Tag: onderhandelingen

Breaking Greece

Geplaatst op by 0 reacties

I’ve been staying fairly quiet on Greece, not wanting to shout Grexit in a crowded theater. But given reports from the negotiations in Brussels, something must be said — namely, what do the creditors, and in particular the IMF, think they’re doing?

This ought to be a negotiation about targets for the primary surplus, and then about debt relief that heads off endless future crises. And the Greek government has agreed to what are actually fairly high surplus targets, especially given the fact that the budget would be in huge primary surplus if the economy weren’t so depressed. But the creditors keep rejecting Greek proposals on the grounds that they rely too much on taxes and not enough on spending cuts. So we’re still in the business of dictating domestic policy.

Lees de column van Paul Krugman verder op The New York Times >>>

Tsipras: Grieks voorstel niet aanvaard

Geplaatst op by 0 reacties

De Griekse premier Alexis Tsipras heeft zijn kabinet gezegd dat de onderhandelaars van de crediteuren in Brussel de laatste Griekse voorstellen die verlenging van de steun aan zijn land mogelijk moeten maken, niet hebben aanvaard. Dat heeft een Griekse regeringsfunctionaris gezegd in Athene.

Tsipras zelf twitterde dat hij twijfelt of zijn tegenspelers echt een akkoord willen of dat ze misschien ‘specifieke belangen dienen’ in Griekenland.

Griekenland presenteerde maandag aan de Eurogroep van ministers van financiën nieuwe voorstellen om zijn begroting op orde te krijgen en schuld te kunnen aflossen, die als een basis voor verdere onderhandelingen werd aanvaard. Woensdag moet de Eurogroep daar van de leiders van de eurolanden overeenstemming over bereiken.

Maar woensdagmorgen werd Tsipras al naar Brussel ontboden voor een ontmoeting met voorzitter Jeroen Dijsselbloem en de top van de drie instellingen die het Griekse bezuinigingsplan moeten goedkeuren: Mario Draghi van de ECB, Jean-Claude Juncker van de Europese Commissie en Christine Lagarde van het IMF. Ook de directeur van het noodfonds ESM, Klaus Regling, zou bij het gesprek aanwezig zijn.

De Eurogroep, die woensdag voor de derde keer in een week bijeenkomt voor crisisoverleg, heeft eerder deze week gevraagd om het oordeel van de drie instellingen, vroeger bekend als trojka, over de Griekse voorstellen die Griekenland weer toegang zou geven tot mogelijk €18 miljard aan reeds gereserveerde kredieten.

Woensdagmorgen zou de Griekse regering nieuwe tegenvoorstellen hebben ontvangen van de onderhandelaars van de instellingen. Over de inhoud daarvan is nog niets bekend, maar wel was eerder al duidelijk dat vooral het IMF moeite heeft met de lastenverzwaringen in het Griekse plan.

De leenovereenkomst met Griekenland moet voor uitkering van steun aan Griekenland voor de derde keer moeten worden verlengd, naar verluidt met zes maanden. Maar voordat het zover is, wil de Eurogroep ook een door de instellingen getoetste lijst zien van de ‘prioritaire acties’ die Tsipras aan zijn parlement zal voorleggen, zo zei Dijsselbloem maandag.

Tsipras rechtse coalitiepartner, Anel, heeft gezegd dat hij geen akkoord kan steunen zonder schuldverlichting. Ook verhoging van de btw op de Griekse eilanden is voor hem onbespreekbaar. De schuldeisers zullen Tsipras woensdag nog eens op het hart drukken dat schuldverlichting op dit moment een politiek onbegaanbare weg is.

Kortom: There’s no way out. En waar dit toe moet leiden? Naar dit artikel van 20 juni jl: Not a Grexit but a slow motion coup d’etat for Greece

Bron: Financieele Dagblad

En weer verstreek een deadline die geen deadline bleek

Geplaatst op by 0 reacties

Er komt vandaag nog geen akkoord over de Griekse schulden. De Europese ministers van financiën, die vandaag bijeenkwamen, bereikten geen overeenstemming, en hopen nu dat die er later in de week wel komt.

Weer een ontmoeting, en weer geen duidelijke Griekse voorstellen, verzuchtte de Duitse minister van financiën Wolfgang Schäuble vandaag, voorafgaand aan de topontmoeting die eigenlijk op het affiche stond als de definitieve oplossing voor de Griekse schuldencrisis.

