Griekse premier: we verwerpen ‘absurd’ eindbod

De Griekse premier Alexis Tsipras heeft vrijdag tijdens een debat in het parlement het eindbod verworpen van de eurolanden en het IMF. Hij riep de Griekse oppositie op hetzelfde te doen. Een akkoord met de geldschieters is dichterbij dan ooit, zei de premier tegen de Griekse afgevaardigden. Maar de enige ‘realistische basis’ voor zo’n akkoord is volgens hem het voorstel dat Griekenland zelf indiende.

Om ademruimte te scheppen stelde Tsipras vrijdag een geplande afbetaling aan het IMF uit. Hij zal alle aflossingen van juni aan het eind van de maand betalen. Dat is niet nieuw voor het IMF, maar het is de eerste keer dat een ontwikkeld land dat doet. Volgens een Griekse regeringswoordvoerder voerde Tsipras vrijdag ‘in een vriendschappelijk klimaat’ een telefoongesprek met de Russische president Poetin over samenwerking in de energiesector.

Van de Grieken staat 60 procent achter de harde houding van Tsipras in de onderhandelingen, bleek vrijdag uit een peiling van Reuters. Tsipras won in januari de verkiezingen met de belofte een eind te maken aan de bezuinigingen. Veel Grieken zijn hard geraakt door de voorwaarden die die de EU, de ECB en het IMF koppelden aan een noodlening van 240 miljard euro.

‘We willen een akkoord dat economisch haalbaar en sociaal rechtvaardig is’, zei Tsipras. Na de eerste reacties van de oppositie probeerde hij de afgevaardigden te laten kiezen tussen zijn eigen voorstel en dat van de geldschieters. De Griekse oppositiepartij De Rivier vroeg Tsipras zijn radicale partijgenoten te laten inbinden. Een deel van Syriza roept om een breuk met de ‘geldschieters’ en een vertrek uit de euro.

Lees verder op de Volkskrant >>>

Geert Noels: “Drachme keert wellicht terug”

Econoom Geert Noels ziet grexit nu echt dichtbij komen. Griekenland staat nu echt wel op de rand van het bankroet: voor het eerst laat premier Tsipras dat openlijk en formeel weten in een brief aan het IMF. Een begeleide uitstap uit de eurozone en herinvoering van de drachme lijken nu het meest waarschijnlijke scenario.

De laatste schuldaflossing van Griekenland aan het IMF was enkel maar mogelijk doordat de Grieken een noodfonds gebruikten dat ze nog hadden openstaan bij datzelfde IMF. Met andere woorden: het land gebruikte vorige week eigenlijk IMF-geld om een IMF-lening af te betalen. Dat liet premier Tsipras vorige week zelf weten in een brief aan IMF-baas Christine Lagarde. Die brief lekte intussen ook uit, en het nieuws werd ook bevestigd aan de Financial Times.

Nu is het uiteraard niet de eerste keer dat Griekenland laat weten dat de staatskas leeg is en dat het binnenkort zijn financiële verplichtingen niet langer zal kunnen nakomen, maar het is wel een primeur dat premier Tsipras zelf zo openlijk en formeel aan de alarmbel trekt. In theorie zou Griekenland in juni nog eens 1,5 miljard euro terug moeten betalen aan het IMF. Driehonderd miljoen daarvan moet al tegen 5 juni worden opgehoest.

“Ook ik geloof niet dat het hier nog maar eens om politieke blufpoker gaat”, reageert econoom Geert Noels. “Wat de Grieken nu gedaan hebben, is zoveel als de meubelen verkopen om achteraf de huishuur te kunnen betalen. Het is overigens ook veelzeggend hoe weinig opschudding het nieuws nog veroorzaakt op de financiële markten. Dit lijkt dus enkel maar een bevestiging van wat iedereen de voorbije maanden almaar meer ging beseffen: we zullen een Grieks faillissement onder ogen moeten durven zien.”

Lees verder op De Morgen >>>

Schaüble: ‘Grieks referendum is een goed idee’

Een Grieks referendum over het internationale noodhulpprogramma is misschien een goed idee. Dat heeft de Duitse minister van Financiën Wolfgang Schaüble gezegd bij de start van de zoveelste vergadering van de ministers van de eurogroep in Brussel.

