Tag: jean wanningen

De woedende burger

Geplaatst op by 0 reacties

De euro is mislukt, maar dat wil de Europese Unie niet toegeven. Intussen woedt er een veenbrand van woedende burgers.

Niet alleen in de zwaar getroffen Zuid-Europese landen heerst woede over het gevoerde beleid uit Brussel, ook in de meer ontwikkelde eurozonelidstaten en in EU-landen als Groot-Brittannië sluimert een grote onderhuidse ontevredenheid over de gang van zaken. Die ontevredenheid betreft niet alleen het ondemocratische karakter van de Europese instellingen, maar ook de halve waarheden en hele leugens waarmee de eurofederale droom in stand gehouden wordt. Alsof goed geïnformeerde burgers gek zijn. Zij die weten hoe het werkelijk zit en het wagen vraagtekens te plaatsen bij de munt, worden door de voorstanders van de euro meestal niet serieus genomen. Het lijkt wel een geloof, die euro en EU; wie terechte kritiek heeft wordt verketterd, weggezet als ‘populist’ of op zijn best genegeerd. Maar daarmee is de onvrede niet weg, sterker, een dergelijke houding van de eurofielen versterkt de onvrede bij de eurokritische burger slechts.

Vertegenwoordigers van het grootbedrijf, zoals VNO-NCW, roepen om het hardst dat de euro goed is voor onze welvaart en werkgelegenheid, terwijl iedereen die kan luisteren en lezen weet, dat we thans te maken hebben met recordwerkloosheid en structurele koopkracht-vermindering van burger en (midden-)bedrijf. En beiden worden veroorzaakt door de euro. Maar wat zijn dan toch die voordelen van de euro (geweest)? Als je voorstanders van de euro daarnaar vraagt, komt men vaak niet veel verder dan ‘lekker makkelijk, nu hoeven we geen geld meer te wisselen bij de grens’. I kid you not, ik hoorde dat afgelopen dinsdag nog bij een eurodebat in Den Haag.

Lees dit artikel door Jean Wanningen verder op De Dagelijkse Standaard

Euro-kritiek in Nederland neemt toe

Geplaatst op by 0 reacties

Binnen het tijdsbestek van één maand verschenen vier euro-kritische boeken voor de Nederlandse markt.

Op 16 april jongstleden trapte ik zelf af met ‘Het Eurobedrog, waarom NL uit de euro moet’; op 23 april presenteerde hoogleraar Arjo Klamer zijn nieuwste boek ‘De euro valt! En wat dan?’; eind april volgde het boek van Bruno de Haas ‘Laat de Leeuw niet in z’n hempie staan, waarom de euro ons zal opbreken’; en afgelopen week kwam het boek uit van Victor Broers: ‘Europa in het Rood, hoe de crisis Europa in een stuurloos continent verandert’. Vier euro-kritische boeken, geschreven door vier verschillende auteurs, onafhankelijk van elkaar. Van Victor Broers had ik zelfs nog nooit gehoord, maar deze heeft, namens het Ministerie van Financiën, destijds een bijdrage geleverd aan de Expert Group ‘Financial Markets’ voor de Europese Raad. Inmiddels hebben we dat verzuim goedgemaakt en zullen we elkaar treffen bij het Studium Generale: Europa – Use it or lose it?

Lees dit artikel door Jean Wanningen verder op De Dagelijkse Standaard

De erfenis van Barroso

Geplaatst op by 0 reacties

Op 31 oktober a.s. vertrekt de Portugese voorzitter van de Europese Commissie José Manuel Barroso. Hij sluit zijn dubbele ambtstermijn af als multimiljonair, maar ook met een totaal ontredderd vaderland.

Ik wil de lezer vooraf waarschuwen: dit wordt geen vrolijke of licht ironische column in de stijl die u van mij gewend bent, ‘with a little tongue in cheek’. Deze column komt voort uit een buitengewone verontwaardiging over wat zich momenteel afspeelt in Portugal ten gevolge van de dwingende eisen van Brussel. En ik zal geen blad voor mijn mond nemen. U leest en hoort hierover vrijwel niets in de Nederlandse media onder het motto ‘wat niet weet, wat niet deert’. Maar uw redacteur weet het wel en de DDS lezer zal het ook weten. En voor de goede orde: ik ben geen aanhanger van het socialisme of van de welvaartsherverdelingsfetisjisten van de SP. Noch ben ik een christenfundi of een pseudo-liberaal. Eerder een rechts-conservatief ingesteld persoon, ofschoon ook dat steeds meer een hol begrip wordt. Laten we het er maar op houden dat ik vrijzinnig humanist ben. Hieronder -uit eerste hand- enkele voorbeelden van de gevolgen van het beleid van Brussel op de gewone bevolking van Portugal.

Lees dit artikel van Jean Wanningen verder op De Dagelijkse Standaard

Portugal is gered!

Geplaatst op by 0 reacties

Het zou weer beter gaan met Portugal als je de media moet geloven. Er schijnt licht aan het eind van de eurotunnel.

Als het niet zo in-en-in triest was zou je kunnen glimlachen over zoveel baarlijke nonsens. Niettemin is de Portugese rente inderdaad fors gedaald en heeft het land schijnbaar voldoende aan de 78 miljard euro noodsteun, die het van de EU heeft ontvangen. Maar waardoor is die rente gedaald? Is de Portugese economie structureel verbeterd? Is het bescheiden overschot op de lopende rekening een gevolg van een aantrekkende economie of omdat de importen totaal zijn ingestort, doordat de mensen geen geld meer hebben om een Audi of BMW te kopen? Wat denkt u?