De Griekse minister-president Tsipras had, voorafgaand aan de top van vandaag, een nieuw voorstel ingediend. Volgens Griekse media wordt het vervroegde pensioen grotendeels afgeschaft, komt er een btw-verhoging en kunnen de rijke Grieken een extra belastingaanslag verwachten.

De kabinetschef van Jean-Claude Juncker, voorzitter van de Europese Commissie, liet evenwel al weten dat het voorstel een ‘goede basis’ vormt voor de eurotop. Eurocommissaris Pierre Moscovici (Economische en Monetaire Zaken) sprak van ‘serieuze’ voorstellen, die optimistisch stemmen. Maar de Europese ministers van financiën klaagden vandaag dat de voorstellen alweer niet concreet genoeg waren. “We zitten nog steeds in dezelfde situatie als afgelopen donderdag”, zei Schäuble.

“Een verkwisting van onze airmiles” had de Finse minister Alexander Stubb het zelfs genoemd om zowel de ministers als de regeringsleiders naar Brussel te laten komen.

Want na de ontmoeting tussen de ministers van financiën eerder vandaag, staat vanavond nog een ontmoeting tussen de Europese regeringsleiders op het programma. Het scenario was eigenlijk: de vakministers bereiden voorstellen voor, en vervolgens is de oplossing Chefsache: de presidenten, kanseliers en premiers hakken dan later vandaag de knoop door.

Niet dus.

Lees verder op Trouw >>>

De Griekse kwestie gaat niet over

Geplaatst op by 0 reacties

Griekenland, is dat nog actueel? De Griekse crisis duurt nu al vijf jaar en de ene na de andere ‘deadline’ is verstreken. Ondertussen is er al voor meer dan tweehonderd miljard aan het land uitgeleend en zijn er geruisloos miljardenschulden weggestreept. Over de gevolgen van een Grexit is eindeloos gespeculeerd. De verwachting is dat de eurozone een failliet van Griekenland nu wel zal kunnen dragen, maar de verwachting is ook dat we na een Grexit nog lang niet van de Grieken af zijn. Erger, dan beginnen de problemen pas echt.

Je kunt je afvragen wat een Grexit dan nog betekent. Eigenlijk is die er al, want rijke Grieken hebben hun geld allang naar het buitenland gebracht en wat er overblijft is niet echt een moderne Europese economie, maar een reservaat van ruilhandel en vage beloften dat er ooit zal worden betaald. Als serieuze zakenpartner doe je dan niet meer mee. Maar formeel maakt Griekenland nog deel uit van de eurozone en het land zal blijven bestaan. Desnoods als ‘failed state’ waarmee Europa tot in lengte van dagen zit opgescheept.

Dat zien we terug in de ‘onderhandelingen’ van de laatste weken. Daar wordt niet echt onderhandeld, maar langs elkaar heen gepraat. De Grieken hebben een heel andere voorstelling van de werkelijkheid dan de rest en drijven de andere Europese landen tot wanhoop. Sommigen zien daarin een meesterstrategie van minister van Financiën Yanis Varoufakis, een speltheoreticus, maar volgens mij is er niets meesterlijk aan. Het is zelfs geen strategie. Dat veronderstelt dat alle partijen met min of meer doordachte stappen op elkaar reageren en daarvan is geen sprake. De Grieken leven gewoon in hun eigen fantasiewereld, zoals wel vaker in hun lange mythische geschiedenis. Dat leidt tot heel andere risico-afwegingen, die voor de buitenwereld niet te begrijpen zijn en met economie niks te maken hebben.

Deze surrealistische toestand wordt versterkt doordat de eurozone eveneens haar eigen kijk op de werkelijkheid heeft en het failliet van Griekenland (dat ook haar failliet is) om politieke redenen niet wil erkennen. Misschien zit de stekker in het verkeerde stopcontact, maar het stopcontact heeft het daarbij niet voor het kiezen. Dat levert stroom, ook als die weglekt of niet optimaal wordt benut. Europa is sterk genoeg om die te kunnen blijven leveren en Griekenland te zwak om voor algehele kortsluiting te zorgen. Misschien komt er een dag waarop er uit de Griekse geldautomaten geen euro’s komen, maar ook die dag zal voorbijgaan.

Lees deze column van Dirk-Jan van Baar verder op de Volkskrant >>>

Hard tegen hard in Brussel vandaag?

Geplaatst op by 0 reacties

Wordt dit dan de dag dat achttien landen van de eurozone besluiten dat lid nummer twaalf, Griekenland, niet meer in hun club is te handhaven? Of durven zij dat toch niet aan en loopt hun spoedberaad vanavond weer uit op zo’n typisch Brusselse oplossing, van uitstel en nieuwe deadlines?

