘alles zou doen wat nodig is’ om de euro bij elkaar te houden. Weg was de financiële paniek en weg was de crisissfeer. De krantenkoppen verdwenen en Griekenland verdween weer naar de achtergrond. Google Trends laat het prachtig zien: het aantal zoekopdrachten naar de trefwoorden ‘Griekenland crisis’ blijft onverminderd hoog tot juli 2012. Daarna daalt de interesse als een baksteen.

Maar waar de krantenkoppen verdwenen, daar bleef de werkloosheid gewoon doorstijgen. Zo af en toe kwam het nog in het nieuws – weer tegenvallende groeicijfers – maar van een crisissfeer was geen sprake meer. Crisis in de financiële media is een staatsrente van 25 procent, niet een werkloosheid van 28 procent.

Lees dit artikel van Jesse Frederik verder op De Groene

Greece had a chance to make the euro zone work better. It blew it

Geplaatst op by 0 reacties

Clip-clopping around Europe over the past few weeks, Yanis Varoufakis, Greece’s dashing finance minister, has urged the euro zone to chart a new course. Endlessly forcing new loans upon indebted countries like Greece in the pretence that they will one day be repaid, he argued, was a strategy for depression and deflation. “The disease that we’re facing in Greece,” he told the BBC, “is that a problem of insolvency for five years has been treated as a problem of liquidity.”

This view would not seem outlandish in the academic world that Mr Varoufakis recently quit. Few believe that Greece’s debts, worth over 175% of GDP, will ever be repaid in full. But saying so betrayed a woeful misunderstanding of the euro zone’s rules. If the European Central Bank shared Mr Varoufakis’s view, it would have to cut off Greek banks, potentially driving Greece out of the euro. Indeed, earlier this month, when the minister visited the ECB in Frankfurt, Mario Draghi, its president, snippily told him to keep his opinion to himself. He has not repeated it since.

Mr Varoufakis’s gaffe is a mere footnote in a list of mishaps that have characterised Greece’s miserable experience in the euro. But it is depressingly typical for a government that, for all its high popularity at home, has squandered every opportunity to improve its lot, and ultimately that of the euro zone. Even as Mr Varoufakis and his colleagues in Greece’s ruling Syriza party have loftily declared that the changes they seek would benefit all Europeans, not just Greeks, their negotiating strategy has been small-minded, self-defeating and naive.

Some of this may be put down to inexperience. A few Europeans were guilty of assuming that Alexis Tsipras, the prime minister, would perform what Greeks call a kolotoumba (“somersault”) the instant he took office. But Syriza has no excuse for making idle references to the Nazi occupation of Greece. Nor has it helped by playing games with its partners in the Eurogroup of finance ministers. European officials have been incensed by a Hellenic habit of leaking supposedly private discussion papers.

Lees verder op The Economist

Greece should not give in to Germany’s bullying

Geplaatst op by 0 reacties

It’s not just a question of being morally right — it’s sound economics. And Athens has a lot more leverage than anyone thinks.

Ever since the initial bargain in the 1950s between post-Nazi West Germany and its wartime victims, European integration has been built on compromise. So there is huge pressure on Greece’s new Syriza government to be “good Europeans” and compromise on their demands for debt justice from their European partners — also known as creditors. But sometimes compromise is the wrong course of action. Sometimes you need to take a stand.

Let’s face it: no advanced economies in living memory have been as catastrophically mismanaged as the eurozone has been in recent years, as I document at length in my book, European Spring. Seven years into the crisis, the eurozone economy is doing much worse than the United States, worse than Japan during its lost decade in the 1990s and worse even than Europe in the 1930s: GDP is still 2 percent lower than seven years ago and the unemployment rate is in double digits. The policy stance set by Angela Merkel’s government in Berlin, implemented by the European Commission in Brussels, and sometimes tempered — but more often enforced — by the European Central Bank (ECB) in Frankfurt, remains disastrous. Continuing with current policies — austerity and wage cuts, forbearance for banks, no debt restructuring or adjustment to Germany’s mercantilism — is leading Europe into the ditch; the launch of quantitative easing is unlikely to change that. So settling for a “compromise” that shifts Merkel’s line by a millimeter would be a mistake; it must be challenged and dismantled.

While Greece alone may not be able to change the entire monetary union, it could act as a catalyst for the growing political backlash against the eurozone’s stagnation policies. For the first time in years, there is hope that the dead hand of Merkelism can be unclasped, not just fear of the consequences and nationalist loathing.