Ik begin me te storen aan die doorzichtige euro-propaganda zo vlak voor de verkiezingen. Het gaat namelijk helemaal niet goed in Portugal. De lonen en pensioenen zijn met dertig procent gedaald, de zorg is tot op het bot uitgekleed, evenals het onderwijs. Er is geen werk en de goed opgeleide Portugezen verlaten het zinkende schip. Portugal gered? My ass.

Maar volgens de Portugese minister-president, de sociaal-democraat Pedro Passos Coelho (zie foto) is Portugal ‘gered’. Hij wijst zelfs het Europese vangnet van het ESM af, in navolging van Ierland, ondanks een dringend beroep van de troika (EC, ECB en IMF) om dat wel te accepteren. Klaarblijkelijk denkt Coelho dat de financiële markten vertrouwen hebben in het door-en-door failliete land. Maar iedere insider weet wel wat de echte reden is: de ECB staat garant, desnoods ‘whatever it takes’. Het is werkelijk verbluffend dat de hele media goegemeente weer in de kletspraatjes van de EU elite trapt.

Lees dit artikel van Jean Wanningen verder op De Dagelijkse Standaard

ECB lost crisis niet op, maar verergert die

Geplaatst op by 0 reacties

De Franse econoom Thomas Piketty is de laatste tijd nogal in de mode. Hij schreef een dikke pil over (inkomens-)ongelijkheid en wordt momenteel door linkse economen bijkans heilig verklaard.

Nu heb ik dat boek van Piketty, vertaald in het Engels als ‘Capital in the Twenty First Century‘, niet gelezen en kan er dus geen oordeel over uitspreken, maar gelet op wat ik erover gelezen heb, lijkt het er verdacht veel op dat hij pleit voor verkleining van de inkomensverschillen. Een heikel politiek onderwerp, waar ik mijn vingers niet aan ga branden. In een manifest, dat hij samen met enkele anderen schreef, lijkt het er op dat Piketty voorstander is om de EU te hervormen. Maar wie goed tussen de regels doorleest concludeert dat Piketty bezig is om de EU verder te modelleren naar het desastreuze Franse sociaal-democratische staatsmodel. Een nogal doorzichtige poging om het economisch brakke Frankrijk in de Europese kopgroep te willen handhaven. Een plek waar het land in mijn ogen absoluut niet thuishoort, maar het komt Hollande natuurlijk buitengewoon goed uit dat de populaire Piketty daarvoor pleit, uiteraard samen met een trits andere Fransen. De timing is perfect en perfect georkestreerd. De geesten worden rijp gemaakt voor een -toch onafwendbare- Verdragswijziging onder het mom dat verdere Europese integratie noodzakelijk is in het belang is van ‘Europa’. Dat laatste is natuurlijk de grootst mogelijke onzin; het is vooral goed voor de Fransen, handhaving van de Franse politieke invloed op het Europese beleid en goed voor de positie van het Franse grote bedrijfsleven. En Piketty c.s. doen dat heel slim. Hij verwijst zelfs naar zijn Duitse buren, de Glienicke group, die ook voorstander zijn van een verder geïntegreerd Europa. Zo lijkt het naar de buitenwereld toe alsof het geen Frans ‘onderonsje’ is.

Lees dit artikel van Jean Wanningen verder op De Dagelijkse Standaard

Nederland is niet geïnteresseerd in ‘Europa’

Geplaatst op by 0 reacties

Slechts 381.000 kijkers. Meer keken er gisteravond niet naar het door Nieuwsuur georganiseerde Eurodebat op historische locatie.

Zelfs Pauw en Witteman -toch in hun nadagen- haalden gisteravond ruim meer kijkers (500.000). ‘Europa’ leeft dus niet. Het is eigenlijk een diep trieste constatering. Tegelijkertijd zegt het ook iets over de Europese politiek, die is en blijft voor veel Nederlanders een ‘ver van mijn bed show’. Deze constatering zegt twee dingen: één, dat de Nederlander primair gericht is op zijn eigen land; en twee, dat de Nederlander straks van een enorme koude kermis thuis komt, als deze uiteindelijk in de gaten krijgt dat zijn land alleen nog in naam bestaat, maar verder wordt bestuurd vanuit een centralistisch Brussel. Want dat proces is volop gaande. Er zijn slechts twee partijen, die bewust dit sluipende proces van soevereiniteitsoverdracht mordicus veroordelen: de PVV en Artikel 50. Maar die laatste partij was niet eens uitgenodigd bij het debat.

Dat is dan toch wel een klein missertje van Nieuwsuur, want het argument dat die partij te klein zou zijn met één europarlementslid gaat niet op, want ook Dennis de Jong van de eenmansfractie van de SP zat aan tafel. Nu stond lijsttrekker De Graaff van de PVV -als enige eurokritische partij- er alleen voor; hetgeen hij overigens uitstekend deed: rustig en kalm, ondanks vele irritante interrupties van Hans van Baalen. De VVD-lijsttrekker, die vrijwel nooit in de plenaire zaal in Straatsburg te vinden is als zijn werk gedaan moet worden, te weten stemmen, maar wel altijd vooraan staat als er camera’s in de buurt zijn. We herinneren ons allemaal zijn beschamende optreden op het Maidan in Kiev, Oekraïne, nog wel.

Lees verder op de Dagelijkse Standaard