‘Waarom zou het Griekse volk zich niet mogen uitspreken over de vraag of ze bereid zijn te aanvaarden wat nodig is of ze een alternatief verkiezen?,’ aldus Schaüble.

Een referendum is een mes dat aan twee kanten snijdt, zowel voor de regering Tsipras als voor de overige landen van de eurozone en dreigt de onzekerheid die nu heerst nog verder aan te scherpen. Een negatieve uitslag zou waarschijnlijk het einde van het Griekse lidmaatschap van de eurozone betekenen.

In 2011 organiseerde Athene een eerste volksraadpleging over het bailout programma; een idee dat toen op hevig verzet van bondskanselier Angela Merkel mocht rekenen.

Lees verder op Express >>>

Grexit: dankzij derivaten hangt er een zwaard van Damocles boven ons bankwezen

Waarom zijn we eigenlijk zo liefvfvf tegen de Grieken? Als we nog honderden miljarden van ze krijgen, dan splitsen we ze toch een ’take-it-or-leave-it’ in de maag? Helaas is het niet zo simpel. Voor een veelvoud van de grofweg € 300 miljard die Europa nog heeft uitstaan zijn er derivaten afgesloten, Credit Default Swaps (CDS). Wat doen we daar eigenlijk mee?

Bij zo’n CDS verzekert een crediteur zich tegen een faillissement van een partij. Stel dat de Griekse overheid € 300 miljoen leent om Duitse tanks te kopen, nadat de Minster van Defensie is omgekocht. De bank die het zaakje financiert zal – terecht – vrezen dat Griekenland het bonnetje misschien niet helemaal kan betalen. Daarom sluit die een CDS af met een tegenpartij die dat risico wel aandurft.

Net als bij een gewone verzekering is het de vraag wanneer er uitbetaald gaat worden. Autoschade door eigen dronkenschap wordt bijvoorbeeld door geen enkele verzekeraar gedekt. U dient een declaratie in, maar zult nul op het request krijgen. Vliegt er een steentje door de ruit en u kon er niets aan doen, dan is er wel een ‘event’ waardoor de verzekeraar moet lappen.

Iets soortgelijks zit er in een CDS op Griekse (en andere) obligaties. Als Griekenland door een ‘act of god’ wordt getroffen – zeg een aardbeving – en daardoor niet kan betalen, dan is dat een event waardoor de verzekeringsnemer de buidel moet trekken. Maar wat gebeurt er als de Grieken zich vrijwillig naar de slachtbank laten leiden en meewerken aan het eigen faillissement?

Lees dit artikel van Arno Wellens verder op 925 >>>

Griekse flutredding

Volgens sommige geruchten is de oplossing van de Griekse crisis nabij. Het plan wat nu circuleert, is een default van Griekenland, zonder dat het de eurozone hoeft te verlaten. Alhoewel dit plan een goede kant heeft, is het een flutplan.

Dat een dergelijk plan überhaupt zou worden uitgevoerd geeft maar weer eens aan dat de eurozone zich in een onmogelijke positie heeft gewerkt.

Waarom?

Volgens geruchten zal Griekenland een schuldsanering krijgen, maar niet de eurozone hoeven te verlaten. Immers, de euro is gepresenteerd als onomkeerbaar en een Grexpulsion/Grexit zou deze regel breken en het vertrouwen in de euro als mondiale munt kunnen ondermijnen. Verder zou een exit van Griekenland uit de eurozone de andere PIIGS (Portugal, Italië, Ierland, Griekenland en Spanje) op ideeën kunnen brengen. De geopolitieke importantie van Griekenland (oogje op Bosporus in verband met Russische vloot. Zie afbeelding.) zal ook zeker een rol spelen (terecht overigens!).

Tot zover het “waarom” inzake een eventuele Griekse redding nummer zoveel. Vraag is hoe het plan eruit gaat zien. De schuldenlast van de Griekse overheid is niet mals, zo rond 180% van BBP.

In context bezien: de Maastricht criteria eisen 60% of lager. Het zure is ook nog dat de huidige schuldenlast hoger is dan op het hoogtepunt van vorige Griekse crisis, die “opgelost” werd met een kleine schuldsanering.