More immediately, Greece can save itself. Left in the clutches of its EU creditors, it is not destined for the sunlit uplands of recovery, but for the enduring misery of debt bondage. So the four-point plan put forward by its dashing new finance minister, Yanis Varoufakis, is eminently sensible. This involves running a smaller primary surplus — that is a budget surplus, excluding interest payments — of 1.5 percent of GDP a year, instead of 3 percent this year and 4.5 percent thereafter. Some of the spare funds would be used to alleviate Greece’s humanitarian emergency. The crushing debts of more than 175 percent of GDP would be relieved by swapping the loans from eurozone governments for less burdensome obligations with payments tied to Greece’s GDP growth. Last but not least, Syriza wants to genuinely reform the economy, with the help of the Organization for Economic Cooperation and Development (OECD), notably by tackling the corrupt, clientelist political system, cracking down on tax evasion, and breaking the power of the oligarchs who have a stranglehold over the Greek economy.

Had the Varoufakis plan been put forward by an investment banker, it would have been perceived as perfectly reasonable. Yet in the parallel universe inhabited by Germany’s Finance Minister Wolfgang Schäuble, such demands are seen as “irresponsible”: Greece must be bled dry to service its foreign creditors in the name of European solidarity.

Lees dit artikel van Phillipe Legrain verder op Foreign Policy

Griekse knieval met toch weer mitsen en maren

Geplaatst op by 0 reacties

Het tandengeknars van Gianis Varoufakis moet tot buiten Athene hoorbaar zijn geweest, toen hij het woord ‘extension’ intikte op zijn toetsenbord: ‘verlenging’. De bevlogen academicus lijkt in sneltreinvaart een politicus te zijn geworden. Tot voor kort stond het V-woord voor de nieuwe Griekse minister van financiën gelijk aan verraad aan zijn idealen.

Maar het staat er toch echt, in de formele brief die hij gisteren liet bezorgen bij de voorzitter van de eurogroep, Jeroen Dijsselbloem. Vandaag, tijdens de derde eurogroepbijeenkomst in negen dagen, moet blijken of het Griekse verzoek tot verlenging van het leningenprogramma wordt gehonoreerd door de andere achttien ministers van financiën.

Een woordvoerder van de Duitse minister Schäuble liet meteen weten dat deze tekst niet voldoet aan de voorwaarden die maandag aan Griekenland zijn gesteld, namelijk: ondubbelzinnige verlenging van het leningenpakket, inclusief alle voorwaarden. Maar Dijsselbloem ziet de brief kennelijk toch als basis voor overleg, anders had hij de ministers niet bijeengeroepen voor de extra bijeenkomst vandaag.

Een snelle beslissing over verlenging is noodzakelijk gezien de benodigde goedkeuring door de lidstaten vóór 28 februari, de einddatum van het huidige programma. Blijft een akkoord ook vanavond uit, dan is het einde oefening. Zonder hulp van buitenaf dreigt Griekenland al in maart in grote financiële moeilijkheden te komen.

De brief van Varoufakis is daarom een knieval, een manmoedige poging tot het gunstig stemmen van de eurogroep, na het soms als recalcitrant overkomende gedrag van de voorbije weken. Onderdeel van de concessie is het gebruik van dat gewraakte woord ‘verlenging’, ondanks de verkiezingsbelofte van het radicaal-linkse Syriza om dat gehate programma de nek om te draaien.

Lees dit artikel van Christoph Schmidt verder op Trouw

Dijsselbloem en Tsipras forceren hervatting overleg

Geplaatst op by 0 reacties

Griekenland en de Eurolanden hervatten hun overleg met onmiddellijke ingang.

Premier Alexis Tsipras heeft zojuist overeenstemming bereikt met Eurogroepvoorzitter Jeroen Dijsselbloem om op het niveau van ‘experts van de instellingen’ om de tafel te gaan zitten. Ze zullen inventariseren en evalueren hoe de gewenste Griekse beleidsveranderingen zich verhouden tot de doelstellingen van het bestaande trojkaprogramma.

Dat heeft de woordvoerster van Dijsselbloem zojuist bevestigd. Woensdagavond werd het overleg tussen Griekenland en de andere eurolanden afgebroken nadat er geen overeenstemming kon worden bereikt over een gezamenlijke verklaring. Volgens diverse bronnen waren er Griekse en Duitse veto’s op bepaalde formuleringen over ‘verlenging’ en ‘amendering’ van het bestaande trojkaprogramma dat eind deze maand afloopt.

Hoewel de Grieken niet meer van de ’trojka’ willen spreken, gaat het om deskundigen van de Europese Commissie, de Europese Centrale Bank en het IMF, die ook de in Athene gehate trojka vormden.

Hervatting van het overleg vond vanochtend in het diepste geheim plaats op initiatief van Tsipras, nadat Dijsselbloem had laten weten in Brussel te zijn en beschikbaar voor voortzetting van de gesprekken.

Lees verder op het Financieele Dagblad