Draghi speelt met vuur (1)

De belofte van Mario Draghi, president van de Europese Centrale Bank, om te doen “whatever it takes” in juli 2012 kwam als een volslagen verrassing. Zelfs voor veel andere bestuursleden van de ECB. Naar verluidt had Draghi vooraf politieke rugdekking bij bondskanselier Angela Merkel gezocht.

Heel blij maakte Draghi de hardliners binnen de ECB er niet mee. Maar op de Duitse centrale bankier Jens Weidmann na kon iedereen uiteindelijk leven met het opkoopplan dat de resultante was van deze belofte om de euro te redden. Dit plan, OMT genaamd, kende namelijk een belangrijke conditie. De ECB zou alleen landen gaan helpen die zich onder de knoet van de trojka zouden houden.

Nu er weer zo’n majeur plan op stapel staat, is de situatie een geheel andere. De ECB gaat in de komende maanden een knoop doorhakken over een nieuw opkoopprogramma, deze keer luisterend naar de sexy naam QE. En deze keer is het allerminst een verrassing. De financiële markten dringen er namelijk al lang op aan dat de ECB voluit staatsleningen gaat kopen en de ECB-bestuurders discussiëren er publiekelijk over.

Ondanks verzet van een stevige minderheid (naar verluidt zijn 8 van de 24 bestuurders faliekant tegen) voeren Draghi en enkele van zijn medestanders de druk steeds verderop. Vicepresident Vítor Constancio ging afgelopen week zelfs zo ver dat hij het moment van besluitvorming alvast aankondigde: eerste kwartaal 2015.

En Constancio deed nog iets listigs.

Lees verder op de blog van Martin Visser

Aankoop staatsobligaties door ECB geen goed idee

De eurozone heeft er geen baat bij dat de Europese Centrale Bank (ECB) nu staatsobligaties gaat opkopen. Dat zei Sabine Lautenschläger, de Duitse ECB-bestuurder, zaterdag in Berlijn.

De lage inflatie in de eurozone baart de Europese Centrale Bank dezer dagen behoorlijk wat zorgen. Het cijfer daalde deze maand tot 0,3 procent. Daarmee bevindt de inflatie zich een pak onder de doelstelling van de ECB: namelijk net onder 2 procent. De kans dat de inflatie de volgende maanden nog meer daalt, is bovendien niet onbestaande. Want op de internationale energiemarkten is de olieprijs aan een duikvlucht bezig.

De ECB worstelt dan ook met de vraag hoe ze het inflatieprobleem het best aanpakt. Op 21 november zei ECB-topman Mario Draghi alvast dat de inflatie ‘zo snel mogelijk’ weer in de buurt van de ECB-doelstelling moet komen. Hij sloot niet uit dat de instelling in Frankfurt overgaat tot het opkopen van staatsobligaties om de te lage groei en de te lage inflatie in de eurozone op te krikken. Sombere macro-economische data verhogen de verwachting dat Frankfurt rond de jaarwisseling in actie zal schieten.

Afgelopen week liet de Portugese ECB-bestuurder Vitor Constâncio zich ontvallen dat de ECB mogelijk tijdens de eerste drie maanden van 2015 een beslissing neemt over de aankoop van staatsobligaties als de economische groei niet snel aantrekt. De Belgische ECB-bestuurder Luc Coene is alvast gewonnen voor de maatregel.

Maar aan die beslissing zal wellicht nog een stevig debat voorafgaan. Want Duitsland staat niet te springen om over te gaan tot de zogenaamde ‘quantitative easing’ (QE). Dat maakte Sabine Lautenschläger, de Duitse ECB-bestuurder, zaterdag nog eens duidelijk tijdens een evenement in Berlijn.

Lees verder op De Tijd

Kaartenhuis gebouwd op schulden

De centrale banken lijken langzaam grip te verliezen op de financiële markten. Vrijwel alle activa dalen in waarde. Grondstoffen zoals olie, koper staan op het laagste punt in 4 jaar. Om te voorkomen dat beleggers vluchten in edelmetalen wordt stelselmatig beleggingen in goud en zilver ontmoedigd. De wereld economie dreigt steeds verder weg te zakken in het deflatiemoeras. Papieren geld via de geldmachines komt nog steeds in grote hoeveelheden op de markten om inflatie aan te wakkeren echter zonder veel succes. De enige winnaars zijn vooralsnog de blue chips in de S&P 500.

Het vertrouwen in de centrale banken neemt af. Niet alleen ruiken beleggers onraad maar ook intern bij de centrale banken zijn signalen waarneembaar dat de verdeeldheid groeit. De recente kamikaze actie van Kuroda in Japan werd met een nipte 5/4 goedgekeurd en bij de ECB dreigt muiterij. De solistische acties van Draghi zetten kwaad bloed intern bij de ECB.

Uiteraard beweert Draghi dat alles intern koek en ei is maar er heerst zondermeer intern verdeeldheid over het te voeren beleid. De acties en peptalks van de centrale banken lijken vrijwel uitgeput. Na 6 jaar van gratis geld en 0% rente zitten Japan en Europa nog steeds op de rand van een nieuwe recessie.

De Yen en Euro verliezen in snel trein vaart waarde t.o.v. de US Dollar. Door de steeds sterkere US Dollar importeert de VS deflatie en lijkt Amerika ook meegesleurd te worden in de deflatiespiraal die Europa en Japan teisteren.

Deflatie impliceert dalende prijzen door gebrek aan vraag. Uiteindelijk kan dit leiden tot faillissementen van bedrijven en insolvabiliteit van banken door afnemende kredieten. Het is voor de centrale banken dus van levensbelang om het consumentenvertrouwen hoog te houden.