Sinds deze afschrijving zijn de schulden ten opzichte van BBP dus weer toegenomen (met name door implosie Griekse economie). De servicekosten van deze schuld (interest) echter, zijn nu ongeveer 4,3% van BBP (tegen 7% in 2011). Deze daling is puur te danken aan de ECB en haar onconventionele monetaire beleid.

De Griekse rente is kunstmatig naar beneden gedrukt, zodat Griekenland wat lucht zou krijgen. Er zijn dus grofweg (zitten aardig wat juridische haken en ogen aan) twee knoppen om aan te draaien: schuldreductie (afschrijven) en rente reductie (eventueel in combinatie met langere looptijd in verband met herfinanciering).

Als de schuld moet worden afgeschreven tot beheersbare proporties, zeg 80% van BBP (ofwel afschrijving van EUR 130 miljard), dan moet er dus een enorme afboeking plaatsvinden op Griekse schulden. Met de ECB als grootse houder van Griekse schulden, kunt u in ieder geval op rekenen dat de belastingenvelop volgend jaar Grieks blauw zal zijn.

Lees deze column van Alexander Sassen van Elsloo verder op De Financiële Telegraaf

Grieken bezorgen financiële markten flinke spanningen

Onzekerheid over de Griekse schuldencrisis leidt tot toenemende spanningen op de financiële markten. Aandelenbeurzen staan op verlies. De rente op de obligatiemarkten van zogeheten ‘veilige’ eurolanden daalt, die van Griekenland en andere zuidelijke eurolanden loopt juist op.

Griekenland staat onder hoge druk om te voldoen aan zijn financiële verplichtingen. Met de Europese Unie, het IMF en de ECB voert het land moeizame onderhandelingen. Politiek lopen de spanningen op.

Volgens de Financial Times hebben de Grieken informeel gevraagd om uitstel van terugbetaling van een deel van de leningen. Het Internationaal Monetair Fonds (IMF) heeft dat geweigerd. Als Griekenland de afbetalingen aan het IMF mist, wordt dat gezien als wanbetaling, een ‘default’, en dat betekent in de financiële markten een faillissement.

De Griekse premier Tsipras haalt in een verklaring fel uit naar de ‘andere kant’ die zich volgens hem schuldig maakt aan “een kakofonie” aan lekken. Hij verwacht dat Europa niet voor “financiële chantage” zal kiezen. Tsipras gaat ervan uit dat er voor het eind van de maand een akkoord is.

Hoewel de markt in Griekse schuld nagenoeg stil ligt, is de rente voor een tienjarige Griekse staatslening opgelopen naar meer dan 13 procent. Voor schuldpapier van twee jaar bedraagt de rente nu zelfs meer dan 28 procent.

Lees verder op NOS

Effect van een Grexit? Geen idee!

Het uur U nadert. Volgende week vrijdag zou er in Riga eindelijk een deal met Griekenland moeten worden gesloten. Nu zijn er al vele uren U geweest, er zit altijd meer rek in de timing dan vooraf gedacht. Maar volgens de afspraken uit februari zou er eind april een afspraak moeten liggen over het vrijgeven van de laatste miljarden noodsteun.

Of het goed komt of niet, weet niemand. Maar zorgelijker is dat ook niemand weet wat de gevolgen zijn als het mis gaat. Gisteren lieten zowel IMF-econoom Oliver Blanchard als DNB-president Klaas Knot hun licht schijnen over de consequenties van een Grexit. Op de vraag wat een uittreding van Griekenland uit de euro voor Europa betekent, moeten beide heren antwoorden: geen idee.

De deskundologen zijn het wel over eens dat een Grexit voor Griekenland zelf desastreus zou zijn. Blanchard:

Now, what happens if no agreement were reached? I think that a number of things are fairly clear. The first one is that, say, an exit from the euro would be extremely costly for Greece. It would be extremely painful.

Of in Knots woorden:

Zolang er geen duurzame oplossing is voor Griekenland, blijft de situatie veel aandacht vergen. Wanneer deposito’s blijven wegstromen zal de toch al wankele liquiditeitspositie van Griekse banken verder verslechteren, hetgeen zich kan vertalen in solvabiliteitsproblemen. Ook een onverhoopt bankroet van de overheid zou de Griekse economie hevig ontwrichten.

Maar hoe zit het met het domino-effect waarin eerder tijdens de crisis zo voor werd gevreesd?

Lees dit artikel van Martin Visser verder op Martin’s Voetnoot