Gisteren presenteerde de Griekse premier Tsipras de ‘definitieve oplossing’ van de crisis aan de Duitse bondskanselier Merkel, de Franse president Hollande en voorzitter Juncker van de Europese Commissie. Details ontbraken gisteravond. Niets wijst er echter op dat de kloof tussen Athene en de geldschieters in een paar uur tijd opeens is gedicht. Daarvoor is er de afgelopen weken ook te veel gebeurd en vooral gezegd.

Het wordt de langste dag van het jaar in Brussel, niet alleen in aantal uren daglicht. Tsipras gaat eerst om de tafel zitten met de leiders van de in Athene zo gehate ’trojka’: Juncker (Europese Commissie), Draghi (ECB) en Lagarde (IMF). Die laatste instantie draagt volgens Tsipras ‘criminele verantwoordelijkheid’ voor de economische ellende in zijn land, zoals hij vorige week zei. Eurogroepvoorzitter Dijsselbloem schuift ook aan bij dat gesprek.

’s Middags leidt Dijsselbloem een noodzakelijke extra bijeenkomst van de eurogroep, de ministers van financiën, ter voorbereiding op de ‘eurozonetop’ van vanavond. Die ingelaste topbijeenkomst van de regeringsleiders van de negentien eurolanden is het slotstuk. Ook hiervoor zijn Lagarde, Draghi en Dijsselbloem uitgenodigd. Het zou wel eens laat kunnen worden.

De voorzitter van die eurozonetop, Donald Tusk, heeft de Grieken te verstaan gegeven dat dit geen gelegenheid is voor onderhandelingen. Die fase lijkt voorbij. “Het doel is om er zeker van te zijn dat we allemaal elkaars standpunten en de gevolgen van onze beslissingen begrijpen.” Mogelijk zal Tusk meteen de hamvraag stellen aan Tsipras: “Willen jullie de euro houden of niet? Zo ja, dan horen daar spelregels bij. Als jullie niet meer willen meespelen, dan is dat helder, maar dan gaan we nú praten over de dramatische gevolgen voor jullie zelf, en over de gevolgen voor de andere leden van de club”. De knop gaat in dat geval definitief om, een dramatische wending in de Griekse crisis.

De Griekse minister Varoufakis van financiën heeft in een opiniestuk in de Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung de bal – die volgens de geldschieters in Athene ligt – juist aan de voeten van de Duitse bondskanselier Merkel gelegd. Zij staat vanavond voor een ‘beslissende keuze’ om een ‘eervolle overeenkomst’ te sluiten met de Griekse regering, aldus Varoufakis.

Lees verder op Trouw >>>

Not a Grexit but a “slow-motion coup d’état” for Greece

Geplaatst op by 0 reacties

Berlin is not going to force Athens out of the eurozone anytime soon.

You can ignore all the talk of a “Grexit,” the bluff and bluster of right-wing German ideologues such as Finance Minister Wolfgang Schäuble who would celebrate it, and repetitive, stubbornly dire warnings that time is running out. Did you notice that the much-hyped June 5 deadline for the Greece’s payment to the International Monetary Fund (IMF) came and went, Greece didn’t pay and nobody fell off a cliff? Trust me, this is not a cliffhanger.

Although there have been numerous references to game theory in the ongoing commentary, it’s really not necessary if you look at the revealed preferences of those whom the Syriza government is polite and diplomatic enough to call its European partners. Take partner-in-chief German Chancellor Angela Merkel: If there’s one thing she doesn’t want to be remembered as, it’s the politician who destroyed the eurozone.

Of course, we don’t know if a Greek exit would do that, but there’s a chance that it could. Even if the European Central Bank would be able to contain the resulting financial crisis, it is possible that Greece would, after an initial shock, ultimately do much better outside the euro, which might convince others to want to leave. Whatever the probability of that scenario, Merkel is, like most successful politicians, a risk-averse creature who won’t roll those dice.

And there is an elephant in the room that she is not going to ignore: the United States. There are scattered press reports that Barack Obama’s administration has put pressure on Merkel to reach an agreement with Greece, but the importance of that has been vastly understated. Unless it is a request that could get a German government voted out of office — such as George W. Bush’s bid for support of his invasion of Iraq in 2003 — something that is strategically important to Washington is extremely likely to find agreement in Berlin. And in this case, Merkel and Obama are basically on the same page.

The politics of empire are much more important than any economic concerns here. For the same reasons that the United States intervened in Greece’s civil war (1946 to ’49) and supported the brutal military dictatorship (1967 to ’74) — with all the murder, torture and repression that these involved — Washington does not want to have an independent government in Greece.