Geen vertrouwen van de consument creëert afnemende vraag en dus automatisch dalende prijzen. Dat is dan ook de reden dat de centrale banken wanhopig alles in het werk stellen om de aandelenmarkten op peil te houden. Hoge koersen creëren een gevoel van welvaart. Probleem is echter dat slechts een beperkt aantal consumenten aandelen bezit met als gevolg dat het verschil tussen rijk en arm steeds groter wordt.

We zien vooral in Europa de laatste tijd dat dit tot sociale onrust leidt. De centrale banken en de mondiale economie lijken op een dood spoor te zitten en de regeringen lijken alleen maar bezig te zijn om nog meer macht naar Brussel te verhuizen. De historie leert ons dat dit uiteindelijk uitmond in sociale onrust en zelfs oorlog. De roep om onafhankelijkheid van landen en regio’s wordt steeds sterker.

Lees deze column van Jan van Gemeren verder op De Financiële Telegraaf

Sparen is een zonde, schulden maken een deugd

De economieën van de eurozone zitten muurvast. De druk op de ECB om in navolging van de FED en de Bank of Japan de geldkraan wagenwijd open te zetten is immens. De vraag is of dat enige zin heeft.

Het is weekend. Eigenlijk zou je dan een opwekkend stuk moeten schrijven, dat de mensen weer wat hoop geeft, dat niet alles waar ze waarde aan hechten achteruit boert. Maar helaas geven de feiten daar geen enkele aanleiding toe. Immers, je zal maar een aardig kapitaaltje op de bank hebben staan. Nog los van de vraag of dat geld daar nog wel veilig staat, is het triest om te moeten constateren, dat je spaargeld tegenwoordig alleen maar minder waard wordt, dat je toekomstig pensioen wordt uitgehold en dat het monetaire beleid in de eurozone er op gericht is de rente langdurig laag te houden met alle negatieve gevolgen voor spaarder en pensioen van dien. Sterker, instituten als het IMF hebben reeds gepleit voor een extra belasting van tien procent op spaargeld en in Duitsland is al een eerste bank gesignaleerd, die kosten rekent als u boven een bepaald bedrag uw kwartjes wilt parkeren bij die bank. Het is de omgekeerde wereld: de spaarder wordt gestraft en de schuldenmaker wordt beloond. Dat geldt niet alleen voor u als particulier, maar ook voor landen die deel uitmaken van de eurozone.

Lees deze column van Jean Wanningen verder op Follow the Money

Rouwbericht: ECB start opkoop obligaties met 1,7 miljard

De Europese Centrale Bank (ECB) heeft vorige week voor 1,7 miljard euro aan obligaties opgekocht bij banken. Dat maakte de centrale bank maandag bekend.

De ECB gaf begin deze maand al aan vanaf medio oktober door onderpand gedekte obligaties (‘covered bonds’) op te gaan kopen.

Op die manier wil de centrale bank de kredietverlening in de eurozone aanjagen en de binnenlandse vraag in de eurolanden een impuls geven.

Later dit jaar wordt het programma uitgebreid met de opkoop van herverpakte leningen (‘asset backed securities’, ABS). De totale omvang van het programma is nog niet bekendgemaakt.

De markt voor covered bonds die in aanmerking komen om door de ECB te worden gekocht heeft een totale omvang van zo’n 600 miljard euro. De ABS-markt waaruit de centrale bank vist, heeft een waarde van ongeveer 400 miljard euro.

Bron: Nu

In Duitsland neemt kritiek op beleid ECB toe. In Nederland is het doodstil.

Terwijl in Duitsland de kritiek op het gevoerde beleid van de Europese Centrale Bank stormenderhand toeneemt, blijft het in Nederland doodstil. Nogal merkwaardig, want Nederland wordt door veel politici, economen en bankiers juist gezien als de economische bijwagen van Duitsland.

Vorige week nam de ECB een serie ‘onconventionele’ maatregelen om de economie in de totaal vastgelopen eurozone aan de praat te krijgen, nadat het al eerder de verschillende rentes tot een historisch laagtepunt had gebracht. In dit artikel zal ik betogen dat noch het één, noch het ander een oplossing vormen voor de eurocrisis.

De ECB heet politiek onafhankelijk te zijn en haar voornaamste taak bestaat eruit om de geldontwaarding onder de twee procent op jaarbasis te houden. Dat laatste lukt de laatste tijd vrij aardig, aangezien de inflatie in de eurozone gemeten wordt door het gemiddelde te nemen van alle eurozone landen. In de door vraaguitval geplaagde zuidelijke landen is er inmiddels sprake van negatieve inflatie (deflatie): omdat deze landen hun internationale concurrentiepositie zijn kwijtgeraakt en zij, op last van het dictaat van de Europese eenheidsmunt, geen monetaire devaluaties meer kunnen doorvoeren, resteert deze landen nog uitsluitend de methode van interne devaluatie (het doorvoeren van hervormingen en het drastisch verlagen van de lonen) om hun concurrentiepositie te kunnen herstellen en dan ‘op hoop van zegen’ uit de neergaande spiraal van economische teruggang en de tot schrikbarende hoogte opgelopen werkloosheid te geraken.

Omdat interne devaluatie een pijnlijk proces is dat een zeer lange adem vraagt (dat duurt jaren), dienen deze landen gedurende dat proces ‘in leven’ te worden gehouden door de burgers van de noordelijke landen en door de ECB, die in een aantal stappen € 1000 miljard aan Asset Backed Securities (ABS), waaronder vastgoed ABS en andere ‘verpakte’ leningen zoals ‘covered bonds’ wil opkopen in de hoop dat de economieën van de eurozone dan aantrekken.

Lees dit artikel door Jean Wanningen verder op Follow the Money