Lees verder op Al Jazeera >>>

EU-stoomwals vermorzelt Griekse democratie

Geplaatst op by 0 reacties

De onderstaande transcriptie van de toespraak die Varoufakis vorige week in Berlijn heeft gehouden is absoluut het lezen waard en laat mooi zien hoe de ‘Europese droom’ voor de Grieken is geëindigd in een nachtmerrie. De Grieken zijn niet langer baas in hun eigen land. Dat is wat hun Minister van Financiën zelf zegt. EU-technocraten en niet de Griekse bevolking sturen de Griekse regering aan. Lees en huiver.

From the first day in office I have been making a simple proposal to our partners, in the Eurogroup and elsewhere: Given that we have been elected to challenge the program that you believe in, and which you want us to abide by, the negotiations will be protracted. Let us negotiate in good faith. But, also, let us agree in the meantime, as quickly as possible, on a number of reforms that we all agree are absolutely necessary and which the previous governments refused to implement. Let us pass through our Parliament three or four, commonly agreed, bills that deal with tax evasion, that set up an fully independent tax authority, that strike a blow at corruption, that reform the income tax code, that regulate and tax television channels etc. etc. Let us implement immediately these reforms while the ‘larger’, ‘comprehensive’ negotiation continues.
The answer I received was unequivocal: “No! You must not pass anything through Parliament until and unless the complete review of the Greek Program is successfully completed. Any such legislation will be considered to be unilateral action and will jeopardise your relation with the institutions.”

Bron: Social Europe >>>

Syriza moet op de knieën vanwege Spanje

Geplaatst op by 0 reacties

Ook als gecertificeerde crisisjunk ben ik al lang het overzicht kwijt in de almaar voortdurende Griekse schuldensage. Te veel Uren U, te veel deadlines, te veel één-voor-twaalf-momenten.

Iedere nieuwe tranche, iedere nieuwe afbetaling, ieder nieuw overleg levert nu al vijf jaar lang apocalyptische taferelen op. Trekken de Noord-Europese crediteuren nu eindelijk de stekker eruit? Houden de Griekse debiteuren nou eindelijk de eer aan zichzelf? Of dreigt dan de grote kladderadatsj?

Steeds bleek toch een halfbakken compromis mogelijk, bleek de Griekse overheid toch de vereiste miljoenen bij elkaar te kunnen schrapen, bleek Merkel uiteindelijk toch inschikkelijker dan Schäuble had voorgespiegeld, en bleek er toch een nieuwe hervormingsagenda met de Grieken te kunnen worden afgesproken.

Met de verkiezingsoverwinning van Syriza begin dit jaar is dit kippenspel echter in een beduidend schrillere toonsoort komen te staan. Over werkelijk iedere komma, iedere procentpunt, elke hervorming wordt nu gestreden als ging het om een strategisch kruispunt in een stadsguerrilla op leven en dood. En dus wordt de publieke opinie nu al zes maanden bespeeld met voorstellen en tegenvoorstellen die gaan over primaire begrotingsoverschotten van één procent in 2015, twee procent in 2016, drie procent in 2017, 3,5 procent in 2018, en meer van dat soort flauwekul. Alsof politici in de volatiele wereld van vandaag überhaupt in staat zijn het schip van staat op zo’n precieze koers te houden.

Het punt is dat de bereidheid van de kant van Merkel en de haren om Griekenland opnieuw, voor het oog van de wereld, tegemoet te komen tot op het nulpunt is gedaald. Sterker, als je het onderhandelingsspel van de laatste zes maanden ook maar een beetje hebt gevolgd, weet je dat het al lang niet meer gaat over de houdbaarheid van de Griekse schuld, het primaire overschot op de Griekse begroting, de Griekse pensioengerechtigde leeftijd, het Griekse minimumloon, de privatisering van Piraeus, Griekse arbeidsmarkthervormingen of zelfs maar het lidmaatschap van Griekenland van de eurozone.

Totale vernedering van de Griekse populisten is sinds januari het onuitgesproken doel. Syriza moet en zal op de knieën. De ruggengraat moet worden gebroken. En dat heeft niets met Griekenland te maken – hinderlijke kiezelsteen in de hiel van de Europese schoen – maar alles met Spanje, de vierde grootste economie van de eurozone, waar zo’n zelfde progressief populistische beweging op het punt staat de middenpartijen weg te vagen.

Lees deze column van Ewald Engelen verder op de Groene Amsterdammer >>>